توهُم.
Открыть в Telegram
📈 Аналитический обзор Telegram-канала توهُم.
Канал توهُم. (@tavahomte) языкового сегмента Фарси является активным участником. Сейчас сообщество объединяет 33 661 подписчиков, занимая 714 место в категории Мотивация и цитаты и 10 363 место в регионе Иран.
📊 Показатели аудитории и динамика
С момента создания невідомо проект демонстрирует стремительный рост, собрав аудиторию из 33 661 подписчиков.
Согласно последним данным от 31 июля, 2026, канал показывает стабильную активность. За последние 30 дней изменение числа участников составило -844, а за последние 24 часа — -33, при этом общий охват остаётся высоким.
- Статус верификации: Не верифицирован
- Уровень вовлечённости (ER): Средний показатель вовлечённости аудитории составляет 10.60%. В первые 24 часа после публикации контент обычно набирает 3.14% реакций от общего числа подписчиков.
- Охват публикаций: В среднем каждый пост получает 3 573 просмотров. В течение первых суток публикация набирает 1 059 просмотров.
- Реакции и взаимодействия: Аудитория активно поддерживает контент: среднее количество реакций на один пост — 0.
- Тематические интересы: Контент сосредоточен на ключевых темах, таких как وقت, آدمی, آدم, آدما, حالم.
📝 Описание и контентная политика
Описание канала не предоставлено.
Благодаря высокой частоте обновлений (последние данные получены 01 августа, 2026) канал поддерживает актуальность и высокий уровень охвата публикаций. Аналитика показывает, что аудитория активно взаимодействует с контентом, что делает его важной точкой влияния в категории Мотивация и цитаты.
33 661
Подписчики
-3324 часа
-1917 дней
-84430 день
Архив постов
33 661
بعضیا همیشه از صداقت حرف میزنن اما تا وقتی که حقیقت به ضررشون نباشه.
از وفاداری میگن، اما فقط وقتی که پای منفعتشون وسط نباشه.
از رفاقت میگن، اما اولین نفری که موقع سختی ناپدید میشه خودشونن.
مشکل این نیست که آدمها اشتباه میکنن، مشکل اینه که برای اشتباههای خودشون هزار تا دلیل دارن، اما برای اشتباه بقیه حتی یه فرصت هم قائل نیستن.
و شاید بزرگترین اشتباه ما این بود که حرفهای آدمها رو باور کردیم در حالی که باید فقط رفتارشون رو حفظ میکردیم.
33 661
اگه یه روز از حرفایی که زدم دلت گرفت، بهت حق میدم.
اگه فکر کردی دیگه مثل قبل نیستم، بهت حق میدم.
اگه ازم ناراحت شدی و حتی دلت نخواست باهام حرف بزنی، بهت حق میدم.
چون بعضی وقتها آدم با همون زبون، دل عزیزترین آدم زندگیش رو میشکنه؛ نه چون دوستش نداره، چون نتونسته احساسش رو درست نشون بده.
اما یه چیز رو هیچوقت فراموش نکن؛
من ممکنه اشتباه کنم، ممکنه عصبانی بشم، ممکنه حتی باعث اشک هات بشم.
ولی هیچوقت از جنگیدن برای «ما» خسته نمیشم.
امیدوارم وقتی از این روزها رد شدیم، فقط یادت بمونه که من موندن رو انتخاب کردم؛ حتی وقتی همهچیز دلیل رفتن بود.
33 661
هیچ نقابی برای همیشه ماندگار نیست؛
روزی زمان میرسد که هر کسی با چهرهی واقعی خودش دیده میشود.
33 661
بعضی دعواها پایان دوست داشتن نیستن.
فقط لحظههاییان که آدم بلد نیست چطور حجم احساسش رو درست نشون بده.
گاهی یه جمله، یه عصبانیت، یا یه تصمیم اشتباه، دل کسی رو میشکنه که از همه بیشتر از دست دادنش میترسی.
