ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

Dunyodagi birinchi ishonchli bozorda Telegram kanalini sotib oling yoki oʻz kanalingizni soting! 📊Kanal tafsilotlarini koʻrish va xavfsiz pul oʻtkazmalarini amalga oshirishni istaysizmi? Yechim — Magfi Marketplace! 🤑Kanallarni ishonchli sotib oling, oʻz kanalingizni hoziroq joylashtiring va tezda soting! 🔗 Kanal Sotib Olish / Kanalni Sotish! #reklama · Marketplace

#JAXOLATNING СÔНГИ ҚУРБОНИ МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА 5-қисм Дилёра ва Аваз айтган буюртмалари келгунча ҳам жим ōтиришди. Диёра ōзини жуда ноқулай хис этаётган бōлса Аваз жуда хаяжонда эди. Неча ойлардан бери тузук гаплашолмайдиган севиклиси ёнида эканлигидан нақадар хурсанд ва айтадиган гаплари жуда кōп бōлса ҳам Дилёра бирор нарсадан хафа бōлиб кетиб қолмасин деб жим эди. - Дилёра олинг овқат совимасин! Олдига қōйилган овқатни номига кавлаб турган қизни йийишга ундади Аваз - Ё бошқа овқат айтайми? -Йōғэе шōрва яхши. Аваз бари бир ҳам иштахасиз овқатланаётган қизни яна гапга тутди - Нима тушлик қимматга тушди деяпсизми? Хавотир олманг пулингиз етмаса тōлашиб юбораман. Дилёра кулиб юборди -Нега қōрқаман... Аваз қизни яна анча ҳазиллари билан кулдириб ōтирди. - Энди турайлик? Аваз қōймай афитсантни чақириб хисобни ōзи ёпди аммо туришга шошилмади - Дилёра, мен уйингизга совчи жōнатдим. - Нима?! -Дилёра илтимос йōқ деманг...мен...мен сизни яхши кōраман! Дилёра кōзларидаги ёшни кōрсатмаслик учун бошини эгди ва жуда паст овозда пичирлади - Мен турмушга чиққанман Аваз. Аваз Дилёрага анқайиб қаради - Ҳазилми бу? Ёки мени ōзингиздан совутиш учун шундай деяпсизми? Дилёра аста ōрнидан турди - Мени кечиринг... Кейин кōчагга отилди. Ишхонага шошиб кирдию нарсаларини йиғиб бошлиғига ҳам қарамай кетиб қолди. Йōлда ортидан биров қувлаётгандек югуриб кетар экан тинмай пичирларди - Қанийди ҳазил бōлса, қанийди бари ōтган кунларим туш бōлиб чиқса...қанийди?!!

#JAHOLATNING_SONGGI_QURBONI Muallif: Nurfariz Qurbonova

🔠🔠🔠🔠🔠🔠 🔠🔠🔠🔠🔠 ❤️ ❤️ Faqat ayollar uchun 🌷🌷 ♥️ Yoringiz uchun eng sevimlisi boling ♥️Yoringizni ipsiz bogʻlaydigan intim kosmetikalar va mahsulotlar ♥️ Pijamalar va tungi kiyimlar🙃 ♥️ Ayollar ichki kiyimlari 👙 ✅ Eng yaxshi tarafi bizda narxlar sir emas hamma tavarlar narxlari bilan tashlanadi 🩷🖤🩷🖤🩷 📣 Oʻzbekiston boʻylab uyingizgacha yetkazib berish bor yoʻgʻi 25 ming soʻm 👩‍💻 ╔═🌿═════╗    ╔═🌿═════╗        KIRISH ❤️                 KIRISH ❤️ ╚═════🌿═╝    ╚═════🌿═╝ https://t.me/+j3FzsHEUfM8zYzE1

🚀 Magfi endi O‘zbekistonda! Telegram kanalingiz orqali reklama olishni boshlang! 📣 Magfi ilovasini yuklab oling, kanalingizni ulang va brendlar bilan daromad toping. 💰 🔗 Ilovani yuklab oling → #reklama · Magfi Ads

