ادبیات سئونلر
Открыть в Telegram
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
Больше3 087
Подписчики
Нет данных24 часа
+37 дней
-1330 день
Архив постов
3 087
در این برنامه خنیاگران خویی از جمله عاشیق غلامرضا اژدری ، استاد غلامرضا نصییرزاده ، عاشیق یحیی دمیرچی اوغلو و اساتید موسیقی مقامی رضا برگشادی ، مجید کهنمویی و رحیم رضا اوغلی به همراه کوهنورد نامی خوی استاد رحمانی به ایفای گوشه هایی از موسیقی آذربایجانی پرداختند .
بهرام صاحبدل و هاشم عابدی نیز که ازپیشکسوت ها و ستارگان فروزان شعر به شمار می آیند اشعاری در تجلیل مقام ادبی نویسنده خواندند و جایزه ی ویژه ی مراسم را که هدیه ی انجمن مفاخر بود و به خط و تحریر استادعباس کوچری با بیتی از عمادالدین نسیمی منقش شده بود توسط حسین اصغری رئیس اداره ارشاد سلامی خوی و استاد سلطانعلی دریادل و دکتردرخشانی دبیر و اعضای انجمن نویسندگان خوی به علیرضا ذیحق تقدیم شد و مورد تشویق مدعوین قرار گرفت .
حیدر جنگی از فرهیختگان و فرهنگیان خوی که مسئولیت اجرای برنامه را داشت در خصوص شرح حا ل نویسنده با اشاره به تاریخ تولد ، محله ی زادگاه وی در خوی و مدارس و دانشگاه هایی که از آنجاها فارغ التحصیل شده ، شناختنامه ای نیز از آثار او بطور مبسوط ارائه و در خاتمه از علیرضا ذیحق به عنوان نویسنده ای دو زبانه یاد کرد که احساسات و اندیشه های خود را بنا به اقتضای سبک و سیاق موضوع گاه به ترکی و گاهه به فرسی می نویسد وسردبیری نشریات متعددی را به عهده داشته است .
نویسنده در اختتام برنامه ضمن تشکر از حاضران و دست اندرکاران جلسه ، سپاس ویژه ی خود را از حسین اصغری ریاست اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی و بانیان " سلسله نشست های گؤروش " اسماعیل اسدلو و موسی محمد جعفری از چهره های شاخص مطوعات ِ خوی ، ابراز داشت وبا این سخن ها جلسه را به پایان بُرد : " فقط با تکیه بر فرهنگ بومی و بهره گیری از ظرایف زبان مادری است که می توان به اوج قله های خلاقیت دست یافت و اثری در مقیاس جهانی خلق کرد و خوی ، جدا از تاریخ و پیشینه ی کهن اش ، برای من نسیمی عطر آگین از کودکی هایم با خود دارد و در کوچه پس کوچه های آن دنبال روزگارانی می گردم که نوجوانی ها و جوانی هایم را از من ربوده است.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
3 087
موسی محمد جعفری
آیین تکریم و گرامیداشت علیرضا ذیحق ، نویسنده ی پیشکسوت خویی که آثار ادبی و پژوهشی اش را به زبانهای ترکی و فارسی می نویسد و خالق ِ رمان های " عروس نخجوان " ، " شبهای استانبول " ، " کولاک عشق " و " مرد بی فریاد " می باشد و مجموعه داستان های " زخم شیشه " ، " تصمیم کبری در ساعت عشق " و " غریق " را در کارنامه ی خود دارد در مورخه 30/11/1402 به همت نشریات امید خوی و شفق آذربایجان اداره فرهنگ و ارشاد سلامی خوی و یاران ِ " سلسله نشست های گؤروش " برگزار گردید
