_overthinker_

امروز کلا روز شیرینی و هدیه بود

خداحافظی اگه روز بود شبیه امروز میشد.

هوا هوای هرچی بپوشی اشتباسسس.

دليل رشد هم شدن خيلى زيباس، وقتى همه دارن ريشه همو ميزنن.

عزیز من، با خودت مهربون‌تر باش، تو از تمامِ روزهایی که دوام آوردی، خبر داری.

بعد تمام تلاشت رو می‌کنی حواستو پرت کنی، بهش فکر نکنی، عادی ادامه بدی و در نهایت خودت رو به همین لحظه برگردونی.

بعد از رد کردن اون اتفاق حالا دیگه هیچی تکونت نمیده. هیچی غافلگیرت نمیکنه و دیگه هیچی اونقدرام درد نداره.

دردی توی قلبمه که قلبم بهم می‌گه: "مگه بار اولته؟"

زندگی، گاهی مسیر رو عوض می‌کنه تا به چیزی که لایقشی برسی.

از دختری که نوشیدنی مورد علاقش به جای قهوه، چایی هست باید ترسید :)

اینکه حرفت رو با چه لحنی بزنی هم، روی بارِ احساسیش تأثیر گذاره.

در نهایت مجبوری که از پسش بربیای.

یه به درک میگم و باز رد میشم از همه چی. از همه چیا!

وقت‌هایی که گفتم اشکال نداره، اشکال داشت. وقت‌هایی که گفتم مهم نیست، مهم بود. وقت‌هایی که گفتم ناراحت نشدم، ناراحت شدم. وقت‌هایی که گفتم چیزی نیست، چیزی بود. اما هیچی نگفتم چون نمی‌خواستم آدم‌ها بدونن چه قلب نازک و رنجوری دارم.

صبح شنبه! بخیر

فدای سرت.

چه میدونم،مثلا برام آهنگ بفرست و بگو وقتی شنیدم یاد تو افتادم.