شبکه کمک

🟠 کمک مسئولانه؛ پیش از انتشار عکس و روایت افراد چه بپرسیم؟ انتشار عکس و روایت فعالیت‌های مدنی می‌تواند به شناخت مسائل اجتماعی، جلب مشارکت و پاسخ‌گویی تشکل‌ها کمک کند. اما افرادی که از حمایت برخوردار می‌شوند، باید درباره چگونگی بازنمایی زندگی خود حق انتخاب داشته باشند. پیش از انتشار، چند پرسش را مرور کنیم: 🔹 آیا انتشار این تصویر یا جزئیات واقعا ضروری است؟ برای توضیح یک مسئله یا گزارش عملکرد، همیشه لازم نیست چهره و زندگی خصوصی افراد را نمایش دهیم. گاهی گزارش فعالیت، اطلاعات کلی یا تصویری بدون مشخصات افراد، پیام را منتقل می‌کند. 🔹 آیا فرد می‌داند به چه چیزی رضایت می‌دهد؟ اجازه گرفتن برای عکاسی، به‌تنهایی اجازه انتشار نیست. باید روشن توضیح دهیم عکس یا روایت کجا، با چه هدفی و برای چه مخاطبانی منتشر می‌شود. سکوت، لبخند یا نگاه‌کردن به دوربین را رضایت تلقی نکنیم. 🔹 آیا می‌تواند بدون نگرانی «نه» بگوید؟ کسی که برای دریافت حمایت به سازمان مراجعه کرده، ممکن است احساس کند مخالفت با عکاسی بر خدمات دریافتی او اثر می‌گذارد. صریح بگوییم: نپذیرفتن مصاحبه یا انتشار تصویر، تأثیری بر دریافت حمایت ندارد. 🔹 آیا ممکن است با این انتشار آسیب ببیند؟ نام، صدا، محل زندگی، لباس مدرسه یا جزئیات یک روایت هم می‌توانند هویت فرد را آشکار کنند. پوشاندن چهره همیشه کافی نیست. حتی با وجود رضایت، احتمال انگ‌زنی، تبعیض یا به‌خطر‌افتادن امنیت فرد را بررسی کنیم. 🔹 آیا کرامت و نقش خود فرد در روایت دیده می‌شود؟ آیا او فقط در لحظه رنج، دریافت کمک یا ناتوانی نمایش داده شده است؟ تجربه، توانایی، انتخاب و تلاش او هم بخشی از واقعیت است. برای اثرگذاری بیشتر، صحنه‌سازی نکنیم و کسی را به بازگویی تجربه دردناک وادار نکنیم. 🔹 اگر کودک است، چه ملاحظات بیشتری داریم؟ علاوه بر اجازه سرپرست، نظر و تمایل خود کودک را متناسب با سن و درکش جویا شویم. مخالفت یا ناراحتی او را جدی بگیریم. رضایت بزرگسالان، خطر انتشار را از بین نمی‌برد؛ ایمنی و منافع کودک باید بر هدف رسانه‌ای مقدم باشد. 🔹 اگر بعدا پشیمان شد، چه می‌کنیم؟ راه مشخصی برای درخواست توقف انتشار یا حذف محتوا معرفی کنیم. از ابتدا هم توضیح دهیم که پس از انتشار عمومی، جمع‌آوری کامل نسخه‌های بازنشرشده همیشه ممکن نیست. 📝 یک اقدام برای تشکل‌ها: این پرسش‌ها را به چک‌لیست پیش از انتشار تبدیل کنیم و یک نفر را مسئول بررسی رضایت و خطرهای احتمالی بگذاریم. 💬 در تشکل شما، پیش از انتشار عکس و روایت افراد چه مراحلی طی می‌شود؟ تجربه‌تان را بدون ذکر مشخصات شخصی با ما در میان بگذارید. #شبکه_کمک #کمک_مسئولانه #کرامت_انسانی #حریم_خصوصی #جامعه_مدنی @KomakNetwork

