about kma 🌱

در ستایش تلاش‌هایی که به جایی نرسید؛ که چون نتیجه‌ای نداشت، فکر کردند زحمتی هم نداشته. در ستایش تلاش‌هایی که کسی جز خودمان، از رنج و زحمتش خبر نداشت، اما هم رنج داشت و هم زحمت. همان تلاش‌ها که تنمان را خسته کرد و لباس‌هایمان را خاکی، ولی نتیجه‌ای برای افتخار کردن نداشت. که ما نرسیدیم و دیگران گمان کردند که ما راهی نرفتیم. در ستایش تلاش‌هایی که راهی از پیش نبردند؛ که رد پاهایشان آنقدر در میان گذشته پررنگ است که از یاد نمی‌روند.

می‌خواهم در پایان این سال به گذشته نگاهی اندازم و بگویم؛ خدا دقیقا می‌دانست که دارد چه می‌کند، تدابیر او بی‌تردید از تدابیر من والاتر بودند.🌱

برکت زندگی من آن است، که هیچ‌گاه پیش از آنکه مالک حقیقی چیزی باشم؛ به آن احتیاج نداشتم.

"بعضی وقت‌ها ‏می‌خواهى به قلبى پناه ببرى؛ شايد تا وقتى كه باران تمام شود، شايد هم تا هميشه".

تو، یه حالتی داری. مثلا یه ساعت شنی رو در نظر بگیر که دونه‌های شن دارن تموم میشن. یکی مثل تو، از اوناست که همیشه می‌تونه ساعت شنی رو برگردونه!

هاروکی موراکامی

جایی میان قلب هست که هرگز پر نمی‌شود. حتی در بهترین لحظه‌ها، جایی میان قلب هست که هرگز پر نمی‌شود. ما در همان‌جا انتظار می‌کشیم.

چارلز بوکوفسکی

امروز فهمیدم اینقدر روی آینده‌ام تمرکز کردم که یادم رفته الان وسط موقعیتی هستم که قبلا آرزوش رو داشتم.

نیاز دارم یک نفر از آینده بیاید و دقیق به من بگوید که این شرایط کِی تمام می‌شود. نیاز دارم زمان به آینده برود، به دوردست‌ها. به زمانی که فکرهای من جدید و دیگر شده باشند، حتی دردهایم متفاوت شده باشند، دغدغه‌هایم عوض شده باشند. این بازیِ "گاهی کافی‌ست که صرفا دوام بیاوری" دارد بیش از اندازه مزخرف می‌شود. نیاز دارم این مغز چنین نباشد. جوانی، این جوانی نباشد. نیاز دارم در این زمان نباشم.

شاید تلخ‌ترین بخش بزرگ شدن این باشد که آنقدر با نشدن‌هایت روبه‌رو می‌شوی تا یک روز فراموش کنی؛ زمانی چقدر جرئتِ خواستن داشتی.

"من لذت‌بخش‌ترین ساعات عمر خود را وقتی می‌دانم که از یک آهنگ موسیقی خوشم می‌آید".

A-min & fi✨️

لذت بردن را یادمان ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ؛ از گرما می‌نالیم، از سرما فرار می‌کنیم، در جمع از شلوغی کلافه می‌شویم و در خلوت، از تنهایی بغض می‌کنیم. تمام هفته منتظر رسیدن روز تعطیل هستیم و آخر هفته هم بی‌حوصلگی تقصير غروب جمعه است. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪگی‌مان ﺭﺍ ﺗﺸﮑﯿﻞ می‌دهند: ﻣﺪﺭﺳﻪ، ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ، ﮐﺎﺭ. ﺣﺘﯽ ﺩر ﺳﻔر ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻣﯽ‌ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﻟﺬﺕ ﺍﺯ ﻣﺴﯿﺮ، ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ، همان ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ می‌خواستیم ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ.