ru
Feedback
ندای جمهوری ایران

ندای جمهوری ایران

Открыть в Telegram
1 706
Подписчики
-224 часа
-57 дней
-630 дней

Загрузка данных...

Привлечение подписчиков
сентябрь '26
сентябрь '26
+11
в 1 каналах
август '26
+60
в 3 каналах
Get PRO
июль '26
+85
в 2 каналах
Get PRO
июнь '26
+63
в 3 каналах
Get PRO
май '26
+41
в 6 каналах
Get PRO
апрель '26
+47
в 1 каналах
Get PRO
март '26
+136
в 7 каналах
Get PRO
февраль '26
+174
в 11 каналах
Get PRO
январь '26
+134
в 5 каналах
Get PRO
декабрь '25
+70
в 7 каналах
Get PRO
ноябрь '25
+30
в 2 каналах
Get PRO
октябрь '25
+48
в 6 каналах
Get PRO
сентябрь '25
+56
в 7 каналах
Get PRO
август '25
+77
в 1 каналах
Get PRO
июль '25
+55
в 2 каналах
Get PRO
июнь '25
+63
в 5 каналах
Get PRO
май '25
+48
в 2 каналах
Get PRO
апрель '25
+109
в 12 каналах
Get PRO
март '25
+44
в 6 каналах
Get PRO
февраль '25
+88
в 7 каналах
Get PRO
январь '25
+84
в 7 каналах
Get PRO
декабрь '24
+140
в 7 каналах
Get PRO
ноябрь '24
+78
в 5 каналах
Get PRO
октябрь '24
+76
в 7 каналах
Get PRO
сентябрь '24
+62
в 3 каналах
Get PRO
август '24
+75
в 3 каналах
Get PRO
июль '24
+99
в 5 каналах
Get PRO
июнь '24
+81
в 3 каналах
Get PRO
май '24
+71
в 7 каналах
Get PRO
апрель '24
+153
в 9 каналах
Get PRO
март '24
+85
в 6 каналах
Get PRO
февраль '24
+110
в 6 каналах
Get PRO
январь '24
+94
в 10 каналах
Get PRO
декабрь '23
+178
в 17 каналах
Get PRO
ноябрь '23
+68
в 10 каналах
Get PRO
октябрь '23
+128
в 12 каналах
Get PRO
сентябрь '23
+30
в 0 каналах
Get PRO
август '23
+46
в 0 каналах
Get PRO
июль '23
+36
в 0 каналах
Get PRO
июнь '23
+42
в 0 каналах
Get PRO
май '23
+101
в 0 каналах
Get PRO
апрель '23
+180
в 0 каналах
Get PRO
март '23
+29
в 0 каналах
Get PRO
февраль '23
+133
в 0 каналах
Get PRO
январь '23
+159
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '22
+54
в 0 каналах
Get PRO
ноябрь '22
+237
в 0 каналах
Дата
Привлечение подписчиков
Упоминания
Каналы
12 сентября0
11 сентября+1
10 сентября+1
09 сентября+1
08 сентября+1
07 сентября+1
06 сентября+1
05 сентября+3
04 сентября+1
03 сентября0
02 сентября0
01 сентября+1
Посты канала
و این شاید بزرگ‌ترین شکست راهبردی سیاستی باشد که از ۲۰۱۵ تصور می‌کرد مسئله یمن را می‌توان با برتری هوایی و محاصره حل کرد. نتیجه دقیقاً خلاف هدف اولیه شد. نیرویی که قرار بود از معادله حذف شود، امروز بخشی از معادله امنیت دریای سرخ، بازار نفت و حتی محاسبات آمریکا در منطقه شده است. تحولات اخیر باب‌المندب این واقعیت را تشدید کرده است، نه ایجاد. حملات دریایی انصارالله از ۲۰۲۳ نشان داده بود که این گروه قادر است هزینه اقتصادی تصمیمات سیاسی و نظامی قدرت‌های بسیار بزرگ‌تر را افزایش دهد. امروز پشت آن توان دریایی، موقعیت زمینی نیرومندتری نیز در حال شکل‌گیری است./کانال نویسنده #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

2
