ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

Открыть в Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

Больше
2 694
Подписчики
+1024 часа
+67 дней
-1930 дней
Архив постов
#part108 هولم داد سمت تخت که به دلیل پایین بودن شلوارم تعادلم رو از دست دادم و پرت شدم روش. اومد سمتم و تیشرتم رو از تنم کند. لبم رو بوسید و زبونشو کشید روی گردنم و رفت سمت سینم. نشستن گرمای زبونش رو نوک سینم حس کردم. شروع کرد به مک زدن و گاز گرفتنش که نفس عمیقی کشیدم. چشمام رو بستم و دستمو کردم توی موهاش.. شکمم رو مالید و نشست روی زمین و به التم خیره شد. اب دهنم رو قورت دادم و با چشمای خمار بهش نگاه کردم. لبخندی روی لبش نشست و با صدای خش دار گفت؛ _پسر خوب شق کرده.. حرفش حس عجیبی بهم داد. دایان_واسه من! سرمو کج کردم و لبخندی روی لبم نشست. مطمئن نبودم میخواد چیکار کنه اما لحظه شماری میکردم گرما و خیسی دهن و زبونش رو حس کنم. دستش رو کشید بهم و اروم مالیدش. دستش گرم بود و با هربار بالا پایین کردنش حس خوبی توی تنم میپیچید. موهاشو از جلوی صورتش زد کنار و خم شد. با نشستن زبون گرم و خیسش روی التم حس کردم که جریان برقی از تنم گذشت. لبم رو کشیدم توی دهنم و گازش گرفتم. زبونشو از اول تا اخرش کشید و نوکشو مک زد که نفس صدا داری کشیدم. زبونش رو دورش چرخوند و فشار لباشو بیشتر کرد. دستمو کردم توی موهاش و نوازشش کردم. برعکس انتظارم انگار توی این کار خیلی ماهر بود. اروم کردش توی دهنش و سرشو اورد جلو. گرمای لب ها و زبونش و خیسی دهنش باعث میشد حالم خراب تر بشه. سرشو به خودم فشار دادم.. اروم جلو عقب شد که چشمام رو بستم. ناله ای کردم که بهم خیره شد. حالا دیدنش از این زاویه درحالی که التم کامل توی دهنش بود تصویر خیلی قشنگی میساخت.. چشمای خمارش که دوخته شده بود بهم و باعث میشد بیشتر تحریک بشم. انقدر التم رو مک زد و طولش رو با لباش طی کرد که حس کردم دارم ارضا میشم. خیلی زودتر از همیشه! اخمام رفت توی هم و درحالی که نفس های صدا دار میکشیدم لبمو با زبونم تر کردم. سرش رو به خودم فشار دادم که چشماش رو بست.. از روی تخت بلند شدم و ایستادم.. حالا تموم تنم پر از لذت شده بود و هرلحظه بیشتر میشد. حرکاتش رو تند تر کرد که اهی کشیدم و خودمو بهش فشار دادم. کشید عقب و سرفه ای کرد. التم رو گرفت توی دستش و تند تند دستش رو بالا پایین کرد. _فاک. حس خوبی توی تنم پیچید. ابم پاشید روی زبونش.. با چشمای خمار بهم خیره شد و زبونشو برد داخل و قورتش داد. حس خیلی قشنگی بهم دست داد. از روی زمین بلند شد و کنارم ایستاد. سرشو برد کنار گوشم و گفت؛ _خیلی خوشمزه ای. چشمام رو بستم و اب دهنم رو قورت دادم. نگاهم خورد به برجستگی شلوارش و دستم رفت سمت زیپش که گفت؛ _لازم نیست. به چشماش خیره شدم و اروم گفتم؛ _چرا؟ دایان_با ساک خالی زیاد حال نمیکنم. _ولی.. دایان_دلت میخواد دوباره درد بکشی؟ ساکت شدم. هرچند که لذت هم داشت اما دردش واقعا طاقت فرسا بود. چیزی نگفتم و شلوارمو از روی زمین برداشتم. داشت نگاهم میکرد. نگاهم خورد به شلوارش، میتونستم به خوبی التش رو از زیرش ببینم. اب دهنم رو قورت دادم و دندونامو به هم فشردم. دلم نمیومد اینجوری ولش کنم. از سمتی هم با تصور رفتن التش توی سوراخم تنم گر میگرفت. دلم میخواست دوباره اون حس ناب رو تجربه کنم. اینکه چیزی از وجود دایان رو توی خودم داشته باشم، واقعا لذت بخش بود. شلوارمو انداختم روی زمین و رفتم سمتش. لبامو گذاشتم روی لباش و دستم رو گذاشتم پشت کمرش. برجستگی لای پاش به التم میخورد و بیشتر تحریکم میکرد. سرمو کردم توی گردنش و نفس عمیقی کشیدم. بوی تنش دیوونم میکرد. گردنش رو بوسیدم و زبونمو کشیدم روش که طعم تلخی رو حس کردم. احتمالا از ادکلنش بود.
26 окт. 2022, 14:03

این خیال است که از ساحل چشمانم سرازیر میشود، مگر کسی از دریا میپرسد چرا جاری میشوی؟
26 окт. 2022, 12:41

