FLY Estarika ✈️
Открыть в Telegram
﷽ فلای استاریکا | Fly Estarika رسانه تخصصی هوانوردی تجاری(Civil Aviation) به زبان فارسی 🇮🇷 همراه ما، هوانوردی را عمیق‌تر، واقعی‌تر و آینده‌محور تجربه کنید. فلای‌استاریکا؛ ریشه در زمین، نگاه به آسمان Fly Estarika — Think Beyond the Sky
Больше898
Подписчики
Нет данных24 часа
Нет данных7 дней
Нет данных30 дней
Архив постов
Repost from SKY HUNTERS
🦅 SKY HUNTERSIRANIAN 🇮🇷 MILITARY . INTEL . AVIATION . 🦅 @HuntTheSky
🗞 SKY HUNTERS JOURNAL@SKY_HUNTERS_JOURNAL
💬 SKY HUNTERS FAMILYhttps://t.me/+KAy2MxHInvIxODNk
جالب است بدانید هواپیما به ترمینال منتقل شد و با تعویض تایر همان روز بدون مشکل پرواز برگشت خود را به فرودگاه امام خمینی انجام داد.
این ایرباس که به عنوان کم سن ترین A310 ماهان شناخته می‌شود مدتهاست زمینگیر است و البته آخرین اتفاقی است که برای این هواپیما افتاد.
ناوگان A310 خدمت بی حد و اندازه ای به هواپیمایی ماهان از زمان ورودشان به این شرکت کردند.
#Arshia✈️ @Fly_Estarika
ثبت کننده اطلاعات پرواز ( FDR ) نشان داد Approch ILS انجام شد. هر دو Autopilot هنگام عبور هواپیما از ارتفاع 660 فوتی نسبت به سطح فرودگاه قطع شدند.
در ارتفاع 180 فوتی ، خلبان دیگر از اطلاعات مسیر گلاید پیروی نمی‌کرد و عمداً بالاتر از مسیر گلاید پرواز می‌کرد تا در نقطه‌ای پس از آستانهٔ جابه‌جاشده فرود بیاید ؛ اما محل آستانه باند را اشتباه در نظر گرفته بود.
در NOTAM فرودگاه زوارتنوتس آمده بود که از 15 مه تا 16 ژوئن ۲۰۱۹ ، آستانهٔ باند 27 به میزان 1450 متر به سمت مرکز باند منتقل شده است. همچنین برخی سامانه‌های روشنایی و تجهیزات Approch مربوط به باند ۲۷ خارج از سرویس بودند.
برای باند 09 ، مسافت در دسترس برای فرود (LDA) برابر با ۲۴۰۰ متر اعلام شده بود.
علت اصلی حادثه ، برداشت اشتباه خدمه از NOTAM های مربوط به جابه‌جایی آستانهٔ باند ۲۷ بود.
عوامل مؤثر دیگر عبارت بودند از :
ارزیابی ناکافی ریسک در برنامه‌ریزی زمان پرواز بین دو پرواز.
ضعف در هماهنگی و ارتباطات خدمهٔ کابین ، به‌ویژه در زمینهٔ تصمیم‌گیری برای اجرای Go-around.
*تصویر از آسیب وارده به چرخ های هواپیما و چراغ های باند.
#Arshia✈️ @Fly_Estarika
پیش از رسیدن به نقطهٔ آغاز اپروچ ، خدمه اطلاعات ATIS فرودگاه را گوش دادند که در آن به NOTAM مربوط به جابه‌جایی آستانهٔ باند ۲۷ به میزان ۱۴۵۰ متر اشاره شده بود.
سپس هواپیما با واحد اپروچ ایروان تماس گرفت و برای Approch ILS به باند 09 هدایت شد. در Final نیز کنترلر اپروچ ، اطلاعات مربوط به جابه‌جایی آستانهٔ باند ۲۷ را دوباره به خدمه اعلام کرد و خلبان دوم دریافت پیام را تأیید کرد.
اما کاپیتان که هدایت هواپیما را بر عهده داشت ، محل آستانهٔ جابه‌جاشده را اشتباه برداشت کرد و تصور کرد این جابه‌جایی مربوط به ابتدای باند 09 است ؛ درحالی‌که موضوع به آستانهٔ باند 27 مربوط می‌شد.
در نتیجه ، خلبان مسیر Approach را بالاتر از مسیر گلاید نگه داشت و مرحله Flare طولانی شد. وقتی حدود ۸۰ تا ۱۰۰ فوت تا انتهای باند 09 باقی مانده بود ، چراغ‌های مربوط به آستانهٔ جابه‌جاشدهٔ باند 27 را مشاهده کرد.
خلبان Brake شدید را اعمال کرد ، اما این اقدام دیر انجام شد و هواپیما از چراغ‌های آستانه باند عبور کرد. لاستیک‌های شمارهٔ ۵ و ۶ آسیب هواپیما دچار آسیب شدند و طبق گزارش ، این دو لاستیک بریدگی‌های عمیقی داشتند.
#Arshia✈️ @Fly_Estarika
در روز 5 خرداد 1398 ، یک فروند ایرباس A310-300 هواپیمایی ماهان با ریجستر EP-MNV که از تهران عازم ایروان ارمنستان شده بود دچار حادثه ای در فرودگاه ایروان شد.
هواپیما درحال اپروچ به باند 09 برای فرود روی باند ۰۹ فرودگاه بین‌المللی ایران بود. طول باند در دسترس برای فرود ، ۲۴۰۰ متر بود و Tailwind با سرعت حدود ۴ نات.
هواپیما در مرحلهٔ نهایی اپروچ ، بالاتر از مسیر مناسب قرار گرفت ؛ با این حال خدمه تصمیم گرفتند فرود را ادامه دهند. هواپیما در ساعت ۱۳:۲۵ به زمین نشست.
در جریان این اتفاق ، یکی از چراغ‌های انتهای باند از بین رفت و دو لاستیک هواپیما آسیب دیدند و هواپیما در نهایت متوقف شد.
مقامات ارمنستان در ۳ ژوئن ۲۰۱۹ اعلام کردند که انجام بررسی حادثه را به هیئت بررسی سوانح هوایی ایران واگذار کرده‌اند.
#Arshia✈️ @Fly_Estarika
+1
⚡پیشرفت شبیه‌سازهای F‑35؛ تمرین در دنیایی نزدیک به واقعیت!🔸شبیه‌سازهای پیشرفتهٔ F‑35 فراتر از یک کابین آموزشی ساده‌اند. آن‌ها با نمایشگرهای بزرگ و محیط‌های سه‌بعدی، فضای کابین و شرایط پرواز را بازسازی می‌کنند تا خلبان بتواند پیش از حضور در هواپیما، با چیدمان و روند کار سامانه‌ها آشنا شود. 🔸در این محیط‌ها می‌توان سناریوهای مختلف پروازی و مأموریتی را تمرین کرد؛ از شرایط عادی گرفته تا موقعیت‌های دشوار و غیرمنتظره. شبیه‌سازی همچنین به خلبانان اجازه می‌دهد بارها یک موقعیت را تکرار کنند، عملکردشان را مرور کنند و در محیطی امن مهارت‌های تصمیم‌گیری و هماهنگی را بهبود دهند. 🔸یکی از ویژگی‌های مهم این فناوری، امکان تمرین گروهی و هماهنگی با دیگر نیروها در محیط‌های شبیه‌سازی‌شده است. چنین آموزشی می‌تواند به آمادگی بیشتر خلبانان کمک کند و در عین حال، نیاز به بخشی از پروازهای تمرینی واقعی را کاهش دهد.
