#اشعار_و_مطالب_زیبای_ادبیات_جهان

در آغوشم هستم! من خود را در آغوش گرفته‌ام، نه چندان با لطافت، امّا وفادار، وفادار... #ساموئل_بکت

افسانه‌های هیمالایایی می‌گویند پرندگان سفید زیبایی هستند که همیشه در پرواز زندگی می‌کنند آن‌ها در هوا زاده می‌شوند. باید پرواز را پیش از آن‌که سقوط کنند یاد بگیرند شاید تو نیز این‌گونه به دنیا آمده‌ای که زمین زیرپایت مدام خالی می‌شود شاید جاذبه‌ی زمین  علیه تو اقامه‌ی دعوی می‌کند و احساس می‌کنی کسی دیگر هستی. برای کسی که در دل سقوط زندگی می‌کند در آسمانی که زیر آسمان همگان است. #جنیفر_سویینی سوینی در سال ۱۹۷۳ متولد شد و در تولند، کنتیکت بزرگ شد . سوینی دارای مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا از کالج هنرهای زیبای ورمونت است و به عنوان دستیار سردبیر DMQ Review فعالیت می‌کند. پس از دوازده سال تدریس در سانفرانسیسکو، به همراه همسرش، چاد سوینی ، شاعر، به کالامازو، میشیگان نقل مکان کرد . او اکنون در کالیفرنیا زندگی می‌کند.

دور و برم ‌را ضعیف‌ها گرفته بودند بجای قوی‌ها، زشتها بجای زیباها، بازنده‌ها بجای برنده‌ها. انگار این سرنوشتم بود که در طول زندگی با این جماعت همنشین باشم. راستش اینکه من از نظر این احمق‌های کندذهن، قوی و جذابم آزارم نمی‌داد. عوض اینکه گلی باشم که زنبورها و پروانه‌ها می‌پسندند، بیشتر مثل پشگلی بودم که مگس‌ها را دور خودش جمع می‌کند. دلم می‌خواست تنها زندگی کنم، وقتی تنها بودم حالم خیلی بهتر بود. اما آنقدر زورم ‌نمی‌رسید که بتوانم خودم را از شرشان خلاص کنم‌. شاید آنها ارباب‌های من بودند: پدرهایی به شکلی دیگر. 📖 ساندویچ ژامبون #چارلز_بوکوفسکی

اریک آرتور بلر با نام مستعار جورج اورول، زاده ی ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ و درگذشته ی ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰، داستان نویس، روزنامه نگار، منتقد ادبی و شاعر انگلیسی بود. او را بیشتر برای دو رمان سرشناس و پرفروشش، مزرعه ی حیوانات و ۱۹۸۴ می شناسند. این دو کتاب بر روی هم بیش از هر دو کتاب دیگری از یک نویسنده ی قرن بیستمی، فروش داشته اند. او همچنین با نقدهای پرشماری که بر کتاب ها می نوشت، بهترین وقایع نگار فرهنگ و ادب انگلیسی قرن شناخته می شود.پدربزرگ او، توماس ریچارد آرتور بلر، یک روحانی بود. خود وی، خانواده اش را با دیدگاه طبقه ی اجتماعی و نه بر مبنای موقعیت موروثی توصیف می کند.جورج اورول، از اکتبر ۱۹۲۰ تا دسامبر ۱۹۲۷ میلادی، در پلیس سلطنتی هند در برمه خدمت می کرد. در آن دوران، برمه، استانی در هند بریتانیا بود. زندگی در محیطی طبقاتی در هند و انگلیس باعث نگاه ویژه ی او به پدیده ی فقر شد؛ موضوعی که مهم ترین عنصر رمان ها و نوشتارهای او را تشکیل می دهد.اورول به دلیل بیماری مزمن ریوی اش در بیمارستان بستری شد. او در همان بیمارستان با سونیا برونل ازدواج کرد.

