مدرسه احیاءالعلوم هرات

💬 سخنِ صبح... ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ هرکدام در زندگی خویش، کارهایی انجام می‌دهیم که بیش از نیاز از ما وقت می‌گیرند و چه بسا این وقت ضایع شده و موجب نفعی دنیوی و اخروی برای ما نخواهد بود. بهتر است برای مدیریت زندگی و ارتقای سطح فهم و فکر خویش، آن وقت را به درستی مدیریت کرده و از آن به هدف بهره‌بری بهتر و بیشتر، در امور نافع و مفید استفاده کنیم. چه خوب است به جای بسیاری از این دست کارها، در گوشه‌ای کِز کنیم و اندکی کتاب بخوانیم. ✍ عبدالرحمن عزام 📆 سه‌شنبه؛ ۱۲ جوزای ۱۴۰۵ خورشیدی #امروز... #سخن_صبح @Em_Roozam

📌‍ مقالات برتر مسابقه مقاله‌نویسی "فصل سرزندگی" 🍀 بهار! ✍ محمود مختار ⭐️ حایز مقام سوم صنف یازدهم   بهار همیشه باصدای آرام می‌آید، نه با هیاهوی زمستانی، و نه با تندبادهای سوزنده. آمدنش بیشتر شبیه بیدار شدنِ آهستۀ جهان است؛ گویی زمین پس از خواب طولانی، چشم باز می‌کند و نخستین نفس عمیق خود را می‌کشد. در آن لحظه، هنوز برف‌های دوردست کوه‌ها باقی مانده‌اند؛ اما در دل خاک چیزی تکان خورده است؛ ریشه‌ای که در تاریکی زمستان صبر کرده بود، حالا راهی برای رسیدن به نور پیدا می‌کند. صبح‌های بهار، حال و هوای دیگری دارند. هوا هنوز کمی خنک است؛ اما دیگر آن سرمای گزنده زمستان را ندارد. وقتی سپیده می‌زند، آسمان به آرامی از خاکستری به آبی روشن می‌رود و نور خورشید مثل دستی مهربان روی زمین می‌لغزد. اگر کسی در چنین صبحی از خانه بیرون برود و کمی در سکوت بایستد، می‌تواند صدای بیدار شدن زندگی را بشنود؛ صدای پرنده‌ای که بر شاخه‌ای دور می‌خواند، خش‌خش آرام برگ‌های تازه، و بویی که از خاک نم خورده بلند شده، بویی که نمی‌توان دقیق گفت از کجا بیرون می‌آید، اما آدم را ناگهان سرشار از حس و زندگی می‌کند. #فصل_سرزندگی #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

📌‍ مقالات برتر مسابقه مقاله‌نویسی "فصل سرزندگی" 🍀 فصل سرزندگی! ✍ عبدالقیوم سادات ⭐️ حایز مقام دوم صنف یازدهم هنگامی که فصل بهار نزدیک می‌شود، بوی خوش آن فصل زیبا را احساس می‌کنم و همۀ خاطرات شیرین گذشته را با او به یاد می‌آورم؛ تمام آن روزهای دل‌انگیز را، تمام آن فضای سرسبز و شاداب را مانند صحنۀ فیلمی از صفحۀ ذهنم عبور می‌دهم و دوباره ذوق و شوق آن را به خود یاد آور می‌شوم و به دلِ مشتاقم را مژدۀ فرا رسیدن آن می‌دهم. دوباره بهار، فصل آغازین سال آغاز می‌شود؛ فصلی که به انسان روحیه و امید دوباره و عزمی جدید می‌بخشد و فکر او را شکفته و رنگی جدید به آن پدید می‌آورد. با شکوفه‌های کوچک خود، صحنۀ بیداری پس از خواب طولانی را برای‌مان به نمایش می‌گذارد. کتاب خلقت خداوندی که هر صفحه‌اش برای‌مان درسی از زندگی بیان کرده و به تصویر می‌کشد، برای ما درس شروع دوباره را می‌دهد. فرصت‌هایی را برای‌مان مهیا می‌سازد، شرایط را آمادۀ پیشرفت و صعود به قلۀ موفقیت می‌گرداند و به ما اجازه می‌دهد که گام مؤثر و قدمی دیگر به سوی پیشرفت برداریم. پس از این فرصتِ اول سال، به درستی استفاده کن و به یاد داشته باش که لازم نیست برای شروع عالی باشیم؛ ولی برای عالی شدن، باید شروع کنیم. #فصل_سرزندگی #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

