Abditory

‏من اجتنابی مجتنابی حالیم نیست،اجتناب داری؟اجنتاب کن از اشنایی با من.

برای همین توی ذهنت میمونه که هیچ دلیلی وجود نداره برای پذیرفتن هیچ بی‌احترامی از سمت هیچکس.

اونجایی که با تک تک سلولات درک میکنی نه تنها به کسی نیاز نداری بلکه خیلیا بهت نیاز دارن و تو صرفا جای اشتباهی تلاش میکردی و برای همین جایگاه درستی نداشتی.

و رها میکنی و وقتی تجربهٔ رها کردن رو به دست میاری و میبینی هرچقدر سخت هرچقدر طولانی اما اون لحظه‌ای که مثل سکانسی از فیلمای هالیوودی که پانچ لاین فیلم رو میشنویم، همون لحظه از زندگی واقعا می‌ارزه به تحمل همهٔ این‌ها.

بعد دیگه به یه جایی میرسه که برات مهم نیست بتونی یا نتونی فقط ترجیح میدی احترامت و سلامت روانت حفظ بشه

میدونی آدم بعضی وقتا شک میکنه که بدون بعضیا میشه ادامه داد یا نه

بله من عذرخواهیو می‌پذیرم ولی اعتماد و حذف می‌کنم، جایگاهتو توی ذهنم میارم پایینتر، انتظاراتم نسبت بهتو حذف می‌کنم، و با هر اشتباهی که بکنی و بهم آسیب بزنه، از حسمم بهت کم می‌شه. تا روزی که هیچی ازش نمونه. -دیاکو.

كوچکترین بد رفتاری ،پنهون کاری تبديل به گره كورى تو قلبم ميشه و دلم با آدما صاف نميشه...!

‏ببخشید داستان چیه انقد زود به زود شنبه می‌شه؟

از آدمهایی که برنامتو میپرسن و سعی میکنن خودشونو جا بدن تو برنامت خوشم میاد: ‏میخوای ببرمت بیرون؟ ‏میخوای باهات بیام تنها نباشی؟ ‏میخوای بیام حوصلت سر نره اونجا؟ بلههه قربونت بشم بلههه

✨✨✨

‏وایسادی پای گاز داری غذا درست میکنی که یهو می‌فهمی ‏زیر رگبار مصیبت، بی‌کسی تنها کست بود.

‏معشوق بودن خیلی جالبه. اینکه خودتو بین نوشته‌‌‌‌ها و نقاشی‌های یه آدم دیگه پیدا کنی، از اونم جالب‌تر.

‏باارزش‌ترین چیز همون چت‌های مستمر و روزانه‌ست. همون تماس‌ها و ریپلای‌ها، همون آهنگ‌هایی که یهویی فرستاده می‌شن. همون "راستی گفتم برات"ها و "بیا بگم چیشدههه"ها.