اندیشه‌ات را با سکس و مذهب و اینترنت و تلویزیون مشغول می‌کنند، و تو در خیالت انسانی آزاد و رها هستی. امّا تا آنجا که من میدانم، تو همان رعیت لعنتی و حقیر هستی! من بر این باورم که کارهای بیهوده و بی‌فایده به این خاطر ادامه دارند که از عصیان مردم می‌ترسند. عقیده‌ای که رواج دارد چنین است که انبوه مردم حیوان‌های حقیری هستند که اگر بیکار بمانند خطر خواهند داشت و بنابراین باید آن‌ها را چنان مشغول کرد که فرصتی برای اندیشیدن نداشته باشند. 📖 رمان 1984 ✍ #جورج_اورول

هم تار و هم عنکبوتم گرفتار در تار خودم گاهی شب‌ها به این فکر می‌کنم که چگونه تمام تارهای بی‌انتها و چسبناک روحم را کلاف کوچکی کنم و بیندازمش در آتش آبی‌رنگی که گاه در ژرفای ذهنم شعله می‌کشد بین خواب و بیداری. #یان_کاپلینسکی برگردان: محمدرضا فرزاد

در آن‌سوی پنجره، آن‌سوی دکل آن‌سوی چرخ‌دستیِ پر از پِهِن و بوته‌ی گل‌مرواریدها آن‌سوی بام طویله که بادِ جنوبِ غرب سه روز آزگار است برگ‌های زبان‌گنجشک را پخشِ هوا می‌کند آن‌سوی درخت سیب، آن‌سوی تمشک‌ها و پرچین‌ها آن‌سوی مرتع مه‌گرفته، آن‌سوی بیشه و ابرها آن‌سوی پاییز، آن‌سوی آسمان، آن‌سوی باد در آن‌سوی این زندگی ناگهان، گل قاصدِ دیربشکفته و تنهایی تن می‌گشاید و با خود می‌برد فکرم از سر و کلام از دهان. #یان_کاپلینسکی

‏با این همه چه سست است این دنیای شریر بزرگ؛ از جنس بالِ پروانه‌هاست. بهاران و شهرهای بزرگ و طاعون‌ها بر فراز تاریخ، شناورند بر فراز تو و من که دلداری می‌خواهیم. ✍ #یان‌_کاپلینسکی برگردان: محمدرضا فرزاد یان کاپلینسکی ‏(زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۴۱، در تارتو – درگذشته ۸ اوت ۲۰۲۱)، شاعر اهل استونی، فیلسوف و منتقد فرهنگی بود

می‌توانستم این کنم یا آن کنم، اما چون کاجی تنها در دشتی بی‌کران در خود زیستم. اکنون چه؟ مهی خاکستری در پیرامون‌ام. مرا صدها بار فراموش‌ام کرده‌اند. صدها بار در گور آرام گرفته‌ام، گوری که شاید اکنون در آن‌ام. می‌دانم خدایان انسان را بدل به شیئی می‌کنند، بی‌آن‌که روح را از او برگیرند. تو نیز بدل به سنگی شده‌یی در درونِ من تا اندوه را جاودانه سازی. #آنا_آخماتووا ترجمه: احمد پوری

من اگر بمیرم چه‌ کسی می‌فهمد این جایی که بوده‌ام همیشه اعماق بوده‌ است همیشه دور بوده‌ است من اگر بمیرم چه‌ کسی می‌فهمد دوست داشته‌ام باد را در آغوش بگیرم ✍ #آدونیس [ سوریه ۱۹۳۰ ] برگردان: محسن آزرم

‌‌‌‌ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﺮﺩﻥ، ﺑﻪ آدم ها ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ! " ﺍﻣﺎ " ﺍﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ می ﺗﺮﺳﻢ ... ﻧﮕﺎه انسانها ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ " ﺍﻣﺎ " ﺍﺯ ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻥ ﻫﺎﻱ ﻧﮕﺎﻫشان می ﺗﺮﺳﻢ ... ﺩﺳﺘﺎﻧشان ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ " ﺍﻣﺎ " ﺍﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺎﻟﻲ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻢ ... ﺁﻏﻮﺷشان ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ " ﺍﻣﺎ " ﺍﺯ ﺩﻭباﺭﻩ ﺑﻲ ﭘﻨﺎﻩ ﺷﺪﻥ می ترﺳﻢ ... ﺑﺎ کسی ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ " ﺍﻣﺎ " ﺍﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﻫﺎ می ﺗﺮﺳﻢ ... ﻗﺼﻪ ﻛﻮﺗﺎﻩ می ﻛﻨﻢ ... عشق ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ همه " ﺍﻣﺎ " ﻫﺎ می ﺗﺮﺳﻢ #حسین_پناهی