📌‍ مقالات برتر مسابقه مقاله‌نویسی "فصل سرزندگی" 🍀 فصل تجدید حیات! ✍ محمد حنیف رحیمی ⭐️ حایز مقام دوم صنف یازدهم بنام خداوندی که بهار را فصل تجدید حیات قرار داد و آن را جلوه‌ای از امید، شوق و شکوفایی در نظام حکیمانۀ آفرینش جهان گردانید. بهار آن‌گاه جلوه می‌نماید که زمین از خواب سنگین زمستانی بر خیزد. زمانی که نسیم نرم صبح‌گاهی با عطر تازه از شکوفه‌ها می‌وزد و با نزول باران رحمت الهی نشانه‌های زندگی را بار دیگر آشکار می‌سازد آن‌گاه که قطره‌های باران آرام‌آرام بر برگ‌های نوخاسته می‌نشینند و زمین جامۀ سبز حیات بر تن می‌کند، نوای دل‌انگیز پرندگان بر شاخه‌های شکفته می‌افکند و شوق زندگی در سراسر طبیعت جاری می‌شود؛ شوقی که خاک را به روییدن، گل را به شکفتن و دل انسان را به امید و حرکت فرا می‌خواند. قرآن کریم این جلوۀ شگفت طبیعت و احیاء زمین را با بیان سرشار از فصاحت به خوبی توصیف نموده است: «زمین را می‌بینی در حالی که خاموش و بی تحرک است؛ اما هنگامی که باران را بر آن فرو می‌فروستیم به جنبش در می‌آید، رشد می‌کند و از هر نوع روییدن زیبا و شادی‌آفرین می‌رویاند.» در این بیان الهی، بهار تنها تغییر طبیعت نیست؛ بلکه نمایشی در جهان هستی است. در فن بلاغت، افعال اهتزت، ربت و انبتت مراحل بیداری زمین را به تدریج ترسیم می‌کنند؛ جنبش پس از سکون، رشد پس از خاموشی، و شکوفایی پس از انتظار. بهار فصل تجدید امید و سرآغاز زندگی است. این فصل به ما می‌آموزد که حتی پس از سردترین و تاریک‌ترین روزها، زندگی دوباره آغاز می‌شود. هر کس می‌تواند با تلاش و امید، دل و جان خود را تازه کند. در این فصل، هر برگ، هر گل و هر شاخه‌ای پیام تازه شدن و آغاز دوباره را به انسان یادآوری می‌کند. همچنان بهار به ما یادآوری می‌کند که زندگی همیشه فرصتی برای تازه شدن و بازسازی است؛ همان‌گونه که زمین پس از زمستان، سبز می‌شود. #فصل_سرزندگی #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

📌‍ مقالات برتر مسابقه مقاله‌نویسی "فصل سرزندگی" 🍀 فصل سرزندگی! ✍ خلیل الله خبیر ⭐️ حایز مقام دوم صنف یازدهم زندگی هدیه‌ای ارزشمند است و سرزندگی هنر استفاده از این هدیه. فصل سرزندگی فقط زمانی از سال نیست؛ بلکه حالتی از روح و جان انسان است، همان‌گونه که بهار پس از زمستان سرد و خاموش می‌رسد، در زندگی ما نیز لحظاتی فرا می‌رسند که پس از سختی‌ها، امید و نشاط دوباره متولد می‌شوند. سرزندگی یعنی شکوفا شدن، یعنی از دل خستگی‌ها، جوانۀ امید بیرون آوردن. در طبیعت، بهار نشانِ زندگیِ دوباره است. درختانی که در زمستان خشک و بی برگ بودند، ناگهان لباس سبز به تن می‌کنند، گل‌ها با رنگ‌های گوناگون، زمین را می‌آرایند. این تغییر به ما یادآوری می‌کند که هیچ سردی و رکودی همیشگی نیست؛ اگر طبیعت می‌تواند پس از ماه‌ها سکوت دوباره لبخند بزند، انسان نیز می‌تواند پس از اندوه خرسند شود. فصل سرزندگی به ما می‌آموزاند که تغییر ممکن است؛ یعنی همان‌گونه که زمین از خواب بیدار می‌شود و یک پروانه با بال‌های ظریفش جهان کوچک را روشن می‌کند، انسان نیز می‌تواند از رکود بیرون بیاید و با یک تلاش و تکاپو یا یک کار نیک، دنیای اطرافش را تغییر دهد. کافی است به توانایی‌های خود باور داشته باشد و بداند که هر روز فرصتی تازه و دوباره است. در نهایت فصل سرزندگی یعنی یقین به توان درونی، یعنی باور به امکان بهتر شدن، یعنی هر صبح با این فکر از خواب بیدار شدن که می‌توان قدمی رو به جلو برداشت. زندگی همیشه ترکیبی از سختی و آسانی است؛ اما آنچه آن را زیبا می‌کند امید و حرکت مداوم است. #فصل_سرزندگی #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

