oratorium

بینید مسئله‌ی انتقام نیست من کینه‌توز نیستم اصلاً فرصت آن را ندارم اما حافظه‌ام به شدتت قوی است شاید بتوانم هرچه را فراموش کنم ولی هر تحقیر و هر جراحتی را مثل یک گزارش پلیس در ذهن دارم بزرگواری من هم ظاهری است در واقع فقط توان برخورد کردن ندارم اما فراموش هم نمی‌کنم اصلاً هم برایم مهم نیست دیگر به این درک رسیده‌ام که جامعه‌ی انسانی چیست و چه سازوکاری دارد چیزی که فقط می‌تواند اعصابم را خرد کند بی‌معرفتی و ناسپاسی آدم‌هاست آن هم نه به خاطر خودم بلکه به خاطر حماقت محض آن رفتار و اما وای به حال آن کسی که سال‌ها در زیرزمینش زندگی کرده و ناگهان تصمیم می‌گیرد بیرون بیاید این آدم چون تمام این مدت طولانی در انزوا بوده عادت کرده که دائم خودش را سرزنش کند یا خود را قربانی اول و آخر همه‌چیز بداند مدام حرف می‌زند حرف می‌زند و سعی می‌کند خودش را توجیه کند به خیال اینکه دیگران او را درک می‌کنند اما روزی می‌رسد که می‌فهمد طرف مقابلش کیست می‌فهمد که با چه موجودات حقیر و مضخرفی سر و کار دارد و آن‌وقت است که با تمام وجود می‌فهمد همان تنهایی زیرزمین آن چهاردیواری تاریک چقدر منطقی‌تر و چقدر شیرین‌تر بود برگرفته از جنایات مکافات/زوال بشری