روانشناسی دکتر عسکری

ریشه‌ی بی‌قراری های انسان چیست؟ مولانا بر این باور بود که: جمله‌ی بی‌قراری ات از طلبِ قرار توست طالب بی‌قرار شو تا که قرار آیدت می‌گوید: علت بی‌قراری های ما از ثبات طلبی های ما نشأت می‌گیرد؛ اما اگر طالب بی قرار باشیم و اذعان کنیم که همه چیز در معرض تغییر و تحول است آن گاه به آرامش دست خواهیم یافت. اریک فروم، روانکاو آلمانی-آمریکایی در این باره می‌نویسد: به جای آنکه از لحظه ای که در آن هستیم لذت ببریم ، سعی می کنیم با عکس گرفتن، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنیم می‌خواهیم همه چیز را به بهترین حالت آن حفظ کنیم. دوست داریم همیشه جوان بمانیم و سالم. دوست داریم وسایلی که به ما مربوط است نو و سالم باقی بمانند. در همه این‌ها ما دنبال " ثبات" و " قرار" هستیم ، و از این بابت متحمل اضطراب و رنج می‌شویم. اگر جرات داشته باشیم این قانون را بپذیریم که دنیا بی ثبات است و  هیچ چیز پایدار نیست، به آرامش بزرگی می‌رسیم. " همه چیز گذرا و فانی است، فقط اوست که می‌ماند " و چون مولانا این قانون را از شمس آموخته بود به یک شادی و آرامش عمیق رسیده بود. ما برای آنکه " قرار" را حفظ کنیم، بی‌قرار می‌شویم. یکی از نتایج ملاقات شمس با مولانا آن بود که فهمید تنها اصل ثابت جهان، بی ثباتی است. فقط بی ثباتی است که ثبات دارد و ما مدام در حال نقض این مهم ترین قانون جهان هستیم، مدام می‌خواهیم قرار و ثبات را حفظ کنیم در حالی که اصل جهان بر بی ثباتی و تغییر است. از همین لحظه هایت لذت ببر. هیچ چیزی حتی تا چند ثانیه ی دیگر مشخص و قطعی نیست. @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

🌸چرا زندگی ما تغییر نمی‌کند؟ بی شک عوامل متعددی دست به دست هم می‌دهد تا زندگی ما تغییر نکند. یکی از مهمترین دلایل پدیده "امید منفی" است. امید منفی نوعی "مثبت اندیشی انفعالی" ست. یعنی فرد دست روی دست می‌گذارد و برای تغییر زندگی قدمی بر نمی‌دارد.او صرفا امیدوار است فرجی حاصل شود ومعجزه‌ای رخ بدهد. افراد گرفتار در تله امید منفی عموما منتظر رسیدن یک  فریادرس، فرشته، ابر قهرمان هستند تا روزی ظهور کند و او یا هم کیشانش را به سرزمین موعود ببرد. اگر  تکاپو ندارید و تنها سناریویتان برای رسیدن به خوشبختی، بدست آوردن یک "عشق"، رابطه رویایی و بدون چالش یا ظهور یک ناجی است، بدانید در تله امید منفی گرفتارید و این عامل متحول نشدن زندگیتان است.شما مسئول ایجاد تغییر زندگیتان هستید. @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

این کلیپ نشون می‌ده اینستاگرام چطور می‌تونه زمینه‌ساز احساس نارضایتی و حتی افسردگی بشه. یکی از دلایل مهمش، مقایسه اجتماعی رو به بالاست. ما معمولاً زندگی واقعی خودمون رو با بهترین و زیباترین لحظات زندگی دیگران مقایسه می‌کنیم. وقتی مدام احساس کنیم دیگران موفق‌تر، خوشحال‌تر و خوشبخت‌تر از ما هستن، به‌تدریج رضایت از زندگی و عزت‌نفسمون کاهش پیدا می‌کنه. مشکل اینجاست که داریم تمام واقعیت زندگی خودمون رو با ویترین زندگی دیگران مقایسه می‌کنیم. @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