#PilotAmir✈@Fly_Estarika
Repost from N/a
Air Navigation ✈🗺🔸ناوبری هوایی به فرایند تعیین موقعیت هواپیما و هدایت آن در مسیر صحیح از مبدأ به مقصد گفته می‌شود. 🔸خلبانان برای این کار از ابزارهای ناوبری، سامانه‌های رادیویی و فناوری‌های ماهواره‌ای مانند GPS استفاده می‌کنند. این سامانه‌ها به خلبان کمک می‌کنند موقعیت هواپیما را مشخص کند، مسیر پرواز را دنبال کند و انحراف احتمالی از مسیر تعیین‌شده را تشخیص دهد. انتخاب روش ناوبری به نوع پرواز، تجهیزات هواپیما و شرایط عملیاتی بستگی دارد. 🔸ناوبری دقیق نقش مهمی در ایمنی پرواز، مدیریت مسیر و رسیدن به مقصد طبق برنامه دارد.
#PilotAmir✈@ALISIMCOMPANY
🇮🇷 سوخو ۳۵ و آینده نهاجا؛ یک جنگنده چه چیزی را تغییر می‌دهد؟
اگر سوخو ۳۵ در تعداد مؤثر به ایران تحویل داده شود و به آمادگی عملیاتی برسد، می‌تواند یکی از مهم‌ترین تغییرات ناوگان رزمی نیروی هوایی ارتش در چند دهه اخیر باشد.
نهاجا از ترکیبی از جنگنده‌های قدیمی آمریکایی، هواپیماهای روسی و سامانه‌های بومی استفاده می‌کند. حفظ آمادگی چنین ناوگانی به تعمیرات، تأمین قطعات و مدیریت تفاوت میان نسل‌های مختلف تجهیزات نیاز دارد.
ورود سوخو ۳۵ می‌تواند چند قابلیت را تقویت کند:
🔹 رهگیری دوربرد: رادار و تسلیحات مناسب می‌توانند توان مقابله با برخی تهدیدات هوایی را افزایش دهند.
🔹 افزایش برد مأموریت: ظرفیت سوخت و طراحی این جنگنده امکان اجرای مأموریت‌های دوربرد را فراهم می‌کند؛ البته برد عملیاتی به نوع مأموریت و بار تسلیحاتی وابسته است.
🔹 افزایش توان حمل تسلیحات: سوخو ۳۵ می‌تواند در صورت تأمین مهمات مناسب، نقش مهمی در مأموریت‌های هوا‌به‌هوا و هوا‌به‌سطح ایفا کند.
🔹 تغییر در آموزش و تاکتیک‌ها: ورود جنگنده جدید نیازمند آموزش خلبانان، تدوین روش‌های عملیاتی و هماهنگی با سایر اجزای نیروی هوایی است.
اما چند مسئله تعیین‌کننده باقی می‌ماند.
نخست، تعداد هواپیماهای تحویلی باید برای ایجاد یک ظرفیت عملیاتی پایدار کافی باشد. دوم، تأمین قطعات و پشتیبانی فنی باید در بلندمدت ادامه یابد. سوم، سوخو ۳۵ باید با شبکه راداری، فرماندهی و دفاع هوایی ایران هماهنگ شود.
همچنین این جنگنده به‌خودی‌خود جایگزین تمام نیازهای نهاجا نیست. نوسازی ناوگان، آموزش، هشدار زودهنگام، جنگ الکترونیک، مهمات مدرن و شبکه‌سازی، همگی در کنار خرید هواپیما اهمیت دارند.
از طرف دیگر، سوخو ۳۵ جنگنده پنهان‌کار نیست. بنابراین نباید انتظار داشت صرف ورود آن تمام محدودیت‌های نهاجا در برابر تهدیدات هوایی مدرن را برطرف کند.
جمع‌بندی: سوخو ۳۵ می‌تواند ستون مهمی از نوسازی آینده نهاجا باشد؛ اما موفقیت این برنامه به تحویل واقعی، آمادگی عملیاتی، پشتیبانی پایدار و هماهنگی با کل ساختار رزمی ایران وابسته است.
