ru
Feedback
(مهارتهای سلامتی و توانمندی)

(مهارتهای سلامتی و توانمندی)

Открыть в Telegram

راویسانا نویسنده مترجم مربی مهارت های زندگی توسعه فردی کسب و‌کار خودشناسی؛ محقق و تسهیل گر @salamatib_ad

Больше
821
Подписчики
-124 часа
-27 дней
-1030 день
Архив постов
از درد آمده‌ام... من از درد آمده‌ام... از جاده‌هایی که هر سنگشان، روایتی از اشک بود؛ از شب‌هایی که سکوت، بلندتر از هر فریادی در جانم می‌پیچید؛ از تنهایی‌هایی که نه با نبودن انسان‌ها، بلکه با دور افتادن از حقیقت خویش آغاز می‌شد. من از تلخی آمده‌ام؛ از جامی که بارها نوشیدم تا دریابم هیچ تلخی، جاودانه نیست؛ که هر زخمی، اگر با آگاهی نگریسته شود، به دریچه‌ای برای دیدن نور تبدیل خواهد شد. من از شکست آمده‌ام، اما نه برای روایت شکست؛ بلکه برای آنکه بگویم هر بار که فرو ریختم، خداوند مرا به گونه‌ای دیگر بنا کرد. هر بار که گمان کردم پایان رسیده است، آغازی در پس پرده انتظارم را می‌کشید. من از تاریکی آمده‌ام، تا شهادت دهم که تاریکی، دشمن نور نیست؛ رحمی است که تولد روشنایی را در خود پنهان کرده است. اگر شب نبود، هیچ‌کس قدر سپیده را نمی‌دانست؛ و اگر رنج نبود، انسان هرگز معنای رحمت را درک نمی‌کرد. اکنون با عشق آمده‌ام... نه عشقی که وابسته به بودن یا نبودن کسی باشد؛ بلکه عشقی که از سرچشمه هستی می‌جوشد؛ عشقی که قضاوت نمی‌کند، نمی‌ترساند، مالک نمی‌شود، بلکه تنها می‌تابد، همانند خورشید که بر گل و خار، یکسان نور می‌افشاند. با شیرینی آمده‌ام؛ نه شیرینی فراموش کردن گذشته، بلکه شیرینی آشتی با آن. زیرا دریافته‌ام که هیچ زخمی بیهوده نبود، هیچ اشکی گم نشد، هیچ دعا و آهی در این جهان بی‌پاسخ نماند. آمده‌ام تا شاید با هم، پرده‌های فراموشی را کنار بزنیم؛ تا به یاد آوریم که پیش از آنکه نامی داشته باشیم، نور بودیم؛ پیش از آنکه ترس را بیاموزیم، عشق را می‌شناختیم؛ پیش از آنکه مرزها ما را از هم جدا کنند، همه از یک حقیقت و یک نفس بودیم. به یاد آوریم که روح، هرگز پیر نمی‌شود؛ هرگز زخمی نمی‌ماند؛ هرگز نمی‌میرد. روح، تنها گاهی خود را در هیاهوی ذهن فراموش می‌کند و در انتظار لحظه‌ای است که دوباره صدای خویش را بشنود. شاید تمام سفر زندگی، نه برای یافتن چیزی تازه، بلکه برای به یاد آوردن همان حقیقتی باشد که همیشه در درونمان حضور داشته است. بیایید شادی را دوباره از زیر آوار اندوه بیرون بیاوریم؛ شادی‌ای که نیازمند دلیل نیست؛ زیرا طبیعت روح، شادی است و غم، تنها ابری گذرا بر آسمان بی‌کران آگاهی. بیایید به جای جنگیدن با تاریکی، چراغی روشن کنیم؛ به جای نفرین زخم‌ها، پیامشان را بشنویم؛ به جای ترس از آینده، در اکنونِ مقدس نفس بکشیم. شاید بزرگ‌ترین معجزه این باشد که انسان، در میان تمام شکست‌ها، هنوز بتواند عشق بورزد؛ هنوز بتواند ببخشد؛ هنوز بتواند امید را انتخاب کند. اگر امروز در این لحظه کنار هم ایستاده‌ایم، شاید دعوتی خاموش از سوی جهان هستی باشد؛ دعوتی برای بازگشت، نه به مکانی دور، بلکه به خانه‌ای که همیشه در قلبمان بوده است. و آنگاه خواهیم فهمید که هیچ دیداری اتفاقی نیست، هیچ رنجی بی‌معنا نیست، هیچ عشقی گم نمی‌شود، و هیچ روحی هرگز تنها نیست. پس بیا... دست در دست نور بگذاریم، بارهای کهنه را بر زمین بنهیم، و با قلبی سبک، سفر بیداری را از نو آغاز کنیم. زیرا ما از درد آغاز نشده‌ایم؛ ما از عشق آفریده شده‌ایم. درد تنها معلمی بود که راه بازگشت به عشق را به ما نشان داد. تیر 1405 با مهر، نور و آگاهی راویسانا .

