FLY Estarika ✈️
الذهاب إلى القناة على Telegram
﷽ فلای استاریکا | Fly Estarika رسانه تخصصی هوانوردی تجاری(Civil Aviation) به زبان فارسی 🇮🇷 همراه ما، هوانوردی را عمیق‌تر، واقعی‌تر و آینده‌محور تجربه کنید. فلای‌استاریکا؛ ریشه در زمین، نگاه به آسمان Fly Estarika — Think Beyond the Sky
إظهار المزيد892
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
لا توجد بيانات30 أيام
أرشيف المشاركات
Repost from N/a
Air Navigation ✈🗺🔸ناوبری هوایی به فرایند تعیین موقعیت هواپیما و هدایت آن در مسیر صحیح از مبدأ به مقصد گفته می‌شود. 🔸خلبانان برای این کار از ابزارهای ناوبری، سامانه‌های رادیویی و فناوری‌های ماهواره‌ای مانند GPS استفاده می‌کنند. این سامانه‌ها به خلبان کمک می‌کنند موقعیت هواپیما را مشخص کند، مسیر پرواز را دنبال کند و انحراف احتمالی از مسیر تعیین‌شده را تشخیص دهد. انتخاب روش ناوبری به نوع پرواز، تجهیزات هواپیما و شرایط عملیاتی بستگی دارد. 🔸ناوبری دقیق نقش مهمی در ایمنی پرواز، مدیریت مسیر و رسیدن به مقصد طبق برنامه دارد.
#PilotAmir✈@ALISIMCOMPANY
🇮🇷 سوخو ۳۵ و آینده نهاجا؛ یک جنگنده چه چیزی را تغییر می‌دهد؟
اگر سوخو ۳۵ در تعداد مؤثر به ایران تحویل داده شود و به آمادگی عملیاتی برسد، می‌تواند یکی از مهم‌ترین تغییرات ناوگان رزمی نیروی هوایی ارتش در چند دهه اخیر باشد.
نهاجا از ترکیبی از جنگنده‌های قدیمی آمریکایی، هواپیماهای روسی و سامانه‌های بومی استفاده می‌کند. حفظ آمادگی چنین ناوگانی به تعمیرات، تأمین قطعات و مدیریت تفاوت میان نسل‌های مختلف تجهیزات نیاز دارد.
ورود سوخو ۳۵ می‌تواند چند قابلیت را تقویت کند:
🔹 رهگیری دوربرد: رادار و تسلیحات مناسب می‌توانند توان مقابله با برخی تهدیدات هوایی را افزایش دهند.
🔹 افزایش برد مأموریت: ظرفیت سوخت و طراحی این جنگنده امکان اجرای مأموریت‌های دوربرد را فراهم می‌کند؛ البته برد عملیاتی به نوع مأموریت و بار تسلیحاتی وابسته است.
🔹 افزایش توان حمل تسلیحات: سوخو ۳۵ می‌تواند در صورت تأمین مهمات مناسب، نقش مهمی در مأموریت‌های هوا‌به‌هوا و هوا‌به‌سطح ایفا کند.
🔹 تغییر در آموزش و تاکتیک‌ها: ورود جنگنده جدید نیازمند آموزش خلبانان، تدوین روش‌های عملیاتی و هماهنگی با سایر اجزای نیروی هوایی است.
اما چند مسئله تعیین‌کننده باقی می‌ماند.
نخست، تعداد هواپیماهای تحویلی باید برای ایجاد یک ظرفیت عملیاتی پایدار کافی باشد. دوم، تأمین قطعات و پشتیبانی فنی باید در بلندمدت ادامه یابد. سوم، سوخو ۳۵ باید با شبکه راداری، فرماندهی و دفاع هوایی ایران هماهنگ شود.
همچنین این جنگنده به‌خودی‌خود جایگزین تمام نیازهای نهاجا نیست. نوسازی ناوگان، آموزش، هشدار زودهنگام، جنگ الکترونیک، مهمات مدرن و شبکه‌سازی، همگی در کنار خرید هواپیما اهمیت دارند.
از طرف دیگر، سوخو ۳۵ جنگنده پنهان‌کار نیست. بنابراین نباید انتظار داشت صرف ورود آن تمام محدودیت‌های نهاجا در برابر تهدیدات هوایی مدرن را برطرف کند.
