ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

Открыть в Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

Больше
2 693
Подписчики
+424 часа
-97 дней
-3230 дней
Архив постов
هرکدام از ما طوری خودش را به زندگی گره میزد که انگار هیچگاه به یکدیگر دوخته نشده بودیم. غافل از اینکه اثار
18 апр. 2023, 09:50
18 апр. 2023, ~10:49

photo content
+1
18 апр. 2023, 06:10

چنل فال جوین شید ساعت 8 فال رایگان میزارم. @itellyo
17 апр. 2023, 11:32
17 апр. 2023, ~15:35

Cinnamon_Girl_(NFR!_Tour_Concept)___Lana_Del_Rey.mp39.17 MB
16 апр. 2023, 19:05

Amir_Khalvat_Sajadii_Dastaye_To.mp37.11 MB
16 апр. 2023, 17:23

بعضی شبا تنها و بریده از همه‌چی پناه میارم به نوشتن، اما اونم روشو ازم برمیگرونه‌ بعضی شبا وجودم حتی به جملات و کلمه ها هم ختم نمیشه.
16 апр. 2023, 17:20

تو مثل ترکیب اب البالو و عرق میمونی، معلوم نیست تلخی یا شیرین.
16 апр. 2023, 17:19

فکر های درون مغزم طعم شاش میدن. باید هرچی زودتر بشاشم و بعد با خیال راحت و بدون دغدغه میتونم به خواب برم.
16 апр. 2023, 14:52

نیاز نیست دنبال درد دلت بگردی، این منم که درون سینه‌ات یخ زدم، ذوبم کن.
16 апр. 2023, 14:43

بعضی وقت‌ها حس میکنم که هیچوقت زندگی نکردم. دلم میخواد کهنه ترین لباسمو که یبار دیگه بره تو لباسشویی پودر میشه رو بپوشم و شالم رو بگیرم دستم. برم زیر پل و با تمام ادمای نئشه روی سرنگ های تزریقی هروئین برقصم. دلم میخواد به میوه فروشی التماس کنم یه دونه سیب رایگان بهم بده و همونو با تموم گربه های دست و پا شکسته و چرک محل نصف کنم. گاهی دلم میخواد دستم رو روی نرده های شهربازی بکشم و از قسمت بدون نرده‌ش بدون خریدن بلیط دزدکی برم تو. جلوی تموم فلکه های شهر ماشین نداشته‌م رو بدون ترس از پلیس و کروکی کشیدنش پارک کنم و اصلا از تموم چراغ قرمزهای چهار راه بالا برم. توی کوچه با تموم بچه‌های کار بلند بلند بخندم و به حال ماشین‌های مدل بالا و کاپوت مثل اینشون گریه کنم. اصلا دلم میخواد با لباس سفید برم سر قبر یه ادم تازه دفن شده و به جای یه دسته گل سبز اما مرده توی خاکش بغض بکارم. دلم میخواد وقتی خورشید در اومد بخوابم و شب جایی که هیچکسی وجود نداره از خواب زندگی بپرم و بفهمم که همش یه رویای ترسناک بود. پاکت لایتم رو بردارم و راهمو بکشم به سمت اسمون و شاید با خورشید بعدی طلوع کنم.
16 апр. 2023, 11:37

تو قرانو حفظ میکنی اما اون تورو نه.
16 апр. 2023, 11:30

تو حس گشنگی و عطش بعد یه روز گرم تابستونی توی اهوازو داری. زیر همون دوتا درخت کهور بین خیابون ۱۵ و ۱۶. مثل حس لذت بخش سیر شدن اما دوباره و دوباره خواستن؛ انگار که هیچوقت قرار نیست ازش زده بشی و عقب بکشی. من میخندم، تو میخندی، دوتا دختر رهگذر میخندن. راننده اسنپ گوشه خیابون اما سردرگمه، چون از کار ما سر در نمیاره. اشکال نداره، حق داره. چون خودمونم نمیدونیم.
15 апр. 2023, 14:13

از تو حامله‌ام؛ حامل غمت.
15 апр. 2023, 14:09

تورا از شب جدا کردم، تورا از قصه اوردم، نمیشد با تو بد باشم، نمیشد از تو برگردم.
13 апр. 2023, 16:50

