Call Me Dreamer

بالاخره فروردین تموم شد.

from non stop conversations to unseen messages, we all lost a beautiful bond with someone special, that we hoped would last forever.

میدونم سخته ولی نشدنی نیست!

برای کارایی که قبل از مردن باید انجام بدم یکی اضافه شد رفتن به کوچلا.

جوابِ من به تمام ناملایمات و زورگویی ها و غم و غصه ی این دنیا ؛ خوابیدنه.

هوا هوای حرف زدن توی ماشین و اهنگ گوش دادن و خوردن لاته فندقه.

شد شد، نشد یه کافه کوچیک میزنم صبح به صبح کوکی و چیز کیک درست میکنم و با وسپا اینور اونور میرم، یه گرامافون هم واسه کافه میخرم و تمام روز اهنگای گرل این رد رو میذارم.

این اهنگ حقیقتا تیکه بزرگی از قلبم رو به خودش اختصاص داده.

I might never be the hands you put your heart in Or the arms that hold you any time you want them But that don't mean that we can't live here in the moment 'Cause I can be the one you love from time to time

از لحاظ روحی دلم میخواست الان پاریس بودم.

«من همه‌ی عمرم دنبال معنی زندگی گشتم. دنبال یه نشونه، یه فرمول، هرچیزی. بعد متوجه شدم که همه‌ش همینه. هیچ فرمول و معنی خاصی نداره. قرار نیست خیلی چیز عجیب و غریبی باشه. تهش همینه. همین لحظه‌های خیلی معمولی کوچیک و بزرگ که ممکنه آدم رو ناراحت یا خوشحال کنه.»

امروز اولین آیس کافی رو خوردم تا آخر تابستون برنامه همینه🧋🫴🏻

Someone once said find those loves the moon because they'll know how to love you when you are not full" and it stuck with me.

دیروز و امروز؛

هیچ وقت نترس، اگه ترسیدی نلرز، اگه لرزیدی نیوفت، اگه افتادی نمیر. اگه مردی دوباره وایستا و بجنگ؛ به تموم حرفا بخند.