Кечаги режаларинг амалга ошмагани бугун ҳам улар бўлмайди дегани эмас, янги кунни янги режалар билан давом қилмоқчи бўлсанг, кечаги режаларингга қўшимча қўш, тузатишлар кирит, асло воз кечма, давом эт.... Давом этаверки кеча сени кўрганлар, бугун янги имиджда, янги кайфиятда, янги режалар устида кўрсин! Ҳатто ўзингга қойил қолар даражада ўзгача бўл, сен уддалай олмайдиган марра қолмасин, ахир бу сенсан ва булар сенинг орзу-ниятларинг азизим😇 Хайрли кун орзулилар!🤗 Нур сочишда давом эт...🌞

ОЁҚ ОҒРИҒИДАН ЮРА ОЛМАЙ ҚОЛГАН ЭДИМ. Рентгенга тушсам суякларим емирилиб бўлган экан. Юриб кетишдан умидимни узган эдим. Лекин Хиндистонликлар қўллайдиган бир усул мени қайта оёқга қўйди. Атиги 1 кунда мен яна юришни бошладим. Оғриқлар бутунлай йўқ бўлди. Ўша мўъжизавий усул номини шу ерда қолдирдим: 👇👇👇👇 https://www.tabobat.org/apy/?r=2 ШОШИЛИНГ❗️Админлар 12 соатда удалить қилиб юборишяпти. .