Repost from Ta𝐿rot⛧
برای امروز و فردا؛ - اگه یه فال کلی بگیرید یه فال تک نیت دیگم به صورت رایگان براتون میگیرم. - اگه دوتا فال کلی بگیرید یه فال کلی رایگان براتون میگیرم. [میتونید با دوستاتون بگیرید] - در صورت نخواستن فال رایگان 10 تومن تخفیف میدم. هم برای کلی و هم تک نیت توضیحی. @trionfid
13 апр. 2023, 14:18
15 апр. 2023, ~14:08

مثل حس غم بچگی لابه لای دغدغه‌هایی که بزرگ شدن برات تراشیده.
13 апр. 2023, 14:07

برای نظراتتون؛ @elahenashenas
11 апр. 2023, 17:07

#part302 از روی تخت بلند شدم و پستونکشو پیدا کردم و گذاشتم دهنش که به طرز عجیبی اروم گرفت. به چشمای بدون اشک و صورت سرخ شدش خیره شدم. دایان اومد سمتم و از دستم گرفتش که رفتم سمت‌ رستا. مسیحا چند تا ضربه اروم به صورتش زد که چشماش رو باز کرد. حالا چشماش سرخ شده بود و بی حال و خمار با گیجی مارو نگاه میکرد. مسیحا_خوبی؟ چیشد؟ رستا_خوبم. فقط فشارم افتاد. _اون حرفا چی بود زدی؟ با گیجی نگاهم کرد و به زور سر جاش نشست. حالا چشماش کمی خیس بود و گیج و منگ بنظر میرسید. از اون گذشته هنوز حالت‌های مستیش همراهش بود. رستا_چی گفتم مگه!؟ این رو با صدایی گرفته و خش دار و لحنی کش دار گفت. دایان_راجب گندم حرف زدی. اینکه ایندش سخته و چمیدونم جنا. ابروهاش پرید بالا و سرشو تکون داد. انگار که تازه متوجه شده بود چه اتفاقی افتاده. انگار که از این موضوع خبر داشت. هنوز هم استرس حرفاش توی وجودم بود و زیر دلم از نگرانی قنج میرفت. دوست نداشتم این حرفارو از کسی که اکثر حرفاش درمورد اینده راست در اومده بود بشنوم. نیاز داشتم بگه چیزی نیست فقط زیادی مست بودم و داشتم چرت و پرت میگفتم. حرفاش شوک بزرگی بهم وارد کرده بود.. مسیحا کمکش کرد که روی تخت بشینه و رفت تا براش اب قند بیاره. دایان موفق شد گندم رو بخوابونه و بزارتش رو تخت. حالا رستا بدون حرف و با یه اخم ریز گندم رو نگاه میکرد. _رستا؟ نگاهم کرد که گفتم؛ _منظورت از حرفات چی بود؟ شونشو انداخت بالا که اخم کردم و گفتم؛ _بگو! رستا_اونا حرفای من نبودن، از کجا بدونم منظورش چی بود. با تعجب نگاهش کردم. گاهی وقتا فکر میکردم رستا دیوونه شده‌. البته اگه منم اینهمه اتفاق برام میوفتاد حال بهتری نداشتم. _متوجه نمیشم.. نفس عمیقی کشید و گفت؛ _چیز مهمی نیست. فقط باید حواست به گندم باشه چون ممکنه جذب چیزای غیر طبیعی بشه و خودشو گیر بندازه. باید تا میتونی از این چیزا دور نگهش داری. نفس عمیقی کشیدم و به گندم خیره شدم. اگه به من میرفت مطمئنا هیچوقت فکر این چیزا به سرش نمیزد. احتمالا اخلاقاش بیشتر از من، به ماریا رفته بود و این واقعا من رو میترسوند. رستا_نگران نباش. فقط یه پیشگویی و خبر