در این مراسم فرهیختگان ، ادیبان، شعرا ، خوشنویسان ، نقاشان و هنرمندان ساحه ی موسقی بومی و مقامی خوی و دوستداران فرهنگ و هنر ، شرکت گسترده ای داشتند و بعد از تلاوت آیاتی از قران مجید و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران ، حسین اصغری رئیس اداره ارشاد سلامی خوی ضمن خوشامد گویی به حاضران از لزوم توجه و ارج گذاری به مقوله ی ِ فرهنگ و هنر و تجلیل از نام آوران سخن گفتند . در ادامه جلسه ، دکتر شهریار حسن زاده ، نویسنده و منتقد ادبی به بیان ویژگی های زبان داستانی و گستره ی تخیل و مضامین کتاب های داستانی " عروس نخجوان " ، " کولاک عشق " و شاعرانگی های مجموعه اشعار علیرضا ذیحق که با نام " عطش " منتشر شده ، اشاره کردند . در ادامه ی برنامه بهروز نصیری ، نویسنده و مورخ خویی که در کارنامه پزوهشی اش آثاری مثل " نام آوران خوی " را دارد در مورد خلاقیت ها و شخصیت ادبی نویسنده گفت :
" علیرضا ذیحق تکدرختی است سرفراز ، بارور و سایه گستر ، شهروندی از ادرالصفا و دارالمفاخر خوی که صدایش از همه ی آشنایان آشناتر است . مردی از جنس فرهنگ و ادب و فولکلور ایل و تبار آذدربایجان که گاهی به فراموشی سپرده می شود ..." حیدر طاهری چورسی که از منتقدین و پژوهشگران جدی ِ آثار ترکی و فارسی نویسنده می باشد بیان کرد : " ذیحق ، قلم و زبان خاص خود را دارد و در بداعت و سبک نوشتاری اش باید گفت که اهل تقلید و تکرارنیست و از رو دست خودش می نویسد . اما مشکل مضاعفی هم در مقایسه و با مشابهت با سایر هنرمندان ِ اقلیم های فرهنگی ایران دارد و آن هم اینکه ، آثار منتشر شده ی وی به زبان مادری اش ، با توجه مقتضیات زمان که توانایی ِ نوشتن و خواندن به ترکی را ندارند سبب شده که اشعار ، مقالات ، قصه ها و آثار فولکلوریک چاپ شده ی وی به زبان مادری ، از تیراژ شایسته ای برخوردار نباشد ..." از سخنرانان دیگر جلسه دکتر پرویز علیو ، نویسنده و کار آفرین مطرح ایرانی بود که ضمن قرائت شعری از آثار این شاعر و نویسنده ، سرمایه گذاری های فرهنگی را مقدم بر سرمایه گذاری های
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
3 087
ر.ع «سازاق»
کئشگه یاد دا دیش کیمی اولاردی
چکیب آتماق اولاردی
یادین آغرییر منده
گؤینویور ایچین -ایچین
آغلاماقدان ایچینی چکیر
چکیلیر اما آتیلمیر!
یئری سیزیلداییر
ات ايله درینین آراسینا دولور
نه اولور! آغریما منده
ایاق ایزی کیمی قالسین کئشگه
کولگه کیمی قارا با قارا
گلمه سین دالیمجا
-یادین -
جان وئره -وئره اؤلدوره جک منی...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
3 087
بارها و بارها این پند از گابریل گارسیا مارکز رو خوندم و هربار انگار
اولین باره که میخونم :
- در 15 سالگی آموختم كه مادران از همه بهتر میدانند، و گاهی اوقات
پدران هم.
- در 20 سالگی یاد گرفتم كه كار خلاف فایدهای ندارد،
حتی اگر با مهارت انجام شود.
- در 30 سالگی پی بردم كه قدرت، جاذبه مرد است و جاذبه ، قدرت زن
- در 35 سالگی متوجه شدم كه آینده چیزی نیست كه انسان به ارث ببرد؛
بلكه چیزی است كه خود میسازد.
- در 40 سالگی آموختم كه رمز خوشبخت زیستن، در آن نیست
كه كاری را كه دوست داریم انجام دهیم؛ بلكه در این است كه كاری را كه انجام میدهیم دوست داشته باشیم.
- در 45 سالگی یاد گرفتم كه ۱۰ درصد از زندگی چیزهایی است كه
برای انسان اتفاق میافتد و ۹۰ درصد آن است كه چگونه نسبت به آن واكنش نشان میدهند.
- در 50 سالگی پی بردم كه كتاب بهترین دوست انسان و پیروی كوركورانه بدترین دشمن وی است.