📌‍ مقالات برتر مسابقه مقاله‌نویسی "فصل سرزندگی" 🍀 رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند! ✍ سید اسحاق سادات ⭐️ حایز مقام اول صنف یازدهم آب زنید راه را، اینکه نگار می‌رسد مژده دهید باغ را، بوی بهار می‌رسد بهار آمد و زمین را به شور و شادابی آراست، و کوه و دشت‌ها را که دست‌شان خالی است به سبزه‌ها زینت داد و هر شاخۀ خشکیده را به زندگی نو فرا خواند. نسیم نرم و لطیف، پیام‌آور رحمت بود و بر شاخه‌ها وزید تا شکوفه‌ها را به رقص آوَرد و دل‌ها را به امید روشن سازد. خورشید با پرتوهای گرم خود دل‌های سرد را روشن کرد و باران رقصان‌رقصان جان خستۀ خاک را تازه نمود. آری هر گل کوچک، پیامی است از جمال حق و هر شکوفه‌ای نشانه‌ای از حکمت آفریدگار، و دل انسان نیز از خواب غفلت بیدار می‌گردد و جان، آن‌گاه -به تعبیر حضرت مولانا- که با عشق و محبت آمیخته شود، چون زمین شکوفا و معطر می‌شود؛ و آن وقت است که از ته دل برای خود فریاد می‌زنم که بدان زندگی همان است، هر بار که بر دلم سایۀ غم افتد، نور اندیشه و محبت آن را تازه می‌سازد و دلم را از تیرگی‌ها پاک می‌کند. پس چون بهار آمد چشم‌ها را بگشای و دل را از زنگارهای کینه و اندوه تهی کن که همان‌گونه که زمین پس از سرما و سکوت زمستان زنده و تازه می‌شود، جان آدمی نیز به مهر و اندیشۀ نیکو زنده و تازه می‌گردد و هر قطرۀ باران، هرنسیم ملایم، هر شکوفه به هر برگ تازه، پیامی است از رحمت و جمال حق تا دل انسان را به اندیشه و امید فرا خواند و به یاد آورد که جهان جلوه‌ای است از لطف و حکمت آفریدگار و هر لحظه فرصتی است برای زندگی به بیداری. در این فصل، نه تنها زمین، بلکه دل‌ها نیز به رقص در می‌آیند. دل خسته از زمستانِ غم، بار دیگر به امید می‌تپد و جان در پی کشف تازه‌های جهان بیدار می‌شود. خورشید تنها نور نمی‌افکند، بلکه دل‌ها را گرم می‌کند و باران سبک، جان خاک و جان انسان را با هم شستشو می‌دهد. روزگاری یادم است که در دهکدۀ کوچک‌مان، پدربزرگم که حکیم دانایی بود و سال‌ها در طبیعت نشسته و راز زندگی را در تماشای گلها و پرندگان و رودهای روان یافته بود، هر زمستان وقتی برف زمین را سفید می‌کرد و سکوتی سرد و سنگین بر دهکده حاکم می‌شد، مردم دلتنگ و غمگین می‌شدند؛ اما پدربزرگم با حکمت و دانشی که خداوند جل جلاله به وی بخشیده بود، لبخند می‌زد و می‌گفت: «صبوری کنید، بهار در راه است و زمین دوباره جان می‌گیرد!» کنجکاوی آرامم نگذاشت تا لب به سخن نگشایم؛ لذا پرسیدم: «چگونه می‌توان مطمئن بود که بهار باز خواهد گشت؟!» ایشان فرمودند: «فردا با من به دشت بیا.» صبح روز بعد، هنگامی که خورشید به آرامی از پشت کوه‌ها سر برآورد، با چشم خود دیدم که برف‌های زمستان آب شده‌ و سبزه‌ها سر بر آورده‌اند و شکوفه‌ها بسان مروارید درخشان، بر شاخه‌ها نشسته‌اند و پرندگان با نغمه‌های تازه و دل‌نشین آهنگ زندگی را در گوش‌ها جاری می‌کردند و رودها با صدای آرام خود، سرود بهاری می‌خواندند. پرسیدم: «اگر بهار این چنین زیبا و کامل است، پس چرا برخی در اندوه و تردید به سر می‌برند؟» حکیم دانا لبخندی زد و گفت: «چون برخی دل‌ها گوش خود را به صداهای غم سپردند و چشم‌شان را بر زیبایی‌ها بسته‌اند؛ اما هر کسی که چشم امید دارد و دل خود را به تلاش و صبر می‌سپارد، بهار درون خود را خواهد یافت.» از آن روز به بعد، هر زمستان را با امید نگاه می‌کردم و یاد گرفتم که سختی‌ها ماندگار نیستند. پدربزرگم برایم آموخت که بهار نه تنها فصل طبیعت، بلکه فصل زندگی و تغییر است؛ فصلی که انسان را به صبر، کوشش و شادی دعوت می‌کند و در دل همۀ انسان‌ها بهاری است که منتظر نور امید است. #فصل_سرزندگی #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 👥 از عمرو تا ادهم؛ یکی به جای دیگری... پیش از فراغت از پوهنتون و هم در خلال سال‌های تحصیلِ دانشگاهی (۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲) در کنار مطالعه در زمینه‌های مختلف، بسی دلدادۀ کتاب‌های «عمرو خالد» بودم. کتاب‌هایی که به روشی زیبا نوشته شده بود. همۀ کتاب‌های او را از «اصلاح قلب‌ها» گرفته تا «اخلاق مؤمن» و «داستان پیامبران» و «به سوی سوی همزیستی» و «چون سخن از دل برآید...» و «عبادت‌های مؤمن» و «عبادت‌های تفکر» و «سازندگان زندگی» و «هدایت» و «خلافت» و «جانشینان...» و «همسران...» و «زندگی در پرتواسماء الهی» و «جان چو دیگر شد جهان دیگر شود» و «سفری به سوی خوشبختی» و «داستان‌هایی برای هدایت» و... را بدون استثنا خواندم. سخت گرویدۀ او و قلم زیبایش بودم. هر جا از او سخن می‌گفتم و همه را به خواندن کتاب‌های وی توصیه و سفارش می‌کردم؛ گر چه هم اکنون نیز کتاب‌های او را برای جوانان و تازه‌خوانان توصیه و سفارش می‌کنم. اما، بعد از وقایع اخیری که در مصر و عالم اسلام رخ داد و موقف‌گیری‌های این نویسنده، دیگر قلمی برای ترجمۀ آثار او و قلبی برای خوانش اندیشه‌های وی نرفت. بعد از «سفری به سوی خوشبختی» که فکر کنم آخرین کتابی بود که از وی به فارسی ترجمه و چاپ شد، دیگر کتابی هم از وی چاپ نشد. دیگر ستارۀ او به افول گرایید و کمتر کس و کمتر جایی را می‌بینیم و می‌شنویم که دیگر از او و کتاب‌ها و اندیشه‌های او سخن بگوید؛ اما در این سال‌های اخیر، می‌بینیم کم‌کم جای او را در عالم اسلام، نویسندۀ رسالتمندی گرفته است که بسان او و چه بسا بهتر از وی، در زمینۀ اندیشۀ اسلامی قلم می‌زند. ادهم شرقاوی. نویسندۀ فلسطینی‌تباری که قلمش را برای قدس و فلسطین و امت و اسلام به کار گرفته و از دل سخن می‌گوید و لاجرم بر دل می‌نشیند سخنش. گذشته از اینکه من خود کتابی از وی به فارسی ترجمه نموده‌ام، علاقمندِ نوشته‌ها و اندیشه‌های او هستم و همۀ جوانان، پدران و مادران و خانواده‌ها را به مطالعۀ آثار او توجیه و توصیه می‌کنم؛ چه، کتاب‌های او هم حاوی محتوای مهم و هم شامل مطالب مفیدی است که در کنار این دو، به روشی ساده و آسان نوشته شده و برای همه اعم از خرد و بزرگ، باسواد و کم‌سواد قابل فهم و نگاه و نگرش است. مطالبی که کوچک و کوتاه و جدا از هم نوشته شده و زود از چشم می‌گذرند و به ذهن و ضمیر راه باز می‌کنند. ✍ عبدالرحمن عزام 📆 یکشنبه؛ ۱۰ جوزای ۱۴۰۵ خورشیدی #امروز... #روزنوشت #یادداشت_های_آزاد @Em_Roozam