از اینده بود. چیز جدی ای نیست. اگه جلوشو بگیری هیچ اتفاقی نمیوفته. سرمو تکون دادم و از روی تخت بلند شدم. دایان بدون حرف کنار تخت ایستاده بود و ناخناشو میجوید. مسیحا با یه لیوان اب قند وارد اتاق شد و دادش دست رستا. حالش که بهتر شد دستشو گرفت و کمکش کرد از روی تخت بلند شه. نیم نگاهی به دایان که اخماش توی هم بود انداخت و گفت؛ _بد موقع مزاحم شدیما. دایان_برو بچه، برو حرف نزن. پوفی کشیدم و پاکت سیگارم رو برداشتم و رفتم سمت بالکن. درشو باز کردم و به محض خارج شدنم ازش نفس عمیقی کشیدم. از اینجا میتونستم خونه های ویلایی کنار باغ رو ببینم. چراغ همشون خاموش بود و صدای جیرجیرک و سگا سکوت اطراف رو میشکست. باد خیلی سردی میومد و باعث میشد به خودم بلرزم. درو پشت سرم بستم تا اتاق سرد نشه. سیگاری اتیش زدم و کامی ازش گرفتم. چون دودشو زیاد نگه داشتم زبونم و گلوم شروع کردن به سوختن. دودشو فوت کردم بیرون و به این فکر کردم که اگه هیچوقت با دایان و ماریا اشنا نشده بودم الان زندگیم چطور بود. لامپ اتاق خاموش شد و صدای باز شدن در و بعد قدمای کسی رو شنیدم. دایان_توی این سرما اینطوری ایستادی اینجا؟ چیزی نگفتم و به فندک زرد رنگم خیره شدم. دایان_پسر خوب، نترس. پوزخندی زدم و اب دهنم رو قورت دادم. دایان_اگه خدایی نکرده تو مردی، گندم یه پدر دیگه داره که مثل شیر بالا سرشه. بهش خیره شدم و زدم زیر خنده. دایان_به چی میخندی؟ _یه شیر شق کرده. دایان_دخترت خوابید ولی پسرت هنوز بیداره. خندیدم و به چهرش خیره شدم. موهاش ریخته بود توی‌ صورتش و پتوی نازکی دورش بود. حالا با دیدن لبخندش ارامش میگرفتم و کمی از نگرانیم کم میشد. دایان_اگه خواست کاری کنه یه دست کتک میخوره میشینه سر جاش. _تو میخوای دختر منو بزنی؟ دایان_پدرشم میزنم. سرمو کج کردم و موهاشو از توی صورتش زدم کنار. دایان_من بازم بچه میخوام. یه پسر که شبیه تو باشه.. لبخندی روی لبم نشست و اروم کنار گوشش گفتم؛ _میتونیم بسازیم. کامی از سیگارم گرفتم و دودو دادم بیرون که کشیدش توی دهنش. خیلی سریع چسبوندم به خودش که سیگار از دستم افتاد. دایان_فقط مال خودمی پسر خوب. _فقط برای پسر بد. یقشو گرفتم و اروم کشیدمش سمت خودم و لبامو روی لباش گذاشتم. مثل همیشه؛ همون طعم گرم. همون بوی خنک. تو که باشی پیش من خنده به دردا میزنم حتی اون لحظه که از شکنجه ها جون میکَنم تو دلیلِ سبزِ ریشه امی تو خاک این کویر چرا خم شه قامتم، زرد بشه روح و تنم؟ که جواب موندنم، اَرّه سر ساق شد اگه فردایی باشه من با تو می سازم برد من وقتیه که به تو می بازم توی این روزای شوم، شده کل آرزوم روز آزادی بیاد حبس بشم تو بغلت بین دستات برسم به اوج پروازم پایان.
11 апр. 2023, 16:43