جمع‌بندی: سوخو ۳۵ می‌تواند ستون مهمی از نوسازی آینده نهاجا باشد؛ اما موفقیت این برنامه به تحویل واقعی، آمادگی عملیاتی، پشتیبانی پایدار و هماهنگی با کل ساختار رزمی ایران وابسته است.
قدرت هوایی را فقط با تعداد جنگنده‌ها نمی‌سنجند؛ آنچه اهمیت دارد، تعداد هواپیماهایی است که در زمان نیاز واقعاً آماده انجام مأموریت هستند.
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
سوخو ۳۵؛ قدرتمند، اما نه شکست‌ناپذیر
سوخو ۳۵ از ترکیب چند قابلیت مهم بهره می‌برد: برد پروازی مناسب، دو موتور قدرتمند، مانورپذیری بالا، رادار دوربرد و ظرفیت حمل تسلیحات قابل‌توجه.
این ویژگی‌ها آن را برای گشت‌زنی دوربرد، رهگیری و اجرای مأموریت‌های چندمنظوره به گزینه‌ای جدی تبدیل می‌کنند.
اما این جنگنده محدودیت‌هایی نیز دارد.
نخست، سوخو ۳۵ یک جنگنده پنهان‌کار طراحی نشده است. سطح مقطع راداری آن با جنگنده‌هایی مانند F-35 قابل‌مقایسه مستقیم نیست و در محیط‌های مجهز به شبکه‌های مدرن کشف و رهگیری، بقا به تاکتیک‌ها و پشتیبانی مناسب وابسته خواهد بود.
دوم، رادار قدرتمند به معنای کشف قطعی همه اهداف در فاصله اعلام‌شده نیست. شرایط هدف و محیط عملیاتی می‌توانند عملکرد واقعی را تغییر دهند.
سوم، نگهداری جنگنده‌های سنگین و دوموتوره به زیرساخت، قطعات، نیروی فنی و بودجه مستمر نیاز دارد.
چهارم، درگیری هوایی مدرن تنها رقابت دو هواپیما نیست. هواپیماهای هشدار زودهنگام، رادارهای زمینی، جنگ الکترونیک، شبکه‌های ارتباطی و کیفیت آموزش می‌توانند بر نتیجه اثر بگذارند.
بنابراین، نه درست است که سوخو ۳۵ را صرفاً به‌دلیل غیرپنهان‌کار بودن بی‌ارزش بدانیم، نه می‌توان آن را جنگنده‌ای شکست‌ناپذیر معرفی کرد.
ارزش واقعی هر جنگنده را باید در چارچوب شبکه رزمی و مأموریتی که برای آن در نظر گرفته شده است سنجید
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
سوخو ۳۵ معمولاً با جنگنده‌هایی مانند F-15EX و F-35 مقایسه می‌شود؛ اما این هواپیماها برای مجموعه‌ای یکسان از نیازها طراحی نشده‌اند.
سوخو ۳۵ بر برد، مانورپذیری، توان حمل مهمات و رادار قدرتمند تکیه دارد.
جنگنده F-15EX نیز یک جنگنده سنگین با ظرفیت حمل تسلیحات زیاد و سامانه‌های الکترونیکی جدید است. این هواپیما برخلاف F-35، یک جنگنده پنهان‌کار طراحی نشده است.
در مقابل، F-35 بر کاهش سطح مقطع راداری، ترکیب داده‌های حسگرها و شبکه‌سازی تمرکز دارد. این ویژگی‌ها می‌توانند در محیط‌های دارای تهدیدات پیشرفته اهمیت زیادی داشته باشند.
البته پنهان‌کاری نیز به معنای نامرئی‌بودن نیست و عملکرد رزمی به نوع مأموریت، شرایط محیطی و پشتیبانی بستگی دارد.
برای مقایسه معتبر باید موارد زیر بررسی شوند:
🔹 توان کشف و رهگیری اهداف
🔹 کیفیت و برد مؤثر تسلیحات
🔹 جنگ الکترونیک و آگاهی موقعیتی
🔹 قابلیت بقا در محیط‌های تهدیدآمیز
🔹 آموزش خلبانان و پشتیبانی عملیاتی
🔹 هزینه نگهداری و آمادگی رزمی
در نتیجه، نمی‌توان تنها با مقایسه سرعت، برد رادار یا مانورپذیری مشخص کرد کدام جنگنده در همه شرایط برتری دارد.