به نام خداوند بخشنده مهربان فرارسیدن ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و یاران وفادارش را در تاسوعا و عاشورا، به همه آزادگان و حقیقت‌جویان جهان تسلیت عرض می‌کنیم. کربلا تنها یک واقعه تاریخی نیست؛ مدرسه‌ای زنده برای بیداری دل‌ها و اندیشه‌هاست. امام حسین(ع) به ما آموخت که انسان می‌تواند در سخت‌ترین شرایط نیز آزاد بماند، حق را انتخاب کند و در برابر ظلم، جهل و انحراف بایستد. پیام عاشورا، دعوتی عمیق به تفکر، آگاهی و مسئولیت‌پذیری در مسیر حقیقت است. امام حسین(ع) با قیام خود نشان داد که زندگی واقعی، زندگی در مسیر عزت، صداقت، عدالت و بندگی خداوند است. عاشورا یادآور این حقیقت است که انسان اگر با بصیرت و ایمان زندگی کند، حتی در میان سختی‌ها نیز می‌تواند چراغ هدایت برای دیگران باشد. در این ایام معنوی، بیاییم لحظه‌ای درنگ کنیم و از خود بپرسیم: سهم ما از پیام عاشورا چیست؟ آیا در زندگی خود راه آزادگی، حقیقت‌طلبی و مسئولیت در برابر جامعه را دنبال می‌کنیم؟ یاد و نام امام حسین(ع) تنها با سوگواری زنده نمی‌ماند، بلکه با اندیشه، اصلاح خویش و حرکت در مسیر ارزش‌های الهی او زنده و جاری می‌شود. امید که با تأمل در پیام کربلا، دل‌هایمان روشن‌تر، اندیشه‌هایمان بیدارتر و گام‌هایمان استوارتر در راه حق و انسانیت باشد. گروه توسعه فردی «راز ققنوس» «راویسانا» .

دلیل اصلی ایجاد خلط های زائد در بدن @salamatib

9 هورمونی که بدن انسان را متعادل نگه می‌دارد @salamatib

ژنرال مایکل فلین در این ویدیو می گوید: بدن را پر از فلزات کرده اند (بوسیله واکسن ها) چه اتفاقی می افتد اگر به آن فرکانس زده شود؟ (کنترل و مرگ م.) این هدف شیطان است از شر فلزات در بدن خلاص شوید و اهداف شیاطین را به هم زنید @salamatib

روش، خارج کردن عفونت دندان مواد لازم تخم تره روغن زیتون آجر آهن بسیار داغ @salamatib

دلیل اصلی غلبه اخلاط زا‌ئد در بدن @salamatib

ببینید نوشابه بعد از گذشت روزهای متوالی چه شکلی میشه.تا جایی که ممکنه این سم رو وارد بدنتون نکنید. @salamatib

کانال ما در بله 📲✨ .