- در 55 سالگی پی بردم كه تصمیمات كوچک را باید با مغز گرفت و
تصمیمات بزرگ را با قلب.
- در 60 سالگی متوجه شدم كه بدون عشق میتوان ایثار كرد اما
بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید.
- در 65 سالگی آموختم كه انسان برای لذت بردن از عمری دراز، باید
بعد از خوردن آنچه لازم است، آنچه را نیز كه میل دارد بخورد.
- در 70 سالگی یاد گرفتم كه زندگی مساله در اختیار داشتنِ كارتهای خوب نیست؛ بلكه خوب بازی كردن با كارتهای بد است.
- در 75 سالگی دانستم كه انسان تا وقتی فكر میكند نارس است،
به رشد و كمال خود ادامه میدهد و به محض آنكه گمان كرد رسیده شده است، دچار آفت میشود.
- در 80 سالگی پی بردم كه دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است.
- در 85 سالگی دریافتم كه همانا زندگی زیباست.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
3 087
اوستاد سعید منیری حیاتا گوز یومموشدو!
« رضا همراز»
فیرتانالی تبریزین راویسی اوستاد سعید منیری سس سیز – سمیرسیز حیاتا گوز یومموشدو !
رضا همراز
داها آرتیق بیر یازیچی ایله تاریخچی کیمی تانینان شهریمیزین افتخارلاریندان اولان اوستاد سعید منیرینین آدین بوگون گوونج حیسی ایله چکه بیلریک.
اوستاد سعید منیری ۱۳۰۳نجی ایلین بهمن آیینین آلتینجی گونونده تبریزده «منجم» خیاوانینین «چوخورلار» محلهسینده آنادان اولموشدور. او، ائله همین اوجا تبریزده آیاق توتوب، بویا – باشا چاتمیشدیر. میللی حوکومت ایش اوستونه گلدیکده کونوللو اولاراق، اونلارا قوشولوب اوز آتشین شعرلری هابئله یازیلاری ایله اونلاردان حمایت ائتمیشدیر.
سعید منیری واختی ایله آذربایجان گوندهلیینده غلطگیر و رئداکتور کیمی وظیفه داشیمیشدیر. آنجاق فرقه دئوریلدیکده سیاسی جریانلار سبب اولموشلارکی، او بیر آیاغی گله، بیر آیاغی گلمهیه تهرانا کؤچسون. ماراقلیدیر کی اوستاد تهراندادا اؤز ادبی – اجتماعی چالیشمالارین قیراغا قویماییب، ائله بوگونه کیمی یازیب – یاراتماغا دوشونموشدور. اوستاد منیرینین بو گونه قدر چاپ اولان اثرلرین بئله سیرالاماق اولار :
۱- آخرین نامه : سکگیز داستاندان عیبارت اولان بو اثر ۱۳۳۷نجی ایل آذربایجان روزنامهسینین نشر سیراسیندا ۱۴۴ صحیفه ده نشر اولونموشدور. ماراقلیدیرکی کیتاب نشر اولاندان سونرا، ائله بیر استقبال اولونموشدور کی ایندی اونون نسخهسیندن بیریسین ده تاپماق بیر اوقدر راحات دئییل.
۲- تبریز مه آلود : اوردوبادلی محمّد سعیدین شاه اثرین تورکجه دن فارسجایا دؤرد جیلد ده چئویرمیشدیر. همین اثر ۷۹نجی ایل تانینمیش یازیچی اوستاد رحیم رئیسنیانین قلمی ایله ایکی جیلدده فارسجایا چئوریلدی. بو دؤنه کی چاپدا، نه ایسه اوستاد رئیسنیا اؤنجه کی چاپا یعنی سعید منیرینین ترجمهسینه اصلاً اشارهسی اولمامیشدیر !