даги икки гавда қотиб қолди. – Қимирлама отаман! – Ие, хола сизмисиз? – куёв устига кўрпа тортар экан ғўлдиради. – Ҳа, кутмаганмидинг? Битта чол билан битта кампирнинг қўлидан нима иш келарди деб менсимагансан-да, а? – Қизингизга мен ёмонлик қилганим йўқ. Ўзига ўзи ўт қўйди. Менга нима дейсиз? Ширинбонунинг бўғзига қаҳрли қаҳ-қаҳа келди: – Давлатнинг моли-ю, дўконнинг тиллаларидан ҳам хабаринг йўқдир? – Худо урсин хола, уйда тилла сақлашини ҳам билмас эдим. Қизингизнинг бир тийинига кўз олайтирган бўлсам, тешиб чиқсин! – Тешиб чиқадиям! Ширинбону қўйнидан ҳалиги олтин тўла халтачани чиқарди. – Мана буни кўряпсанми? Эркак бир қалқиди. – Қимирлама, отаман! Ширинбону эркакнинг кўкрагини нишонга олди. Эркак яна ўзини орқароққа ташлади. – Ҳа, тополмайди деб ўйловдингми? Халтачада нима борлигини фаҳмлаган аёл ғазабланиб кетди. – Вой ифлос, қамоқдан қутилиш учун мелисаларга бердим, дегандинг-ку, очофат! Ҳеч бўлмаса битта узук бермадинг-а, номард! Яна севаман, дейсан-а, ифлос! – Э, ўчир-э, овозингни қанжиқ! Шуларни ӯғирлаш сендан чиққан ақл эди, аҳмоқ! – Бўлди! Етади! Мен қозилик қилишга келганим йўқ! – Ҳозир икковинг мана бу тиллаларни бўлиб оласан. Фақат битта шарти бор. Иккаланг ҳам бу буюмларни битта ҳам қолдирмасдан ютасан! Тиқилиб ўлсанглар Худодан кўрасизлар. Омон қолсанглар, мени мелисага топширасизлар!. Лекин иккаланг ҳам бурнингдан булоқ бўлгунча тилла ейсан! Сен очофатлар қизимнинг бошини шу тилла учун единглар! Мен сизларни тўйғазгани келдим! Мана! Ширинбону қўлидаги қопчани топ этиб эр-хотиннинг ўртасига ташлади. – Тўк ўртага! Эркак қўллари қалтираб, халтача ичидаги тақинчоқларни ўртага тўкди. Эркак ҳам, аёл ҳам қўлларига биттадан буюм олдилар. Биринчи марта йўталиб-йўталиб қийналган бўлсалар, кейингиларини анча осонлик билан юта бошладилар. Эр-хотин тилла ютишнинг ҳадисини олгач, энди бир-бирларидан қизғаниб, ҳар қўл узатганда каттароқ, қимматроқ нарсаларни ола бошладилар. Ширинбону милтиқни гоҳ унисига, гоҳ бунисига тўғрилаб, нафрат билан кузатиб турарди. – Бўлди! Бошқа ютолмайман! Эркак хириллаб қолган эди. – Ютасан! Ё отиб ташлайман. Бирдан Ширинбонунинг кўзи қизига ўзи туҳфа қилган олмос кўзли узукка тушди. “Ифлос, шуни ҳам ўғирлаган экан!” Аёл шу узукка қўл узатди. – Тўхта! Аёл чўчиб қўлини узукдан тортди. – Зафар! Ол узукни! Е! Тўй тиллога! – Бу узук жуда катта, ютолмайман! Ширинбону милтиқни яна унга тўғрилади: – Ют! Собиқ куёв марҳума хотинининг ўзи ўғирлаган никоҳ узугини оғзига тиқди, бироқ буюм ўтиб кетмай, томоғига тинилиб қолди. “Тамом” деб ўйлади, ичида Ширинбону. Бироқ собиқ куёвига раҳми келмади. – Қани, қизимнинг жондай дугонаси! Қолганининг ҳаммаси сенга! Бир пиёла ёғ ичсанг, ичингдан чиқариб оласан. Агар эплолмасанг, пешонангдан кўрасан! Аёл энг охирги тилла занжирни энди оғзига олиб борганда, оғзидан кўпик келди. Шунга қарамай у занжирни ҳам ютишга ҳаракат қилди. Бирдан унинг лаблари атрофи кўкиш тусга кирди. Ширинбону бу кўзлари олайиб, ҳушдан кетган икки тиллахўрга қаради: – Тамом! У қилган ишидан дир-дир титраганча ҳовлига чиқди. Милтиқни қайтиб шолчага ўрагач, кӯча эшикни очиқ қолдириб, атрофга бир қараб олди-да, қоронғулик қаърига шўнғиди... ...Тиқ этган товушга қулоқ тутиб, айвончада чўққайиб ўтирган Райҳонбиби қадам товушларини эшитиб сергакланди. Оҳиста қадам товушлари эшикка етгач, тинди. Райҳонбиби ким, деб сўрамай ҳам эшик занжирини туширди. Ширинбону ўзини ичкарига олди. Сўнг, кундошининг елкасига бошини қўйиб, жимгина, титраб-титраб йиғлади. – Нима бўлди, опа, айтганингиздай қилдингизми? – Ҳа, фақат иккови ҳам тирик. Мелисага айтса, мени олиб кетишади. – Айтишмайди, опа. Ўлса ҳам айтмайди. Ахир ўзлари ўғри-ку. Қўйинг энди, ўйламанг, опа! Ер ютсин икковини ҳам. – Райҳонбиби, болаларнинг отаси сезмадими? – Йўқ, сезгани йўқ. – Ҳа, у киши билмагани яхши, айтиб ўтирманг. – Опа, уч киши билган сир сир эмас, оғзимдан чиқармайман. Ўша кеча Ширинбонунинг юраги қаттиқ санчди. Ва бир неча кун шу ерда қолиб кетди. Уни сўроқлаб ўшанда ҳам, кейинроқ ҳам бегона одам келмади.