. ما قضاوت می‌کنیم، خود را بر حق می‌دانیم، از پذیرش و درک دیگری می‌گریزیم، و دیوارهای بلند خودخواهی را پیرامون خویش بنا می‌کنیم. در جایی ایستاده‌ایم که انسان، انسان را تاب نمی‌آورد؛ نه تفاوت را می‌پذیرد، نه حضور دیگری را، و نه حتی جریان طبیعی زندگی را. اما در همین حال، از عشق سخن می‌گوییم، آرامش را طلب می‌کنیم، و در جست‌وجوی انسانیت هستیم. حال آنکه عشق، در رها کردن قضاوت‌ها متولد می‌شود؛ آرامش، در پذیرش آنچه هست شکوفا می‌گردد؛ و انسانیت، زمانی جان می‌گیرد که به جای اثبات خویش، دلی را درک کنیم و دستی را بگیریم. شاید آغاز بیداری آن لحظه باشد که کمتر داوری کنیم، بیشتر بفهمیم، کمتر خود را محور جهان بدانیم، و بیشتر آینه‌ای برای نور، عشق و مهربانی باشیم. زیرا راه رسیدن به آرامش، از تغییر جهان نمی‌گذرد؛ از دگرگون شدن قلب انسان آغاز می‌شود. گروه توسعه فردی رازققنوس | راویسانا 🌱✨ . @razeghoghnos

🦋🍃🌿 بزرگ‌ترین باری که انسان بر دوش می‌کشد، این باور است که باید همه‌چیز را خودش کنترل کند. سال‌ها تلاش می‌کند قوی باشد؛ پاسخ همه پرسش‌ها را بداند، راه همه مسیرها را پیدا کند، و هرگز نلغزد و اشتباه نکند. اما روزی فرا می‌رسد که درمی‌یابد بخش بزرگی از رنج‌هایش، از همین تلاش بی‌پایان برای کنترل زندگی سرچشمه گرفته است. تحول واقعی از جایی آغاز می‌شود که دیگر با ناتوانی‌های خود نجنگی؛ نه از سر تسلیم به ضعف، بلکه از سر صداقت با حقیقت وجود خویش. اینکه بپذیری همیشه نمی‌دانی، همیشه نمی‌توانی، و همیشه بر همه چیز مسلط نیستی. و شگفت آنکه درست در همین پذیرش، بار سنگینی از شانه‌هایت برداشته می‌شود. انسان تا زمانی که از زخم‌ها، ترس‌ها و درماندگی‌هایش می‌گریزد، اسیر همان‌ها باقی می‌ماند. اما هنگامی که با شهامت به آن‌ها نگاه می‌کند، چیزی برای پنهان کردن نمی‌ماند. در آن لحظه، سکوتی عمیق و دگرگونی‌ای لطیف در درون متولد می‌شود؛ نه حاصل زور زدن ذهن، نه نتیجه تحلیل‌های بی‌پایان، بلکه میوه رها شدن و اعتماد کردن. انگار لایه‌ای کهنه فرو می‌ریزد و پنجره‌ای تازه رو به آسمان آگاهی گشوده می‌شود. لازم نیست همه چیز را بفهمی. لازم نیست برای هر راز، پاسخی آماده داشته باشی. برخی درها تنها زمانی گشوده می‌شوند که انسان با ندانستن خود آشتی کند. به ناشناخته‌ها خوش‌آمد بگو... به مسیرهایی که هنوز نقشه‌ای برایشان نداری اعتماد کن... و به حکمت پنهان زندگی اجازه بده تو را هدایت کند. زیرا زندگی، بیش از آنکه با زور اراده شکوفا شود، در بستر پذیرش، توکل و اعتماد به جریان هستی گل می‌دهد. آرامش زمانی متولد می‌شود که از تلاش برای کنترل همه چیز دست برداری و بیاموزی که گاهی رها کردن، عمیق‌ترین شکل ایمان است. 💫🕊🌿 گروه توسعه فردی رازققنوس راویسانا

🔹منْ کنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِی مَوْلاهُ، وَ هُوَ عَلِی بْنُ أَبی طالِبٍ أَخی وَ وَصِیی وَ مُوالاتُهُ مِنَ الله عَزَّوَجَلَّ
🔹منْ کنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِی مَوْلاهُ، وَ هُوَ عَلِی بْنُ أَبی طالِبٍ أَخی وَ وَصِیی وَ مُوالاتُهُ مِنَ الله عَزَّوَجَلَّ أَنْزَلَها عَلَیّ 🔸هر آن کس که من سرپرست اویم، این علی سرپرست اوست و او علی، فرزند ابی طالب، برادر و وصی من است؛ ولایت و سرپرستی او حکمی از سوی خداست که بر من فرو فرستاده است 📗فرازی از خطبه غدیر 🔻 دانلود فایل با کیفیت تصویر بالا👇 /45540 Ho'oponopono (هُواوپونوپونو) استاد بابک اشراق رازققنوس