در کدام دایره زندگی می‌کنید؟ ⭕️چرا با وجود این همه تلاش، زندگی‌تان تغییر نمی‌کند؟ 🔴بیشتر ما هر روز ساعت‌ها درباره گرانی، ترافیک، رفتار دیگران، تصمیم‌های مسئولان، اخبار ناامیدکننده و اتفاق‌هایی صحبت می‌کنیم که از کنترل ما خارج هستند. ذهنمان خسته می‌شود، انرژی‌مان تحلیل می‌رود و در پایان روز احساس می‌کنیم هیچ اتفاق مثبتی رخ نداده است. اما آیا تا به حال از خود پرسیده‌اید که چند درصد از فکرها و نگرانی‌های روزانه‌تان واقعاً قابل تغییر هستند؟ 🟠این همان نکته‌ای است که افراد موفق را از دیگران متمایز می‌کند. ⚫️استیون کاوی، نویسنده کتاب هفت عادت مردمان مؤثر، معتقد است زندگی هر انسان در دو دایره می‌گذرد؛ دایره نگرانی و دایره نفوذ. 🟤دایره نگرانی، محل تجمع همه موضوعاتی است که ذهن ما را مشغول می‌کنند، اما اختیار چندانی بر آن‌ها نداریم؛ از قیمت ارز و وضعیت اقتصاد گرفته تا آب‌وهوا، تصمیم‌های کلان، رفتار دیگران و بسیاری از خبرهایی که هر روز در فضای مجازی می‌بینیم. هرچه زمان بیشتری را در این دایره بگذرانیم، احساس درماندگی و استرس بیشتری خواهیم داشت. 🟣اما دایره نفوذ، جایی است که زندگی واقعاً تغییر می‌کند. این دایره شامل کارهایی است که می‌توانیم درباره آن‌ها اقدامی انجام دهیم؛ یادگیری یک مهارت جدید، بهبود روابط خانوادگی، مدیریت هزینه‌ها، افزایش کیفیت کار، مطالعه، ورزش، خوش‌قولی، نظم شخصی و احترام به دیگران. 🔵فرض کنید هر روز از شلوغی خیابان‌ها شکایت می‌کنید. شاید نتوانید ترافیک را حذف کنید، اما می‌توانید زمان حرکت خود را تغییر دهید، مسیر بهتری انتخاب کنید یا از این زمان برای گوش دادن به یک کتاب صوتی استفاده کنید. ترافیک همان است، اما شما دیگر قربانی آن نیستید. 🟡یا تصور کنید از وضعیت محل کار خود ناراضی هستید. اگر فقط گلایه کنید، در دایره نگرانی باقی مانده‌اید؛ اما اگر مهارت‌های خود را افزایش دهید، پیشنهادهای سازنده ارائه کنید، ارتباط بهتری با همکاران برقرار کنید و کیفیت کارتان را بالا ببرید، وارد دایره نفوذ شده‌اید. 🟢خبر خوب این است که دایره نفوذ، ثابت نیست. هر بار که مسئولیت رفتار خود را می‌پذیریم و به جای شکایت، اقدامی هرچند کوچک انجام می‌دهیم، این دایره بزرگ‌تر می‌شود. اعتماد دیگران افزایش می‌یابد، فرصت‌های بیشتری پیش روی ما قرار می‌گیرد و احساس توانمندی بیشتری می‌کنیم. 🔴افراد اثرگذار، وقت خود را صرف این پرسش نمی‌کنند که «چه کسی مقصر است؟» بلکه می‌پرسند: «من از همین امروز چه کاری می‌توانم انجام دهم؟» همین تغییر ساده در نوع سؤال، آغاز یک تغییر بزرگ در زندگی است. 🟠از امروز، هر زمان موضوعی ذهن شما را درگیر کرد، فقط یک سؤال از خود بپرسید: «آیا این موضوع در دایره نفوذ من قرار دارد یا فقط در دایره نگرانی من؟» اگر پاسخ، دایره نفوذ بود، اقدام کنید؛ اگر نبود، اجازه ندهید آرامش ذهن و انرژی شما را ببلعد. 🚫گاهی بزرگ‌ترین تحول زندگی، نه با تغییر دنیا، بلکه با تغییر نقطه تمرکز ما آغاز می‌شود. @draskariiii

🔺تعصب، دشمن دانایی اگر روزی برای فرزندم نامه‌ای بنویسم، شاید مهم‌ترین جمله‌اش این باشد: فرزندم... اگر در طول زندگی، دست‌کم ده کتاب را که با باورها و عقایدت مخالف‌اند نخواندی، هرگز با قاطعیت از درستی عقاید خودت دفاع نکن. آدمی که فقط حرف‌های همفکرانش را می‌شنود، دانایی‌اش را افزایش نمی‌دهد؛ فقط باورهایش را تکرار می‌کند. رشد فکری، از جایی آغاز می‌شود که جرئت کنی استدلال‌های مخالف را نیز بخوانی، بشنوی و درباره‌شان بیندیشی. شاید در پایان، همچنان بر همان عقیده بمانی؛ اما این بار نه از روی تعصب، بلکه از روی آگاهی. حقیقت، از گفت‌وگوی اندیشه‌های متفاوت زاده می‌شود، نه از تکرار یک صدا. @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