#part301 چیزی نگفتم و دستمو توی موهاش فرو کردم. نرم و کمی گرم بودن و انگشتام لای تاب هاش گم میشد. نفسمو دادم بیرون که صداش ضمیمه لبخندی که زدم شد. لبخند کوچیکی گوشه لباش بود و حالا چهرش مثل اولین باری شده بود که همدیگه رو دیدیم. اونشب توی پارک با همین لبخند نگاهم میکرد. خوب نگاهشو به یاد داشتم، نگاهی که برام حکم مرگ رو داشت و اعصابمو خط خطی میکرد. اما حالا چقدر محتاج لبخند و چشمای خیره‌ش بودم. با صدایی گرفته گفتم؛ _اونشب توی ویلا، از همون شب دیگه نتونستم بهت فکر نکنم. خندید و گفت؛ _میدونم چرا. _چرا!؟ حالا منتظر یه دلیل غیر قابل تصور بودم. یه دلیل جدید که به فکر خودمم نرسیده بود. دایان_چون سایزشو دیدی. لبخندم پررنگ تر شد و چشمام رو ریز کردم. _اره، میتونه واسه اونم باشه. گوشه لبش و کنار لپش به خاطر لبخند کجی که به چهره داشت چین خورده بود و چشماش حالت شیطنت انگیزی داشتن. دایان_دل اونم برات تنگ شده. حس عجیبم رو زدم کنار و دراز کشیدم. _دخترم و چیکار کنم؟ دایان_اونو میدیم دست دریا. خندیدم و ناخوداگاه گفتم؛ _من به دریا اعتماد ندارم. دایان_حقیقتا منم. خودمو کشیدم سمتش و دستامو گذاشتم دو طرف سرش و اروم گونشو بوسیدم. حالا از این زاویه، وقتی زیرم خوابیده بود خیلی جذاب بنظر میرسید. لبامو روی لبای گرمش کشیدم و بوسیدمشون که دستش رو گذاشت پشت کمرم و درحالی که لبامو میبوسید کمرمو نوازش کرد. دستم رو روی گردن داغش گذاشتم و فشارش دادم. ازش جدا شدم و اروم کنار گوشش گفتم؛ _خیلی میخوامت پسر بد. درحالی که نفس نفس میزد با چشمای خمار نگاهم کرد و گفت؛ _منم میخوامت پسر خوب. خواستم دوباره برم جلو که از بیرون صدا اومد. انگار در یکی از اتاقا خیلی سریع باز شد و بعد پشتوانه اون صدای مسیحا که رستارو صدا میکرد شنیدم. انگار داشتن میومدن سمت اتاق ما چون میتونستم صدای پاشونو بشنوم. خودمو کشیدم عقب اما دیگه دیر شده بود چون در خیلی محکم و سریع باز شد و همون لحظه صدای جیغ و گریه گندم بلند شد. خیلی سریع نشستم سر جام و گندم رو بلند کردم. دایان_چیشده نصف شبی؟ لحنش شاکیانه بود. به مسیحا‌ و رستا خیره شدم. مسیحا متعجب و هول شده بنظر میرسید و انگار گیج بود. رستا با چشمایی قرمز درحالی که پلکاش به طرز عجیبی درشت شده بود سیخ ایستاده بود توی چهارچوب در و مارو نگاه میکرد. تند تند نفس میکشید و میتونستم ببینم که حالا بدنش به شکل عجیبی درحال لرزشه. گندم هنوزم بی وقفه جیغ میزد و توی بغلم بی قراری میکرد. صدای باز شدن در و بعد صدای دریا اومد که با غر میگفت؛ _چخبرتونه نصف شب، عروسی گرفتین؟ مسیحا_رستا یهو بلند شد یچیزایی گفت دویید اینجا. فکر کنم توهم زده. رستا بدون حرف زل زده بود به گندم و اروم میلرزید. گندم توی بغلم دست و پا میزد و هر لحظه حس میکردم که از شدت جیغ الانه که گلوش پاره شه. جابه جاش کردم و بهش خیره شدم و اروم گفتم؛ _چیشده بابایی؟  چرا گریه میکنی؟ دایان از روی تخت بلند شد و رفت سمت مسیحا و رستا. دایان_شاید داره تشنج میکنه. مسیحا با نگرانی دست رستا رو تکون داد و گفت؛ _نمیدونم. رستا، خوبی؟ رستا هنوز بدون حرف داشت من و گندم رو نگاه میکرد. مسیحا دستشو گرفت که پسش زد و با صدای خش دار و غیر معمولی گفت؛ _به من دست نزن. دایان_هیچ معلوم هست اینجا چه خبره؟ با ترس به رستا نگاه کردم که با همون صدای غیر طبیعی و با لحنی بد گفت؛ _دختر تو! و دستشو به سمت گندم دراز کرد. متعجب گفتم؛ _چی!؟ رستا_هیچ چیز به این اسونی نیست! دایان به مسیحا گفت؛ _این چرت و پرتا چیه این میگه؟ مسیحا_فکر کنم جنی شده. گندم رو توی دستم جابه جا کردم و گفتم؛ _چی میگی؟ رستا_بیشتر از اینا مواظبش باش. اینده سختی در انتظارشه. قراره چیزایی رو ببینه که ما نمیبینیم. نباید بزاری سمت جنا و این چیزا بره. حواستو جمع کن مگه نه ازت میگیرنش. کاملا گیج شده بودم. یچیزایی راجب رستا و اینکه جدیدا با جنا در ارتباطه شنیده بودم اما به هیچ عنوان باور نمیکردم. حالا هم گیج شده بودم و با اینکه حدس میزدم این یه شوخی مسخره و اثر مستی باشه به شدت نگران شده بودم. رستا_ماریانا به خاطر گندم نمرد، بخاطر جرمی که تو مرتکب شدی مرد. دایان با داد و صدای بلند درحالی که رستارو تکون میداد گفت؛ _چی میگی تو!! دیوونه شدی نصف شبی؟ چشمای رستا بسته شد و افتاد که مسیحا و دریا گرفتنش. حالا مسیحا با نگرانی اسم رستارو صدا میزد. دریا_چیزی نیست بیهوش شده فقط. صدای جیغ و گریه گندم با صدای رعدو برق و بارون مخلوط میشد و کم کم از نظرم محو میشدن. تنم داغ کرده بود، قلبم داشت تجزیه میشد و بدنم میلرزید. درد بدی به سرم چنگ انداخته بود و من میدونستم که این رستا نیست. اینا حرفای یه ادم تا خر خره مست نبودن و گندم من قرار نبود ارامش داشته باشه.
11 апр. 2023, 16:43