مستند بیداری ذهن @salamatib

🕊 ۱۵ دقیقه تمرین تنفسی پرانایاما برای مدیتیشن عمیق هر روز میتونید انجام دهید... ✨ t.me/salamatib برای عزیزان تون هم بفرستید 🙏🏻🌹 @salamatib

متأسفانه باخبر شدیم پدر محترم دوست و همراه گرامی، سرکار خانم فرشته ایرانی دار فانی را وداع گفته و به دیدار حق شتافته‌اند. این
متأسفانه باخبر شدیم پدر محترم دوست و همراه گرامی، سرکار خانم فرشته ایرانی دار فانی را وداع گفته و به دیدار حق شتافته‌اند. این ضایعه را صمیمانه تسلیت عرض می‌کنیم. از درگاه خداوند متعال، برای روح آن عزیز سفرکرده، علوّ درجات، رحمت و مغفرت الهی مسئلت داریم و برای بازماندگان گرامی، به‌ویژه دختر بزرگوارشان ـ دوست و همراه ارجمندمان ـ صبر، آرامش و اجر جزیل خواستاریم. روحشان در نور و آرامش الهی قرین باد. گروه توسعه فردی رازققنوس . راویسانا . @salamatib

#مقاله چرا ما ایرادات دیگران را بهتر از خودمان می‌بینیم؟ نگاهی روان‌شناختی به یک پدیده رایج انسانی تقریباً همه ما این تجربه را داریم: رفتار نادرست دیگران را سریع، دقیق و حتی با تحلیل‌های عمیق تشخیص می‌دهیم، اما وقتی پای خودمان وسط است، موضوع پیچیده‌تر، مبهم‌تر و قابل توجیه‌تر می‌شود. آیا این نشانه خودخواهی است؟ نه لزوماً. این پدیده ریشه در ساختار طبیعی ذهن انسان دارد. در این مقاله، به بررسی شناختی، هیجانی و تحولی این موضوع می‌پردازیم. ۱. تفاوت در «دسترسی اطلاعاتی» وقتی رفتار دیگران را می‌بینیم، فقط «خروجی» را مشاهده می‌کنیم: کلمات، لحن، تصمیم یا واکنش آن‌ها. اما درباره خودمان به «زمینه‌های درونی» دسترسی داریم: نیت‌ها خستگی استرس سابقه ذهنی فشارهای موقعیتی در روان‌شناسی اجتماعی، پژوهش‌های کلاسیک Lee Ross نشان داده‌اند که ما معمولاً رفتار دیگران را به ویژگی‌های شخصیتی آن‌ها نسبت می‌دهیم (او بی‌مسئولیت است)، اما رفتار خودمان را به شرایط (روز سختی داشتم). این تفاوت، اولین منشأ خطای ادراکی ماست. ۲. ذهن چگونه از «هویت» محافظت می‌کند؟ ما هرکدام تصویری نسبتاً پایدار از خود داریم: «من آدم منصفی هستم»، «من منطقی‌ام»، «من مهربانم». اگر رفتاری از ما سر بزند که با این تصویر سازگار نباشد، تنش روانی ایجاد می‌شود. نظریه ناهماهنگی شناختی Leon Festinger توضیح می‌دهد که ذهن برای کاهش این تنش، به جای تغییر خودپنداره، تفسیر رفتار را تغییر می‌دهد. به بیان ساده: حفظ هویت برای مغز مهم‌تر از پذیرش خطاست. ۳. نقش دفاع‌های ناهشیار از دیدگاه روان‌کاوی، انسان دارای سازوکارهای دفاعی است. Sigmund Freud این دفاع‌ها را به‌عنوان راه‌هایی برای کاهش اضطراب معرفی کرد. یکی از مهم‌ترین آن‌ها «فرافکنی» است: ویژگی ناخوشایندی که نمی‌خواهیم در خود ببینیم، در دیگری تشخیص می‌دهیم. مثلاً فردی که خود میل به کنترل دارد، حساسیت شدیدی نسبت به «کنترل‌گری دیگران» دارد. در این حالت، دیدن عیب دیگران ساده‌تر از پذیرش آن در خود است. ۴. فاصله هیجانی و وضوح شناختی ما هنگام ارزیابی دیگران، معمولاً فاصله هیجانی داریم. اما هنگام ارزیابی خود، شرم، اضطراب یا گناه فعال می‌شود. هیجان شدید، قدرت تحلیل شناختی را کاهش می‌دهد. به همین دلیل است که در مورد دیگران واضح‌تر فکر می‌کنیم. ۵. چرا کلیپ‌های آموزشی درباره همان مشکلی که خودمان داریم را برای دیگران می‌فرستیم؟ این رفتار نیز چند توضیح روان‌شناختی دارد: الف) بیان غیرمستقیم نیاز گاهی ارسال یک ویدیو، امن‌تر از گفتن مستقیم یک احساس است. به جای گفتن: «من از بی‌توجهی ناراحتم» کلیپی درباره بی‌توجهی در رابطه می‌فرستیم. این شکل ملایم‌تری از مطالبه‌گری است. ب) کاهش ناهماهنگی درونی وقتی خودمان در مهارتی ضعف داریم اما درباره آن محتوا منتشر می‌کنیم، ذهن پیام زیر را به خود می‌دهد: «من آگاه هستم، پس بی‌مسئولیت نیستم.» این مکانیسمی برای کاهش فشار درونی است. ج) سیگنال دادن به «خود ایده‌آل» در نظریه خودِ Carl Rogers میان «خود واقعی» و «خود آرمانی» فاصله وجود دارد. ارسال محتوای آموزشی گاهی تلاشی برای نزدیک شدن به نسخه‌ای است که دوست داریم باشیم. ما آنچه می‌خواهیم در خود رشد دهیم، در بیرون تبلیغ می‌کنیم. د) سوگیری نقطه‌کور پژوهش‌های Emily Pronin نشان داده‌اند که افراد سوگیری‌های شناختی را در دیگران راحت‌تر از خود تشخیص می‌دهند. در نتیجه ممکن است صادقانه باور کنیم: «این ویدیو بیشتر به درد تو می‌خورد تا من.» در حالی که مسئله مشترک است. آیا این یعنی ما ریاکاریم؟ نه. این سازوکارها بخشی طبیعی از ساختار ذهن انسان هستند. مشکل از جایی شروع می‌شود که آگاهی به آن‌ها نداشته باشیم. رشد روانی زمانی آغاز می‌شود که بتوانیم: بین «من» و «رفتارم» فاصله ایجاد کنیم بدون فروپاشی عزت نفس، نقص خود را ببینیم به جای فرافکنی، مسئولیت بپذیریم در رویکرد ACT که توسط Steven C. Hayes توسعه یافته، این توانایی با مفهوم «خودِ مشاهده‌گر» توضیح داده می‌شود: توان دیدن افکار و رفتارها بدون یکی شدن با آن‌ها. جمع‌بندی ما ایرادات دیگران را بهتر می‌بینیم چون: فاصله هیجانی داریم به زمینه درونی خودمان دسترسی داریم و آن را توجیه می‌کنیم ذهن از هویت ما محافظت می‌کند دفاع‌های ناهشیار فعال می‌شوند پذیرش نقص شخصی تهدیدکننده است و ما کلیپ‌هایی را که خودمان به آن نیاز داریم برای دیگران می‌فرستیم چون: می‌خواهیم غیرمستقیم حرف بزنیم از تنش درونی بکاهیم به خود ایده‌آلمان نزدیک شویم یا ناخودآگاه فرافکنی کنیم آگاهی از این فرایندها سرزنش نیست؛ آغاز بلوغ روانی است. t.me/salamatib t.me/salamatib @salamatib

💠 🎧 دعای ربنا #استادشجریان @salamatib

💫 خداوندقیام را در ماه رمضان قرار داد و به واسطهٔ مناسبتی که بین نماز و روزه (در قسمت و نور) است، بدان تشویق کرد، تا آنکه شب روزه دار به واسطهٔ نمازش مانند روزش، به واسطهٔ روزه اش باشد. پس به واسطهٔ روز با آن اتحاد پیدا می کند و به واسطهٔ شب، با آن یکی می شود. چنانکه گفته ایم: وقتی قصد ما درست باشد، در باطن با آن عبادت متحد و یکی هستیم. #فتوحات_مکیه #ابن_عربی @salamatib