از در که خارج میشدی میتوانستی رنگ سرخ اسمان را با چشمانت ببینی، صدای فریاد مردم را با گوش های از دروغ پر شده ات بشنوی و درد چشمانی که خون میبارید را با بند بند وجودت حس کنی. خورشید انگار به زمین نمیتابید و دشت دیگر سرسبز نبود. با وجود همه این حس های غمزده، بوی ازادی بود که از زیر مزار مهسا می‌امد. بوی زندگی و روییدن شکوفه های استقلال، بویی که این انتخاب های دستوری را در بر میگرفت و از بین میبرد.
26 окт. 2022, 11:07

جسمت را جلوی چشمانم دفن کردند، اما روحت در فکرم میرقصید.
26 окт. 2022, 05:27

کلمات تو ویرانگری در آستین داشتند.
26 окт. 2022, 04:34
26 окт. 2022, ~04:52

کلمات تو ویرانگری در آستین داشتند.
25 окт. 2022, 18:25

25 окт. 2022, 12:28
28 окт. 2022, ~10:22

25 окт. 2022, 12:27
25 окт. 2022, ~12:27

#part107 _راستش.. ترجیح میدم دلیلش رو نگم. سرشو تکون داد و کنار در ایستاد. رفتم سمت در و بازش کردم که بستش. با تعجب بهش خیره شدم، اومد سمتم و روبه روم ایستاد‌. حالا چسبیده بودم به در و با فاصله کمی ازش قرار داشتم. به چشمای خمارش زل زدم و سعی کردم کنترلی روی حداقل یکی از ارگان های بدنم داشته باشم اما نمیتونستم. دلم قیلی ویلی میرفت از دیدنش توی این فاصله نزدیک. قلبم تند میزد و نفسام عمیق و سریع شده بود. دایان_یه بار دیگه ازت میپرسم. از اون اتفاقی که اونشب افتاد پشیمونی؟ اب دهنم رو قورت دادم و نفس عمیقی کشیدم. زل زده بود به چشمام و حالا فکش کمی منقبض شده بود. میتونستم بوی عطرش رو از همین فاصله حس کنم. حرارتی که ازش ساطع میشد منم درگیر میکرد. _مطمئنم که همینطوره. دایان_مثل بار اول؟ با صدای خش دار گفتم؛ _مثل بار اول. سرش رو تکون داد که موهاش ریخت توی صورتش. نمیتونستم این نزدیکی رو تحمل کنم. نگاه مستقیمش تنم رو میسوزوند. دایان_اگه بار اول پشیمون شدی و ادامه ندادی چرا واسه بار دوم تکرارش کردی و شروع کنندش خودت بودی؟ هیچ جوابی نداشتم که بدم. نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم کلمات رو کنار هم بچینم، هرچند پوچ، هرچند بی معنی‌. _مست بودم. دایان_ادما وقتایی که مستن خود واقعیشون میشن. _اما من وقتایی که مستم صد درجه با چیزی که واقعا هستم فرق میکنم. دایان_اونی که نشونش میدی خود واقعیت نیست.. یک قدم بهم نزدیک تر شد و سرشو خم کرد. هوا گرم بود و بوی عطرش مشامم رو پر میکرد. حالت عجیبی داشتم، یه خلسه، یه سفر ذهنی به گرم ترین نقطه زمین.. دستش رو بلند کرد و اورد نزدیک صورتم. میتونستم صدای نفس هامونو به خوبی بشنوم. دسته موی تاب داری که جلوی چشمم رو گرفته بود از جلوی صورتم زد کنار. چشماش از روی موهام سر خورد و رفت سمت گونم. دایان_من میدونم خود واقعیت چی میخواد. _چی؟ لبخند ظریفی گوشه لبش نشست و پوستمو نوازش کرد. دایان_منو. _نه. سرش رو تکون داد و اروم گفت؛ _تو هم نسخی. اب دهنم رو قورت دادم. دستش رو نوازش وار برد سمت گردنم. انگشتاش داغ بودن و گرماشون رو به پوستم انتقال میدادن. داشتم پس میوفتادم. حالم از اینهمه نزدیکی دگرگون شده بود و حالا چشمام نیمه باز بودن. دایان_تو هم توی اون شب گیر کردی. نفس عمیقی کشید که بازدمش با صورتم برخورد کرد. دایان_دلت برای نوازشام روی پوستت تنگ نشده؟ انگشتش رو کشید زیر گلوم و فشارش داد. دایان_اون درد لذت بخش.. نفس عمیقی کشیدم. با تمام وجود دلم میخواست به اون شب برگردم. تمام اتم های تنم دلشون اون گرما و نوازش های نرم رو میخواست.. به چشمام نگاه کرد و گفت؛ _خیلی ارومی‌.. به لباش که اروم باز و بسته میشدن خیره شدم. دایان_باعث میشی واسه دیدن نا ارومیات مشتاق تر بشم.. انگشتش رو کشید روی لبم‌. _نکن! صدام خش دار شده بود و تموم انرژیم داشت تحلیل میرفت. دایان_جلومو بگیر. نگاهم رو از چشماش گرفتم. نمیتونستم نگاهش کنم، هر لحظه ممکن بود وا بدم. تنها کاری بود که میتونستم بکنم، توانایی متوقف کردنش رو نداشتم. دلم نمیخواست این نزدیکی به فاصله تبدیل بشه. نمیخواستم.. اومد جلو و توی چند سانتی متری صورتم متوقف شد. انگشت شصتش رو کشید روی لبم که به پایین متمایل شد. نگاهش کردم، با چشمای خمارش زل زده بود بهم. مثل یه رویای خیلی واضح بود، انقدر واقعی که با تمام وجود لمسش کنم. این حرکات اروم و کندش حریص ترم میکرد. اومد جلو و زبونش رو کشید روی لبم‌. حس کردم که بهم برق وصل کردن. داغ بود و خیس.. قلبم دنبال یه شکاف بود تا از سینم به بیرون پرت بشه. بوی عطرش زیر دماغم بود. دستم روی شکمش نشست تا به عقب هولش بدم اما نتونستم. دستش رو برد پایین و روی پهلوم گذاشت. با اونیکی دستش صورتم رو گرفت و اومد جلو که چشمام رو بستم. لبای گرمش روی لبام نشست. چسبوندم به خودش و لب پایینم رو گاز گرفت. بی حرکت ایستاده بودم و اجازه میدادم که لبام رو بمکه. زبونش رو کرد توی دهنم که مکش زدم. این اولین همکاری ای بود که باهاش کردم. دستم هنوز هم روی شکمش بود و میتونستم بالا پایین شدنش رو به خوبی حس کنم. لبش رو مک زدم و بوسیدمش. دستم رو کردم توی موهاش و به خودم فشارش دادم. حالا با هر نفسی که از ته دل میکشیدم بوی عطرش رو به مشامم میفرستادم. دستش رفت پایین و بین پام نشست. اروم مالیدش که کشیدم عقب. سرشو کرد توی گردنم و پوستم رو لیس زد و بعد لبای خیس و گرمش رو روش نشوند. چشمامو روی هم فشردم و نفس عمیقی کشیدم. التم رو میمالید و بهش فشار وارد میکرد. گردنم رو مک زد و زیپ شلوارم رو کشید پایین. تنم تشنه نوازشا و لمس کردن هاش بود. شلوار و شورتمو اروم کشید پایین که از پام افتادن. دستش رو کشید روم کمرم و برد سمت باسنم. زبونشو روی گلوم کشید و باسنم رو فشار داد و چسبوندم به خودش. حالا التم با برجستگی شلوارش برخورد میکرد و میتونستم به خوبی حسش کنم.
25 окт. 2022, 12:26