🔺یک دیدگاه 🔴 یمن؛ ناصر خسرو از حصارهای کوهستان تا باب‌المندب ⚠️ ناصر خسرو در سفرنامه اش نزدیک به هزار سال پیش، هنگامی که از یمن می‌نوشت، عبارتی به کار برد که امروز معنایی سیاسی پیدا کرده است. درباره کوهستان یمن می‌گوید: «اندر او دیولاخ‌ها و سردسیرها باشد و جاهای تنگ و حصارهای محکم.» و چند سطر بعد، تصویری از ساخت قدرت ارائه می‌کند: «اندر این قسم نواحی بسیار است و هر ناحیتی ملکی و رئیسی دارد و آن جا سلطانی و حاکمی مطلق نیست.» طبیعتاً ناصر خسرو درباره جنگ امروز یمن سخن نمی‌گفت. اما جغرافیایی را توصیف می‌کرد که بدون فهم آن، سیاست امروز یمن نیز درست فهمیده نمی‌شود. یمن سرزمینی نیست که بتوان از آسمان فتحش کرد و سپس از پایتختی خارجی برای آن حکومت ساخت. کوهستان‌های شمال، دره‌های دشوار، جوامع محلی ریشه‌دار و مراکز متعدد قدرت، بارها هزینه سلطه خارجی را بالا برده‌اند. عربستان سعودی و متحدانش این واقعیت را با یکی از پرهزینه‌ترین تجربه‌های نظامی تاریخ معاصر خود آموختند. در سال ۲۰۱۵ تصور غالب این بود که برتری عظیم هوایی و مالی ائتلاف سعودی ظرف چند هفته یا چند ماه انصارالله را از صنعا بیرون خواهد راند. بیش از یک دهه بعد، نه تنها چنین اتفاقی نیفتاده، بلکه همان نیرویی که قرار بود با بمباران حذف شود، اکنون از ارتفاعات صعده و صنعا تا ساحل دریای سرخ و باب‌المندب به یکی از تعیین‌کننده‌ترین بازیگران منطقه تبدیل شده است. تحولات همین روزها و تصرف مخا و جزیره میون در دهانه باب‌المندب، وزن این تغییر را آشکارتر کرده است. این تحول را اگر فقط با عبارت «پیشروی نیروی نیابتی ایران» توضیح دهیم، در واقع مهم‌ترین بخش داستان یمن را حذف کرده‌ایم. ایران به انصارالله کمک کرده و نقش تسلیحاتی و فنی تهران مسئله‌ای واقعی است، اما هیچ حمایت خارجی نمی‌تواند به تنهایی توضیح دهد که چرا یک جنبش از صعده توانست سال‌ها زیر بمباران دوام بیاورد، پایتخت را حفظ کند، ساختار سیاسی و نظامی ایجاد کند و بخش مهمی از پرجمعیت‌ترین مناطق یمن را اداره کند. اگر حمایت خارجی به تنهایی چنین قدرتی می‌ساخت، نیروهای مورد حمایت عربستان و امارات، با منابع مالی و نظامی به‌مراتب بزرگ‌تر، باید مدت‌ها پیش سراسر یمن را در اختیار گرفته بودند. مسئله دقیقاً برعکس است. یکی از دلایل بقای انصارالله این بود که ریشه آن در داخل یمن قرار داشت، در حالی که مخالفانش به شکلی روزافزون به پروژه‌های متعارض خارجی وابسته شدند. ریاض یک نظم سیاسی می‌خواست، ابوظبی از نیروهای جدایی‌طلب جنوب حمایت می‌کرد، دولت رسمی مشروعیت بین‌المللی داشت اما در بخش‌هایی از خاک خود اقتدار مؤثری نداشت، و نیروهای محلی هرکدام دستورکار مستقلی دنبال می‌کردند. بحران شورای انتقالی جنوب در آغاز ۲۰۲۶ بار دیگر نشان داد که حتی مخالفان انصارالله بر سر این پرسش ساده توافق ندارند که اصولاً «یمن آینده» باید چه کشوری باشد. از این منظر، جمله ناصر خسرو درباره اینکه «هر ناحیتی ملکی و رئیسی دارد» معنای دیگری پیدا می‌کند. مسئله تاریخی یمن فقط تکثر مراکز قدرت نیست، بلکه این است که چه نیرویی می‌تواند از میان این تکثر، قدرتی یمنی و نسبتاً مستقل ایجاد کند. انصارالله، با همه نقدهایی که می‌توان به شیوه حکومت و رفتار آن وارد کرد، موفق شده کاری را انجام دهد که بسیاری از رقبای برخوردار از حمایت خارجی نتوانسته‌اند: یک مرکز واقعی قدرت در داخل یمن بسازد که بقای آن وابسته به حضور ارتش خارجی نیست. اما شاید مهم‌ترین تغییر در داستان انصارالله، گذار از کوهستان به دریاست. ناصر خسرو پس از شرح همان «حصارهای محکم» از تهامه سخن می‌گوید: «این ساحل دریای قلزم است بر جانب