why me?

‏دلم میخواد تو شهری زندگی کنم که، صبح های رشت، غروب کیش و شب های تهران رو داشته باشه.

رهایی

پُر شدم از حرفایی که گفتنشون دیگه چیزی رو تغییر نمیده.

اگر از من بپرسند: سلام مهم‌ تر است یا خداحافظی؟ قطعا خواهم گفت: خداحافظی… من سال ‌هاست نمیدانم کجا، به چه دلیل و چگونه رها شدم.

‏سخت ترین تصمیم ؟؟ بنظرم رها کردن تو اوج خواستن ؛ میتونه برای همیشه غمگینت کنه

و مهم نیست واژه‌ها چقدر زیبا به گوش برسند، رفتار همیشه نشان می‌دهد که تو در زندگی کسی چه جایگاهی داری.

از پَسِ اشک‌ها، لبخند تابید، کمی چروکیده.

طاعون | آلبرکامو

همه چیزهای از دست‌رفته یک روز برمیگردند اما درست وقتی که یاد می‌گیریم بدون آن‌ها زندگی کنیم.

همه نام‌ها، ژوزه ساراماگو

از گابریل گارسیا پرسیدند: اگر بخواهی کتابی صد صفحه‌ای درباره امید بنویسی، چه می‌نویسی؟ گفت: "۹۹ صفحه را خالی می گذارم صفحه آخر، سطر آخر می نویسم: یادت باشه دنیا گرد است، هر وقت احساس کردی به آخر رسیدی شاید در نقطه شروع باشی. زندگی ساختنی است، نه ماندنی، بمان برای ساختن، نساز برای ماندن. منتظرنباش کسی برایت گل بیاورد، خاک را زیر و روکن، بذر را بکار، از آن مراقبت کن، گل خواهد داد."

«گریه کن: این اشک‌ها گلبرگ‌های قلب‌اند.» ‏- پل الوار.

هر چه در پى‌اش بدوى، از تو مى‌گريزد. آرام كه بگيرى، مى‌آيد. گاهى هم نمى‌آيد، اما تو آرام گرفته‌ای.

هر رنجی، لباسی‌ست بر تنِ فهمی که هنوز نرسیده. ـ مولانا

امیدوارم همان خیالی را بپوشی که بافته‌ای

دست ها