روزگار شیرین

«از شیخ خسته‌ام ولی از خاکِ خویش، نه!» -حسین جنتی @roozegareshiriin

«تنها ستاره‌ی شبِ تارم شبت بخیر» -سجاد سامانی @roozegareshiriin

«بشنو! فغان و ناله‌ی شبگیر است بشنو! صدای جانِ به‌زنجیر است اینک بیا به یاری‌ام، آزادی! فردا برای آمدنت دیر است این‌بار ای خجسته‌دم، آزادی من توده می‌کنم با هرچه‌ام که تاب با هرچه‌ام که تب با هرچه‌ام که شعله به جان است، آتشی باشد که همچو مشعل برگیری‌ام ز خاک باشد چو شب‌چراغ بگردانی‌ام به شب» -سیاوش کسرایی @roozegareshiriin

«به‌هنگام یک منازعه، نکته‌‌ای بزرگ‌تر وجود دارد و این نکته هم از مرگ و هم از ترسِ مرگ دردناک‌تر است نگاه می‌کنی کسی که تا دیروز، بیش از دیگران قابل اعتماد بود به نفع رقیب تو شهادت می‌دهد و این نکته حالا هم از مرگ و هم از ترس مرگ دردناک‌تر است...» -جمال ثریا؛ برگردانِ ابوالفضل پاشا @roozegareshiriin

«خون در زمین فرونرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هرکس آن را می‌دید، می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند.» -سوگ سیاوش؛ شاهرخ مسکوب به یاد مسافران آن سال، آرزوهای خاک‌شده‌شان و داغی که سرد نمی‌شود. @roozegareshiriin

«بارها غم به تو گفتیم، زِ ما نشْنیدی بعد از این مصلحت آن است که خاموش کنیم» -هلالی جغتایی @roozegareshiriin

«اگر تو بازنگردی، بهار رفته در این دشت برنمی‌گردد به روی شاخه‌ی گل، غنچه‌ای نمی‌خندد و آن درخت خزان‌دیده تور سبزش را به سر نمی‌بندد...» -حمید مصدق @roozegareshiriin

«برایم نامه بنویس، تمنا می‌کنم. این رفتار پسندیده و خوب نیست. عکس‌هایی که ازت خواسته‌ام برایم بفرست. آخر با چه دلی مرا شکنجه می‌دهی؟ یک نامه از تو برابر با آزادی روح من از این شکنجه‌ها خواهد بود.» -از میان نامه‌های غلامحسین ساعدی به طاهره کوزه‌گرانی @roozegareshiriin

«شب است، رؤیای دوردست تو نزدیک می‌شود» -فروغ فرخزاد @roozegareshiriin

وینچنزو پروجیا، از کارکنان سابق موزه‌ی لوور، نقاشی «مونا لیزا» را در سال ۱۹۱۱ از این موزه در پاریس دزدید و آن را به فلورانس برد. در معرفی وینچنزو آمده: نقاش، کارمند سابق موزه‌ی لوور و دزد :)) علی ایّ حال با هر مشقتی که بود، شاهکار داوینچی بالاخره در چهارم ژانویه ۱۹۱۴ به فرانسه برگردانده شد و عکسی که می‌بینید، زمانی‌ست که مونا لیزا در معیّت و همراهی مقامات رسمی، دارد می‌رود دوباره روی دیوار لوور بنشیند. @roozegareshiriin

«نگاه‌ها چه ظالمانه جايِ کلمات را گرفته‌اند سکوت چه‌قدر جايِ صدا را هنوز نگفته‌ام دوستت دارم نگاهم اما به عربده گفت» -منوچهر آتشی @roozegareshiriin

«دِریا چه اسم قشنگی...» @roozegareshiriin

«گفته بودی که چرا محو تماشای منی؟ آن‌چنان مات که حتی مژه بر هم نزنی مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود ناز چشم تو، به‌قدر مژه‌بر‌هم‌زدنی» -فریدون مشیری در ستایش تمام زیبارویان؛ چراکه به‌هرحال خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد، و ما هم بنده‌ی همان خداوندیم. @roozegareshiriin

«شب آمد و دلِ تنگم هوای خانه گرفت» -سایه @roozegareshiriin