واسه پوشوندن جنایت باید رو خون راه بری.
25 окт. 2022, 10:52

از هرچه بگذریم سخن مرگ خوش تر است.
24 окт. 2022, 17:08

#part106 دایان_یکم. سرم رو تکون دادم و رفتم توی اشپزخونه تا چای درست کنم که گفت؛ _نه چیزی نمیخورم. سرم رو تکون دادم و پیرهنمو در اوردم و رفتم توی اتاق تا اویزونش کنم به چوب لباسی. نگاهم خورد به دفتر نقاشیم که باز بود و تصویر دایان مشخص بود. دفترو بستم و گذاشتم روی میز که دستم خورد به لیوانی که کنار مداد رنگی هام قرار داشت. افتاد روی زمین و با صدای بدی شکست. نوچی کردم و نشستم روی زمین تا شیشه خرده هارو جمع کنم که در باز شد. برگشتم و پشت سرمو نگاه کردم. دایان_خوبی؟ سرم رو تکون دادم. _چیزی نیست، لیوان افتاد. میشه جارو و خاک اندازو از توی اشپزخونه بیاری لطفا؟ سرش رو تکون داد و از اتاق رفت بیرون. تکه های بزرگ رو جمع کردم و انداختم توی سطل زباله. دایان کنارم ایستاد و جارو رو داد بهم. مشغول جمع کردن شیشه خرده ها شدم. _خب، چیزی میخواستی بگی؟ دایان_اره. نیم نگاهی بهش انداختم و گفتم؛ _خب. دایان_بیا بشین تا بهت بگم. جارو رو گذاشتم یه گوشه و کنارش روی تخت نشستم. بهش خیره شدم، موهای ماسه ای رنگ و فرش ریخته بود توی صورتش و با چشمای خمار نگاهم میکرد. استرس و هیجان از همون لحظه اولی که دیده بودمش تا الان همراهم بود. دلم میخواست تا صبح بایستم و نگاهش کنم. دایان، مثل یه الهه پرستیدنی بود که نمیتونستم چشم ازش بردارم و تنها کاری که میتونستم در مقابلش انجام بدم سجده کردن بهش بود. دایان_خواستم بگم که حرفای اونروزم رو فراموش کن. _کدوم حرفا؟ دایان_اینکه گفتم از اونشب پشیمونم و نمیخوام بهش فکر کنم و اون داستانا. انگار یه جریان برق چند ولتی بهم وصل کرده باشن. حس کردم که قلبم لرزید‌. _چرا؟ دایان_ببین، وارد رابطه شدن با کسی که همجنسته یکم سخته. و من احساسات عجیبی داشتم، دلم نمیخواست این موضوع برام عادی بشه یا حس خوبی به اون کارمون داشته باشم. سرمو کج کردم و اخمام کمی رفت توی هم. زل زد به چشمام و ادامه داد؛ _نمیدونم منظورم رو میفهمی یا نه، اما میخوام بگم که ترسیده بودم. چون کاری که کرده بودیم زیاد بین مردم جا افتاده نیست و احتمالا اگه کسی میفهمید واسه جفتمون خیلی بد میشد. نفس عمیقی کشیدم که ادامه داد؛ _و اون حس ترس من باعث شد که نتونم درست تصمیم بگیرم و بزنم زیر همه چیز. چون گیج شده بودم، چون نمیدونستم این کارم درسته یا نه. _الان چی تغییر کرده؟ دایان_از هیچکدومشون پشیمون نیستم. ابروهام پرید بالا. دایان_فقط داشتم خودم رو قانع میکردم که نه تو خوشت نیومده. تو از رابطه داشتن با یه پسر بدت میاد، تو دخترا رو ترجیح میدی.. اما اینطور نیست. اب دهنم رو قورت دادم. یه حسی وادارم میکرد که لبخند بزنم و همین الان بکشمش توی بغلم. اما مغزم جلوی اون حس رو گرفت. _خیل خب. دایان_حله؟ گردنم رو خاروندم و به این فکر کردم که ایا واقعا اینکار درسته!؟ اینکه من خیلی راحت همه چیز رو فراموش کنم و طوری رفتار کنم انگار که تموم این مدت دلتنگش بودم و منتظر شنیدن این حرفا از جانب اون بودم؟ ایا این درست بود که غرور شکسته شدم رو زیر پا میزاشتم؟ هرگز! _نه. درواقع منم توی اون موارد باهات موافق بودم. حالا داشتم تموم پل های پشت سرم رو خراب میکردم. من ادم کینه ای نبودم اما غرورم از هرچیزی برام مهم تر بود. حتی عشق. ادم مغروری نبودم اما دلم نمیخواست کسی بازیم بده.. _من از اونشب پشیمونم و نمیخوام دوباره یه اتفاق اونطوری بیوفته. اینکه کشیدم عقب به خاطر حرفای تو نبود، واسه پشیمونی خودم بود. سرش رو تکون داد و به زمین نگاه کرد که موهای فرش ریخت توی صورتش. افسوس، غم، پشیمونی و حس بدی که به خودم و حرفام داشتم رو قورت دادم. من دلم نمیخواست این عشق ادامه پیدا کنه. ریشه هاش باعث میشد خون رو بکشه توی خودش و رشد کنه‌. هرلحظه قوی تر، تنومندتر و استوار تر بشه و سخت تر از بین بره. بعد هم بدون نور و اب بخشکه. باید از ریشه نابودش میکردم، قبل از اینکه شکوفه های سرخ رنگش خونم رو بریزن. اما حالا که بهش نگاه میکردم، حالا که جلوی اینهمه زیباییش ایستاده بودم و حرف از جدایی میزدم، حالا داشتم حکم مرگ خودم رو امضا میکردم. مگه چقدر طول میکشید تا فراموشش کنم؟ یکسال؟ دوسال؟ بیشتر؟ این عشق ارزش چندسال فکر کردن رو نداشت؟ شاید هم چندماهه تموم میشد. دایان_باشه. نگاهم به لبخندی که روی لبش بود خورد و دلم شکست. از روی تخت بلند شد و گفت؛ _پس من دیگه برم. صدایی از ته وجودم فریاد زد نرو. اما گوشی برای شنیدنش وجود نداشت. من عاشق یه ادم کر بودم. دایان_اما خوشحال میشم هرازگاهی ببینمت. _بسیار خب. دایان_و راستی.. برنمیگردی سر کار؟ _نه. دایان_میتونم دلیلش رو بدونم؟ به چشمای مشکیش زل زدم. چطور میخواستم ازشون دل بکنم‌؟ خیلی غمگین بودم، انگار که دیگه هیچ دلیلی برای ادامه زندگی نداشته باشم. چرا اصرار نکرد؟ قسم میخورم به راحتی گول میخوردم و تمام حرفام رو یادم میرفت.
24 окт. 2022, 15:50

از هرچه بگذریم، بلاخره جایی چشمان تیره‌ات مانع رهگذری قلبم میشود.
23 окт. 2022, 17:26

بچه ها دلیل کم پارت گذاشتنم اینکه من سال اخرم و درسام به اندازه کافی سنگین هستن و کنکور هم دارم، برای همین نمیرسم هرروز پارت تایپ کنم. امیدوارم درک کنید.[🤍]
23 окт. 2022, 17:22

چشمانم بوی بی‌خوابی، قلبم بوی غم، دست و پایم بوی کرختی و دهانم بوی تورا میدهد.
21 окт. 2022, 13:18

