فرزندِ خَلَفِ استاد اسپلینتر

نژادپرستی، جنسیت‌زدگی، فضولی و حماقت ایرانی‌جماعت تمومی نداره.

صادق هدایت توی یکی از نامه‌هاش (۲۰ تیر ۱۳۲۷) نوشته: ایرانی‌ها خودشان را فرانسوی شرق می‌دانند و گمان می‌کنند خیلی باهوشند اما ملتی به حماقت اینها کمتر دیده شده است.

به نظرم اینکه بعضی از دیگران فقط وقتی با ما کاری دارن، بهمون پیام میدن، واقعا مشکلی نداره. ما نمی‌تونیم به همه نزدیک باشیم و دائما از همه خبر بگیریم. ظرفیت روانی و احساسی ما محدوده. اما ناگهان در موقعیتی گرفتار میشیم و یادمون میاد کسی ممکنه بتونه بهمون کمک کنه. خب باید درخواست کنیم. و در مقام کسی که ازش کمک خواسته شده، اگر بتونیم، چرا کمک نکنیم؟ فقط چون اون دیگری هر هفته به یاد ما نبوده؟

در حال حاضر کله‌م شبیه یه عضو بدن دیگه‌ست که از قضا اونم با "ک" شروع می‌شه.

این‌که برخی از ایرانی‌ها تصور میکنند از افغان‌ها برتری نژادی‌خاصی دارن هم در نوع خودش رقت‌انگیزه. یعنی صرف اینکه من ایرانی‌هستم از کسی که افغانستانیه برتری دارم. همونقدر رقت‌انگیزه که یک سفیدپوست امریکایی فکر کنه نسبت به بقیه رنگین‌پوست‌ها برتری نژادی داره فقط و فقط چون پوستش روشنه. خواهشن گوز رو به شقیقه ربط ندین که آره میان جرم و جنایت میکنن و درد و کوفت. اونا انسانن. بین اون‌ها هم خوب و بد هست و این باید فارغ از نژاد و رنگ‌پوست‌ بررسی بشه. برابری بین انسان‌ها یعنی همین. یعنی همونقدر که برده‌داری از سیاه‌پوست‌ها اشتباه و ضدانسانیه، نگاه کردن به کله‌سیاه خاورمیانه‌ای به عنوان نیروی دسته‌چندم و انسان دسته‌چندم هم اشتباهه، همونقدر هم نگاه برتر به افغان‌ها توسط ایرانی‌ها اشتباهه. افغان‌ها هم‌زبون ما هستن. فقط از بد روزگار چندکیلومتر اون‌طرف‌تر از ما در زمانه‌ای که دنیا با کشورشون درست تا نمیکنه به دنیا اومدن. درست مثل ما. یعنی خدا خرو دیده بهش شاخ نداده. خوبه ما خودمون داریم تو بدبختی دست‌وپا میزنیم بعد برای یه انسان دیگه شاخ میشیم. این افغان ‌ستیزی یک پروژه‌ست. سعی کنید دچارش نشید.

تیرگانمون تبدیل به کیرگان شد.

من می‌رم تا ساعت ۴ در غم خودم غرق بشم و بمیرم.

یعنی توی دوران امتحانات نهایی من هر روز منتظر بودم از اضطراب شدید یه اپیزود سایکوتیک داشته باشم. چرا یه کاری می‌کنن که همه‌ی تلاشای آدم هیچی بشه؟

یکی نیست بگه خب مادرخرابا وقتی نمی‌تونین، توانایی طرح سوالات استاندارد، دادن پاسخنامه‌ی قابل‌استناد و نیروی انسانی کافی و با‌کفایت برای تصحیح این همه برگه رو ندارین، چرا امتحان نهایی می‌گیرین اصن؟

یعنی تو دوران امتحانات نهایی من هیچ شبی خواب نداشتم و تا صبح کون خودمو پاره کردم. مو به مو کتابو خوندم. چطوری این نمراتو گرفته‌م دیگه نمی‌دونم.

این چه نمراتی بود داده بودن؟!

دیدگاه صفر و صدی همیشه محکوم به شکسته.

از امشب تا روز آزمون آیلتسم می‌خوام هر شب یه آزمون شبیه‌ساز آیلتس از سری کتابای Cambridge رو بزنم.

تا حالا انقدر واسه آینده‌م استرس نداشته‌م. دو سه ماه پیش‌رو برام سرنوشت‌سازن.

هیچکس واقعاً برنمی‌گرده به حالت قبل. ما نسخه‌ی جدیدی از خودمون می‌شیم، با حافظه‌ی اون دوران.