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اندیشه‌های ناب #پیام_هفته #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 💫 پیام تبریکی عید سعید قربان دست‎اندرکاران مدرسه احیاءالعلوم هرات عید سعید قربان عید بندگی، اخلاص و ایثار را صمیمانه برای شما و خانوادۀ محترم تان تبریک و تهنیت می‎گوید. این عید بزرگ الهی، یادآور تسلیم و اطاعت خالصانه حضرت ابراهیم‌ علیه‎السلام در برابر فرمان پروردگار بوده و به ما می‌آموزد که انسان در پرتو ایمان، تقوا و گذشت می‌تواند به والاترین مراتب اخلاق و انسانیت دست یابد. امید است در سایۀ‌ این عید پربرکت، روح همدلی، مهربانی، مسئولیت‌پذیری و توجه به ارزش‌های انسانی در جامعه بیش از پیش تقویت گردیده و خداوند متعال، زندگی همۀ مسلمانان را سرشار از آرامش، سعادت و موفقیت بگرداند. عید سعید قربان مبارک و طاعات و عبادات‌تان مقبول درگاه حق. ما را از دعای خیرتان فراموش نکنید! با عرض حرمت دست‌اندرکاران مدرسه احیاءالعلوم هرات #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

‏عکس از ضیاء احمد فاضلی

امام نسفی در تفسیر این آیه می‌گوید: منظور از «أَيَّامٍ مَعْدُودَاتٍ»، روزهای تشریق (از نهم ذوالحجه تا سیزدهم) است. 🔸ماهیت تکبیرات تشریق: آنچه در احادیث فراوان آمده است، عبارت زیر است: «اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، وَلِلَّهِ الْحَمْدُ» ⚖️ حکم گفتن این تکبیرات: نزد امام ابوحنیفه و جمعی دیگر از فقها، گفتن این تکبیرات بر هر زن و مرد مسلمان واجب است. این تکبیرات که از شعائر اسلام است، باید با صدای بلند گفته شود تا بر جان‌ها تأثیر گذارد و فضای جامعه را دگرگون سازد. ⏰ زمان و مکان گفتن تکبیرات: از صبح روز عرفه آغاز شده و تا عصر روز چهارم عید (روزهای تشریق) پس از نمازهای فرض – چه به جماعت و چه به تنهایی – گفته می‌شود. 🌟 فضیلت تکبیرات در دهه ذوالحجه و ایام عید اگرچه وجوب تکبیرات تشریق محدود به ایام خاصی است، اما بدون شک، فراوان گفتن این تکبیرات در شب و روزهای این دهه و ایام عید (در خانه، مسجد، بازار و هر مکان دیگر) مطلوب و مستحب است. 📜 حدیث نبوی: در صحیح مسند احمد آمده است که پیامبر (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «در بستر سال هیچ روزهایی -به مانند این دهه- وجود ندارد که نزد الله آن همه با عظمت و عمل صالحش آن همه نزد او تعالی دوست داشتنی باشد؛ پس در این روزها «لااله الاالله» و «الله اکبر» و «الحمدلله» را بسیار بگویید!» ✨ روش صحابه رضی الله عنهم: امام بخاری در صحیح خود می‌گوید: «ابن عمر و ابوهريره (رضی الله عنهما) در روزهای این دهه وارد بازار می‌شدند و تکبیر می‌گفتند و مردم نیز به تبعیت از آنها تکبیر می‌گفتند.» همچنین امام بخاری می‌گوید: «عمر بن الخطاب (رضی الله عنه) در قبه‌اش در منی تکبیر می‌گفت و اهل مسجد با شنیدن تکبیر او تکبیر می‌گفتند و مردم در بازار به تکبیر آنها تکبیر می‌گفتند و از اثر آن، منابر به لرزه می‌افتاد.» این سیره صحابه نشان‌دهنده اهمیت و تأثیرگذاری تکبیرات در این ایام مبارک است. 🟨 تذکر: در جمع گوشت قربانی به لیلة 250 نفری مدرسه احیاءالعلوم، این مرکز علمی و تربیتی را یاری رسانید. گفتنی است: اداره مدرسه حاضر است به نیابت از شما قربانی را خریده و با رعایت موازین شرعی، ذبح نماید. اجرکم علی الله.