#part105 با صدای گرفته گفتم؛ _نه. و با استین اشکی که نزدیک بود جاری بشه رو پاک کردم. دایان سرمو بلند کرد و زل زد به چشمام. نگاهم رو ازش گرفتم، نمیتونستم توی چشماش نگاه کنم‌. قدرتش رو نداشتم. بغضمو قورت دادم. دایان_سام! چرا گریه میکنی؟ سرمو کشیدم عقب. _گفتم که چیزی نیست. درو باز کردم و خواستم برم بیرون که دستمو گرفت و کشیدم عقب. با‌ لحنی جدی گفت؛ _گفتم چرا گریه میکنی!؟ سرمو انداختم پایین. ارزو میکردم که کاش اب میشدم و میرفتم توی زمین. حالم انقدر بد بود که نمیتونستم جلوی خودم رو بگیرم. معدم به هم میپیچید و قلبم تند میزد. حالا میتونستم گرمای انگشتاش رو دور بازوم حس کنم. دایان_میگی یا نه؟ لحنش کفری بود و انگار که داشت عصبی میشد. اب دماغمو کشیدم بالا و به چشماش زل زدم. _یادته گفته بودم با یکی از پسرای فامیل رابطه داشتم؟ دایان_خب؟ _مازیار بود. اخماش رفت توی هم و گفت؛ _خب. که چی؟ گریه‌ت برا چیه پس؟ لبمو با زبونم تر کردم و گفتم؛ _من راضی نبودم.. اخمش پررنگ تر شد. دایان_منظورت چیه؟ سرمو انداختم پایین و چشمام رو بستم. گفتنش خیلی سخت بود. هیچکس از این موضوع خبر نداشت و حالا دایان اولین کسی بود که میفهمید. کسی که خودش خیلی ناراحتم کرده بود‌. دایان_سامیار؟ دندونامو روی هم فشردم و با صدایی ضعیف گفتم؛ _بهم تجاوز کرد! سرمو بلند کردم و بهش خیره شدم. بدون حرف زل زده بود بهم و نگاهم میکرد. دستمو ول کرد و درو باز کرد و رفت بیرون. _دایان! دنبالش از دستشویی خارج شدم. رفت سمت مازیار و از روی صندلی بلندش کرد، تا خواست بفهمه چیشده یه مشت محکم خورد توی دماغش. سرجام خشک شدم و با تعجب نگاهشون کردم. مازیار دستش رو گذاشت روی دماغش که از خون خیس شد. اخماش رفت توی هم و با داد گفت؛ _چه مرگته! هولش داد عقب که از پشت خورد به یکی از میزا. تازه به خودم اومدم و رفتم سمتشون که دایان گفت؛ _جلو نیا! یقه مازیارو گرفت و یکی دیگه زد توی صورتش. با اینکه هیچ از دعوا خوشم نمیومد، اما هر ضربه ای که توی صورت مازیار میخورد داغ دلمو خنک میکرد. حس میکردم که هرچقدر بیشتر درد میکشه من بیشتر لذت میبرم. دایان_چه گوهی خوردی تو؟ مازیار_میکشمت مرتیکه روانی. این رو گفت و دایان رو هول داد و با مشتی محکم زد توی شکمش. حس کردم که دردش به جای دایان توی بدن من پیچید. رفتم سمتشون و مازیارو کشیدم عقب. با داد گفت؛ _برو کنار. خواست بره سمت دایان که جلوشو گرفتم. با داد گفتم؛ _ادامه نده! گورتو گم کن. پسم زد که دایان با پا زد لای پاش. صدای دادش رو شنیدم و بعد دیدم که خم شد. کارکنان کافه اومدن و جلوی دایان رو گرفتن. بهش خیره شدم، رنگش سرخ شده بود و درحالی که نفس نفس میزد با اخم مازیار رو نگاه میکرد. دایان_سری بعد مطمئن باش میکشمت. رفتم سمت دایان که پسری با صدای بلند بهم گفت؛ _دعوا نکنید. بی توجه بهش دست دایانو گرفتم و کشیدم دنبال خودم. صدای داد و بی داد مازیار از طبقه بالا میومد. دستش رو توی دستم فشار میدادم و سعی میکردم حواسمو جمع کنم تا از پله ها نیوفتم پایین. از کافه که خارج شدیم ایستادم و بهش خیره شدم. اخماش توی هم بود و نفس نفس میزد. احساس خیلی عجیبی داشتم. حس میکردم که بعد از سالها عذاب دیدن بلاخره باری از روی دوشم برداشته شده. کار دایان باعث میشد حس خوبی داشته باشم. حس اینکه یه نفر توی دنیا پیدا شده که بهم اهمیت بده و درکم کنه. اما هنوزم به خاطر مشتی که توی شکمش خورده بود نگران بودم. به شکمش نگاه کردم و گفتم؛ _خوبی؟ سرش رو تکون داد. _ببخشید که باعث شدم.. دایان_معذرت نخواه. کسی که باید شرمنده باشه تو نیستی. یه چشماش خیره شدم. ابروهاش هنوز هم توی هم بودن. _اگه درد داری بریم بیمارستان؟ دایان_نه، خوبم. _لازم نبود اینکارو بکنی. دایان_کوچیکترین مجازاتی بود که میتونست بشه. انگار داشت دندوناشو به هم فشار میداد. حس دخترایی رو داشتم که دوتا پسر به خاطرشون دعوا میکردن‌. خندیدم و رومو کردم اونور که گفت؛ _به چی میخندی؟ _هیچی‌. دایان_میشه از اینجا بریم؟ _خیل خب. رفتم سمت ماشین و کنارش ایستادم. _تو ماشین اوردی؟ دایان_میزارمش همینجا. سوار ماشین شدم. بعد از اینکه دایان نشست گفتم؛ _کجا برم؟ دایان_یه جایی که بتونیم حرف بزنیم و کسی مزاحممون نشه. ماشین رو روشن کردم و تصمیم گرفتم برم خونه خودمون. میدونستم یاسر الان خونه نیست. توی مسیر همش زیر چشمی دایان رو نگاه میکردم. دستش رو گذاشته بود روی شکمش و با اخم جلورو نگاه میکرد. خواستم پیاده شم تا برم درو باز کنم که کلیدو ازم گرفت و رفت بیرون. بعد از پارک کردن ماشین توی حیاط وارد خونه شدیم. کولر روشن بود و به همین دلیل هوا خیلی سرد بود. خونه بوی عجیبی میداد، احتمالا یه مواد مخدر‌.. دایان نشست روی مبل و به اطرافش خیره شد. _دلت درد نمیکنه؟
21 окт. 2022, 06:44