🟠 فرسودگی فعالان اجتماعی؛ وقتی توان ادامه‌دادن کم می‌شود 🔹جلسه تمام می‌شود، اما کار ادامه دارد؛ پاسخ به پیام‌ها، پیگیری وضعیت خانواده‌ها و آماده‌کردن برنامه‌ای که نیرو و بودجه کافی ندارد. یادداشت «اخبار مهستان» به وضعیتی می‌پردازد که در آن، دغدغه اجتماعی همچنان پابرجاست، اما توان فرد برای ادامه فعالیت کاهش می‌یابد. 🔹یادداشت با مرور پژوهش‌های مرتبط توضیح می‌دهد که انتظار حضور همیشگی، احساس گناه هنگام استراحت، تعارض‌های درون گروه و فاصله میان مسئولیت‌ها و امکانات می‌توانند زمینه فرسودگی را فراهم کنند. کیفیت ارتباطات و حمایت سازمانی نیز در ماندن یا ترک همکاری داوطلبان اهمیت دارد. 🔹از این منظر، مراقبت از نیروها باید در تصمیم‌های تشکل دیده شود: تعیین محدوده مسئولیت و ساعت پاسخ‌گویی، تقسیم منصفانه کار، فراهم‌کردن امکان کاهش موقت مشارکت و گفت‌وگوی منظم درباره ظرفیت اعضا. 🔹کارهای کم‌نمایان مانند هماهنگی، پیگیری اداری و رسیدگی به اختلاف‌ها نیز بخشی از بار کاری‌اند. گاهی حفظ نیروها مستلزم تعویق یک برنامه یا نپذیرفتن تعهد تازه است. 🔹برای سنجش پایداری یک تشکل، در کنار تعداد برنامه‌ها و داوطلبان تازه، باید به تجربه همکاری، امکان استراحت و دلایل خروج اعضا هم توجه کرد. ادامه فعالیت اجتماعی به شرایطی نیاز دارد که ادامه‌دادن را برای انسان‌ها ممکن کند. 📌 متن کامل یادداشت را در «اخبار مهستان» بخوانید. @KomakNetwork

🟠 تاب‌آوری از رابطه‌های روزمره شروع می‌شود اگر در محله‌مان بحرانی رخ دهد، می‌دانیم از چه کسی خبر بگیریم، به چه کسی اطلاع بدهیم و برای کمک با کدام گروه محلی تماس بگیریم؟ پاسخ به این پرسش‌ها، بخشی از آمادگی ما برای بحران است؛ آمادگی‌ای که در ارتباط‌های روزمره شکل می‌گیرد. 🔹 رابطه‌ها چگونه به آمادگی کمک می‌کنند؟ مرور پژوهش‌های آلدریچ و مایر نشان می‌دهد شبکه‌های اجتماعی و اعتماد میان افراد می‌توانند دسترسی به اطلاعات، کمک‌های عملی و حمایت عاطفی را در بحران تسهیل کنند. آشنایی و همکاری پیش از حادثه، ظرفیت مهمی برای واکنش و بازیابی پس از آن است. این ظرفیت در کارهای ساده معنا پیدا می‌کند: همسایه‌ای که راه تماس با او را داریم، فردی که با رضایت خودش می‌دانیم ممکن است به کمک نیاز داشته باشد، یا گروه محلی‌ای که می‌تواند نیازها را به یک تشکل معتبر منتقل کند. 🔹 تشکل‌ها چه نقشی دارند؟ تشکل‌های محلی می‌توانند میان ساکنان، داوطلبان و نهادهای خدمات‌رسان ارتباط برقرار کنند؛ نیازهای کمتر دیده‌شده را بشناسند و برای تقسیم مسئولیت، تبادل اطلاعات و پیگیری حمایت‌ها زمینه بسازند. اهمیت این ارتباط زمانی بیشتر می‌شود که کمک‌ها از حلقه دوستان و آشنایان فراتر برود و افراد تازه‌وارد یا کم‌ارتباط هم دیده شوند. پژوهش‌ها به اهمیت پیوند میان گروه‌های متفاوت و ارتباط مردم با نهادها اشاره می‌کنند. 🔹 حمایت باید ادامه داشته باشد پژوهش نوریس و کانیستی درباره بازماندگان دو توفان نشان می‌دهد دریافت حمایت پس از بحران، با حفظ احساسِ در دسترس بودن دیگران ارتباط دارد؛ احساسی که در پیامدهای روانی بلندمدت بحران نقش داشته است. بنابراین، پیگیری حال افراد در هفته‌ها و ماه‌های بعد هم اهمیت دارد. 🌱 از همین هفته چه کنیم؟ ▫️ با چند همسایه، با رضایت متقابل، راه تماس داشته باشیم. ▫️ درباره شیوه خبرگرفتن از یکدیگر هنگام اختلال ارتباطات توافق کنیم. ▫️ یک تشکل محلی معتبر و راه ارتباط با آن را بشناسیم. ▫️ در جمع‌های محلی، برای شنیدن نیازهای افراد کم‌ارتباط هم فرصت ایجاد کنیم. ▫️ مسئولیت‌ها را میان چند نفر تقسیم کنیم تا همراهی ادامه‌پذیر باشد. این‌ها پیشنهادهایی عملی بر پایه یافته‌های پژوهشی‌اند. در کنار آن‌ها، زیرساخت ایمن، منابع اقتصادی و خدمات عمومی در دسترس نیز برای تاب‌آوری ضروری‌اند؛ چارچوب نوریس و همکاران، تاب‌آوری اجتماعی را حاصل پیوند این ظرفیت‌ها می‌داند. 💬 در محله یا تشکل شما، کدام رابطه یا همکاری در یک موقعیت دشوار به کمک آمده است؟ بدون ذکر اطلاعات شخصی افراد، تجربه‌تان را با ما در میان بگذارید. #شبکه_کمک #تاب‌آوری_اجتماعی #مشارکت_محلی #جامعه_مدنی @KomakNetwork