سوخو ۳۵ یک جنگنده سنگین و توانمند است؛ اما نتیجه رویارویی آن با رقیبان به شرایط واقعی نبرد و نحوه استفاده از توانایی‌های هر طرف بستگی دارد
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
📡 IRBIS-E
راداری برای کشف و رهگیری اهداف دوربرد
یکی از مهم‌ترین تجهیزات سوخو ۳۵، رادار Irbis-E است؛ راداری از نوع آرایه فازی غیرفعال که برای کشف و رهگیری اهداف هوایی و پشتیبانی از درگیری‌های دوربرد طراحی شده است.
در مشخصات تبلیغاتی سازنده، برد کشف اهداف مشخص در شرایط معین تا حدود ۳۵۰ کیلومتر اعلام شده است. این عدد را نباید برد تضمین‌شده کشف هر هدفی دانست؛ اندازه و سطح مقطع راداری هدف، ارتفاع، زاویه دید و شرایط محیطی بر نتیجه تأثیر می‌گذارند.
سوخو ۳۵ علاوه بر رادار، از سامانه جست‌وجو و رهگیری فروسرخ نیز استفاده می‌کند. این سامانه می‌تواند در شرایط مناسب به شناسایی و رهگیری اهداف بدون اتکای کامل به رادار کمک کند.
سامانه‌های هشدار و جنگ الکترونیک نیز برای تشخیص تهدیدها و مقابله با برخی روش‌های کشف و رهگیری دشمن به کار می‌روند.
بااین‌حال، قدرت رادار را نباید جدا از موشک‌های هوا‌به‌هوا و کیفیت اطلاعات هدف ارزیابی کرد. کشف یک هدف، رهگیری پایدار آن و در نهایت درگیری موفق، مراحل متفاوتی هستند.
همچنین رادار آرایه فازی غیرفعال با رادار آرایه فازی فعال یکسان نیست؛ هر دو فناوری مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند.
رادار قدرتمند می‌تواند فرصت درگیری را افزایش دهد، اما نتیجه نهایی به کل زنجیره کشف، تصمیم‌گیری و شلیک وابسته است.
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
یکی از ویژگی‌های مهم سوخو ۳۵، توان حمل طیف گسترده‌ای از تسلیحات هوا‌به‌هوا و هوا‌به‌سطح است.
در مأموریت‌های هوا‌به‌هوا این جنگنده می‌تواند از موشک‌های کوتاه‌برد و میان‌برد تا موشک‌های دوربرد متناسب با پیکربندی خود استفاده کند.
موشک‌های خانواده R-73 برای درگیری نزدیک و موشک‌های خانواده R-77 برای درگیری‌های فراتر از میدان دید شناخته می‌شوند. خانواده R-37 نیز در نقش رهگیری دوربرد مطرح است؛ البته نوع دقیق تسلیحات قابل‌استفاده به نسخه، یکپارچه‌سازی و مأموریت بستگی دارد.
در مأموریت‌های هوا‌به‌سطح سوخو ۳۵ می‌تواند با توجه به پیکربندی خود از موشک‌های ضدتشعشع، موشک‌های ضدکشتی موشک‌های کروز یا بمب‌های هدایت‌شونده استفاده کند.
طبق مشخصات رسمی سازنده این هواپیما ۱۲ نقطه اتصال تسلیحات دارد و حداکثر بار رزمی اعلام‌شده آن حدود ۸ هزار کیلوگرم است.
اما ظرفیت حمل مهمات به‌تنهایی معیار قدرت رزمی نیست. نوع مهمات، کیفیت سامانه هدف‌گیری، برد مؤثر، میزان خطا و شرایط دفاع هوایی دشمن نیز اهمیت دارند.
مزیت سوخو ۳۵ در انعطاف‌پذیری تسلیحاتی آن است؛ یک هواپیما که می‌تواند برای مأموریت‌های متفاوت پیکربندی شود
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
+1
سوخو ۳۵ از دو موتور توربوفن AL-41F1S بهره می‌برد که با نازل‌های تغییر جهت رانش توانایی مانورپذیری بالایی برای هواپیما فراهم می‌کنند.
