این گونه شوکران"پوریا اشتری✏"

آی میراثِ ساحرانه ی بوسه وسوسه ی عتیق آدمی شیهه ی بی قرارِ اشتیاقم من که در هزارتوی رگ های فرسوده ی زمان می چرخم و می گردم و می کوبم بال محبوسِ اتاقی جن زده گویی که طلسمِ سنگینِ هزارساله بر در مُهر و موم کرده آسمانِ رهایی اش را نخوان برای کودکانه های این دنیا داستانِ نفرینی من را سکوت کن میانِ شعرهای مادرانه ی خویش پوریا اشتری http://t.me/InGooneShokaran