سپیـدار

دلم شب نشینی با یه جمعِ به دور از دخانیات و مشروبات الکی و... می‌خواد، که دور هم بگیم و بخندیم، بازی کنیم، خوراکی بخوریم و درمورد فیلم، کتاب، کارها و علایقمون صحبت کنیم و نظر هم دیگه رو بشنویم‌، دلم یه جمع با تفریحات سالم و باحال می‌خواد که از نظر هیچ‌کدوم این کارا مسخره بازی نباشه‌.

ولی کاش آدم‌هایی که باهاشون حرف و احساس مشترک داریم، کنارمون بودن نه تو گوشیمون.

کاش یک شغلی وجود داشت که یک روز در هفته می‌رفتم و سر می‌زدم بهشون و ماهی بیست سی میلیون هم حقوق می‌دادن بهم‌.

هنر و نویسندگی چرا این‌طورین؟ هرچی بیشتر می‌خونم و بیشتر یاد می‌گیرم، اعتماد به نفسم کمتر می‌شه و حس می‌کنم هیچی نمی‌دونم از این دریای بی‌کران.

بهتره بگم کتاب‌هام.

چرا بسته‌هام نمی‌رسن؟

قهوه و...

برای اولین بار قراره کتاب برای معرفی برام فرستاده بشه و خیلی خوشحالم :))) اونم کتابی که من جز اولین خواننده‌هاش حساب می‌شم‌.

من بسیار آدم تحت فشار قرار بگیرم همه چیز رو کنسل می‌کنمه‌ای هستم.

هشتگ تلنگر کتابی.

نوشته بود:«از خواب بیدار می‌شویم و در گورستان‌ها جوان می‌کارند».

ما تو ایران زندگی می‌کنیم، هر روز صبح که چشم‌هامون رو باز می‌کنیم جون می‌کنیم تا یه روز خوب بسازیم. ما تو ایران زندگی می‌کنیم، دغدغمون با کل دنیا متفاوته، ما حتی فرصت غصه خوردن برای ناکامی‌های زندگی خودمون رو هم نداریم. ما تو ایران زندگی می‌کنیم، هر روز سالگرد یک اتفاقیه که داغ رو دلمون گذاشته. ما تو ایران زندگی می‌کنیم، کل افتخارمون تاریخه و برای آینده هم امیدی نداریم. ما تو ایران زندگی می‌کنیم، بزرگترین آرزوی هم‌نسل‌هامون مهاجرته و بیشترین پستی که تو اینستاگرام می‌بینیم چمدون بستنه.

آیا می‌دانستید دردانه از کلمه در + دانه تشکیل شده که در به معنی گوهر و مروارید و دانه هم به معنی یک دونه‌س؟؟ #یکشنبه‌ها‌_با‌_دیال

تنها یک چیز را از تو بیشتر دوست دارم؛ این‌که تورا دوست دارم.

گاهی "بی‌کلام" می‌شم، شاید کلمات رو گم می‌کنم، شاید هم کلمات رو بی‌مصرف می‌بینم که سکوت می‌کنم و گوش‌ می‌دم.

بهمن ماه، ماه سرمایه‌گذاری روی خود سپیدست، فقط سپیده‌، سپیده‌ بدون هرچیزی‌.

🧚🏻