طبق مشخصات منتشرشده از سوی شرکت سازنده سرعت بیشینه این جنگنده در ارتفاع بالا حدود ۲٫۲۵ ماخ و سقف پرواز حدود ۱۸ کیلومتر می‌رسد.
رانش برداری به موتور اجازه می‌دهد جهت نیروی رانش را تغییر دهد و در شرایط مشخص کنترل هواپیما را در زوایای حمله بالا و مانورهای شدید بهبود ببخشد.
این قابلیت به‌ویژه در نمایش‌های هوایی چشمگیر است؛ اما نباید آن را به‌تنهایی معادل برتری در نبرد دانست.
در درگیری‌های امروزی، خلبان ممکن است پیش از آنکه به فاصله نزدیک برسد با موشک دوربرد و اطلاعات دریافتی از رادارها درگیر شود.
از طرف دیگر، مانورهای شدید می‌توانند انرژی جنبشی هواپیما را کاهش دهند. بنابراین استفاده از مانورپذیری باید متناسب با شرایط درگیری باشد.
دو موتوره بودن نیز مزایایی در زمینه تولید رانش و افزونگی ایجاد می‌کند اما هزینه نگهداری مصرف سوخت و پیچیدگی تعمیرات را افزایش می‌دهد.
اما در نبرد مدرن، مانور خوب زمانی ارزشمند است که با آگاهی موقعیتی و تسلیحات مؤثر همراه شود
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
از سوخو ۲۷ تا سوخو ۳۵؛ تکامل یک خانواده موفق ؛
ریشه سوخو ۳۵ به خانواده سوخو ۲۷ بازمی‌گردد؛ جنگنده‌ای که برای مقابله با هواپیماهای پیشرفته غربی توسعه یافت و به‌دلیل ابعاد بزرگ، برد مناسب و توان مانور بالا شناخته شد.
برنامه‌های اولیه ارتقای سوخو ۲۷ از دهه ۱۹۸۰ آغاز شدند، اما نسخه‌ای که امروز با نام Su-35S شناخته می‌شود، نتیجه یک برنامه نوسازی عمیق‌تر است.
نمونه جدید سوخو ۳۵ نخستین پرواز خود را در ۱۹ فوریه ۲۰۰۸ انجام داد. پس از مجموعه‌ای از آزمایش‌ها و اصلاحات، این جنگنده وارد خدمت نیروی هوافضای روسیه شد.
در مقایسه با سوخو ۲۷ اولیه، تغییرات مهمی در سامانه‌های الکترونیکی، رادار، موتور، کنترل پرواز و تسلیحات اعمال شد.
هدف این بود که روسیه بتواند بدون انتظار برای تکمیل و تولید انبوه جنگنده‌های نسل پنجم، یک جنگنده پیشرفته و توانمند در اختیار داشته باشد.
سوخو ۳۵ همچنین برای صادرات عرضه شد و به یکی از محصولات مهم صنعت هوافضای نظامی روسیه تبدیل شد.
نکته مهم این است که سوخو ۳۵ صرفاً یک سوخو ۲۷ با موتور قوی‌تر نیست؛ بخش قابل‌توجهی از توانایی آن به ارتقای حسگرها، رایانه‌های مأموریت و سامانه‌های دفاعی وابسته است.
راز ارزش سوخو ۳۵ در تکامل یک طراحی قدیمی نیست، بلکه در تلاش برای حفظ رقابت‌پذیری آن با فناوری‌های جدیدتر است
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
سوخو ۳۵ یکی از پیشرفته‌ترین جنگنده‌های نسل چهارم پیشرفته روسیه است؛ هواپیمایی که با هدف افزایش توان برتری هوایی، رهگیری اهداف در فواصل دور و اجرای مأموریت‌های چندمنظوره توسعه یافت.
این جنگنده محصول تکامل خانواده سوخو ۲۷ است؛
سوخو ۳۵ را گاهی جنگنده نسل ۴++ می‌نامند. این عنوان به معنای نسل پنجم بودن آن نیست، بلکه به استفاده از مجموعه‌ای از فناوری‌های پیشرفته در یک طراحی غیرپنهان‌کار اشاره دارد.