🌸در شرایط جنگی، چیزی که تجربه می‌کنیم فقط «اضطراب معمولی» نیست؛ ترکیبی است از تهدید واقعی، ابهام، بی‌اختیاری و بمباران خبری. مغز بیشتر از خودِ خطر، از نامعلوم بودن خطر فرسوده می‌شود. برای همین مدام خبرها را چک می‌کنیم. هر بار چک‌کردن، اضطراب را برای چند دقیقه کم می‌کند و مغز یاد می‌گیرد: اضطراب ⟵ چک کردن خبر ⟵ آرامش موقت این چرخه در بلندمدت، سیستم هشدار مغز را حساس‌تر می‌کند. 🔺۱. خبر را حذف نکنید؛ زمان‌بندی کنید. روزی ۲ تا ۳ بار، هر بار حدود ۱۵ دقیقه و فقط از منابع معتبر خبر بگیرید. نوتیفیکیشن‌ها را خاموش کنید و حداقل یک ساعت قبل از خواب خبر نبینید. 🔺۲. هدف، آرامش کامل نیست؛ حفظ عملکرد است. در بحران قرار نیست اضطراب از ۸ به صفر برسد. اگر آن را از ۸ به ۵ برسانید، یعنی سیستم عصبی‌تان را از حالت آماده‌باش دائمی خارج کرده‌اید. به خودتان بگویید: «شرایط نگران‌کننده است، اما لازم نیست تمام روز با بدنِ آماده‌باش زندگی کنم.» 🔺۳. بدن همیشه تفاوت «فکر کردن به خطر» و «قرار داشتن در خطر» را خوب تشخیص نمی‌دهد. به همین دلیل اضطراب می‌تواند خودش را به شکل گرفتگی گلو، اسپاسم معده و مری، درد قفسه سینه، نفخ، لرزش، تپش قلب یا بی‌خوابی نشان دهد. 🔺۴. یک برگه را به دو قسمت تقسیم کنید. 👈در کنترل من نیست: تصمیم حکومت‌ها و سیاست‌مداران زمان پایان جنگ اتفاقاتی که ممکن است فردا رخ بدهد شایعات و اخبار منتشرشده در فضای مجازی 👈در کنترل من است: حفظ روتین روزانه تا حد ممکن ساعت خواب و بیداری تغذیه و مراقبت از سلامت جسم محدود کردن زمان پیگیری اخبار انجام کار، درس و مسئولیت‌های روزانه کمی فعالیت بدنی یا پیاده‌روی ارتباط با خانواده و افراد آرامش‌بخش تمرکز روی کاری که امروز از دستم برمی‌آید هر بار ذهنتان درگیر آینده شد، از خودتان بپرسید: «الان، در این لحظه، چه چیزی واقعاً در کنترل من است؟» اگر پاسخ «هیچ» بود، ادامه نگرانی دیگر حل مسئله نیست؛ فقط ذهن و بدن را خسته‌تر می‌کند. 🔺۵. فقط فکر مثبت کافی نیست؛ بدن هم باید از حالت هشدار خارج شود. ۱۰ تا ۲۰ دقیقه پیاده‌روی، شل کردن عضلات فک و شانه‌ها و چند دقیقه تنفس آرام با بازدم طولانی‌تر از دم، به کاهش فعالیت سیستم هشدار بدن کمک می‌کند. 🔺۶. روتین‌های ساده را حفظ کنید. زمان نسبتاً ثابت خواب، غذای سبک، کمی فعالیت بدنی و ساعت مشخص برای پیگیری اخبار، به مغز پیام امنیت و قابل‌پیش‌بینی بودن می‌دهد. 🔺۷. با آدم‌های قابل اعتماد صحبت کنید، اما فقط درباره اخبار حرف نزنید. صحبت کردن با خانواده یا دوستان می‌تواند اضطراب را کمتر کند؛ اما اگر تمام گفت‌وگو فقط مرور شایعات، پیش‌بینی اتفاقات بد و تکرار نگرانی‌ها باشد، اضطراب بیشتر می‌شود. بهتر است بعد از چند دقیقه صحبت درباره اخبار، گفت‌وگو را به موضوعات عادی زندگی، خاطرات خوب، برنامه فردا یا هر موضوع آرامش‌بخش دیگری ببرید. این کار به مغز کمک می‌کند از حالت آماده‌باش دائمی خارج شود. ✅سلامت روان در شرایط جنگ نترسیدن نیست؛ یعنی اجازه ندهیم ترس و اضطراب، تمام انرژی جسم و ذهن ما را قبل از زمانی که واقعاً به آن نیاز داریم، مصرف کند. @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