🟠 برآورد جمعیت افراد دارای معلولیت؛ ۹٫۸ میلیون نفر، با پوشش ۱٫۶ میلیونی بهزیستی 🔹به گزارش «خیر ایران»، فریبا بریمانی، مسئول دبیرخانه کمیته هماهنگی و نظارت بر اجرای قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت، جمعیت افراد دارای معلولیت در ایران را حدود ۹ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر اعلام کرد؛ برآوردی که از این میان، حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار نفر تحت پوشش سازمان بهزیستی قرار دارند. 🔹این ارقام در نشست دبیرخانه قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت مطرح شد؛ نشستی برای بررسی وضعیت اجرای قانون و تقویت همکاری دستگاه‌های مسئول در زمینه آموزش، اشتغال، فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی. 🔹بریمانی گفت بر اساس ارزیابی‌های انجام‌شده، حدود ۸۲ درصد مواد قانون «دارای عملکرد» است و ۱۸ درصد همچنان به پیگیری نیاز دارد. این تعبیر به معنای اجرای کامل ۸۲ درصد قانون نیست و ارزیابی میزان تحقق حقوق پیش‌بینی‌شده، به جزئیات عملکرد دستگاه‌ها نیاز دارد. 🔹در بخش آموزش مهارتی نیز از تدوین ۱۵۳ استاندارد آموزشی ویژه افراد دارای معلولیت از سال ۱۴۰۴ تاکنون و ۱۱۰ استاندارد برای طیف اوتیسم خبر داده شد. همچنین نیازسنجی اشتغال با همکاری بهزیستی، از اقدامات مطرح‌شده در نشست بود. 🔹حاضران بر پیگیری مستمر اجرای قانون، هماهنگی دستگاه‌های مسئول و استفاده از ظرفیت‌های آموزشی، فرهنگی و رسانه‌ای برای حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت تأکید کردند. 📌 متن کامل خبر را در «خیر ایران» بخوانید. @KomakNetwork

