ㅤ𝗏𝗂ᦅ𝗋𝖾𝗅ㅤ

I want them sugar stains all over Baby your flower blooms in October

من پناهنده‌ام؛ به مرز های تنت.

🌟🌟🌟

'ترکم خواهی کرد، آگاهم' میدانم که میروی و در آخر من میمانم و انبوهی از فکر ها و قلبی که تنها تیره تر شد. میبوسمت، اما آگاهانه لمست میکنم، اما آگاهانه نفس هایم را به نفس‌هایت گره زدم اما آگاهم که روزی میروی و چه دردی بدتر از عاشقی کردن هنگامی که غمِ رفتنت گریبانم را میفشارد. اما رهگذری هستی مجذوب کننده ،رهگذری بی‌رحم، رهگذری زیبا و من؟ شیفته‌ی تمام خصوصیات تو. میروی اما بدنت آغشته به عطر من و نفس ‌هایت به نفس‌هایم گره خورده است. میروی اما میدانم که بازمیگردی کنار من، در آغوش من اما چه کسی اطمینان می‌دهد که آغوشِ گرمی، سرد نشده باشد..؟! 'رهگذر‌ها همیشه رهگذر باقی میمانند؛ حتی اگر باز هم برگردند، دوباره می‌روند.'

تهیونگ با فکر به اینکه میتونست چقدر بی رحم باشه حتی برای عزیزترین آدم های زندگیش با لحن سرد و آرومی هشدار داد، پسر کوچکتر باید جدی میگرفت اما جونگکوک مهربونی و دلرحم بودن مردش رو دیده بود، نمیتونست به این فکر نکنه که اون چقدر صادقانه اهمیت میده اگه به چیزی علاقه داشته باشه.

همین جمله برای تهیونگ کافی بود تا آروم بشه، کافی بود تا لبخند کمرنگی بزنه، اون آدم اشتباهی رو برای عاشق شدن انتخاب نکرده بود!