Heroin | هروئین

امروز، زمین دوباره به همون نقطه‌ای رسید که اولین‌بار من رو دید.. و از اون روز تا حالا، داستانم ادامه داره.»

"+1 year of experience"

مهربان بود، اما در مواجه با خودش، بی‌رحمانه عمل می‌کرد.

چه چیزی از رفتن بدتر است؟ ماندن و غریبه شدن.

انتظار مثل مستیه. اولش گرم می‌شی، سرخوش و امیدوار. اما بعد، یه‌جوری دلتو به‌هم می‌زنه که دیگه حتی حالِ راه‌رفتنم نداری. ذهن آدم وقتی منتظره، جایی بین «شاید» و «اگه» گم می‌شه… و اون وسط، لحظه‌هایی که باید زندگی شن، یواش‌یواش از دست می‌رن.

یه تن از من باقی مونده؛ که تنهایی داره به “ادامه دادن “ ادامه میده.

با کدام بال می‌توان از زوال روزها و سوزها گریخت؟

همچنان بعد سه سال نبود کسی بندازیم تو‌جاده باهم؛

حالمان ،مزه‌ی‌ خرمالو می‌دهد.. خرمالوی نارس گس

آدم ضعیفی نبود، اما دیگر حوصله‌ی سختی‌ها را نداشت.