.....کلبه شعر.....

هزار آیینه می‌رویَد به هر جا می‌نهی پا را همین‌قدر ازتو می‌دانم:هوایی کرده‌ای ما را سحَر می‌لغزد از سرشانه‌هایت تا بیاویزد به گِرد بازوانت باز، بازوبندِ دریا را میان چشم‌هایت دیده‌ام قد می‌کشدباران و اندوهی که وسعت می‌دهد بی‌تابیِ ما را شمردم بارها انگشت‌هایم را، بگو آیا از اول بشمرم بر روی چشمم می‌نهی پا را؟ من ازطعم دو‌بیتی‌های باران‌خورده لبریزم کنار اشک‌هایم می‌شود آویخت دریا را شب و آشفتگی بادستهایت می‌خورد پیوند زمین گم می‌کند در شیب سرگردانی‌ات ما را تمام راه پر می‌گردد از آوای سرشارت و باران می‌تکانَد اشتیاقِ اطلسی‌ها را @hamnafasane1

با تو اگرچه صاحب آن خنده نیستم جمع است خاطرم که پراکنده نیستم تو دختر هزار و یک افسانه ای و من لب می‌گزم که حیف... نویسنده نیستم حاکم تویی و حکم تو دل‌کندن از من است دل-گرچه- باختم به تو ... بازنده نیستم تو " آن" من شدی و پس از آن ببین که من یک لحظه‌ام... گذشته و آینده نیستم خودکامه، انحصارطلب، مستبد، حسود... در عشق برخلاف تو بخشنده نیستم! گفتی که امتحان کن و یک شب مرا مبین من مرد امتحان تو، شرمنده نیستم . . . @hamnafasane1

می نویسم فاتح غم هاست, میدانی چرا ازتو شوری در دلم برپاست ,میدانی چرا این دلیل از تو گفتن برکسی پوشیده نیست مینویسم چَشمِ تو زیباست ,میدانی چرا قصه یِ دلدادگی و قصه یِ آوارگی اولش هم آخرش پیداست میدانی چرا از کسی پنهان نبوده از تو هم پنهان مباد این قلم هم عاشق رویاست میدانی چرا آنچه من حس میکنم شاید نمیداند ولی می نویسم آخر دنیاست میدانی چرا در سرم پیچیده یک دردِ به ظاهر مشترک مثلِ موجی در دلِ دریاست میدانی چرا.... @hamnafasane1

هی شعر پشت شعر ،،،دلم وا نمی شود این شعرها بدون تو زیبا نمی شود در خلوت شلوغ خودم باز بی کسم «تنها» ،میان جمعیتی جا نمی شود من هم شدم «شما» ؟! نه عزیزم نمی شود آخر بدون تو که «من» ... «ما» نمی شود ! می خواستم تو «او» بشوی مثل دیگران می خواستم به جان تو ... اما نمی شود یاد تو مثل کوه ... دل من شبیه باد من رفتم و نشسته دلت پا نمی شود دارا شدی و چتر خریدی برای من سارای زیر چتر که سارا نمی شود ! دربند و هفت تیر و مصلّا کنار تو ... بی تو بهشت جای تماشا نمی شود گشتم ... نگرد ... نیست ... کسی مثل ما دوتا عاشق نبوده ... نیست ... نه ... پیدا نمی شود @hamnafasane1

احساس‌ناب‌من به تو، جز اشتياق،چيست؟ با نقشه ! عاشقت شـــده ام،اتفاق چيست؟ شاعر نبوده ای کـــه بفهمی چـــه می کشم عاشق نبوده ای کـــه بدانــی فراق چيست با يـــک نظر، دل از همه ی شهر می بــــری حکـــــم دل رميده و چشمان زاغ چيست؟ بگــــذار تا کــه شهره شوم... در وفای عهد جان، در ازای دلبر سيمينه ساق، چيســت؟ مـــــن با توام... اگــر که فراموش کرده ام افسوس‌و رنج‌و غصه‌و اندوه‌و داغ‌چيست بانوی شعـــــــرهای منــی... تا ابــــــد بمان تاهيچکس نداند از اين پس، طلاق‌چيست #محسن_نظری @hamnafasane1

هی فکر می کنم که چگونه؟ چرا؟ چطور؟ من سال هاست گریه نکردم، شما چطور؟ من سال هاست عاشق چشمی نبوده ام حالا نگاه کن منِ پر ادّعا چطور... . بگذشتم از غرورم و با چشم های خیس ساکت نشسته ام که بفهمم تو را چطور... . وصفت کنم الهه ی پنهان میان شعر شیطان بخوانمت؟ نه... فرشته؟ خدا چطور؟ . این کوچه ها به غربتم اقرار می کنند اینها که دیده اند به دیوارها چطور.... . هی فکر می کنم که چه شد عاشقت شدم؟ هی فکر می کنم که چرا؟ کِی؟ کجا؟ چطور؟ @hamnafasane1