مغرب.» دریای قلزم همان دریای سرخ است. هزار سال پیش ساحل، راه تجارت میان یمن، مصر، حبشه و اقیانوس هند بود. امروز همان ساحل به یکی از حساس‌ترین خطوط ژئوپلیتیک جهان بدل شده است. تصرف مخا و رسیدن نیروهای انصارالله به میون را از این رو نباید صرفاً چند کیلومتر پیشروی نظامی دید. میون در قلب باب‌المندب قرار دارد. نیرویی که زمانی در روایت رسانه‌های منطقه به شورشیان محصور در کوه‌های صعده تقلیل داده می‌شد، امروز در کنار یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های دریایی جهان ایستاده است. همزمان، نرخ حمل نفت به سطوح بی‌سابقه رسیده و فشار بر مسیرهای دریایی خلیج فارس و دریای سرخ، بازار انرژی را به شدت متأثر کرده است. این همان نقطه‌ای است که قدرت جغرافیا خود را نشان می‌دهد. انصارالله ناوگان آمریکا را ندارد، اقتصاد عربستان را ندارد و از قدرت هوایی اسرائیل برخوردار نیست. اما لازم نیست داشته باشد. بازیگر ضعیف‌تر وقتی در جغرافیای مناسب قرار می‌گیرد، می‌تواند بخشی از عدم تقارن قدرت را جبران کند. باب‌المندب چنین جایی است. کوهستان به انصارالله امکان داد شکست نخورد؛ ساحل به آن امکان می‌دهد دیگران نتوانند نادیده‌اش بگیرند./ادامه👇
15
3
🔴 گرفتاری «خوابگاه خودگردان»؛ دانشگاه‌ها امکانات رفاهی را محدود می‌کنند 🖌️ رضا اسدآبادی/روزنامه‌نگار ⚠️ دانشجویان شبانه، تحصیلات تکمیلی، دارای سنوات اضافی و دارای شرایط خاص، اخیراً برای بهره‌مندی از امکان رفاهی اسکان با مشکل جدیدی روبه‌رو شده‌اند: «خوابگاه‌های خودگردان.» ▫️سعید حسام‌الدینی، فعال صنفی دانشجویی سابق در دانشگاه کردستان با اشاره به گفته‌های برخی مقامات آموزش عالی کشور که علت تغییرات رفاهی را فقدان منابع و بودجه می‌دانند، این ادعا را رد می‌کند و معتقد است منابع مالی برای دانشگاه‌ها وجود داشت اما گاه در امور غیرضرور دیگری خرج می‌شد. 👈🏿 متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید. #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
13
4
Нет текста...
19
5
🔴 دستورالعمل تازه حجاب در دانشگاه‌ها در راه است ⚠️ در آستانه آغاز سال تحصیلی، مقام‌های جمهوری اسلامی از تدوین دستورالعمل تازه‌ای برای حجاب در دانشگاه‌ها خبر داده‌اند. همزمان، گروهی از زنان حامی حکومت در خمینی‌شهر اصفهان خواستار اجرای قانون حجاب شدند. https://www.radiozamaneh.com/900150/ #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
20
6
Нет текста...
19
7
🔴 صعود قیمت لوازم بهداشت زنانه؛ هشدار درباره عفونت‌های مرگبار 🖌️گزارش الینا فرهادی ⚠️ افت ارزش ریال و تورم سنگین، اقلام بهداشتی زنان را در ایران دلارمحور کرده است. کارشناسان می‌گویند این امر در میان خانواده‌های کم‌درآمد، سلامت جسمی و باروری جامعه زنان را با خطر جدی مواجه می‌کند. با این حال، شدیدترین فشار معیشتی روانه بازار ملزومات سلولزی و بهداشتی زنان شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد قیمت پد بهداشتی "با جهشی بیش از ۴۰۰ درصدی" همراه بوده و اقلامی که تا پیش از این "حدود ۳۸ هزار و ۵۰۰ تومان" قیمت داشتند، اکنون به "۱۶۵ هزار تومان و در برخی برندها حتی به ۲۳۰ هزار تومان" رسیده‌اند. گزارش‌های شهروندان و خریداران از بازار نشان می‌دهد که عرضه این محصولات در فروشگاه‌ها و داروخانه‌ها کاملا شناور و دلارمحور شده است؛ به طوری که قیمت این اقلام درست مانند نرخ ارز