20 окт. 2022, 17:34
28 окт. 2022, ~10:22

#part104 انقدر لوس و ضعیف نباش سامیار. برو مثل ادم ببین میخواد راجب چی باهات حرف بزنه. اگه انقدر اراده نداری که باهاش روبه رو بشی چطور میخوای فراموشش کنی.. مازیار هنوز کنار بابا نشسته بود، رفتم سمتشون و گفتم؛ _من باید برم جایی، سوییچ ماشین رو میخوام. بابا_کی برمیگردی؟ _یکی دوساعت دیگه. مازیار_میخوای من برسونمت؟ خیلی جدی گفتم؛ _نه، خودم میرم. بعد از گرفتن سوییچ ماشین از بابا راهی کافه شدم. ضبط رو روشن کردم که تا رسیدن به اونجا یکم اهنگ گوش بدم. _از زمانی که تو را بین خلایق دیدم مثل یک فاتح مغرور به خود بالیدم عشق یک بار به من گفت برو گفتم چشم عقل صد بار به من گفت نرو نشنیدم پدرم هی وصیت کرد که عاشق نشوم تو چه کردی که به گور پدرم خندیدم سال ها درد کشیدم که به دردم بخوری اخرش رفتی و از درد به خود پیچیدم از دهانم که پر از توست بدم می اید تف بر ان لحظه که لب های تو را بوسیدم داستان من و زیبایی تو یک خط است بچگی کردم و از لای لجن گل چیدم تشنه بودم که تو ساک سفرت را بستی حیف از ان اب که پشت سر تو پاشیدم اه ای کعبه ی از چشم خدا افتاده کاش انقدر به دور تو نمی چرخیدم از خودی زخم نمی خوردم اگر بی تردید از سگم بیشتر از گرگ نمی ترسیدم اینکه بخشیدمت فرق میان من و توست من اگر مثل تو بودم که نمی بخشیدم.. نفس عمیقی کشیدم و وارد کافه شدم. مثل همیشه باید میرفتم طبقه بالا. از پله ها رفتم بالا که دایان رو دیدم. با دیدنش نفسم توی سینم حبس شد. خواستم برم سمتش که کسی گفت؛ _سامیار‌. با شنیدن صدای مازیار از تعجب سر جام خشک شدم. برگشتم سمتش که دیدم روی پله ها ایستاده. خدایا از دست یاسر و داداشش هیچ قبرستونی نمیتونیم تنهایی بریم. با اخم و صدایی که عصبانیت توش موج میزد گفتم؛ _تو اینجا چیکار میکنی؟ مازیار_اومدم یکم حرف بزنیم. _من کار دارم! دایان_چیزی شده؟ هردومون بهش خیره شدیم. مازیار_عه اقای ابکی. دایان با اخم گفت؛ _شما!؟ مازیار_نشناختی؟ مازیارم، داداش یاسر. دایان_اها یادم اومد. رو به مازیار گفتم؛ _میشه بری‌؟ دایان_عیب نداره بزار بمونه. این رو گفت و رفت سمت میز. پوفی کشیدم و بهشون خیره شدم. هردو نشستن روی صندلی. دایان بهم اشاره کرد که بشینم. ناچارا رفتم سمت میز و روی صندلی نشستم. نمیفهمم چرا دایان همه خلافکارای رشت رو میشناسه. البته جای تعجبم نداره، برادر ساقیشه. احتمالا چندباری ازش خرید کرده. دایان_چیشد که باهم اومدین؟ _مازیار قرار نبود بیاد، متاسفانه من هرجا بخوام برم خودش و برادرش جلو راهم سبز میشن. مازیار_گفتم که میخواستم باهات حرف بزنم. دایان_بزن. مازیار_اینجا نمیشه. دایان_مگه راجب چی میخواستین حرف بزنید؟ داشتم از حرص و خشم منفجر میشدم. مطمئن بودم الان رنگم کبود شده. اونقدر عصبی بودم که حتی دیدن دایان هم حالم رو بهتر نکنه. دلم میخواست حالا بعد یه هفته طولانی و سخت با خیال راحت باهاش حرف بزنم نه با وجود این ادم کثیف و منفور. مازیار_چقدر شما بچه مایه دارین، کی با رفیقش میره قهوه‌خونه اخه. نوچی کردم و به میز چوبی زل زدم. مازیار_رفیقشی دیگه، اره؟ دایان_اره. مازیار زد رو شونم و گفت؛ _پارتیت کلفت شده، با بچه پولدارا میپلکی. دستمالی از روی میز برداشتم، انقدر حرص خورده بودم که اب دماغم جاری شد. مازیار_چقدر دوتاتون حالت عجیبی دارید. دایان_چه حالتی؟ مازیار_چمیدونم شبیه دخترایید. مردونه نیستید. هم من و هم دایان پوکر نگاهش کردیم. خدایا داره میشاشه توی ابروم! _مازیار، میشه انقدر چرت و پرت نگی و بری؟ بی توجه به حرفم ادامه داد؛ _نکنه چیزید دوتاتون. _خدایا. دایان_چی ایم؟ مازیار_چی میگن بهش؟ گی؟ دایان خندید و ابروهاشو انداخت بالا. مازیار_منم قبلا بودم. ولی الان گذاشتم کنار و زن گرفتم. خنده دایان پررنگ تر شد و به قهقهه تبدیل شد. حس میکردم که الانه که منفجر بشم. دایان_مگه گی بودن اینطوریه که یه مدت باشی و بزاریش کنار؟ مازیار_من معتقدم که ادما کنترلشون دست خودشونه. یعنی میتونن هرچی که خواستن باشن. [این عقیده و طرز فکر کاملا غلطه و تنها از نااگاهی و نادانی شخصیت رمانه.] دیگه داشتم شاخ درمیوردم. هیچی حالیش نبود و طوری حرف میزد انگار خیلی میدونه و بلده! تو اگه کنترل خودتو داشتی که اون بلارو سر من نمیوردی! دایان_خیل خب. اگه حرفات تموم شد.. مازیار_ولی سامیارم خیلی خوبه. مثل هلو میمونه. دایان خیلی جدی مازیار رو نگاه کرد. دیگه نتونستم تحمل کنم. حس کردم که حالت تهوع گرفتم. از روی صندلی بلند شدم و خیلی سریع رفتم سمت دستشویی. عوق زدم که همون یه ذره برنج خورشتی که خورده بودم رو اوردم بالا. بدنم از خشم میلرزید و حس میکردم که پتانسیل ریختن خون مازیار رو دارم. حالم خیلی بد بود. نفس نفس زدم و از توی اینه به خودم خیره شدم. ناخوداگاه بغض کرده بودم. در دستشویی باز شد و دایان اومد تو. دایان_چیشد؟ خوبی؟ سرم رو تکوم دادم و نگاهم رو ازش دزدیدم. دایان_اون اشکه توی چشمات؟
20 окт. 2022, 17:33