قدرت هوایی را فقط با تعداد جنگنده‌ها نمی‌سنجند؛ آنچه اهمیت دارد، تعداد هواپیماهایی است که در زمان نیاز واقعاً آماده انجام مأموریت هستند.
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
سوخو ۳۵؛ قدرتمند، اما نه شکست‌ناپذیر
سوخو ۳۵ از ترکیب چند قابلیت مهم بهره می‌برد: برد پروازی مناسب، دو موتور قدرتمند، مانورپذیری بالا، رادار دوربرد و ظرفیت حمل تسلیحات قابل‌توجه.
این ویژگی‌ها آن را برای گشت‌زنی دوربرد، رهگیری و اجرای مأموریت‌های چندمنظوره به گزینه‌ای جدی تبدیل می‌کنند.
اما این جنگنده محدودیت‌هایی نیز دارد.
نخست، سوخو ۳۵ یک جنگنده پنهان‌کار طراحی نشده است. سطح مقطع راداری آن با جنگنده‌هایی مانند F-35 قابل‌مقایسه مستقیم نیست و در محیط‌های مجهز به شبکه‌های مدرن کشف و رهگیری، بقا به تاکتیک‌ها و پشتیبانی مناسب وابسته خواهد بود.
دوم، رادار قدرتمند به معنای کشف قطعی همه اهداف در فاصله اعلام‌شده نیست. شرایط هدف و محیط عملیاتی می‌توانند عملکرد واقعی را تغییر دهند.
سوم، نگهداری جنگنده‌های سنگین و دوموتوره به زیرساخت، قطعات، نیروی فنی و بودجه مستمر نیاز دارد.
چهارم، درگیری هوایی مدرن تنها رقابت دو هواپیما نیست. هواپیماهای هشدار زودهنگام، رادارهای زمینی، جنگ الکترونیک، شبکه‌های ارتباطی و کیفیت آموزش می‌توانند بر نتیجه اثر بگذارند.
بنابراین، نه درست است که سوخو ۳۵ را صرفاً به‌دلیل غیرپنهان‌کار بودن بی‌ارزش بدانیم، نه می‌توان آن را جنگنده‌ای شکست‌ناپذیر معرفی کرد.
ارزش واقعی هر جنگنده را باید در چارچوب شبکه رزمی و مأموریتی که برای آن در نظر گرفته شده است سنجید
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
سوخو ۳۵ معمولاً با جنگنده‌هایی مانند F-15EX و F-35 مقایسه می‌شود؛ اما این هواپیماها برای مجموعه‌ای یکسان از نیازها طراحی نشده‌اند.
سوخو ۳۵ بر برد، مانورپذیری، توان حمل مهمات و رادار قدرتمند تکیه دارد.
جنگنده F-15EX نیز یک جنگنده سنگین با ظرفیت حمل تسلیحات زیاد و سامانه‌های الکترونیکی جدید است. این هواپیما برخلاف F-35، یک جنگنده پنهان‌کار طراحی نشده است.
در مقابل، F-35 بر کاهش سطح مقطع راداری، ترکیب داده‌های حسگرها و شبکه‌سازی تمرکز دارد. این ویژگی‌ها می‌توانند در محیط‌های دارای تهدیدات پیشرفته اهمیت زیادی داشته باشند.
البته پنهان‌کاری نیز به معنای نامرئی‌بودن نیست و عملکرد رزمی به نوع مأموریت، شرایط محیطی و پشتیبانی بستگی دارد.
برای مقایسه معتبر باید موارد زیر بررسی شوند:
🔹 توان کشف و رهگیری اهداف
🔹 کیفیت و برد مؤثر تسلیحات
🔹 جنگ الکترونیک و آگاهی موقعیتی
🔹 قابلیت بقا در محیط‌های تهدیدآمیز
🔹 آموزش خلبانان و پشتیبانی عملیاتی
🔹 هزینه نگهداری و آمادگی رزمی
در نتیجه، نمی‌توان تنها با مقایسه سرعت، برد رادار یا مانورپذیری مشخص کرد کدام جنگنده در همه شرایط برتری دارد.
