About Alphagirl🪽✨

چه ازدواج بکنی چه نه، ممکنه پشیمون بشی چه درس بخونی چه نه، ممکنه پشیمون بشی چه بچه‌دار بشی چه نه‌، ممکنه پشیمون بشی پس کاری رو انجام بده که انجام دادنش پشیمونی کمتری داره. یادت نره ما توی زندگی انتخاب بین غم و و شادی نداریم، انتخاب ما بین دردهاست. پس بگرد و رنج معنادار رو انتخاب کن؛ رنجی که ارزش رنج کشیدن رو داره.

جدی نیاز به یه کمک دارم. بچه‌ها یه اتفاق که شدیداً ناراحتتون می‌کنه و تغییرش هم نمی‌تونید بدید، چطوری باهاش کنار میاید؟

یه کودتا بشه چنل رو از دست من تصاحب کنین خوبه حالا این وسط یکی هم جوین شد معذب شدم بیشتر

تازه همش می‌گم اینقدر پابلیک غرغر نکن و این رابطه مستقیم داره با غرغر کردنم. هرچی بیشتر منع می‌کنم بیشتر اینجا حرف می‌زنم😔

هر روز می‌گم توی قلب هرکس حداقل یه غمی هست که تو ازش خبر نداری پس سعی کن تا جایی که میشه درک کنی، شب برای غم‌های خودت وقت هست😭

مردم را همیشه نمی‌توان با زور به اطاعت واداشت اما می‌توان کاری کرد که حقیقت را فراموش کنند و هنگامی که انسان گذشته را از یاد ببرد، آینده را نیز از دست خواهد داد.

۱۹۸۴ / جورج اورول

در هر عصر، گروهی در قدرت بوده‌اند، گروهی آرزوی رسیدن به قدرت را داشته‌اند و اکثریتی تنها خواسته‌اند زندگی کنند. اما تراژدی تاریخ در آن است که آنان که به نام عدالت برمی‌خیزند، پس از دستیابی به قدرت، اغلب همان چیزهایی را حفظ می‌کنند که روزی علیه آن‌ها جنگیده بودند.

۱۹۸۴ / جورج اورول

جنگ‌ها همیشه برای پیروزی آغاز نمی‌شوند. گاهی هدف از جنگ، پایان یافتن آن نیست. گاهی کافی است که آتش آن خاموش نشود تا مردمان، فقر و کمبود را امری طبیعی بدانند و هرگز فرصت نیابند به این بیندیشند که زندگی می‌توانست شکل دیگری داشته باشد.

۱۹۸۴ / جورج اورول

اگر همه انسان‌ها به یک اندازه از آسایش، دانش و فراغت بهره‌مند شوند، دیگر به سادگی فرمان‌بردار نخواهند بود. انسانی که فرصت اندیشیدن داشته باشد، دیر یا زود شروع به پرسیدن می‌کند و قدرت‌های جاودانه، از هیچ چیز به اندازه پرسش نمی‌ترسند.

۱۹۸۴ / جورج اورول

البته، جنگ دیگر مانند دهه‌های اول قرن بیستم مبارزه‌ای معدوم‌کننده و خطرناک نیست؛ بلکه پیکاری است بر سر اهداف محدود بین رقبایی که هیچ‌یک قادر به نابود کردن دیگری نیست و نه دلایل موجه، نه تفاوت‌های عقیدتی عمیقی برای توجیه آن وجود دارد.

۱۹۸۴ / جورج اورول

یادم نمیاد تا حالا پیام این شکلی توی چنل گذاشته باشم، ولی خوشم اومد😔✨

می‌خوام بگم در کل بت‌سازی کردن از آدم‌ها توی ذهنمون اشتباه هست؛ اینکه افراد رو توی ذهنمون یه طوری بزرگ کردن یا خودمون این کار رو می‌کنیم که فکر می‌کنیم مقدس هستن و ما محکوم هستیم که تا ابد فرمان‌برداری کنیم بنظرم تفکر درستی نیست‌...انسان باید آزاده باشه که بتونه درست رو از غلط تشخیص بده و اگه قرار باشه یک نفر دیگه همیشه مسیر رو برات اسپویل کنه یا تو فقط نقش پیمودن اون راه رو داشته باشی که میشه کپی برداری خالص‌. یعنی تو هرچقدر خانواده پرفکتی و آزادی هم داشته باشی، بازم نظراتشون تا یه جایی میشه کمک‌کننده از یه جا به بعد دیگه اونا نظراتشون نیست؛ تصمیم برای زندگی‌ تو میشه در صورتی که خودت می‌تونی مسیر شخصی سازی شده خودت رو داشته باشی. بنظرم اعتماد کردن به خودت آسون‌تر از اعتماد به بقیه است.

نمی‌دونم این پیام رو بذارم بمونه یا نه؛ ولی تهش آدم باید مسیرش رو جدا کنه از همه کسایی که دوستشون داره هرچند که والدینش باشه. تا یک مسیری تو می‌تونی زیر سایه آدم‌هایی که برات امن به حساب میان، حرکت کنی و سایه‌بون برات درست کنن و برات تصمیم بگیرن؛ منتها از یه جایی به بعد تنها مسئول زندگیت خودتی و فقط خودت می‌تونی راه و نقشه رو طراحی کنی. البته می‌تونی همون جایی که هستی بمونی ولی محکوم میشی به انتخاب‌هایی که دیگران برات دارن و هرچقدر هم باهاشون مخالفی بازم باید اجراشون کنی...اتصال این‌چنینی به خانواده‌ تا یه جایی خوبه بعدش آسیب‌زا میشه چون آدم تا یه سنی نیازاش رو بقیه می‌تونن پاسخ بدن بعد از اون تو یک شخصیت وابسته نیستی و نیاز داری خودت برای خودت تصمیم بگیری. یعنی تا یه جایی اونا می‌شن تصمیم‌گیرنده و از یه جا به بعد می‌شن مشوق. حالا کاری به اما و اگرهای این بحث ندارم چون قطعا برای اینکه یک نفر قدرت تصمیم‌گیری داشته باشه و یا بتونه مستقلانه زندگیش رو پیش ببری( حتی از نظر فکری) کلی فاکتور نیاز هست و من باتوجه به طی شدن اون فاکتورها، این رو نوشتم.

آقا من یه گره کوچولو توی یه کارم افتاده، لطفا انرژی خوب بفرستید که اگر به صلاحمه حل بشه🥹✨

این رو یادم رفت روی تک‌تک عکس‌ها ذکر کنم که تا ابد اسم دریامون خلیج‌فارس می‌مونه🩵

برای ادامه ولاگ باید لایک و کامنت بذارید😔🌻

🙂‍↕️🌊

عسکش خوب نشد ولی خب دریاعه😭