Culpa Mia

حالا که روزهای بی‌خوابیم از دستم در رفته و در ناامید‌ترین‌ حالت ممکنم به سر می‌برم، به این فکر می‌کنم که صدات رو دارم فراموش می‌کنم و قیافه‌ات رو یادم نمی‌آد. می‌دونم خنده‌هات قشنگ‌ بود و هرچی به ذهنم فشار میارم چیز بیشتری یادم نمی‌آد. از اون همه حرف جز چهار یا پنج تا جمله هیچ چیز دیگه‌ای رو به‌خاطر نمیارم. گاهی برای اینکه حس کنم زنده‌ام خودم‌ رو گاز می‌گیرم که باورم بشه هنوز احساس دارم. من هنوزم نمی‌دونم چی شده. فقط می‌دونم مدت‌ها به این روزها و این احساس نیاز داشتم. حتی گاهی زخم‌های قلبم رو دیگه حس نمی‌کنم، فکر کنم خراش‌هاش درحال خوب شدن باشن. اون موقع نمی‌فهمیدم ولی حالا.. یهو وسط نوشتن حسش پرید. می‌خواستم کلی چرت و پرت دیگه بنویسم، ولش کن. همین. بابا🖤.

وقتی شما با پارتنرتون دعوا میکنین پیم ببخشید براتون نوشته میشه برای من :اهنگ دختر تُخص از آرتا اره داداش !

بیا شرط بندیارو بزاریم کنار من کل شهرو میزارم کنار تا چشاتو چند ثانیه بیشتر دید بزنم ♥️

دوشنبه من خیلی جمعه بود

یه نگاه به خودم میکنم، یه نگاه به تلاشم. فشارم میاد. می‌گم مگه چه هیزم تری فروختی؟ نمی‌دونم.

زندگی من اونقدر سخت نیست. یعنی شایدم باشه. ولی نیست. پر از چیزای غمگین کوچولوعه. پر از چیزای غمگین بزرگ نیست. کوچولوان. روی هم غول میشن. تک تک بگم خنده‌ات میگیره و میگی واشه اینا ناراحتی؟ نه من واسه همه‌اش ناراحتم. من زیر همه‌اش ناراحتم. حتی پرای مگس هم می‌تونن یه کیلو بشن. حتی دردای کوچیکم میتونن روی هم گنده بشن.

چیزای زیادی رو دادن دستم و می‌گن کنترل کن. نمی‌تونم. شکست خوردم. من نمی‌تونم حواسمو به همچی جمع کنم. مثل بلند کردن یه بچه‌ای از پشت دوچرخه و نشوندنش پشت فرمون هواپیماست. نمی‌تونه. نمی‌تونه حواسشو به همه دکمه‌ها و موارد خطرناک جمع کنه. داره خودش و جمعیتی که توی هواپیمان رو مستقیم می‌بره به سمت سقوط‌. گاهی اوج میگیره و سریع فرمون از دستش خارج میشه از اینکه همش حالم بده و کم آوردم، کم آوردم و حالم بده.

همیشه هم لازم نیست اخر تموم داستان ها قشنگ تموم بشن بعضی وقتا باید پایان تلخی داشته باشه ک از یاد نره

"مکانیزم فرار بدلیل عدم توانایی در ابراز احساسات بوجود آمده در حضور دیگران"

حتی چشمامم از چشم افتادن

کمی نوتیف هیجان انگیز لازم دارم.

شدیم یه روح بی حس که قلبی توش نمیتپه !

❤️‍🔥

🔥👌🏻

‏من دیگه گوه بخورم از تو انتظار داشته باشم، خیالت راحت.

«شاید که فردا در خانه‌‌مان را بزنند و تو باشی.»