🟠 حقوق کودک و شهر دوستدار کودک؛ دو کارزار برای پیگیری مطالبات 🔹دسترسی به آموزش، زندگی در محیطی ایمن، فرصت بازی و مشارکت و حمایت در برابر خشونت و بهره‌کشی، از محورهای دو کارزار زیر است؛ مطالباتی برای توجه جدی‌تر به حقوق کودکان در سیاست‌گذاری و اداره شهرها. ▫️ کارزار «مطالبه تحقق و پیگیری اجرای شهر دوستدار کودک» 🔹این کارزار خواستار اجرای ضوابط شهر دوستدار کودک با توجه ویژه به کودکان در شرایط دشوار، کودکان با نیازهای ویژه و خانواده‌های ساکن مناطق محروم و بافت‌های ناکارآمد است. 🔹هماهنگی و پاسخ‌گویی دستگاه‌های مسئول، کاهش مخاطرات محیطی و ترافیکی، ارزیابی تأثیر پروژه‌های شهری بر زندگی کودکان، انتشار عمومی داده‌های مرتبط و تشکیل شوراهای مشورتی کودکان و نوجوانان، از مطالبات آن است. کارزار همچنین بر توانمندسازی خانواده‌ها و بهبود محیط زندگی به‌جای طرح‌های جمع‌آوری کودکان کار و خیابان و فراهم‌کردن اتاق‌های استاندارد مادر و کودک در فضاهای عمومی تأکید دارد. ✍🏻 متن کامل و امضای کارزار «شهر دوستدار کودک» ▫️ کارزار «حقوق کودکان، مسئولیت دولت» 🔹این کارزار چهار مطالبه اصلی را دنبال می‌کند: • تضمین آموزش رایگان، باکیفیت و برابر و ارائه برنامه‌ای زمان‌بندی‌شده برای بازگرداندن کودکان بازمانده از تحصیل به مدرسه؛ • مقابله با کار کودک، به‌ویژه مشاغل سخت و پرخطر مانند زباله‌گردی، همراه با حمایت از کودکان و خانواده‌هایشان؛ • بهبود کیفیت محیط زندگی و دسترسی به فضاهای ایمن بازی، تفریح و فضای سبز؛ • ایجاد راه‌های امن گزارش خشونت و دسترسی محرمانه و به‌موقع کودکان آسیب‌دیده به خدمات تخصصی و حمایتی. ✍🏻 متن کامل و امضای کارزار «حقوق کودکان، مسئولیت دولت» 🔹مطالعه، امضا و بازنشر این کارزارها می‌تواند به شنیده‌شدن مطالبات و گسترش پیگیری مدنی برای تحقق حقوق کودکان کمک کند. @KomakNetwork

نشریه ۳۵

🟠 تاب‌آوری در بحران؛ چگونه از روزهای دشوار عبور کنیم؟ ✍🏻 احمد غلامی | سرمقاله روزنامه شرق 🔹احمد غلامی در سرمقاله «تاب‌آوری در بحران» این پرسش را مطرح می‌کند که جامعه چگونه می‌تواند توان اقدام مؤثر پیدا کند و از بحران عبور کند؛ به‌گونه‌ای که شیوه عبور، خود زمینه‌ساز آسیب‌های تازه نشود. 🔹نویسنده از فضایی سخن می‌گوید که در آن، انتظار برای اقدام فوری با بی‌اعتمادی به اندیشه و نظریه‌پردازی همراه می‌شود. به باور او، خشم و سرخوردگی ممکن است روشنفکران و نخبگان را به هدف خشونت کلامی تبدیل کند و امکان استفاده از دانش و تجربه آنان را کاهش دهد. 🔹غلامی با رجوع به تجربه‌های تاریخی هشدار می‌دهد که شتاب برای پایان‌دادن به بحران، می‌تواند زمینه پذیرش اقتدارگرایی و قربانی‌شدن فرصت‌های گفت‌وگو و مشارکت را فراهم کند. از این منظر، چگونگی خروج از بحران بر آینده جامعه اثر می‌گذارد. 🔹پیام محوری یادداشت، ضرورت پیوند اندیشه و عمل است. نویسنده، تاب‌آوردن بحران و یافتن راه برون‌رفت را نیازمند خرد، تجربه و بهره‌گیری از ظرفیت فکری روشنفکران و نخبگان می‌داند؛ ظرفیتی که باید به شکل‌گیری توان عمل در جامعه کمک کند. 📌 متن کامل سرمقاله را در روزنامه «شرق» بخوانید: https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1138424 @KomakNetwork