اما اگه یه چیز رو با تمام وجودم بدونم، اینه که هیچ اتفاقی ارزش از دست دادن آدمی که باهاش آیندم رو تصور کردم نداره.
شاید امروز حال دلمون خوب نباشه، شاید بینمون سکوت باشه، شاید حرفهای زیادی نگفته مونده باشه.
اما من هنوز به «ما» ایمان دارم.
چون بعضی آدمها رو نباید به خاطر یه روز بد از دست داد؛ باید کنارشون موند تا دوباره روزهای خوب برگردن.
33 661
زندگی شبیه یه دریاست.
از دور که نگاهش میکنی همه چیز آروم به نظر میاد.
موجها نرم به ساحل میخورن، آسمون توی آب پیداست و انگار هیچ چیز نمیتونه این آرامش رو به هم بزنه.
اما فقط کسی که وسط دریا بوده، میدونه زیر این ظاهر آروم، چه طوفانهایی پنهانه.
خیلی وقتها آدمها هم همینطورن.
از بیرون میخندن، با بقیه حرف میزنن، اما هیچکس نمیدونه چند بار از درون شکستن و دوباره خودشون رو جمع کردن.
برای همینه که هیچوقت نباید زندگی کسی رو از ظاهرش قضاوت کرد.
چون بعضی آرامشها، نتیجهی بیدرد بودن نیست؛ نتیجهی جنگهاییه که هیچکس ندیده.
33 661
وقتی میپرسم خوبی
میدونم خوب نیستی میدونم نه حال خودت خوبه نه حال روحت.
میدونم مشکل داری و نیاز داری یکم آروم باشی.
میدونم باید با یکی حرف بزنی تا شاید یکم از تنشِ درونیت کم کنه.
میدونم که نیاز داری یکی حداقل شده با سکوتش تورو بفهمه.
میدونم و میپرسم خوبی تا بهم بگی چون من بلد نیستم.
میپرسم چخبر تا تو یکم راه بیای و تو خودت نریزی.
لطفا بی تفاوت از کنارش رد نشو.
33 661
زندگی شبیه یه پازله.
اولش هر تکهای که پیدا میکنی، برات هیجانانگیزه.
با ذوق سعی میکنی کنار بقیه قرارش بدی، حتی وقتی واضح میبینی به تصویرت نمیخوره.
گاهی ساعتها وقت میذاری تا یه تکهی اشتباه رو به زور سر جاش جا بدی، فقط چون دلت نمیخواد قبول کنی که متعلق به این تصویر نیست.
اما هرچقدر بیشتر اصرار کنی، فقط تصویر نهایی رو به هم میریزی.
تا یه روز که دست از زور زدن برمیداری؛ اون موقع تازه میفهمی بعضی چیزها قرار نیست مال تو باشن، حتی اگر خیلی دوستشون داشته باشی.
و شاید آرامش از همون لحظه شروع بشه که قبول کنی کامل شدن با نگه داشتنِ هر چیزی اتفاق نمیافته.
33 661
زندگی شبیه یه قطاره.
از همون لحظهای که راه میفته، آدمهای مختلفی سوارش میشن. بعضیها فقط چند ایستگاه کنارت میشینن، بعضیها مسیر طولانیتری همراهتن، و بعضیها اونقدر زود پیاده میشن که حتی فرصت نمیکنی خوب بشناسیشون.
ما اما یه اشتباه همیشگی داریم.
فکر میکنیم هر کسی که وارد واگن زندگیمون شد، حتما تا آخر مسیر هم کنارمون میمونه.
برای همین وقتی کسی پیاده میشه، تمام حواسمون به صندلی خالیشه، نه به مسیری که هنوز ادامه داره.
در حالی که قطار هیچوقت به خاطر رفتن یه مسافر نمیایسته.
و شاید بزرگترین درس زندگی همین باشه که قرار نیست همه همسفر آخر راهت باشن، بعضیها فقط اومدن تا یادت بدن مسیر، از آدمها مهم تره.