سوخو ۳۵ یک جنگنده سنگین و توانمند است؛ اما نتیجه رویارویی آن با رقیبان به شرایط واقعی نبرد و نحوه استفاده از توانایی‌های هر طرف بستگی دارد
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
📡 IRBIS-E
راداری برای کشف و رهگیری اهداف دوربرد
یکی از مهم‌ترین تجهیزات سوخو ۳۵، رادار Irbis-E است؛ راداری از نوع آرایه فازی غیرفعال که برای کشف و رهگیری اهداف هوایی و پشتیبانی از درگیری‌های دوربرد طراحی شده است.
در مشخصات تبلیغاتی سازنده، برد کشف اهداف مشخص در شرایط معین تا حدود ۳۵۰ کیلومتر اعلام شده است. این عدد را نباید برد تضمین‌شده کشف هر هدفی دانست؛ اندازه و سطح مقطع راداری هدف، ارتفاع، زاویه دید و شرایط محیطی بر نتیجه تأثیر می‌گذارند.
سوخو ۳۵ علاوه بر رادار، از سامانه جست‌وجو و رهگیری فروسرخ نیز استفاده می‌کند. این سامانه می‌تواند در شرایط مناسب به شناسایی و رهگیری اهداف بدون اتکای کامل به رادار کمک کند.
سامانه‌های هشدار و جنگ الکترونیک نیز برای تشخیص تهدیدها و مقابله با برخی روش‌های کشف و رهگیری دشمن به کار می‌روند.
بااین‌حال، قدرت رادار را نباید جدا از موشک‌های هوا‌به‌هوا و کیفیت اطلاعات هدف ارزیابی کرد. کشف یک هدف، رهگیری پایدار آن و در نهایت درگیری موفق، مراحل متفاوتی هستند.
همچنین رادار آرایه فازی غیرفعال با رادار آرایه فازی فعال یکسان نیست؛ هر دو فناوری مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند.
رادار قدرتمند می‌تواند فرصت درگیری را افزایش دهد، اما نتیجه نهایی به کل زنجیره کشف، تصمیم‌گیری و شلیک وابسته است.
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
یکی از ویژگی‌های مهم سوخو ۳۵، توان حمل طیف گسترده‌ای از تسلیحات هوا‌به‌هوا و هوا‌به‌سطح است.
در مأموریت‌های هوا‌به‌هوا این جنگنده می‌تواند از موشک‌های کوتاه‌برد و میان‌برد تا موشک‌های دوربرد متناسب با پیکربندی خود استفاده کند.
موشک‌های خانواده R-73 برای درگیری نزدیک و موشک‌های خانواده R-77 برای درگیری‌های فراتر از میدان دید شناخته می‌شوند. خانواده R-37 نیز در نقش رهگیری دوربرد مطرح است؛ البته نوع دقیق تسلیحات قابل‌استفاده به نسخه، یکپارچه‌سازی و مأموریت بستگی دارد.
در مأموریت‌های هوا‌به‌سطح سوخو ۳۵ می‌تواند با توجه به پیکربندی خود از موشک‌های ضدتشعشع، موشک‌های ضدکشتی موشک‌های کروز یا بمب‌های هدایت‌شونده استفاده کند.
طبق مشخصات رسمی سازنده این هواپیما ۱۲ نقطه اتصال تسلیحات دارد و حداکثر بار رزمی اعلام‌شده آن حدود ۸ هزار کیلوگرم است.
اما ظرفیت حمل مهمات به‌تنهایی معیار قدرت رزمی نیست. نوع مهمات، کیفیت سامانه هدف‌گیری، برد مؤثر، میزان خطا و شرایط دفاع هوایی دشمن نیز اهمیت دارند.