🟠 چهارراه‌های خالی، کارگاه‌های پُر؛ کودکان کار از نگاه‌ها پنهان می‌شوند ✍🏻 نسترن فرخه | روزنامه شرق 🔹کمتر دیده‌شدن کودکان کار در خیابان‌ها، لزوما به معنای کاهش کار کودک نیست. گزارش «شرق» در گفت‌وگو با فعالان نهادهای مدنی و مسئولان بهزیستی، از نگرانی درباره انتقال کودکان به محیط‌های کاری پنهان می‌گوید؛ از کارگاه‌های زیرزمینی و مشاغل خانگی تا مغازه‌ها و رستوران‌ها. 🔹فعالان حوزه کودک می‌گویند فشار اقتصادی، هزینه‌های تحصیل و موانع اداری و هویتی ثبت‌نام در مدارس، خطر خروج کودکان از آموزش و ورود به بازار کار را افزایش می‌دهد. ترس از دستگیری در خیابان نیز برخی کودکان، به‌ویژه کودکان افغانستانی، را به سمت کارهای دور از دید عموم سوق داده است. 🔹پنهان‌شدن محل کار، دسترسی مددکاران به کودکان و پیگیری وضعیت سلامت، تحصیل و امنیت آن‌ها را دشوارتر می‌کند. در این محیط‌ها، خطر کار طولانی، پرداخت‌نشدن دستمزد، خشونت و بهره‌کشی افزایش می‌یابد؛ بی‌آنکه امکان نظارت و حمایت به‌موقع فراهم باشد. 🔹هم‌زمان، سازمان‌های مردم‌نهاد با افزایش تقاضا برای حمایت و محدودیت منابع روبه‌رو هستند. فشار روانی بر مددکاران و داوطلبان نیز حفظ کیفیت خدمات را دشوارتر کرده است. 🔹گزارش بر ضرورت حمایت پایدار از معیشت خانواده‌ها، رفع موانع تحصیل و نظارت بر محیط‌های کاری تأکید دارد. معیار بهبود وضعیت، دسترسی کودکان به آموزش، امنیت و حمایت است؛ خالی‌شدن چهارراه‌ها به‌تنهایی چنین تغییری را نشان نمی‌دهد. 📌 متن کامل گزارش را در روزنامه «شرق» بخوانید: https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1138015 @KomakNetwork

مدرسه سازان به دانشگاه آمدند! دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با پیام تامل بر انگیز مدیریت سازمان های مردم نهاد شهید بهشتی سرکار خانم دکتر کریمی و همکاران ارجمند شان و همچنین خیرین سلامت این دانشگاه و اساتید آن خواهان کمک برای تامین و تجهیز خوابگاه های دانشجویی شدند. مدرسه سازان ارجمند: دانش آموزانی که برای آنها مدرسه ساخته اید دیگر به دانشگاه رسیده اند. زنجیره حمایت خود را کامل کنید‌. کمبود خوابگاه دانشجویی جدی است. استاندارد های خوابگاه های دانشجویی باید مطالعه و تعریف شود. چه خوابگاهی مناسب زیست دانشجویان است؟ خوابگاه های دانشجویی باید در زمره زیر ساخت های دانشگاه با دقت و با نقشه های مطالعه شده در فضاهایی که " زیست سالم" در انها تعریف شده باشد،احداث شود. آیا مدرسه سازان می توانند اولین شهرک خوابگاه های دانشجویی را برای دانشگاه شهید بهشتی احداث کنند؟ پاسخ این سوال در سایه همکاری بین بخشی، اختصاص زمین مناسب توسط وزارت مسکن و شهر سازی و یا شهرداری تهران قطعا مثبت است. ساخت شهرک اسکان دانشجویی با فضای های ورزشی و امکانات رفاهی یک اقدام ماندگار برای توسعه دانش در کشور است. احمد قویدل - فعال مدنی

🟠 سواد رسانه‌ای و تاب‌آوری اجتماعی؛ مسئولیت مشترک مردم و رسانه‌ها ✍🏻 نیره خادمی | روزنامه اعتماد 🔹در شرایط بحران، خبرها و تصاویر با سرعت منتشر می‌شوند؛ گاهی پیش از آنکه منبع و درستی آن‌ها بررسی شود. گزارش «اعتماد» از نشست «سواد رسانه‌ای و تاب‌آوری اجتماعی در شرایط بحران» به این پرسش می‌پردازد که چگونه می‌توان در میان روایت‌های متناقض، آگاهانه‌تر تصمیم گرفت. 🔹مهدی زارع، پژوهشگر حوزه مخاطرات، رسانه‌ها را از شریان‌های حیاتی جامعه می‌داند. به گفته او، عملکرد مسئولانه رسانه می‌تواند به مدیریت بحران و بازگشت جامعه به شرایط عادی کمک کند؛ در مقابل، انتشار اطلاعات گمراه‌کننده می‌تواند اضطراب و رفتارهای پرخطر را گسترش دهد. 🔹بهاره صفوی، عضو هیئت‌مدیره انجمن ترویج علم ایران، بر مسئولیت رسانه‌ها تأکید می‌کند: در کنار آموزش مردم برای تشخیص اطلاعات نادرست، باید از رسانه‌ها بخواهیم که در خبر، تحلیل، تفسیر و تبلیغات خود فریب ندهند. 🔹حسین شیخ‌رضایی، پژوهشگر فلسفه، توضیح می‌دهد که نخستین روایت‌ها، تکرار خبرها و محتوای شخصی‌سازی‌شده شبکه‌های اجتماعی می‌توانند بر قضاوت ما اثر بگذارند. تکرار یک ادعا در چند کانال، به‌تنهایی نشانه درستی آن نیست و تحصیلات نیز کسی را از خطای شناختی مصون نمی‌کند. 🔹مکث پیش از بازنشر، بررسی منبع و شواهد، مراجعه به منابع معتبر با دیدگاه‌های متفاوت، شناخت هیجان‌های خود و حفظ امکان گفت‌وگو، از راه‌های تقویت تاب‌آوری شناختی مطرح‌شده در این نشست است. 🔹گزارش همچنین بر آموزش پیش از بحران تأکید دارد؛ رسانه‌ها باید آگاهی درباره ایمنی و آمادگی را پیش از وقوع حادثه گسترش دهند تا مردم هنگام بحران با ترس و سردرگمی کمتری مواجه شوند. 📌 متن کامل گزارش را در اعتمادآنلاین بخوانید: https://www.etemadonline.com/tiny/news-797252 @KomakNetwork

