شاید در جهانی دگر.

من کل زندگیمو منتظر بودم. شما هم روش

خیلی وقته کسی منتظرم نبوده. ایول سودانی.

حله کرامتی. من تو فرودگاه‌ها و ترمینال‌ها منتظرم پس.

الان میرم فرودگاه پس. ببینم کنسلی داره. نداشت هم یه گهی می‌خورم دیگه.

خدایا من میخوام معشوقه‌ی یه نفر باشم و ماساژش بدم الان😭😭 جدی جدیا

اگه زن داشتم، الان داشت ماساژم می‌داد‌.💔

عزیز من، روزگارم را خلاصه می‌گویم: جست‌وجوی بسیار، نیافتن و به دست نیاوردن، خستگی، خستگی، خستگی.

یا اگر دوستای متاهل زیادی دارید

سلام بچه‌ها اگر از بین شما دوستان کسی هست که متاهل باشه ممنون میشم بهم پیام بده تا یه پرسشنامه در اختیارش قرار بدم برای کار پایان‌نامه‌ام🥺💙 @Callmeneg

پسر این پریود بودنم گاهی وقتا خیلی خوبه. مخصوصا اونجا که بهت پیام میده میگه غذایی چیزی هوس نکردی تو پریودی؟

اونقدر بزرگ شدم که از منطقم استفاده کنم و بفهمم که اگر نمیشه یعنی نمیشه. حالا یا ادما نمیخوان (که معمولا همینه) یا اینکه جدی نمیشه دیگه. الکی هم هی خودمو جر ندم که تغییرش بدم. رها کنم و برم. شاید چیزی نصیبم شه که واقعا بشه و اونجا باید انرژیمو بذارم:)))

به قول ریحانه روان آدم مثل یه شیشه میمونه. خیلی شکستنیه. ضربه‌ها و رنج‌های کوچولو هی باعث خراشش میشه و در آخر یهو می‌شکنه و دیگه هم مثل اولش نمیشه.

دیدم که از دستت عصبانی نیستم، دلشکسته نیستم، قهر نیستم و خلاصه اینکه من با تو دیگر “هیچ چیز” نیستم. جمال ثریا

T.me/HellodearDarkness .. 🦋

به مقداد گفتم که ای کاش همه‌چیز مثل داد و ستد بود. همونقدر که می‌ذاشتم همونقدر هم برداشت می‌کردم. همونقدر که عشق می‌ورزیدم همونقدر هم بهم عشق ورزیده میشد. گفت نگین این دقیقا داد و ستده. داد و ستد همینطوریه. عدالتی در اون نیست. همه سر هم کلاه میذارن تا بیشتر داشته باشن و همیشه یه سریا هستن که بازنده باشن. تو بازنده نباش. مهم نیست چطوری فقط سعی کن بازنده نباشی.

به مقداد گفتم که ای کاش همه‌چیز مثل داد و ستد بود. همونقدر که می‌ذاشتم همونقدر هم برداشت می‌کردم. همونقدر که عشق می‌ورزیدم همونقدر هم بهم عشق ورزیده میشد. گفت نگین این دقیقا داد و ستده. داد و ستد همینطوریه. عدالتی در اون نیست. همه سر هم کلاه میذارن تا بیشتر داشته باشن و همیشه یه سریا هست که بازنده باشن. تو بازنده نباش. مهم نیست چطوری فقط سعی کن بازنده نباشی.

ترجیح میدم که ببوسم و بذارم کنار چون دیگه نمیتونم کسی باشم که کنار گذاشته میشه.

نباید و نمیتونم بابت این اشتباهم کسی رو جز خودم سرزنش کنم در عین حال که گاهی اوقات من مقصر نبودم.

توی قلبم اونقدر درد و رنج هست که خجالت میکشم بیان کنم و متاسفانه درد اینه که بیان کردنشون هم ارومم نمیکنه. اینکه همیشه کار اشتباه رو کردم و تمامم رو گذاشتم به قدری اذیتم میکنه که ترجیح میدم خودم رو از همه‌چیز بِبُرم. ناراحتم از اینکه مقصرم. مقصر بابت اینکه اجازه دادم که اسیب ببینم و قلبم مدام و مدام شکسته بشه.

-احتمالا وقتی دردا حمله میکنن بهت، من خیلی دور از توام، زیر دردای خودم. احتمالا وقتی از درد میوفتی رو زانوت من خیلی دور از توام روی زانوی خودم. فقط یادت نره، تو واینستادی یه نفره، یکی داره شبیه خودت از این کوه و دره میگذره. منو یادت نره... -شانزدهم تیرماه هزار و چهارصد و دو.