۳- تبریز طوفانی : گؤزل بیر رمان کی دؤرد جیلده یئر وئریلمیشدیر. بو رومانین بیر جیلدی چاپ اولسادا، تاسفله اوچ جیلدی هله لیک چاپ ایمکانی تاپابیلمهمیشدیر. بیلیریک کی شانلی مشروطه انقلابینین حاقیندا یازیلان اثرلر سیراسیندا «دومانلی تبریز» یگانه روماندیر کی اوردوبادلی محمّد سعیدین قلمی ایله یازیلمیشدیر. اوستاد سعید منیری ده فیرتانالی تبریز (تبریز طوفانی) اثرینده آذربایجاندا باش وئرن میللی حوکومتین ایشلرین (تبریز طوفانی) عنوانی ایله قلمه آلمیشدیر. او، بو رومانیندا بیزیم قدر شخصیتلریمیزی تانیتدیراراق، بیر چوخ اونودولموش یئر آدلارین دا اوستادلیقلا قئیده آلمیشدیر. «فیرتانالی تبریز»ین بیرینجی جیلدینده آدلاری گلن قهرمانلارین آدلارین بئله گؤسترمک اولار : (حسین بیزو، هلال ناصری، حاجی آقا، میرزه نورالله خان یکانی، حسن قره بوغ، اخگر، آرامائیس، امیر حشمت نیساری، علی قوچی، رهایی،ساری قولوخان، شازدا خانیم، میرجعفر پیشهوری و آرداش آوانسیان. او بو شخصیتلردن علاوه بیر سیرا دا باشقا قونولاردا آرتیرمیشدیرکی اؤزلوکلرینده داها اؤنم داشیمیشدیر. بو دیرلی اثر ۲۱ بؤلومده ترتیب وئریلمیشدیر . اثر ۵۷۷ صحیفه ده تهرانین نشر علمی واسطهسی ایله ۱۳۸۲نجی ایل چاپ اولموشدور. تبریز طوفانینین باشقا جیلدلرینده گلن شخصیتلردن بونلاری گؤسترمک اولار: (سلیمان امینی، غلام یحیی دانشیان، صادق پادگان، محمّدلوی عباسی و…)
۴- میرزه باغیر حاجیزاده : تبریزین گؤرکملی تئاتر اوستادینین یاشاییش و یارادیجیلیغینا عاید بیر رومان. بو رومانین بیرینجی چاپی تهرانین فرزانه انتشاراتی طرفیندن ۶۱نجی ایل ۱۶۷ صحیفه ده تهراندا چاپ اولموشدور. بو چاپا ایکی مقدمه داخیل ائدیلمیشدیر. بیرینجیسی رحمتلی اوستاد محمّدعلی فرزانه طرفیندن، ایکینجیسی ایسه یازار طرفیندن. بو اوخومالی رومانین ایکینجی چاپی ۲۴۰ صحیفه ده نشر علمی طرفیندن ۷۹نجی ایل بیر سیرا علاوهلرله تهراندا یئنی دن چاپ اولموشدور. بو چاپا نه ایسه رحمتلی اوستاد فرزانهنین مقدمهسی حذف اولونموش، اونون یئرینه ایسه رحمتلی محمود احیائینین «چیستا» درگیسینده بیرینجی چاپا گؤره یازدیغی بیر مطلبینه یئر آچیلمیشدیر. ماراقلیدیر کی اوستاد منیری بو رومانی یازاندان سونرا بیر نئچه نفر ده حاجی زادهیه گوره اوز خاطیره یا ملاحظهلرین یازمیشلارکی بو قلم اییهلرین گؤسترمک اولار :۱- احد فرهنمدی ۲- دکتر سیروس برادران شکوهی ۳- اوستاد محمّد علی فرزانه ۴- ناصر منظوری.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
3 087
هاینریش بل
چهره غمگین من
اثری بی نظیر و ستودنی از هاینریش بل، نویسنده آلمانی
راوی مرد جوانی است که تازه از زندان آزاد شده است و اکنون در ساحل بندری متروک سرگرم تماشای کاکایی هاست.
ناگهان دستی از پشت روی شانه اش قرارمی گیرد
- با من بیایید
صاحب صدا پاسبانی است با قیافه جدی ، به گاو وحشی می ماند که سالهاست جز قانون نشخوار نکرده است
جوان می پرسد
- دلیل بازداشت من چیست؟
پاسبان خیلی کوتاه جواب می دهد:
- «قیافه غمگین شما» طبق قانون شما موظفید که احساس خوشبختی کنید.