مزیت سوخو ۳۵ در انعطاف‌پذیری تسلیحاتی آن است؛ یک هواپیما که می‌تواند برای مأموریت‌های متفاوت پیکربندی شود
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
+1
سوخو ۳۵ از دو موتور توربوفن AL-41F1S بهره می‌برد که با نازل‌های تغییر جهت رانش توانایی مانورپذیری بالایی برای هواپیما فراهم می‌کنند.
طبق مشخصات منتشرشده از سوی شرکت سازنده سرعت بیشینه این جنگنده در ارتفاع بالا حدود ۲٫۲۵ ماخ و سقف پرواز حدود ۱۸ کیلومتر می‌رسد.
رانش برداری به موتور اجازه می‌دهد جهت نیروی رانش را تغییر دهد و در شرایط مشخص کنترل هواپیما را در زوایای حمله بالا و مانورهای شدید بهبود ببخشد.
این قابلیت به‌ویژه در نمایش‌های هوایی چشمگیر است؛ اما نباید آن را به‌تنهایی معادل برتری در نبرد دانست.
در درگیری‌های امروزی، خلبان ممکن است پیش از آنکه به فاصله نزدیک برسد با موشک دوربرد و اطلاعات دریافتی از رادارها درگیر شود.
از طرف دیگر، مانورهای شدید می‌توانند انرژی جنبشی هواپیما را کاهش دهند. بنابراین استفاده از مانورپذیری باید متناسب با شرایط درگیری باشد.
دو موتوره بودن نیز مزایایی در زمینه تولید رانش و افزونگی ایجاد می‌کند اما هزینه نگهداری مصرف سوخت و پیچیدگی تعمیرات را افزایش می‌دهد.
اما در نبرد مدرن، مانور خوب زمانی ارزشمند است که با آگاهی موقعیتی و تسلیحات مؤثر همراه شود
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
از سوخو ۲۷ تا سوخو ۳۵؛ تکامل یک خانواده موفق ؛
ریشه سوخو ۳۵ به خانواده سوخو ۲۷ بازمی‌گردد؛ جنگنده‌ای که برای مقابله با هواپیماهای پیشرفته غربی توسعه یافت و به‌دلیل ابعاد بزرگ، برد مناسب و توان مانور بالا شناخته شد.
برنامه‌های اولیه ارتقای سوخو ۲۷ از دهه ۱۹۸۰ آغاز شدند، اما نسخه‌ای که امروز با نام Su-35S شناخته می‌شود، نتیجه یک برنامه نوسازی عمیق‌تر است.
نمونه جدید سوخو ۳۵ نخستین پرواز خود را در ۱۹ فوریه ۲۰۰۸ انجام داد. پس از مجموعه‌ای از آزمایش‌ها و اصلاحات، این جنگنده وارد خدمت نیروی هوافضای روسیه شد.
در مقایسه با سوخو ۲۷ اولیه، تغییرات مهمی در سامانه‌های الکترونیکی، رادار، موتور، کنترل پرواز و تسلیحات اعمال شد.
هدف این بود که روسیه بتواند بدون انتظار برای تکمیل و تولید انبوه جنگنده‌های نسل پنجم، یک جنگنده پیشرفته و توانمند در اختیار داشته باشد.
سوخو ۳۵ همچنین برای صادرات عرضه شد و به یکی از محصولات مهم صنعت هوافضای نظامی روسیه تبدیل شد.
نکته مهم این است که سوخو ۳۵ صرفاً یک سوخو ۲۷ با موتور قوی‌تر نیست؛ بخش قابل‌توجهی از توانایی آن به ارتقای حسگرها، رایانه‌های مأموریت و سامانه‌های دفاعی وابسته است.
راز ارزش سوخو ۳۵ در تکامل یک طراحی قدیمی نیست، بلکه در تلاش برای حفظ رقابت‌پذیری آن با فناوری‌های جدیدتر است
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