به صورت لحظه‌ای تغییر می‌کند و خریداران در فواصل زمانی کوتاه با قیمت‌های متفاوتی مواجه می‌شوند. معترضان و از جمله زنان با اشاره به غیرقابل‌حذف بودن این اقلام تاکید می‌کنند که این بی‌ثباتی، خانواده‌های کم‌درآمد یا دارای چند فرزند دختر را با فشار مالی طاقت‌فرسایی روبرو کرده است. بی‌توجهی به قیمت‌گذاری کالاهای سلولزی در حالی رخ می‌دهد که طبق استانداردهای بین‌المللی، دسترسی به ملزومات بهداشتی زنان جزو حقوق پایه سلامت محسوب می‌شود. با این حال، در سایه اولویت‌های چندم مدیریت اقتصادی در ایران، عدم دسترسی به محصولات استاندارد، عوارض جبران‌ناپذیری بر سلامت زنان به‌جای می‌گذارد. بررسی وضعیت بازار نشان می‌دهد عدم کنترل تورم سبب شده اقلام بهداشتی از سبد خرید بسیاری از خانواده‌های کم‌درآمد حذف شود. این فشار مالی پیش از هر چیز، سلامت روان دختران نوجوان در سنین بلوغ را هدف قرار داده است. در میان دهک‌های پایین درآمدی، شدت بحران معیشتی زنان را میان دوگانه "خوراک" یا "بهداشت" قرار داده است. در حالی که سوءمدیریت داخلی و تورم کمرشکن بر تمامی بخش‌های بازار سایه افکنده، زنان سرپرست خانوار نخستین قربانیان این ناپایداری اقتصادی هستند. در یک جامعه فقرزده، افراد با انتخاب میان بهداشت در برابر غذا مواجه می‌شوند. یک زن سرپرست خانوار که مسئولیت چند فرزند را بر عهده دارد، میان تامین غذای فرزندان و رسیدن به بهداشت فردی خود ناچار به انتخاب است و معمولا توجه به خود را فدا می‌کند. این زنان ناچار می‌شوند از مواد آلوده، پارچه‌های نامناسب و محیط‌های غیربهداشتی استفاده کنند که این امر تمامی مخاطرات جسمی و عفونی یادشده را برای آنان مضاعف می‌سازد. افت بی‌سابقه ارزش پول ملی و دلارمحور شدن ملزومات پایه بهداشتی در ایران، جامعه زنان را با یکی از جدی‌ترین بحران‌های سلامت عمومی در سال‌های اخیر روبرو کرده است؛ بحرانی که در صورت عدم مداخله و حمایت‌های اساسی، هزینه‌های سنگین‌تری را بر نظام درمان کشور تحمیل خواهد کرد. 👈🏿 ادامه مطلب
16
8
🔴 مرز شرقی ایران در شرایط جنگی؛ از جیش‌العدل تا داعش خراسان ⚠️ فاطمه امان، کارشناس مسائل امنیتی خاورمیانه و جنوب آسیا، در گفت‌وگو با زمانه با بررسی تفاوت‌های ماهوی میان جیش‌العدل و داعش خراسان، تأکید می‌کند که تهران با دو پدیدهٔ جداگانه در مرزهای شرقی روبه‌روست. او همکاری امنیتی ایران و پاکستان را در دو سطح «فوری» و «راهبردی» ارزیابی کرده، نقش طالبان در مهار داعش خراسان را دوگانه می‌داند و دربارهٔ روایت رسمی جمهوری اسلامی از تهدیدات شرقی هشدار می‌دهد که «اصل تهدید واقعی است، اما هر ادعای امنیتی قابل راستی‌آزمایی مستقل نیست.»/ادانه👇 https://www.radiozamaneh.com/899752/ #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
15
9
🔴 آیا تحریم اقتصادی به تغییر رفتار حکومت می‌انجامد؟ 🖌️احمد علوی ⚠️ منطق اولیه تحریم ساده به نظر می‌رسد: هزینه یک سیاست را آن‌قدر بالا ببرید تا حکومت هدف به این نتیجه برسد که مصالحه ارزان‌تر از ادامه مقاومت است. اما در سیاست، محاسبه به این سادگی نیست. حکومت‌ها فقط درباره رشد اقتصادی، صادرات نفت، ذخایر ارزی و نرخ ارز تصمیم نمی‌گیرند؛ بقای سیاسی، انسجام ساختار قدرت، امنیت و برداشت از تهدید خارجی نیز بخشی از محاسبه‌اند. از همین‌رو، افزایش هزینه اقتصادی الزاماً به همان نسبت هزینه سیاسی صاحبان قدرت را افزایش نمی‌دهد. احمد علوی در این یادداشت می‌پرسد: تحریم تحت چه شرایطی می‌تواند واقعاً محاسبه سیاسی حکومت را تغییر دهد؟ از نگاه او، سه شرط اهمیت اساسی دارند: نخست، حکومت هدف باید باور کند که امتیازدادن واقعاً به کاهش فشار منجر خواهد شد. دوم، باید یک کانال معتبر مذاکره وجود داشته باشد؛ یعنی دو طرف باور کنند که گفت‌وگو می‌تواند به معامله‌ای واقعی ختم شود، نه اینکه صرفاً ابزاری برای خرید زمان یا اعمال فشار بیشتر باشد. و سوم، توافق نباید از دید صاحبان قدرت با بقای سیاسی آنان ناسازگار تلقی شود. اینجاست که تفاوت میان «عقلانیت اقتصادی» و «عقلانیت بقای سیاسی» آشکار می‌شود. یک حکومت ممکن است حاضر باشد هزینه اقتصادی عظیمی بر کشور تحمیل شود، اما امتیازی را که تهدیدی برای ساختار قدرت خود می‌بیند نپذیرد. از سوی دیگر، هزینه تحریم نیز به‌طور مساوی توزیع نمی‌شود. تورم، سقوط ارزش پول، کاهش قدرت خرید و رکود ممکن است عمدتاً بر دوش جامعه بیفتد، در حالی که بخش‌هایی از ساختار قدرت می‌توانند هزینه را منتقل کنند و حتی از اقتصاد غیررسمی، انحصار، واسطه‌گری و شبکه‌های دورزدن تحریم سود ببرند. در نتیجه، تحریم ممکن است هم‌زمان دو گروه در ساختار قدرت بسازد: کسانی که از رفع تحریم سود می‌برند و کسانی که از ادامه وضعیت تحریمی منتفع می‌شوند. تجربه برجام نیز، در این تحلیل، فقط داستان «فشار اقتصادی» نیست. فشار پیش از برجام اهمیت داشت، اما به‌تنهایی توافق تولید نکرد. تغییر فضای سیاسی داخلی، شکل‌گیری تیم مذاکره‌کننده و وجود یک مسیر دیپلماتیک نیز لازم بود. و تجربه پس از برجام مسئله دیگری را برجسته کرد: اعتبار تعهدات. اگر یک طرف باور نداشته باشد که پس از دادن امتیاز، فشار واقعاً کاهش می‌یابد و توافق دوام خواهد داشت، هزینه مصالحه برای او افزایش پیدا می‌کند. از همین‌جا علوی به مهم‌ترین مفهوم یادداشت می‌رسد: تغییر بازی از «چانه‌زنی» به «بقا». در بازی چانه‌زنی، سؤال این است که چه امتیازی داده شود و در برابر آن چه چیزی به دست آید. اما در بازی بقا، سؤال تغییر می‌کند: آیا عقب‌نشینی، موجودیت سیاسی حکومت را به خطر می‌اندازد؟ اگر پاسخ صاحبان قدرت مثبت باشد و آنان تصور کنند هدف نهایی فشار نه تغییر یک سیاست، بلکه نابودی ساختار سیاسی است، مقاومت—even با هزینه اقتصادی بسیار سنگین—ممکن است از نگاه آنان عقلانی‌تر از توافق شود. بنابراین «فشار بیشتر» لزوماً مساوی با «مذاکره بیشتر» نیست. فشار زمانی می‌تواند به اهرم دیپلماسی تبدیل شود که در کنار آن مسیر خروجی معتبر، منفعتی روشن برای توافق و امکان دفاع سیاسی از مصالحه نیز وجود داشته باشد. در غیر این صورت، تحریم ممکن است دیگر ابزار چانه‌زنی نباشد و خود به بخشی از بازی بقا و تشدید منازعه تبدیل شود. 👈🏿 متن کامل یادداشت
15
10
🔴 طرح پساجنگ ترامپ؛ واقعیت یا رویایی که رویا‌پروران در رویای خویش داشته‌اند؟ ⚠️ علی رسولی ـ واشنگتن ناگزیر برای خاورمیانه‌ای برنامه می‌نویسد که نظم پیشین‌اش نابود شده و نظم جدید آن هنوز شکل نگرفته است. اعتبار این برنامه به توانایی آن برای تحمل و هضم واقعیت‌های نامطلوب برای واشنگتن بستگی دارد./ادامه👇 https://www.radiozamaneh.com/900030/ #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
11
11