🟠 سواد رسانه‌ای و تاب‌آوری اجتماعی؛ مسئولیت مشترک مردم و رسانه‌ها ✍🏻 نیره خادمی | روزنامه اعتماد 🔹در شرایط بحران، خبرها و تصاویر با سرعت منتشر می‌شوند؛ گاهی پیش از آنکه منبع و درستی آن‌ها بررسی شود. گزارش «اعتماد» از نشست «سواد رسانه‌ای و تاب‌آوری اجتماعی در شرایط بحران» به این پرسش می‌پردازد که چگونه می‌توان در میان روایت‌های متناقض، آگاهانه‌تر تصمیم گرفت. 🔹مهدی زارع، پژوهشگر حوزه مخاطرات، رسانه‌ها را از شریان‌های حیاتی جامعه می‌داند. به گفته او، عملکرد مسئولانه رسانه می‌تواند به مدیریت بحران و بازگشت جامعه به شرایط عادی کمک کند؛ در مقابل، انتشار اطلاعات گمراه‌کننده می‌تواند اضطراب و رفتارهای پرخطر را گسترش دهد. 🔹بهاره صفوی، عضو هیئت‌مدیره انجمن ترویج علم ایران، بر مسئولیت رسانه‌ها تأکید می‌کند: در کنار آموزش مردم برای تشخیص اطلاعات نادرست، باید از رسانه‌ها بخواهیم که در خبر، تحلیل، تفسیر و تبلیغات خود فریب ندهند. 🔹حسین شیخ‌رضایی، پژوهشگر فلسفه، توضیح می‌دهد که نخستین روایت‌ها، تکرار خبرها و محتوای شخصی‌سازی‌شده شبکه‌های اجتماعی می‌توانند بر قضاوت ما اثر بگذارند. تکرار یک ادعا در چند کانال، به‌تنهایی نشانه درستی آن نیست و تحصیلات نیز کسی را از خطای شناختی مصون نمی‌کند. 🔹مکث پیش از بازنشر، بررسی منبع و شواهد، مراجعه به منابع معتبر با دیدگاه‌های متفاوت، شناخت هیجان‌های خود و حفظ امکان گفت‌وگو، از راه‌های تقویت تاب‌آوری شناختی مطرح‌شده در این نشست است. 🔹گزارش همچنین بر آموزش پیش از بحران تأکید دارد؛ رسانه‌ها باید آگاهی درباره ایمنی و آمادگی را پیش از وقوع حادثه گسترش دهند تا مردم هنگام بحران با ترس و سردرگمی کمتری مواجه شوند. 📌 متن کامل گزارش را در اعتمادآنلاین بخوانید: https://www.etemadonline.com/tiny/news-797252 @KomakNetwork