موتورهای قدرتمند با رانش برداری، رادار پیشرفته، سامانه‌های جنگ الکترونیک و توان حمل طیف گسترده‌ای از موشک‌ها و مهمات هدایت‌شونده، این جنگنده را به سکویی چندمنظوره تبدیل کرده‌اند.
سوخو ۳۵ برای مقابله با جنگنده‌های دشمن، رهگیری اهداف هوایی، حمله به اهداف زمینی و دریایی و گشت‌زنی در فواصل دور طراحی شده است.
بااین‌حال، قدرت واقعی یک جنگنده تنها با سرعت یا مانورپذیری آن سنجیده نمی‌شود. کیفیت حسگرها، موشک‌ها، آموزش خلبانان و پشتیبانی عملیاتی نیز در نتیجه نبرد نقش تعیین‌کننده دارند.
سوخو ۳۵ نماینده رویکرد روسیه به جنگ هوایی است؛ ترکیبی از برد، قدرت موتور، مانورپذیری و تسلیحات سنگین
#PHANTOM✈️@Fly_Estarika
فراتر از کابین؛ نقش شبیه‌سازها در هوانوردی نظامی و صنایع هوافضا🔷در هوانوردی نظامی مدرن، شبیه‌سازها دیگر صرفاً ابزاری برای تمرین پرواز نیستند؛ بلکه بخش مهمی از چرخه آموزش، توسعه فناوری و ارزیابی سامانه‌های پیشرفته محسوب می‌شوند. 🔸1. آموزش خلبانان نظامی (Pilot Training) شبیه‌سازهای پیشرفته امکان تمرین شرایط پیچیده پروازی، مدیریت شرایط اضطراری و کار با سامانه‌های کابین را بدون به خطر انداختن جان خلبان یا تحمیل هزینه‌های یک پرواز واقعی فراهم می‌کنند. در سامانه‌های پیشرفته‌تر، چند خلبان می‌توانند در محیطی شبیه‌سازی‌شده با یکدیگر تمرین کنند. 🔸2. توسعه و ارزیابی سامانه‌ها (Systems Development & Evaluation) در فرایند توسعه هواپیماهای نظامی، شبیه‌سازی به مهندسان اجازه می‌دهد رفتار مدل‌های پروازی، رابط‌های کابین، سامانه‌های کنترل و عملکرد تجهیزات را پیش از آزمایش‌های واقعی بررسی کنند. این روش به شناسایی مشکلات طراحی و کاهش هزینه و ریسک توسعه کمک می‌کند. 🔸3. کاربرد در صنایع هوافضا (Aerospace Engineering)
#PilotAmir
✈@Fly_Estarika
Repost from N/a
پروژه B737 در مسیر توسعه مستمر و دستیابی به استانداردهای نوین شبیه‌سازی پرواز ✈️نمایی از بخش‌های مختلف شبیه‌ساز پرواز بوئینگ B737 مجموعه Ali Simulation Co. در ویدیوی بالا؛ حاصل تلفیق دانش فنی، دقت مهندسی و توجه ویژه به جزئیاتی که تجربه‌ای هرچه نزدیک‌تر به پرواز واقعی را رقم می‌زنند. در مسیر طراحی، توسعه و بهینه‌سازی این پروژه، تلاش ما همواره بر بازآفرینی دقیق سامانه‌های هواپیما، ارتقای عملکرد تجهیزات و افزایش سطح واقع‌گرایی شبیه‌ساز متمرکز بوده است. این مسیر همچنان ادامه دارد؛ چراکه در Ali Simulation Co.، هر مرحله از توسعه، گامی تازه به‌سوی کیفیت بالاتر و عبور از مرزهای شبیه‌سازی است. 🛠️ Boeing B737 Flight Simulator Project 🚀 Push The Limit | Take It To The Next Level
#FlightArt
#B737 #Boeing737 #FlightSimulator✈️ @ALISIMCOMPANY
Repost from آموزش کامپیوتر 💻 | ایستیم
پروارز MH370؛ معمای هواپیمای مالزی که پس از ۱۲ سال هنوز پیدا نشده است
پرواز MH370 هواپیمایی از نوع بوئینگ ۷۷۷ متعلق به شرکت هواپیمایی مالزی بود که در ۸ مارس ۲۰۱۴ با ۲۳۹ سرنشین از کوالالامپور به مقصد پکن پرواز کرد. حدود ۴۰ دقیقه پس از برخاستن، ارتباط رادیویی هواپیما با کنترل ترافیک هوایی قطع شد و فرستنده راداری آن نیز از کار افتاد. آخرین پیام خلبان عادی به نظر می‌رسید و هیچ پیام اضطراری مشخصی ارسال نشد.