جسمی شکسته و روحی پر از خراش.... عاشق نمی شوم دلواپسم نباش..... دستانی از تهی، پاهایی از ورم..... فکر مرا نکن، امروز بهترم..... حال مرا مپرس چیزی مهم که نیست.... این دل شکستگی اقرار بی کسی ست.... در گیر من مشو همدم نمی شوم.... حوا مرا ببخش آدم نمی شوم..... تقصیر من نبود، نه من نه بخت خود..... تو عشق خط زدی، من خواستم نشد.... درگیر عادتم، سرگرم خود شدم...... در مرز یک سکوت، دیگر نه تو نه من... از پشت این سکوت از این نقاب و نقش.... حال مرا ببخش، جرم مرا ببخش.... امروز بهترم .....حوا بیا ببین..... دلتنگ من مباش...من مرده ام ، همین.... شکل خودم شدم تلخ و بدون ره... در انتهای خویش حال مرا بفهم.... @hamnafasane1

قول دادی که بیایی و کنارم باشی👌 همدم و هم نفسِ این دل زارم باشی قول دادم همه جا چشم به راهت باشم قول دادی که تو هم یار و نگارم باشی بی قراری نتوانم نکنم چون موجم مثل دریا بشوی کاش قرارم باشی تو خودت گفتی عزیزم که زمستان طی شد با گل و سبزه بیایی و بهارم باشی👌 عاقبت با چه زبانی به تو گویم بانووو با کسی غیر خودم دوووست ندارم باشی می زنم می شکنم هر که هوای تو کند🙈 به خدا با احدی گر بگذارم باشی ... @hamnafasane1

طوری دلم گرفته که باید تو وا کنی !😔 یعنی چنان شکسته که باید دعا کنی👌 گفتی یک انتخاب کنم بین عشق و شعر ماندم چطور از دلت آمد جدا کنی ؟👏 گفتی دلم یکی ست و دلدار هم یکی افسوس قادری که یکی را دو تا کنی ...🙈 با دیگران که دید تو را چشم ،گفتمش: هر کس خطا کند تو نباید خطا کنی! جسمت از آهن است دلت سنگ بی بها حتی اگر که رویه ی خود را طلا کنی با احتیاط حمل نکردم ولی دل است‌ دل عهد نیست بشکنی از نو بنا کنی نفرین شده ست ذکرم وبی فاصله دعا یارب مباد حاجت ما را روا کنی . . . ! @hamnafasane1

نه سراغی، نه سلامی...خبری می‌خواهم قدر یک قاصدک از تو اثری می‌خواهم خواب و بیدار، شب و روز به دنبال من است؛ جز مگر یاد تو یار سفری می‌خواهم؟ در خودم هرچه فرو رفتم و ماندم کافی‌ست رو به بیرون زدن از خویش، دری می‌خواهم بعد عمری که قفس وا شد و آزاد شدم تازه برگشتم و دیدم که پری می‌خواهم سر به راهم، تو مرا سر به هوا می‌خواهی پس نه راهی، نه هوایی، نه سری می‌خواهم چشمِ در شوق تو بیدارتری می‌طلبم دلِ در دام تو افتاده‌تری می‌خواهم در زمین ریشه گرفتم که سرافراز شوم بی تو خشکیدم و لطف تبری می‌خواهم... @hamnafasane1

بگذار قیامت بکنم چند دقیقه با بغض،نگاهت بکنم چند دقیقه😔😔 یک عمر به پای تو نشستم گله ای نیست بگذار شکایت بکنم چند دقیقه بنشین که شکایت کنم از باعث این عشق با چشم تو صحبت بکنم چند دقیقه می گفت پدر گریه نباید بکند مرد سخت است رعایت بکنم چند دقیقه رسم است که خنجر بزند دوست به پشتم بگذار رفاقت بکنم چند دقیقه👌👌 صدبار به پای تو بیفتم دم رفتن احساس لیاقت بکنم چند دقیقه وقتی بروی آخر دنیاست برایم #بگذاااار قیامت بکنم چند دقیقه ... @hamnafasane1