🔴 بهای سلامت زنان؛ از هزینه ویزیت تا درمان‌های چندصد میلیون تومانی 🖌️ ریحانه جولایی ⚠️ ریحانه یکی از زنانی است که تجربه چند سال درگیری با اندومتریوز را دارد. او درباره هزینه‌هایی که برای تشخیص و پیگیری بیماری پرداخت کرده، می‌گوید در سه سال گذشته بخش قابل ‌توجهی از هزینه‌هایش صرف سونوگرافی شده است. در چنین شرایطی، مراجعه پیشگیرانه به پزشک زنان برای بعضی خانواده‌ها دیگر یک اقدام معمول سلامت نیست؛ هزینه‌ای است که باید در اولویت‌بندی مخارج خانوار جایی برای آن پیدا شود. 🔹چکاپ زنان را نمی‌توان به یک نسخه ثابت برای همه زنان تبدیل کرد. نیاز به معاینه، آزمایش یا غربالگری به سن، علائم، سابقه خانوادگی و عوامل خطر بستگی دارد. برای مثال، غربالگری سرطان پستان و دهانه رحم در گروه‌های سنی و شرایط مشخص انجام می‌شود و قرار نیست همه زنان بدون توجه به سن و سابقه پزشکی، هر سال تمام آزمایش‌ها را انجام دهند.با این حال، اصل مهم در سلامت زنان، مراجعه به‌موقع هنگام وجود علائم و انجام غربالگری‌های توصیه ‌شده در سن مناسب است. 🔹 ریحانه می‌گوید مشکل فقط قیمت نیست؛ دسترسی به مرکز مناسب و پوشش بیمه‌ای هم بخشی از ماجراست. به گفته او، بعضی خدمات تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرند اما برای دریافت هزینه باید مدارک جمع‌آوری شود و در برخی مراکز نیز قرارداد بیمه وجود ندارد. 🔹مریم یکی دیگر از زنانی است که می‌گوید هزینه، مراجعه او به پزشک زنان را به تعویق انداخته است. او می‌گوید: «یکی از مشکلات بزرگ من این است که اگر بخواهم دکتر بروم، باید هزینه زیادی پرداخت کنم و الان واقعا نمی‌توانم این هزینه را بدهم. خصوصا این که فعلا وضعیت بیمه درستی ندارم و برای این که تحت پوشش بیمه قرار بگیرم باید اقساط عقب مانده را بپردازم.» مریم می‌گوید از وجود برخی مشکلات جسمی خود مطلع است و حتی در بعضی موارد نگرانی‌اش بیشتر شده، اما هزینه مراجعه باعث شده پیگیری پزشکی را عقب بیندازد. 🔹هزینه سلامت برای همه زنان یکسان نیست. برای زنی که در یک کلان‌شهر زندگی می‌کند، دسترسی به متخصص، آزمایشگاه و مرکز تصویربرداری ممکن است در فاصله کوتاهی از محل زندگی‌اش وجود داشته باشد. اما برای زنی که در یک منطقه دورافتاده زندگی می‌کند، مراجعه به پزشک متخصص می‌تواند به معنای سفر به یک شهر دیگر باشد. 🔹در این شرایط، هزینه فقط ویزیت نیست. کرایه رفت ‌و آمد، اقامت احتمالی، هزینه همراه و از دست دادن حداقل یک روز کاری نیز به هزینه درمان اضافه می‌شود؛ تازه اگر لازم نباشد برای گرفتن نتیجه آزمایش و نشان دادن به پزشک، چند شب را در آن شهر بماند. 👈🏿 متن کامل
12
12
🔴 منطق پرتناقض رخدادها ⚠️ محمدرضا نیکفر − «چه می‌خواستیم، چه شد» و «نفهمیدیم از کجا خوردیم»، عبارت‌هایی هستند پراستفاده در برخورد با رخدادها. قضیه چیست؟ بر سیر رخدادها چه منطقی حاکم است؟/ادامه👇 https://www.radiozamaneh.com/899967 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
13
13
🔴 ارتباط بین مصرف بنزین و هزینه بالای مسکن 🖌️ حمیدرضا احمدی https://hrahmadi.github.io/gas-housing/ #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
15
14
🔴 زنان سرپرست خانوار در تنگنای فقر و بیکاری؛ الگوی زن‌سرپرست شدن خانوارها تغییر کرده است 🖌️ زهرا اکرمی/روزنامه‌نگار ⚠️ بررسی سیاست‌های موفق کشورهای مختلف نشان می‌دهد توانمندسازی زنان سرپرست خانوار زمانی پایدار است که حمایت‌های مالی با آموزش، اشتغال، بیمه، شبکه‌های اجتماعی و هماهنگی نهادی همراه شود. ◽در واقع، هیچ کشوری تنها با پرداخت مستمری یا کمک‌های نقدی، توانمندسازی پایدار زنان سرپرست خانوار را محقق نکرده و موفق‌ترین کشورها از بسته‌های جامع توانمندسازی استفاده کرده‌اند. 👈🏿 متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید. #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