تنهایی ام را با کسی قسمت نخواهم کرد! یک بار قسمت کردم و چندین برابر شد... #حسین_پناهی|

از بچگی بهمون میگفتن ؛ از کسی نترس فقط از خدا بترس درحالی که باید میگفتن : از همه بترس فقط از خدا نترس... #حسین_پناهی

بی شک جهان را به عشق کسی آفریده اند چون من که آفریده ام از عشق جهانی برای تو #حسین_پناهی

پدرم می گوید: کتاب مادرم می گوید: دعا و من خوب می دانم که زیباترین تعریف خدا را فقط می توان از زبان گل ها شنید... #حسین_پناهی

دلم می خواست های من زیادند بلندند، طولانی اند اما مهمترین دلم می خواست ها این ست که: انسان باشم، انسان بمانم، انسان محشور شوم، چقدر وقت کم است!!! تا وقت دارم باید مهرورزی کنم به همین چند نفر که از تمام مردم دنیا با من نفس می کشند. باید مهر بورزم به همین جغرافیایی که سهم من است از جهان. وقت کم است...!!! باید خوب باشم، مهربان باشم، و دوست بدارم همه زیبایی ها را. می گویند انسانهای خوب به بهشت می روند اما من می گویم انسانهای خوب هر کجا باشند آنجا بهشت است! #حسین_پناهی

همه می‌خواهند از زندگی لذت ببرند، اما حاضر نیستند یک سر سوزن از خوشی‌هایشان را با دیگران تقسیم کنند. وضع این‌جا هم شده مثل وضع آن رایش هزار ساله؛ آن‌جا تا اسم فرهنگ می‌آمد همه ضامن اسلحه‌ها را آزاد می‌کردند این‌جا فورا ضامن کیف‌های پولشان را می‌کشند. ✍ #فردریش_دورنمات

فریدریش دورنمات (Friedrich Dürrenmatt) نمایشنامه‌نویس و رمان‌نویس برجسته سوئیسی در پنجم ژانویه (۱۵ دی) ۱۹۲۱ در یکی از روستاهای اطراف شهر برن در کشور سوئیس متولد شد. پدر دورنمات کشیشی معتقد و متدین و پدربزرگش شاعری بذله‌گو و سرشناس بود که به خاطر شعرهای انتقادآمیز سیاسی که می‌سرود به او لقب شاعر سیاسی پرخاش جو داده بودند. تأثیر ویژگی‌های این دو نفر بر دورنمات بسیار زیاد بود، چنان‌که این تأثیر را به آسانی در بیشتر نوشته‌های این نمایشنامه‌نویس شهیر می‌توان مشاهده کرد. دورنمات در ۱۳ سالگی همراه با خانواده راهی پایتخت شد. در این شهر پس از اتمام دوران متوسطه وارد دانشگاه شد و بر اساس تأثیری که از پدر و پدربزرگش گرفته بود در رشته علوم دینی، فلسفه و ادبیات آلمانی به تحصیل پرداخت. پس از تحصیل در رشته ادبیات و فلسفه، چندی در کش و قوس بود که نقاشی را حرفه خود قرار دهد یا نویسندگی را. به زودی حرفه نویسندگی را برگزید، اما نقاشی را هم هرگز کنار نگذاشت. تابلوها و طرح‌های او آشکارا نشان می‌دهد که تئاتر برای او پلی میان نقاشی و ادبیات است. در جوانی، نقد تئاتر و نیز رمان‌های جنایی هم می‌نوشت. پس از چند سال وارد دانشگاه زوریخ شد و در رشته هنر و فلسفه ادامه تحصیل داد. اما پس از مدتی فشار مالی و فضای کلی دانشگاه و پرداختن به ادبیات نمایشی او را از ادامه تحصیل بازداشت. این نویسنده که ثروت پدری نداشت به کار نگارش مشغول شد و کتاب مشکلات تئاتر را به رشته تحریر درآورد. او برای امرار معاش به نوشتن نمایشنامه‌های رادیویی روی آورد و از این راه پول خوبی به دست آورد، چنان‌که موفق شد مشکلات مالی خانواده را که شامل همسر و سه فرزندش می‌شد از این راه تا حدود زیادی حل کند. نخستین نمایشنامه دورنمات در سال ۱۹۴۷ با عنوان این نوشته شد عرضه شد. داستان این اثر بر اساس جنگهای قرن ۱۶ میلادی در اروپا به رشته تحریر درآمده بود. دومین نمایشنامه خود را یک سال بعد با عنوان نابینا نوشت. این اثر داستان غم‌انگیز دوک نابینایی است که با از دست دادن پسر و دخترش که عزیزترین بستگانش هستند، روحش چنان آزار می‌بیند که احساس می‌کند در پایان زندگی قرار دارد و عریان در کوچه و خیابان پرسه می‌زند و به بیان درونیات خود با خداوند می‌پردازد.