#part300 دایان_نه، اصلا چیز خوبی نیست. رستا_مسیحا سرطان داره؟ میخواد بمیره؟ مسیحا_خیلی ممنون از اینهمه عشق و علاقه ای که بهم داری‌. دایان با دقت به لیوان قهوه خیره شد و فنجون رو گرفت سمتم. دایان_تو هم میبینیش سامیار؟ میبینی چقدر بده؟ با لبخند محوی به دایان که کنارم نشسته بود و فنجون رو نشونم میداد خیره شدم. حالا موهاش ریخته بود توی صورتش و چهره غمگین و متعجبی به خودش گرفته بود. به خودم اومدم و گفتم؛ _اره، اره میبینم. خیلی بده. رستا_چیشده؟ دایان_گفتنش یکم سخته.. رستا با پا زد به دایان و گفت؛ _زود باش بگو دیگه. دایان_اینجا گفته اگه همین الان نری بخوابی و نزاری مسیح انگشت فاکشو بکنه توی دهنت موشای خونه بهت حمله میکنن و میبرنت شهر موشا. اونوقت مجبوری به موش موشی خان خدمت کنی. رستا_وایی. نمیشه مسیحارو بدیم ببرن؟ زدم‌ زیر خنده و دستمو گرفتم جلوی دهنم. جوری ترسیده بود انگار که واقعا موش موشی خان رو میشناخت و ازش میترسید. چطور میتونست بخاطر چند پیک نوشیدنی اینطور بشه؟ هیچکدوم از ما اینطور نشده بودیم. البته اینکه هیچکدوممون انقدر زیاد نخورده بودیم هم بی تاثیر نبود. رستا خیلی سریع از روی مبل بلند شد و دست مسیحارو گرفت و گفت؛ _به موش موشی خان بگید رستا رفت بخوابه. و مسیحای بیچاره رو دنبال خودش کشید. زدم زیر خنده و به دایان که با چهره خبیثی نگاهم میکرد خیره شدم. _چرا دخترخالمو اذیت میکنی؟ دایان_خیلی حال میده. دریا هنوز روی مبل نشسته بود و بدون حرف مارو نگاه میکرد. دایان نیم نگاهی بهش انداخت و رفت سمت اتاق. از روی مبل بلند شدم. خیلی بد بود که اینطوری جلوی دریا میرفتیم توی یه اتاق درصورتی که از همه چیز خبر داشت. واقعا احساس معذب بودن میکردم. البته چرا باید راجب روابطی که خودم تصمیم گرفته بودم داشته باشمشون از کسی خجالت میکشیدم؟ شاید به خاطر این بود که در قبال دریا احساس مسئولیت داشتم. مخصوصا حالا که کمی بیحال و مریض حال به نظر میومد. موهاش از لای کشش ریخته بودن توی صورتش و زانوهاشو بغل کرده بود. کمی غمگین بود انگار. شاید به خاطر این بود که هممون با پارتنرمون بودیم و اون تنها بود. حالا مجبور بود با این حال خراب بره و تنها توی اتاقی که روبه جنگل ویو داشت بخوابه. منم بودم احساس بدی پیدا میکردم. _اگه نصف شب ترسیدی برو پیش رستا و مسیحا. خندید و گفت؛ _چرا خودتون دعوتم نمیکنید؟ رستا و مسیحا هم مثل شما کار دارن. _اخه ما پسریم. خودت راضیی توی یه اتاق با دوتا پسر بخوابی!؟ خندید و چیزی نگفت. دستامو به هم گره زدم که گفت؛ _شوخی کردم‌. هردومون سکوت کردیم. انگار هردومون داشتیم به گذشته فکر میکردیم. اون اتفاق کاملا اشتباهی که بینمون افتاده بود و رابطه‌مون رو به جاهای بدی کشیده بود. دریا_به هرحال، کل امروز رو جدی نبودم و شوخی میکردم. البته قصدم هم این بود که یکم ناراحتتون کنم و حالتون رو بگیرم اما واقعا مشکلی باهاتون ندارم. از روی مبل بلند شد و درحالی که میرفت سمت اتاقش گفت؛ _خوب بخوابی. _شب بخیر. چند ثانیه ای به در بسته قهوه ای رنگ خیره شدم و رفتم سمت اتاق. دایان بدون تیشرت و با شلوار مشکیش که تا شیار های زیر شکمش پایین کشیده بودش روی تخت دراز کشیده بود. نگاهی خریدارانه به بدن لختش انداختم و لباس گرمم رو با یه تیشرت نازک عوض کردم. شلوارم رو در اوردم که با نگاه خیره‌ش روبه رو شدم. توی این نور کمی که از لامپ ضعیف گوشه اتاق بهمون میتابید هم میتونستم برق چشماش رو ببینم. نیم نگاهی به گندم که گوشه تخت خوابیده بود انداختم. اگه گندم اینجا نبود خیلی راحت تر میتونستیم بخوابیم چون هر لحظه امکان داشت قلط بزنیم و لهش کنیم. نمیدونم چرا اما به طرز عجیبی به دایان اعتماد داشتم. اونقدری که بزارم با گندم توی اتاق تنها باشه. اگر کسی میبود قطعا به خاطر این موضوع سرزنشم میکرد. اما میتونستم ببینم که دایان هم به اندازه من گندم رو دوست داره. حتی شاید میتونست پدر دومش باشه. البته این موضوع یکم رویایی و دور از ذهن بود. اما چرا که نه وقتی الان هردومون همو دوست داشتیم و رابطمون به اون پختگی ای که باید رسیده بود. البته که هنوز کاملا همدیگه رو نمیشناختیم، اما قصد هردومون جدی بود. پتو رو کشید روی خودش و نگاهشو ازم گرفت. دایان_دریا چی میگفت بیرون؟ _چیز خاصی نگفت. یکم تیکه انداخت بعد گفت حرفای امروزم شوخی بود ناراحت نشین. دایان_جدی هم بود من یکی که ناراحت نمیشم چون دریا هم بچست و هم اخلاقش اینجوریه و دست خودش نیست کاراش. _دست خودشه. دایان_ولی خب توی شرایط خوبی نیست. احتمالا منم بودم همینکارارو میکردم و همین حرفارو میزدم. شونمو انداختم بالا و رفتم کنارش دراز کشیدم. نگاهی به گندم که خواب بود انداختم و گفتم؛ _نباید میوردمش. حالا فردا میخوایم بریم جنگل یخ میزنه. دایان_هوا شناسی گفته فردا هوا ابریه گرمتر میشه. لباس گرم میکنی تنش اونجام اتیش روشن میکنیم.
11 апр. 2023, 16:42