17
15
🔴 ایران پس از ژینا – جامعه‌ای که دیگر به عقب برنمی‌گردد – داويد پارسيان ⚠️ زن، زندگی، آزادی: روایت از جامعه‌ای که سکوت نکرد و زبانی که میلیون‌ها نفر را به هم پیوند داد. جستاری پژوهشی در باب عاملیت زنان، دگرگونی نسلی، مقاومت روزمره و افق دموکراتیک در جامعه و… https://akhbar-rooz.com/2026/09/11/64360/?utm_source=telegram&utm_medium=social&utm_campaign=akhbarrooz_channel&utm_content=post_64360 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
11
16
‏ایران پر از همین تصمیم‌های نیمه‌تمام بود./کانال نویسنده
1
17
‏🔴 برای شما که شاید سال‌ها بعد این روزها را بخوانید، 🖌️حسین قتیب ‏ ⚠️ نمی‌دانم ایرانِ ما در کتاب‌های شما چگونه تعریف خواهد شد. ‏شاید چند صفحه باشد درباره موشک‌ها، تحریم‌ها، تأسیسات، مذاکرات، تهدیدها، حکومت، مخالفان حکومت، قدرت‌های منطقه و قدرت‌های بزرگ. ‏شاید روی نقشه‌ای نشانمان بدهند؛ تکه‌ای رنگ میان خلیج فارس و دریای خزر، با چند فلش قرمز و آبی که از این طرف به آن طرف کشیده شده‌اند. ‏اما من می‌خواهم پیش از آنکه ایران برای شما تبدیل به نقشه شود، چیزی را بدانید: ‏ما اینجا زندگی می‌کردیم. ‏صبح‌ها بوی نان سنگک در بعضی کوچه‌ها می‌پیچید. کسی با دمپایی تا نانوایی می‌رفت و با دو نان داغ برمی‌گشت، یکی را همان سر کوچه تا می‌کرد تا نسوزاندش. ‏راننده اسنپ هنوز از گرانی بنزین و قیمت دلار حرف می‌زد. مسافر عقب ماشین جوابش را می‌داد. ‏مادرها در گروه خانوادگی می‌پرسیدند: «همه خوبین؟» ‏بعد همان مادر، پنج دقیقه بعد عکس گلدان شمعدانی‌اش را می‌فرستاد. ‏کسی وسط جلسه اداره یواشکی قیمت ارز را نگاه می‌کرد. ‏کسی در صف داروخانه نسخه مادرش را در دست داشت. ‏کسی دنبال کفش مدرسه بچه‌اش بود. ‏کسی جلوی میوه‌فروشی هندوانه‌ای را بلند می‌کرد، وزنش را حدس می‌زد و دوباره سر جایش می‌گذاشت چون گران بود. ‏کسی در مترو خوابش برده بود. ‏کسی برای اولین قرارش نیم ساعت زودتر رسیده بود و وانمود می‌کرد منتظر کسی نیست. ‏کسی از پشت فرمان برای ماشین جلویی بوق می‌زد و همان چند دقیقه بعد، وقتی پیرمردی می‌خواست از خیابان رد شود، می‌ایستاد. ‏کسی عصر جمعه دلش گرفته بود. ‏کسی برای شام سبزی خوردن می‌شست. ‏کسی کنار سینک آشپزخانه ظرف‌ها را می‌شست و از اتاق دیگر صدای اخبار می‌آمد. ‏زندگی ما همین بود. ‏همین چیزهای کوچک. ‏همین چیزهایی که از ارتفاع سی هزار پا دیده نمی‌شوند. ‏وقتی کشورت تبدیل به «پرونده» می‌شود، کم‌کم یاد می‌گیری میان خبرهای بزرگ، دنبال سرنوشت همین چیزهای کوچک بگردی. ‏یک نفر هزاران کیلومتر دورتر می‌گوید: ‏«ما ایران را به عصر حجر برمی‌گردانیم.» ‏برای او یک جمله است. ‏برای یک خانواده ایرانی ممکن است یعنی اینکه مادر بپرسد: «بنزین بزنیم؟» ‏پدر بگوید: «آره، بد نیست باک پر باشه.» ‏کسی دو بسته آب بیشتر بخرد. ‏کسی داروی فشار خون پدرش را برای یک ماه اضافه تهیه کند. ‏کسی پاسپورت‌ها را از کشوی پایین کمد بیرون بیاورد و تاریخ اعتبارشان را نگاه کند. ‏کسی به خواهرش در شهر دیگری زنگ بزند و خیلی عادی بپرسد: «شماها خوبین؟» ‏و هر دو وانمود