درخت‌نشین

وای:))))))))))))))) از این بهتر نمی‌شد. متشکرم. 😭⭐️

یکی از مشهورترین آثار سبک نقاشی پست امپرسیونیسم، نقاشی «شب پرستاره» (Starry Night) اثر «ونسان ون گوگ» (Vincent Van Gogh) است برای درخت‌نشین

ما اینجا تو رشت، شهر بارون، منتظرتون هستیم:)

من یه جمعی رو می‌خوام و برام ارزش داره که توش بتونیم با آهنگ‌های این زمان برقصیم.

یه روز انقدر پولدار می‌شم که مجموعه دفترچه خاطرات یک بچه چلمن، اتفاقات ناگوار و علوم ترسناک رو بخرم و دوباره بخونم. الان خیلی غیرمنطقی میاد خریدنشون و بعدا هم نمی‌دونم بازم دلم می‌خواد بخونمشون یا نه، امیدوارم اون روز که پولدار شدم پیردل نباشم. 🙏

شاید باورتون نشه ولی آشنایی با مغز و نحوه کار کردنش باعث می‌شه آدم هوشمندانه‌تر زندگی کنه چون با نقاط ضعف و قوت و چیزایی که مغزمون رو گول می‌زنن و مغالطه‌ها و... آشنا می‌شه و در کل باعث می‌شه نگاهتون درست‌تر باشه نسبت به مسائل و چالش‌ها. و حالا هم که تابستونه چی بهتر از این؟ اینی هم که ریپلای کردم، سری ویدیوهای آناتومی مغزه، از اینجا می‌تونید شروع کنید.

«باید از میان مرده‌ها برخاست»

حالا چه هستم؟ یک صفر. فردا چه می‌توانم باشم؟ فردا چه می‌توانم باشم؟ فردا می‌توانم از میان مردگان برخیزم و زندگانی نوینی را آغاز کنم! می‌توانم در خودم همان انسانی را بجویم که تاکنون وجود داشته است! -قمار باز؛ داستایوفسکی

بغلش کردم امروز بچه‌ها. و بغل کردن بچه‌ها به لیست دلایلم برای زنده ماندن اضافه شد. ✨

"I love you!" ★☆☆☆☆ "Sherlock is actually a girl's name." ★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★

اگر اجازه بدن زندگی و معناش رو در چیزی غیر از زیبایی، استتیک و پرفکشن ببینیم، عالی می‌شه.

جدی اگر ملت زن‌ها رو ول کنن تا فقط زندگی کنن و وجود داشته باشن بدون اینکه هرلحظه مقایسه بشن و حس کنن که مدام باید تغییر کنن و "جدید" و "نو" بشن تا دوست‌داشتنی و loved باشن، عالی می‌شه.

I hope someday you won't feel so blue anymore, cause somewhere in the crowd, there's me.

خوشحالم که کتابی بود که تا حالا نخوندمش، حتما می‌خونم، مچکرم فاطمه عزیزم‌. 🧡:)

«دوتار ساز دل است. هیچ‌کس از عبارت دوتارنوازی استفاده نمی‌کند و همه می‌گویند؛ دوتارزنی. دوتار را می‌زنند، ولی بقیه سازها را می‌نوازند. دوتار یک جور فریاد است اما این زدن به معنای خشونت نیست. بیشتر جوشش و عصیان روح است. روال دوتارزدن اینگونه است که از یک دعوا شروع می‌شود و به آشتی ختم می‌شود.» -غلام‌علی پورعطایی