مخدّر است طنین صدای بعضی ها درست می بردت تا فضای بعضی ها نفس به سینه ات آوار می شود ناگاه اگر که بر سرت افتد هوای بعضی ها رئوف باش شبیه خدای خوب خودت نه کوه خشم شبیه خدای بعضی ها اگر که رفته ام این راه را یقین دارم که روز حادثه پل گشته پای بعضی ها خراب شد همه ی شهرهای زیبامان که پایتخت شود روستای بعضی ها ز یاد سفره ی افطار ما نه تنها نان که رفت خاطره ی ربّنای بعضی ها بنای خانه ی ما کج شده ست میدانم شکسته است یقین گونیای بعضی ها نه پر نمی شود اصلا نه با سفر نه به عشق درون سینه ی تنگ تو جای بعضی ها @hamnafasane1

قول دادم به خودم با تو مدارا نکنم عشق را بار دگر از تو تمنا نکنم فصل بی برگی و تاراج خزانم که رسید!! حسرت قطره ی آبی، به تو پیدا نکنم درد دنیا بخرم بر تن ویران شده ام زخم دل دست تو نسپرده، مداوا نکنم چشمم از شورش باران تو کم سو شده است عهد کردم که دگر گریه ی بیجا نکنم باغبان شاهد پژمردن هر برگ من است خار هم گر که شوم، همهمه برپا نکنم برو خوش باش و به حالم پوزخندی بنواز من گدایی ِ نوازش، ز تو اینجا نکنم ... @hamnafasane1

نباشی خسته ام، سردم، پریشانم، گلِ سُوری! چه می دانی تو از اندوهِ پنهانم، گل سُوری! بهاری، سبزه ای،گرمای دستی-ها چه می گویم؟ زمستان در زمستان در زمستانم، گل سُوری کسی پُر میکند از خویش آیا نقطه چینم را؟ چه خواهشهای سنگینی، چه می دانم گل سُوری تبِ عشقِ کسی، هرگز به هذیانم نخواهد بُرد خیالت جمع، من میزانِ میزانم، گل سُوری اگر از درد و از عشق و جنون و گریه می گویم من از"هم سفره هایم"رو نگردانم، گل سُوری دلِ دل نازکی دارم، مپرس از حال و روزِ من مرا کم تر، مرا کم تر ، بگریانم، گل سُوری... @hamnafasane1

آمد به خیالم ، به کنارم که نیامد !😔 دیوانه سرِ قول و قرارم که نیامد بیرون زدم از خانه به آوارگی شهر😔 خود را به نسیمی بسپارم که نیامد شهری پُرِ صورت ولی از عاطفه خالی این چهره و آن چهره، به کارم که نیامد جز سقف چه آوار بریزم به سری که بر خاک نیفتاد و به دارم که نیامد تا صبح من و کوچه و دلشوره ی باران می گفت، ببارم که ببارم که نیامد ... @hamnafasane1

بانو! نمیخواهی که قلبت مال من باشد؟ چشمت برای لحظه ای دنبال من باشد؟ تومثل خورشیدی و من دور تو می گردم آری! خدا میخواست، این اقبال من باشد دنیا پر از شاعر شد از فردای میلادت حق می دهم دنیا پر از امثال من باشد باخواجه حافظ ، فال می گیرم،... پر از بغضم یعنی نباید اسم تو ، در فال من باشد؟ آهوی تک خالی که هرکس عاشقش می شد شاید مقدر نیست ، در چنگال من باشد این بار، دیگر، دام در راهت می اندازم عشق تو "باید" طالع امسال من باشد @hamnafasane1

بيا عهدى كنيم امروز ، روز اول ديدار اگر رفتيم بى برگشت ، اگر مانديم بى منت خودت شايد نميدانى چه كردى با دلم اما دل يك آدم سر سخت را بردى ، خدا قوت ... #سید_تقی_سیدی @hamnafasane1

گر تو شیرین زمانی نظری نیز به من کن که به دیوانگی از عشق تو فرهاد زمااانم #سعدی @hamnafasane1

چشمان تو بازارچه ی نازفروشی است یک عالمه دل پیش تو سرگرم خرید است #جواد_مزنگی @hamnafasane1

در من دلسنگ، شور انتظار انداختی ماهی مرداب را در جویبار انداختی عشق، اقیانوس آرامی که میگفتی نبود قایقم را در مسیر آبشار انداختی ! فکر میکردم جواب نامه‌ام را میدهی نامه را بی آنکه بگشایی کنار انداختی عشق بر "جانم" حکومت می کند ای روزگار در سرم بیهوده سودای فرار انداختی آخر ای عاقل به کار عشق روگردان شدی خوب شد، یک بار عقلت را به کار انداختی