#part103 نفس عمیقی کشیدم و سرمو بلند کردم. از الان تا سه ساعت دیگه احتمالا کلی استرس میکشیدم. یه حس غریبی داشتم، انگار که قرار بود بعد از سالها یه دوست قدیمی خیلی عزیز رو ببینم. کاش واقعا همینطور بود، تنها در نقش یه دوست خیلی عزیز. نه کسی که دوستش دارم یا عاشقشم. رستا_زندگی با یاسر چطوره؟ _خوبه. بهش نگاه کردم. _فقط یکم شلخته و نامرتبه. و بعضی روزا دوتامون از گشنگی هلاک میشیم. دریا_روزایی که گشنت شد بیا خونه ما. _خیلی ممنون. دریا_جدی میگم، بابام خوشحال میشه. خیلی دوستت داره. رستا_مامان منم. لبخندی زدم و گفتم؛ _لطف دارن. با شنیدن صدای سلام علیک متوجه شدم که بقیه مهمونا اومدن. از روی تخت بلند شدم و اتاق رو ترک کردم. با دیدن مازیار و نیلوفر لبخندم روی لبم خشک شد. اب دهنم رو قورت دادم. اروم باش سامیار، چیزی نیست. رفتم و خیلی سرد بهشون سلام کردم. مازیار خواست باهام دست بده اما ندیده گرفتمش و رفتم توی اشپزخونه. بعد از تعارف میوه دوباره رفتم توی اتاق. دریا_هیچ از یاسر و مازیار خوشم نمیاد. مخصوصا یاسر، حالا مازیار یچیزی. رستا_برعکس میگی، اتفاقا یاسر صد هیچ از مازیار بهتره. دریا_خیلی هیزه. خواستم بگم پس حتما تاحالا با مازیار معاشرت نکردی اما خفه شدم. خداروشکر که نکرده بود، امیدوارم هیچوقتم نکنه. رستا از روی تخت بلند شد و از اتاق رفت بیرون. به در بسته خیره شدم، کاش نمیبستش. حالا چه فکری میکنن راجبمون. دریا_سرما خوردی؟ بهش خیره شدم، داشت نگاهم میکرد. _اره، از بعد تولد دایان سرما خوردم. دریا_از کسی گرفتی؟ _فکر میکنم.. سرشو تکون داد و چیزی نگفت. نفس عمیقی کشیدم و به نقاشی مرد مسافر خیره شدم. همیشه باهاش احساس همدردی میکردم. هردو تا اینجای زندگی رو شکست خورده بودیم. هردو اینده ای نامعلوم داشتیم و مقصدمون یه جای دور بود. تنها، بدون هیچ همراهی. دریا_ناراحت بنظر میای. یعنی چندوقته انگار ناراحتی. _اره یکمی سردرگمم. دریا_میتونم کمکت کنم؟ بهش خیره شدم، اولین بار بود که میدیدم نگاهش دوستانه و مظلومه. همیشه یه جوری ادم رو نگاه میکرد انگار باهاش دعوا داره. _راستش کاری از دست تو بر نمیاد. دریا_توی چه زمینه ایه؟ نمیدونستم باید چی بگم. ایا اصلا باید چیزی میگفتم؟ دریا_درمورد کاره؟ _نه. کار زیاد روی من تاثیر نمیزاره. دریا_پس احساسیه. موهامو زدم کنار و گفتم؛ _یجورایی. دریا_کسیو دوست داری؟ _راستش.. در اتاق باز شد و مامان توی چهارچوب در نمایان شد. مامان_بچه ها شام امادست. خداروشکر مامان رسید و نجاتم داد. سریع از روی تخت بلند شدم و اجازه دادم اول دریا بره بیرون و بعد خودم رفتم. سر میز شام اصلا میل به غذا نداشتم. گشنم بود اما نمیتونستم بفهمم دارم چی میخورم. با اینکه مدت زیادی بود غذای خونگی نخورده بودم اما همش با غذام بازی کردم. توی فکر دایان بودم. بعد از مدت زیادی قرار بود ببینمش. از نزدیک.. دلم انقدر براش تنگ شده بود که حد نداشت. حتی یک شبم از خیالش اسوده نبودم و همه شب با فکر بهش میگذشت. کنجکاو بودم بدونم میخواد بهم چی بگه. ممکنه بخواد به خاطر رفتارش معذرت خواهی کنه؟ شایدم ازم بخواد دوباره برگردم سر کار. حتی ممکن بود بگه بیا مثل دوتا دوست باشیم نه دوتا دشمن. یعنی ممکن بود این رو بگه و همه این دردارو کاهش بده؟ ایا من قبول میکردم؟ نباید اینطور میشد، من نباید بیشتر از این بهش علاقمند میشدم. نباید قبول میکردم. هیچ دلم نمیخواست دوباره ضربه بخورم اما تک تک سلول های تنم نیاز بهش رو فریاد میزدن. به دیدن، شنیدن و لمس کردنش. من نسخش بودم. بعد از شام کنار بابا روی مبل نشستم و به بحثشون راجب اینده بریتانیا گوش سپردم. هرکی ندونه فکر میکنه خیلی از اقتصاد و سیاست‌  انگلیس اگاهن. مازیار به بهونه اینکه سردشه از روی مبل جلوی کولر بلند شد و اومد کنار من نشست. بدون حرف و با اخم زل زده بودم به زمین و سعی میکردم نادیده‌ش بگیرم. مازیار_چطوری؟ جوابش رو ندادم. بابا_سامیار، با توعه. سرمو بلند کردم و گفتم؛ _چیزی گفتی؟ به چشماش خیره شدم که گفت؛ _حالت رو پرسیدم. _خوبم. سرشو تکون داد و‌ گفت؛ _کارا چطورن؟ _خوبن. عالین. مازیار_هنوز درس میخونی؟ _نه. مازیار_خوبه. کسی با درس به جایی نرسیده. خواستم بگم چون تو درس نخوندی و ازش خوشت نمیاد دلیل نمیشه بقیه از طریقش به موفقیت نرسن اما ترجیح دادم باهاش بحث نکنم. همین الانم به زور داشتم جوابش رو میدادم. مازیار_قصد ازدواج نداری؟ _نه. مازیار_خوبه، اصلا ازدواج نکن، خیلی دردسر داره. احساس تنهایی کردی بیا پیش خودم. بابا داشت به بحثمون گوش میداد. مازیار_تو و یاسر باید بیشتر بهمون سر بزنید. نیلوفر خوشحال میشه. لبخند الکی از زدم و به بهونه بردن چای از روی مبل بلند شدم. چهل دقیقه به نه مونده بود. رفتم توی اتاقم و درو بستم تا حاضر بشم. وسط لباس پوشیدن حس کردم که از رفتن منصرف شدم.
20 окт. 2022, 07:23

اگر روزی میتوانستم به گذشته ها سفر کنم، سبدی برمیداشتم و کمی سیب میچیدم و به خانه ادم و حوا میرفتم. شاید از بیچاره شدن نسل های بعد جلوگیری میکردم‌.
20 окт. 2022, 06:44