Abditory

روزتون مبارک‌خوشگلا💘🎀

متن های شما🫠

از یادگار تا پارک ساعی از سرخه حصار تا سنایی از شهرک غرب تا پارک پرواز از تهرانپارس تا ایرانمال از افسریه تا دولت اباد برای من ابری شده، ولی ابراش برای من نمیباره. کاش بودی ، این هوا هوای ابرِ منه. میخوام لای ابرا برات نامه بنویسم ، شاید لای ابرا جوابمو بدی. -R.K

هر روز صبح چشماتو باز می‌کنی، از تخت بلند می‌شی و سعی می‌کنی روزتو شروع کنی؛ در حالی که انگار تمام توانت همون‌جا، روی همون تخت جا مونده. گوشیتو چک می‌کنی و دوباره قیمت دلار رو می‌بینی؛ یه قدم دیگه از آرزوهات دور می‌شی. حتی اگه یه ذره پول جمع کرده باشی، حالا باید چند برابرش رو جمع کنی، فقط برای اینکه اگر یه اتفاقی افتاد، دستت خالی نباشه. در یخچال رو باز می‌کنی که چیزی بخوری و یه جایی ته دلت شرمنده می‌شی که چرا حتی برای ساده‌ترین چیزها هم باید حساب‌وکتاب کنی. می‌ری حموم، آب نیست. میای گوشیتو بزنی شارژ، برق نیست. لباس می‌پوشی می‌ری سر کار، می‌بینی کرایه بیشتر شده؛ چون بنزین گرون شده. تو خیابون همه عصبی‌ان. همه عجله دارن. همه خسته‌ان. انگار کمتر و کمتر کسی واقعاً حالش خوبه. از جلوی ساختمان‌های پزشکی رد می‌شی و صف آدم‌ها رو می‌بینی. یادت می‌افته خودتم باید یه چکاپ بدی، یه سری آزمایش انجام بدی، به بدنت برسی؛ ولی باز پولش رو حساب می‌کنی و می‌گی بعداً. بعد می‌ری سر کار و مثل چی می‌دویی. کار می‌کنی. حرف می‌خوری. خودتو جمع می‌کنی. باز ادامه می‌دی. آخر شب دنبال یه چیزی توی گوشی می‌گردی که چند دقیقه حواستو پرت کنه، ولی حتی اونجا هم هر روز یه اسم جدید می‌بینی که دیگه بین ما نیست. بعد برمی‌گردی خونه، به قسط‌ها فکر می‌کنی. به بدهی‌ها. به آینده‌ای که معلوم نیست چطور قراره ساخته بشه. به آدم‌هایی که شاید دیگه نتونی بهشون تکیه کنی. به چیزهایی که دلت می‌خواست برای خودت داشته باشی و هر روز دورتر به نظر می‌رسن. و آخر شب، وقتی بالاخره می‌خوای بخوابی، فقط دلت می‌خواد چند ساعت هیچ‌چیز ازت چیزی نخواد. آره عزیزم، ما روزی هزاران بار میمیریم هزاران بار خسته می‌شیم. هزاران بار از نو خودمونو جمع می‌کنیم. هزاران بار چیزی توی وجودمون می‌شکنه و باز صبح که شد، بلند می‌شیم و وانمود می‌کنیم هنوز توان ادامه دادن داریم.

حذف کردن ادما از حذف کردن اپای اضافی گوشیم راحت تر شده

نمیدونم تعریفتون از دوست چیه؟ شاید من اشتباه میکنم اما دوستی نباید یک طرفه باشه،نباید همیشه شما قدم بردارید نمیگم بشمارید محبت هاتون رو اما میگم ده بار محبت کردی چهار بار محبت ببین.

‏خیلی طول میکشه بفهمی هم کافی بودی،هم خوشگل،هم دوست داشتنی، هم مهم و با ارزش،فقط کنار آدم اشتباهی بودی

در نهايت، جهان متعلق به كسانى ست كه بلدند به جزئيات زندگی عشق بورزند.

من واقعا “نبود” رو به “کمبود” ترجیح میدم.

Memories.

‏خیلی آدمِ «بدغمی» هستم. یعنی غم بهم اصابت می‌کنه و وارد سلول‌هام می‌شه و کسی هم نمی‌تونه کمکم کنه.

از آدمایی که داستان پشت موزیک، مجسمه‌ها، نقاشی‌ها و... رو میدونن خیلی خوشم میاد.

يكسال بعد ميفهمى هيچکدوم از اتفاقات بی دلیل نبودن ا همه شون بخشى از مسیر بودن