برخلاف تصور اولیه، هواپیما بلافاصله پس از قطع ارتباط سقوط نکرد. داده‌های راداری نظامی نشان دادند که مسیر پرواز تغییر کرده و هواپیما به سمت غرب، از فراز شبه‌جزیره مالزی عبور کرده و به سوی دریای آندامان حرکت کرده است. همین اطلاعات باعث شد عملیات جست‌وجو از محدوده اولیه در دریای چین جنوبی به مناطق دیگری منتقل شود و تحقیقات ابعاد پیچیده‌تری پیدا کند.
در ادامه تحقیقات، سیگنال‌های ماهواره‌ای و پیدا شدن قطعاتی از هواپیما در سواحل دوردست اقیانوس هند، سرنخ‌هایی درباره مسیر احتمالی پرواز فراهم کردند. بااین‌حال، لاشه اصلی هواپیما و جعبه‌های سیاه آن همچنان پیدا نشده‌اند و علت دقیق تغییر مسیر و ناپدیدشدن آن مشخص نیست. با گذشت بیش از ۱۲ سال، سرنوشت ۲۳۹ سرنشین پرواز MH370 همچنان یکی از بزرگ‌ترین معماهای حل‌نشده تاریخ هوانوردی باقی مانده است.
@esteemtv
منبع : Zoomit
هوافضا در چنین روزی ✈️ 🚀 2/2در نتیجه، هواپیما هنگام کاهش ارتفاع، در حدود ساعت ۳:۳۰ بعدازظهر با یکی از کوه‌های آند برخورد کرد. در اثر برخورد، ابتدا بال راست و سپس بال چپ هواپیما جدا شد و هواپیما در دره‌ای دورافتاده در نزدیکی مرز آرژانتین و شیلی سقوط کرد. عملیات جست‌وجو به دلیل گزارش موقعیت اشتباه، کوه‌های پوشیده از برف و شرایط سخت منطقه با مشکل مواجه شد و پس از هشت روز متوقف گردید. از ۴۵ سرنشین، در نهایت ۱۶ نفر زنده ماندند و در دسامبر نجات یافتند. این حادثه یکی از نمونه‌های مهم در تاریخ هوانوردی از خطای ناوبری، اشتباه در تشخیص موقعیت هواپیما و اهمیت آگاهی از موقعیت (Situational Awareness) در پروازهای کوهستانی است. و در مورد این حادثه دو تا فیلم Alive 1993 و Society of the Snow 2023 هم ساخته شده است که ماجراجویی های این افراد رو بهتر نشون میده بهتون #Aviation #AviationAccident
#Sahar🧑🚀✈️@Fly_Estarika
هوافضا در چنین روزی ✈️ 🚀 1/2سقوط پرواز ۵۷۱ اروگوئه؛ خطای ناوبری در آند در ۱۳ اکتبر ۱۹۷۲، یک فروند Fairchild FH-227D نیروی هوایی اروگوئه حامل ۴۵ سرنشین، اعضای یک تیم راگبی و همراهانشان، از مندوزا در آرژانتین به سمت سانتیاگو در شیلی پرواز کرد. به دلیل محدودیت ارتفاع پروازی هواپیما، خلبانان مسیر خود را از طریق گردنه پلانچون در جنوب آند انتخاب کردند. حدود یک ساعت پس از پرواز، خلبان تصور کرد که هواپیما از رشته‌کوه آند عبور کرده و به منطقه کوریکو در شیلی رسیده است؛ در حالی که هواپیما هنوز در میان کوهستان آند قرار داشت. این اشتباه در تعیین موقعیت هواپیما مهم‌ترین عامل حادثه بود. کنترلرهای شیلی نیز با تصور اینکه هواپیما از آند عبور کرده است، اجازه کاهش ارتفاع برای آماده شدن جهت فرود را صادر کردند. #Aviation #AviationAccident
#Sahar🧑🚀✈️@Fly_Estarika
