Written by M

«در آغوش گرفتن خورشید لذت بی‌نهایتی‌ست؛ حتا اگر بدانی بعدش خاکستر می‌شوی.»

اگه فکر می‌کنید آدم‌های اطراف‌تون خیلی به‌دردنخورن باید بگم که غصه نخورید؛ هشت میلیارد آدم دیگه هم روی کره‌ی زمین وجود داره. اونام همینن.

چیزای بدِ تکراری هنوز حالم‌و بد می‌کنن و چیزای خوبِ تکراری دیگه حالم‌و خوب نمی‌کنن.

می گفت: هر کس به اندازه‌ای که برای ما ارزش قائل است، باید ذهن و دلمان را اشغال کند، نه به اندازه‌ای که ما دوستش داریم!

تنها چیزی که نباید براش جنگید، خواسته شدنه.

ɢüʟüşüᴍ ᴠᴀʀ ᴅɪʏᴇ ɪʏɪ ꜱᴀɴıʏᴏʀʟᴀʀ; ᴋɪᴍꜱᴇ ᴏ ɢüʟüşüɴ ᴀʀᴋᴀꜱıɴᴅᴀᴋɪ ʙᴏşʟᴜğᴜ ɢöʀᴍüʏᴏʀ.

نیاز دارم زور نزنم برای فهمیده شدن؛ راستش اصلاً زورمم نمی‌رسه دیگه. حوصله‌مم.

هر روزی که می‌گذره بیشتر دلم می‌خواد که یک سنگ کف رودخونه باشم و نه یک انسان وسط این سگی‌‌ترین تاریخ و جغرافیای ممکن.

Uzak sayılmazsın, Dinlediğim her şarkıdasın🤍

احساس ميكنم منتظر چيزيم كه هيچوقت قرار نیست اتفاق بیوفته.

خلاصه هر چیزی گفتنی نیست. یه چیزایی رو خودت باید بدونی و بلد باشی.

"Anlaşılmak İçin Çırpınmadığın Yeri Bul."🤍 🇨

آخرشم قصه به جایی می‌رسه که ما تموم شدیم؛ ولی دردا، نه!

کی گفته هرجا بری آسمون یه رنگه؟کنارِدوستام و ادمایی که دوستشون دارم آبی تره.

‏قطع بودن اینترنت فشار جنگ رو ده برابر بدتر کرده. بدون اغراق.

نصف ۴۰۴ رو دنبال یه راهی بودم به این اینترنت زهرماری وصل شم.