بهتره آدم گناهکار باشه تا تماشاچی گناه. مرتکب گناه ممکنه پشیمون شه، اما تماشای گناه میتونه نابود کننده باشه! ✍ #فردریش_دورنمات فریدریش دورنمات ( نمایشنامه‌نویس و رمان‌نویس برجسته سوئیسی در پنجم ژانویه (۱۵ دی) ۱۹۲۱ در یکی از روستاهای اطراف شهر برن در کشور سوئیس متولد شد. پدر دورنمات کشیشی معتقد و متدین و پدربزرگش شاعری بذله‌گو و سرشناس بود که به خاطر شعرهای انتقادآمیز سیاسی که می‌سرود به او لقب شاعر سیاسی پرخاشجو داده بودند. تأثیر ویژگی‌های این دو نفر بر دورنمات بسیار زیاد بود، چنان‌که این تأثیر را به آسانی در بیشتر نوشته‌های این نمایشنامه‌نویس شهیر می‌توان مشاهده کرد.

امیلی برونته، در ۲۱ آوریل ۱۸۱۸ در تورنتن (برادفرد)، یورکشر، شمال انگستان، به دنیا آمد. در سال ۱۸۲۰ افراد خانواده به هاورت، در همان یورکشر، کوچ کردند و پدر خانواده، کشیش مقیم آن ناحیه شد و تا زمان مرگ، این مقام را حفظ کرد. امیلی برونته خواهر کوچک تر شارلوت برونته و خواهر بزرگ تر ان برونته بود. امیلی مانند خواهرش شارلوت، در کاون بریج به مدرسه ی مخصوص دختران کشیش ها رفت. در سال ۱۸۳۸ معلم شد اما به سبب دشواری کارش آن را رها کرد. در سال ۱۸۴۲ برای یادگیری زبان فرانسه و آلمانی به بروکسل رفت و یک سال بعد به هاورت برگشت و با دو خواهرش مدرسه ای به راه انداخت اما شاگردی در مدرسه ی آن ها ثبت نام نکرد. در سال ۱۸۴۶ کتاب شعرهای شارلوت، امیلی و ان برونته با اسامی مستعار کرر، الیس و اکتن بل منتشر شد. این کتاب نه فروش رفت و نه سروصدایی به پا کرد. رمان بلندی های بادگیر در سال ۱۸۴۷ منتشر شد، اما با استقبال فوری خوانندگان روبه رو نشد. یک سال بعد، در سال ۱۸۴۸، امیلی برونته بر اثر بیماری سل از دنیا رفت. بعد از انتشار موفقیت آمیز جین ایر اثر شارلوت برونته در تابستان ۱۸۴۷، بلندی های بادگیر در زمستان همان سال منتشر شد، که بعدا کارشناسان و نقادان آن را یکی از بهترین رمان ها در تاریخ ادبیات انگلیسی به شمار آوردند.