💡انجمن ایرانی اخلاق در علوم و فناوری برگزار میکند: 🎙 نشست تخصصی | کاربرد هوش‌مصنوعی و الزامات اخلاقی دانشگاهیان مهمانان نشست: 🔸دکتر محمد حسینی‌مقدم عضو هیأت علمی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی 🔸دکتر حمیدرضا نمازی هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران 📍زمان و مکان: دوشنبه ۱۱ آبان‌ماه | ساعت ۱۶:۳۰ میدان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک ۵۶ 💻 پیوستن به جلسه مجازی | Google Meet https://meet.google.com/wba-yqaw-dub 🌐 انجمن ایرانی اخلاق در علوم و فناوری ▫️سایت | اینستاگرام | تلگرام | بله | آپارات @KomakNetwork

🟠 ضرورت پوست‌اندازی نسلی در جامعه مدنی؛ چرا تشکل‌های مردم‌نهاد به نیروهای جوان نیاز دارند؟ 🔹یادداشت «اخبار مهستان» به ضرورت نوسازی نسلی در سازمان‌های مردم‌نهاد می‌پردازد؛ اینکه تشکل‌ها چگونه می‌توانند تجربه اعضای باسابقه را منتقل کنند و برای حضور مؤثر نسل تازه جا باز کنند. 🔹یکی از چالش‌های مطرح‌شده، ماندن تصمیم‌گیری در حلقه‌ای محدود از اعضای قدیمی است. نویسنده تأکید می‌کند که تداوم این وضعیت می‌تواند ارتباط تشکل با نسل جدید را ضعیف و آینده آن را با مشکل جانشینی روبه‌رو کند. 🔹در این نگاه، مشارکت جوانان باید با اختیار، مسئولیت و امکان اثرگذاری همراه باشد. سپردن امور اجرایی، طراحی پوستر یا مدیریت شبکه‌های اجتماعی، به‌تنهایی فرصت کافی برای مشارکت در اداره تشکل فراهم نمی‌کند. 🔹یادداشت، راهکارهایی عملی پیشنهاد می‌دهد: حضور جوانان در شوراهای تصمیم‌گیری، یادگیری متقابل میان نسل‌ها، واگذاری پروژه‌های کوچک با بودجه و اختیار مشخص، تعریف فرصت‌های داوطلبانه منعطف و تعیین محدودیت برای دوره‌های متوالی مدیریت. 🔹پرسش پیش روی هر تشکل این است: آیا اعضای تازه می‌توانند ایده‌ای را مطرح کنند، مسئولیت اجرای آن را بپذیرند و بر تصمیم‌های سازمان اثر بگذارند؟ پاسخ به این پرسش، معیاری برای سنجش کیفیت مشارکت نسل جدید است. 📌 متن کامل یادداشت را در سایت «اخبار مهستان» بخوانید. @KomakNetwork

🟠 جوانان در تشکل‌های مدنی؛ از حضور اجرایی تا مشارکت در تصمیم‌گیری 🔹یادداشت «اخبار مهستان» به ضرورت نوسازی نسلی در سازمان‌های مردم‌نهاد می‌پردازد؛ اینکه تشکل‌ها چگونه می‌توانند تجربه اعضای باسابقه را منتقل کنند و برای حضور مؤثر نسل تازه جا باز کنند. 🔹یکی از چالش‌های مطرح‌شده، ماندن تصمیم‌گیری در حلقه‌ای محدود از اعضای قدیمی است. نویسنده تأکید می‌کند که تداوم این وضعیت می‌تواند ارتباط تشکل با نسل جدید را ضعیف و آینده آن را با مشکل جانشینی روبه‌رو کند. 🔹در این نگاه، مشارکت جوانان باید با اختیار، مسئولیت و امکان اثرگذاری همراه باشد. سپردن امور اجرایی، طراحی پوستر یا مدیریت شبکه‌های اجتماعی، به‌تنهایی فرصت کافی برای مشارکت در اداره تشکل فراهم نمی‌کند. 🔹یادداشت، راهکارهایی عملی پیشنهاد می‌دهد: حضور جوانان در شوراهای تصمیم‌گیری، یادگیری متقابل میان نسل‌ها، واگذاری پروژه‌های کوچک با بودجه و اختیار مشخص، تعریف فرصت‌های داوطلبانه منعطف و تعیین محدودیت برای دوره‌های متوالی مدیریت. 🔹پرسش پیش روی هر تشکل این است: آیا اعضای تازه می‌توانند ایده‌ای را مطرح کنند، مسئولیت اجرای آن را بپذیرند و بر تصمیم‌های سازمان اثر بگذارند؟ پاسخ به این پرسش، معیاری برای سنجش کیفیت مشارکت نسل جدید است. 📌 متن کامل یادداشت را در سایت «اخبار مهستان» بخوانید. @KomakNetwork