ч, эшик қулфига калит солди. Киргач, яна ичкаридан калит билан бекитди. Тўхтаб ҳовлига назар ташлади. Бир зум қизи ичкарида-ю, ҳозир “онажон” деб югуриб чиқадигандай туюлиб кетди. “Қизим, қизгинам, сен ўлгунча мен ўлсам бўлмасмиди...” ...Ширинбону ҳовли тўридаги омборча томон юрди. Аммо омборчанинг ўзи билган залворли, қалин эшиги юпқагина, оддий эшикка алмаштирилганини кўриб, хаёли қочди. Аммо ўзини йўқотиб қўймади. – Топаман, барибир топаман! Сен мелисани алдарсан, терговчини алдарсан, бутун дунёни алдарсан, мени алдаёлмайсан! Кўз ўнгига доим мулойимгина бўлиб турадиган, хушсурат, бурнининг тагига ингичкагина мўйлов қўйиб юрадиган куёвининг қиёфаси келди: – Ифлос! Ўғри! Бузуқ! Ширинбону қаҳр билан омборча эшигини тортди. Хона ичига кириб, милтиқни деворга суяди. Ичкаридаги қақир-қуқурларни диққат билан кўздан кечиргач, деворларни, ҳар хил қути-путиларни уриб-уриб кўра бошлади. Кўзи бир четда турган, қопқоғини кўтариб, пластинка ҳам қўйса бўладиган радиоприёмникка тушди. “Бу унча-бунчага бузилмайдиган нарса. Бонугинам буни олганига ҳали кўп бўлгани йўқ. Бу буёққа бежиз чиқиб қолмагандир... Шунинг ичини ҳам бир кўрай...” У атайлаб эшикнинг хуфя жойини очиш учун олган йиғма пичоқчани чопоннинг чўнтагидан чиқарди. Приёмникнинг пластинка қўйиладиган қисмини очиб, тагига пичоқча суқди. Анча урингач, япасқи тахта қирс-қирс қилиб кўтарила бошлади. Очилган тирқиш бармоқ кирадиган даражада кенгайгач, қўл учини суқиб қаттиқ тортди. Тахтача атрофидаги майда симчаларни узиб, тарақлаб синди. “Яна пуллар! Даста-даста! Бироқ бу ерда ҳам тиллалар йўқ эди. Наҳотки сотиб юборган бўлса?!” – Бўлиши мумкин эмас. Топаман. Шу хонага бекитган бўлиши керак! Ширинбону полдан то шифтага ҳар хил қоп-у, қутилар териб ташланган томонга қараб, бироз ўйланиб турди. Сўнг нима бўлса, қопми, қутими, челакми, ичидагини ағдариб қарайверди. Каттароқ картон қутини зўр бериб, қўйилган жойидан суғириб оларкан, бирдан кўзи бу буюмлар ортида деворга суяб қўйилган ўша хуфя жойи бор эшикка тушди. Бу кераксиз буюмларнинг ҳаммаси шу эшикни бекитиш учун йиғиб қўйилганлигини тушунди. У бир эшикка, бир ўзи қутилардан ағдариб ташлаган майда-чуйдаларга қаради. Бир фикрга келди шекилли, ҳалиги тўккан нарсаларни шошилмай, қутиларга қайтариб жойлади ва эшикни бекитиб турган барча буюмларни омборчанинг бир бурчагига шошилиб, бироқ тартиб билан тахлай бошлади. Кўп ўтмай эшик олдида силжитишга қулай жой очилди. Ширинбону бор кучини тўплаб эшикни турғазиб, деворга суягач, ҳалиги хуфя жойига уриб-уриб кўрди. “Дуп-дуп” этган товуш чиқди. “Ичи тўла! Мен қидирган нарса шу ерда! Бўлмаса, бу қадар астойдил бекитмасди!” Энди Ширинбону хуфя жойнинг тахтачаларини аввалгидай эҳтиёт бўлиб суриб ўтирмади. Бир четда турган болтани олиб, қиррасини икки тахтача ўртасига суқиб, куч билан бир босди. Тахта қарс этиб синди-ю, қутисимон жойнинг ичидаги каттагина қизил шоҳи халтача дарҳол кӯзга ташланди. Ширинбону халтачани чиқариб олгач, боғичини ечиб, ичига қаради: бир-бирига аралашиб ётган тилла узуклар, зираклар ва занжирлар халтача ичида ярақлади... Ширинбону милтиқни шолча ичидан чиқариб, деворга суяди. Оёқ остида ётган бир неча ёғоч қутини бир-бирининг устига қўйиб, дарвоза ва уй яққол кўриниб турган, омборчанинг ягона деразаси қаршисида ўтириб олгач, милтиққа қўл узатди… Қоронғу тушаёзган бир пайтда кўча эшик очилиб, аввал собиқ куёв, ортидан унинг янги хотини кириб келишди. Улар ўзаро туртишиб, ҳазиллашиб уй ичига кириб кетдилар. Кўп ўтмай ошхонанинг чироғи ёнди. Ширинбону ошхона деразаси ёнида ўтирган собиқ куёвини, унинг олдига ҳар хил егуликлар қўяётган аёлнинг шарпасини кўриб, кузатиб ўтирди. Ниҳоят, ошхона чироғи ўчиб, эр-хотин ётоғининг чироғи ёнди. Кўп ўтмай бу чироқ ҳам ўчди. Ширинбону ўрнидан туриб, омборхона эшигини эҳтиёткорлик билан очиб ташқарига чиқди. Ғишт ётқизилган йўлакдан ўтиб, секин уй эшиги тутқичини тортди. Йўлакка секин кириб бир зум қулоқ тутди. Ичкаридан недир сурон эшитилди. “ Илоҳо мен бу икки шайтони лаинни белибос кӯрмай! Худойим, ўзингнинг раҳминг келсин!” Ширинбону ётоқхона эшигини бир тепиб очиб, эшик ёнидаги чироқ тугмачасини чиқ этиб босди. Тўшак