کنند منظور خاصی ندارند. ‏برای من ایران همین فاصله میان «همه گزینه‌ها روی میز است» و آن دستی است که شب، بی‌دلیل، مدارک خانواده را در یک پوشه می‌گذارد. ‏همین فاصله میان ژئوپلیتیک و کشوی کمد. ‏می‌گویند حمله «دقیق» است. ‏اما زندگی دقیق نیست. ‏زندگی در ایران یعنی پیرزنی که صبح زود برای گرفتن نوبت آزمایشگاه آمده. ‏یعنی پدر و مادری که عصر در پارک روی نیمکت نشسته‌اند و بچه‌شان با دوچرخه دورشان می‌چرخد. ‏یعنی بوی برنجی که دم کشیده. ‏یعنی چایی که بیش از حد روی سماور مانده و پررنگ شده. ‏یعنی صدای قاشق در استکان. ‏یعنی تخمه شکستن جلوی تلویزیون. ‏یعنی کسی که کنترل را برمی‌دارد و میان خبر و فوتبال مردد می‌ماند. ‏یعنی دختری که جلوی آینه موهایش را مرتب می‌کند و از مادرش می‌پرسد این پیراهن بهتر است یا آن یکی. ‏یعنی پسری که برای سربازی‌اش دنبال پارتی می‌گردد. ‏یعنی دانشجویی که باید پایان‌نامه‌اش را تحویل بدهد و در همان حال هر نیم ساعت خبرها را تازه می‌کند. ‏یعنی معلمی که فردا صبح باید سر کلاس حاضر شود، حتی اگر شب تا سه صبح بیدار بوده. ‏یعنی پرستاری که شیفت شب دارد و در خانه به بچه‌اش می‌گوید: «مامان صبح برمی‌گرده.» ‏یعنی مغازه‌داری که صبح کرکره را بالا می‌دهد، حتی اگر شب قبل صدای انفجار شنیده باشد. ‏یعنی مردی که جلوی مغازه همسایه می‌ایستد و جمله همیشگی را می‌گوید: «چه خبر؟» ‏و جواب می‌شنود: «سلامتی.» ‏همان «سلامتی» ایرانی که گاهی یعنی هیچ چیز خوب نیست، ولی هنوز ایستاده‌ایم. ‏ما درباره حکومت خودمان هم حرف می‌زدیم. ‏در اسنپ. ‏سر میز شام. ‏در مهمانی. ‏در گروه واتساپ خانواده. ‏گاهی با احتیاط. ‏گاهی با خشم. ‏گاهی با شوخی. ‏یکی می‌گفت همه‌چیز تقصیر اینهاست: آخوندها. ‏یکی جواب می‌داد دنیا هم ول‌کن ما نیست. ‏یکی بحث را عوض می‌کرد و می‌گفت: «بابا ولش کن، غذا سرد شد.» ‏زندگی سیاسی در ایران همیشه فقط سخنرانی و تظاهرات و بیانیه نبود. ‏گاهی سیاست همین بود که قیمت روغن را با ماه قبل مقایسه کنی. ‏همین که بفهمی دارویی که همیشه بوده، این بار نیست. ‏همین که حساب کنی شهریه مدرسه را چطور بدهی که تازه مجازی است. ‏همین که دوستت بگوید برای مهاجرت وقت سفارت گرفته. ‏همین که یکی بگوید می‌روم و دیگری جواب بدهد: «من نمی‌تونم پدر و مادرم رو تنها بذارم.»
8
18
Нет текста...
8
19
Нет текста...
13
20
🔴 فاجعه نپال یک هشدار است؛ ۱۵ میلیون نفر در معرض خطر دریاچه‌های یخچالی 🖌️حمیدرضا علی‌نیا روزنامه‌نگار ⚠️ نقشه جهانی خطر سیلاب‌های ناگهانی ناشی از سرریز این دریاچه‌ها، پدیده‌ای موسوم به GLOF، در یک قرن گذشته شش برابر گسترش یافته است؛ تغییری که تغییر اقلیم عامل اصلی آن است. ▫️پایگاه داده تاریخی GLOF که دانشگاه وین آن را گردآوری کرده، ۳ هزار و 151 مورد سیلاب ناشی از طغیان دریاچه‌های یخچالی را در فاصله سال‌های ۸۵۰ تا ۲۰۲۲ میلادی در ۲۷ کشور شناسایی کرده است. ▫️خسوس روولتو، پژوهشگر شورای عالی تحقیقات علمی اسپانیا می‌گوید: مناطق بالقوه خطرناک بیشتری وجود دارد و دامنه‌ها شیب‌دارترند؛ بنابراین پایش همه کوهستان‌ها دشوار است. اما دست‌کم باید مناطق مستعد این نوع رانش زمین و همچنین دره‌هایی را که ممکن است این توده‌ها در نهایت به آنها برسند، شناسایی و روی نقشه مشخص کرده باشیم. 👈🏿 متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید. #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork
9