🟠 رونمایی از کتاب «سلامت روان و رسانه» 🔹سلامت روان، تنها مسئله‌ای فردی نیست. رسانه‌ها در شکل‌گیری نگاه جامعه به این دغدغه اجتماعی نقشی تعیین‌کننده دارند. 🔹همایش سالانه سلامت روان و رسانه طی ده دوره اول در کرسی یونسکو برای آموزش سلامت، دوره‌های یازدهم و دوازدهم در کرسی یونسکو در ارتباطات و از دوره سیزدهم و چهاردهم در مؤسسه نیکوکاری مجتبی معین تشکیل شده است. 🔹کتاب «سلامت روان و رسانه» حاصل بیش از یک دهه تلاش برای گسترش گفت‌وگوی علمی و اجتماعی درباره سلامت روان است. مجموعه‌‌ مباحث و دیدگاه‌های طرح‌‌ شده در ۱۴ همایش سالانه «سلامت روان و رسانه» که از سال ۱۳۸۹ آغاز شده‌است. 🔹از انگ‌زدایی در روان‌پزشکی و نقش رسانه‌ها در آگاهی‌ عمومی تا خشونت، سواد سلامت روان، رسالت همگانی، غفلت همگانی، نابرابری، تبعیض و حقوق شهروندی، پیوند میان سلامت روان، رسانه و جامعه در این کتاب روشن‌تر می‌شود. 👥 به مناسبت انتشار این کتاب، که با راهبری علمی مصطفی معین و همکاران ویراستاری آیلین مردان‌پور تدوین شده، در نشستی گرد هم می‌آییم. 📅 تاریخ: ۷ آبان 🕒 ساعت: ۱۰ تا ۱۲ 📍مکان: موسسه معین موسسه معین؛ تقویت‌کننده تلاش‌های اجتماعی @moinngo @KomakNetwork

🟠 بحران آب؛ ضرورت شنیدن صدای جوامع محلی ✍🏻 غزل حضرتی | روزنامه اعتماد 🔹گزارش «اعتماد» در گفت‌وگو با نوید وزوایی، پژوهشگر مسائل اجتماعی آب، به پیامدهای اجتماعی کم‌آبی می‌پردازد؛ بحرانی که بر معیشت، روابط اجتماعی و امکان ادامه زندگی در سکونتگاه‌ها اثر می‌گذارد. 🔹به گفته این پژوهشگر، برداشت ناپایدار از منابع آب، گسترش فعالیت‌های آب‌بر و بی‌توجهی به ظرفیت زیست‌محیطی مناطق، زمینه تشدید تنش میان بهره‌برداران را فراهم کرده است. این تنش‌ها می‌تواند میان مناطق بالادست و پایین‌دست سدها یا مبدأ و مقصد انتقال آب شکل بگیرد. 🔹وزوایی هشدار می‌دهد که پیامدهای بحران به کشاورزان محدود نمی‌ماند؛ فرونشست، تخریب زیست‌بوم‌ها و کاهش کیفیت زندگی می‌تواند به جابه‌جایی جمعیت بینجامد و مناطق مقصد را نیز با فشار بر زیرساخت‌ها و گسترش حاشیه‌نشینی مواجه کند. 🔹او تأکید می‌کند که توصیه عمومی به صرفه‌جویی، بدون توجه به نابرابری در برخورداری و الگوی مصرف گروه‌های مختلف، پاسخ کافی نیست. ارزیابی پیامدهای اجتماعی و محیط‌زیستی طرح‌های انتقال آب نیز باید در تصمیم‌گیری‌ها جای داشته باشد. 🔹راهکار محوری مطرح‌شده در این گفت‌وگو، مشارکت واقعی جوامع محلی در تصمیم‌گیری درباره منابع آب است؛ همراه با حمایت از معیشت، توسعه فعالیت‌های کم‌آب‌بر و به‌رسمیت‌شناختن آب شرب و حقابه محیط‌زیست به‌عنوان حقوق عمومی. 📌 متن کامل گزارش را در اعتمادآنلاین بخوانید: https://www.etemadonline.com/tiny/news-796927 @KomakNetwork