а деярли ўзгармаган. Ойбарчин яна энтикиб кетди. – Чиқиб опамнинг эшигига бир қарай… – Юринг... Ойбарчин йигирма йилдан зиёдроқ кўрмаган қадрдон эшикни таниди. Ўша-ўша, фақат бошқа рангга бўялган. У эшикка юзларини босди, бўёқ сурилавериб қалинлашиб кетган сиртини меҳр билан силади: – Опам, опажоним, кошки эди тирик бўлганида... – Лекин, Зафар почча ҳам, Муаттар янга ҳам Худодан топди. – Уларга нима бўлди опа? Ойбарчин Хурсанойга ҳайрон бўлиб қаради. – Ие, эшитмаганмисиз? – Йўқ, ҳеч нарса эшитмаганман, – деди Ойбарчин ҳайрати ошиб. – Опангиз дунёдан ўтгач, уйини мелиса босди. Дўконнинг молларини, заргарлик бўлимининг буюмларини қидиришди. Поччангиз “мен билмайман, хотиним қариндошлариникига яширган бўлса керак”, деб туриб олди. Орадан бирор йиллар чамаси ўтгач, поччангиз янги хотини билан ўтириб олиб, иккаласи узук, зиракларни, тилла занжирчаларни ютишибди. Маҳалламизга бир кампир сут обкеларди. Биз қўшнилар ҳаммамиз шу кампирдан сут олардик. Ўша хотин тонг-саҳарда келиб қараса, Муаттар янгаларнинг кўча эшиги очиқ эмиш. Чақирса, ҳеч ким чиқмабди. Ичкарига кириб, яна овоз берибди. Бироқ қандайдир хириллаган товушни эшитиб, деразадан қараса, иккаласи ҳам оғзидан кўпик келиб ётганмиш. Дарров чиқиб шовқин-сурон кўтарди. Бирпасда мелисалар етиб келишди. Кейинчалик эшитишимизга қараганда, бу иккаласи тиллаларни қорнига яшириб, чет элга қочиб кетмоқчи бўлишган экан. Аммо кўпроқ ютиб қўйишганми, ё каттароқ буюм томоқларига тиқилиб қолганми, ишқилиб иккаласи ҳам ҳушидан кетиб қолишган. Кейин операция столида қорнидан ҳалиги нарсаларни чиқариб олишаётганда, ҳушларига келмай, дунёдан ўтишибди. Тилла ютишибди! Бирдан Ойбарчиннинг эсига катта энасининг алаҳлаб айтган гаплари тушди: “Бонужон, иккаласини ҳам тиллага тўйғиздим, сенинг узугингни ҳам эринг ўғирлаган экан, бурнингдан тилла қайнаб чиққунча ейсан дедим!” Наҳотки?! Наҳотки, катта энам опам учун қасос олган бўлса?! Наҳотки буни ҳеч ким билмаган бўлса?! Ёки ҳамма билади-ю, бу ҳақда гапирилмайдими?! Агар катта энам ўч олишга борган бўлса, энам билиши керак! * * * … Ширинбону қизи учун қасос олишга борган