پاسبان مرد جوان را به پاسگاه می برد و بازجویی آغاز می شود. او را تا حد مرگ کتک می زنند و بعد به جرم داشتن قیافه غمگین به ده سال زندان محکوم اش می کنند. همچنانکه پیش از آن به دلیل داشتن چهره ای بشاش به پنج سال زندان محکوم شده بود.
داستانی گزنده بر ضد یک رژیم تمامیت خواه و توتالیتر، رژیمی که بی شرمانه در تمام شئونات زندگی شهروندان و درروابط خصوصی افراد جامعه دخالت می کند.
پاسبان نماد چنین رژیم هایی است. پاسبانی که کاری ندارد آیا قوانین درست هستند یا نه. بلکه وظیفه او تنها اجرای بی چون و چرای قوانین است. ماموراست و معذور!
دراین داستان همه شهروندان باید قانون را مو به مو اجراکنند. هر کس مخالف باشد خوک خیانتکار نامیده میشود و بی درنگ سروکارش با قانون می افتد. اگر سری ازمیان سرها بلند کند باید آن را سرکوب کرد. منتقد جایی درچنین نظام هایی ندارد. همه باید بترسند. چون زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد.
*هاینریش بل* می پرسد: در چنین جامعه ای که انسان را زمانی به دلیل چهره غمگین و زمانی دیگر به علت بشاش بودن محکوم می کنند تکلیف شهروند بیچاره چیست؟
و خود پاسخی دردناک می دهد:
«باید کوشید که اصلاً چهره ای نداشت»
این است که در نظام های تمامیت خواه افراد همیشه با دروغ و ریا و با ماسک زدن بر چهره، مبتلای چندشخصیتی می شوند. چند چهره اند و بی صفت! هیچ وقت نمی توان آنها را متمایز و متفاوت دید. چون رمه سازی و ترویج گله منشی یکی ازاصول بنیادین چنین سیستم هایی است.
می توان بسی بیش ازاینها از هاینریش بل آموخت. میتوان یاد گرفت که چگونه در جامعه بی صفت و چند چهره که همه نقاب زده اند از خود مراقبت کرد.
به قول *میشل فوکو*، میتوان حمایت از خود را جایگزین حفاظت از خود کرد.
اصالت انسانی را پاس داشت و هرزه نرفت.
میتوان از *برشت* هم یاد کرد. نمایشنامه گالیله را در سال هزارو نهصد و سی وهشت به پایان رساند.
در این اثر ماندگار پرسشی را پیش میکشد: مسئولیت طبقه روشنفکر در روزگاری که ستم حکم می راند چیست؟؟؟؟؟
پاسخ برشت این است:
حقیقت را اشاعه دادن.
اما دردورانی که ترس بر همه جا مستولی است از چه راهی می توان حقیقت را اشاعه داد؟
برشت جواب می دهد:
«ازهر راهی که میسر باشد. حتی از طریق غیر قانونی.
وفاداری به خویشتن، حمایت ازخود، پایبندی به حقیقت، حفظ صدای خود به شیوه
آلبر کامو.!!
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
3 087
هاینریش بل
چهره غمگین من
اثری بی نظیر و ستودنی از هاینریش بل، نویسنده آلمانی
راوی مرد جوانی است که تازه از زندان آزاد شده است و اکنون در ساحل بندری متروک سرگرم تماشای کاکایی هاست.
ناگهان دستی از پشت روی شانه اش قرارمی گیرد
- با من بیایید
صاحب صدا پاسبانی است با قیافه جدی ، به گاو وحشی می ماند که سالهاست جز قانون نشخوار نکرده است
جوان می پرسد
- دلیل بازداشت من چیست؟
پاسبان خیلی کوتاه جواب می دهد:
- «قیافه غمگین شما» طبق قانون شما موظفید که احساس خوشبختی کنید...
بو یازینین آردینی ادبیات سئونلر کانالیندا اوخویون.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Уже доступно! Исследование Telegram 2025 — ключевые инсайты года 