эди... Фармонбекнинг Хатирчидаги торгина ҳовлисида ярим кечада икки аёл шивирлашиб, ниманингдир тадоригини кўришарди. – Опа, этик сизга каттароқ экан, юришга қийналмайсизми? – Қийналмайман. Пайтавани кўпроқ ўрадим. Чопон кийиб, белини маҳкам боғлаб, сочини бошидаги қозоқча тумоқнинг тагига бекитган Ширинбону кўча эшик томон юрди. Шолчага ўралган узун нарсани Райҳонбиби кундошига узатди. – Манг, опа... Сўнг хавотир аралаш сўзлади: – Опа, ҳали ҳам бўлса қайтинг. Худога солиб қўйинг, жазосини Худо берсин! – Райҳонбиби, қизимнинг бурнини қўшнининг боласи қонатганда эримга сизни олиб бердим. Ўғил туғса, укаси қизимнинг ўчини олади деб. Гулдай қизим аланга бўлиб ёниб кетади-ю, уни шу аҳволга солган нокасга индамай кетавераманми? Йўқ, бораман, ўғирлаган тиллаларини топаман, бурнидан тошиб чиққунча егизаман! – Опа, кейин сизни қамаб қўйишади-ку? – Аввал қасос олай, кейин нима бўлса бўлар... Ширинбону тун қоронғусида кўчага чиқар экан, ортидан кундоши шивирлади: – Опа, Худо асрасин сизни... Ширинбону эскигина шолчага ўралган ов милтиғини қўлтиқлаганча, кўча томон юриб кетди. У ӣӯлда учраган юк машинасидан тушиб, таниш кўчага бурилганида тонг отиб келаётган эди. Ширинбону деворига наъматак чирмашиб ўсган уйнинг рўпарасига бориб, ўтиргач, бошини эгиб олган бўлса ҳам, кўз қири билан кимнинг қайси уйдан чиқаётгани-ю, қаёққа кетаётганини диққат билан кузата бошлади. Ниҳоят, у нигоҳини қадаб ўтирган эшик ғирчиллаб очилганида ич-ичидан оғир хўрсиник келди: – Қизим, қизгинам шу уйдан чиқаётган ўзинг бўлсанг бўлмасмиди?! Ичкаридан аввал собиқ куёв, сўнг пошнаси баланд туфлисини тўқиллатиб атлас кўйлакли, сочини майда ўриб, ироқи дўппи кийган аёл чиқиб келди. “Дугона эмиш, қизгинам, шунчалик ҳам содда бўласанми?...” Эркак машинани ўт олдирди. Аёл олдинги ўриндиққа ўтиргач, машина Ширинбонуни чангга кўмиб, ёнидан ўтиб кетди. Кун чошгоҳга яқинлашганда кўча бир мунча тинчиб қолди. Ширинбону ўрнидан туриб марҳума қизининг уйи ёнига борди. Ўзини ҳеч ким кўрмаётганига ишонч ҳосил қилга

Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг биринчи бўлиб ўқиган намозлари қайси? Тўғри жавоб 👇