اگر می‌خواهید شخصیتی گیرا و کاریزماتیک داشته باشید نباید کاری کنید که دیگران از شما خوششان بیاید؛ بلکه باید کاری کنید که وقتی در کنار آن‌ها هستید آن‌ها نسبت به خودشان احساس بهتری داشته باشند! @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

🌸هیچ‌کس تصمیم نمی‌گیرد زندگی‌اش را خراب کند. هیچ‌کس صبح از خواب بیدار نمی‌شود و با خودش نمی‌گوید: «امروز می‌خواهم ازدواجم، شغلم یا زندگی‌ام را نابود کنم.» اما خیلی وقت‌ها دقیقاً همین اتفاق می‌افتد؛ نه با یک تصمیم بزرگ و فاجعه‌بار، بلکه با صدها و هزاران تصمیم کوچک که در لحظه بی‌اهمیت به نظر می‌رسند. اقتصاددانی به نام آلفرد کان این پدیده را «استبداد تصمیم‌های کوچک» نامید. مشکل اینجاست که هر انتخاب کوچک، به‌تنهایی چندان مهم به نظر نمی‌رسد. امروز باشگاه نمی‌روی. امشب کمی بیشتر در محل کار می‌مانی. به‌جای صحبت با همسرت، سرت در گوشی است. هیچ‌کدام از این‌ها به‌تنهایی فاجعه نیست. اما وقتی ماه‌ها و سال‌ها تکرار می‌شوند، زندگی‌ای را می‌سازند که هیچ‌وقت واقعاً نمی‌خواستی داشته باشی. آلفرد کان این ایده را در اقتصاد مطرح کرد. مثلاً من یک بار از هایپرمارکت خرید می‌کنم. با خودم می‌گویم: «فقط همین یک بار.» راحت‌تر است، ارزان‌تر است و مگر خرید یک نفر چه تأثیری دارد؟ اما وقتی همه همین فکر را بکنند، کم‌کم سوپرمارکت کوچک محله مشتری‌هایش را از دست می‌دهد و در نهایت تعطیل می‌شود. این فقط درباره اقتصاد نیست؛ درباره همه زندگی است. یک رابطه معمولاً با یک خیانت بزرگ از بین نمی‌رود؛ با هزاران بی‌توجهی کوچک از بین می‌رود. سلامتی هم یک‌شبه خراب نمی‌شود؛ با عادت‌های کوچک روزانه فرسوده می‌شود. درس مهم این است: زندگی ما بیشتر از آنکه نتیجه تصمیم‌های بزرگ باشد، حاصل تصمیم‌های کوچکی است که هر روز تکرار می‌کنیم. هر انتخاب، یک آجر است 👌فقط حواسمان باشد با این آجرها چه خانه‌ای برای زندگی خودمان می‌سازیم.   @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

🌸لحظات کوچک زندگی و دوام آوردن در زندان آشویتس، در دل همان تاریکی و وحشت، زندگی همچنان پیدا می‌شد: • بعضی زندانیان صورتشان را هر روز می‌شستند و مسواک می‌زدند • بعضی موی دخترانشان را شانه می‌زدند • بعضی چند ثانیه به خورشید نگاه می‌کردند یا در معرض نور قدم می‌زدند • بعضی با نوشتن یا نفس‌های آرام، یک تکه از زندگی را نگه می‌داشتند این خودمراقبتی‌های کوچک ابزار بقای آنها بود. نه برای نادیده گرفتن غم، نه برای فراموش کردن فاجعه، بلکه فقط برای اینکه زندگی، حتی به شکل بسیار ظریف، جریان داشته باشد. 🔺❤️ آن دسته از زندانیان که این کارها را انجام دادند، دوام آوردند. اگر زندانی‌های آشویتس با همین کارهای کوچک دوام آوردند، امروز مغز و بدن ما هم به همین چیزهای کوچک نیاز دارند: خواب، دوش گرفتن، نوشتن، قدم زدن در نور خورشید و هوای بهار. شاید همین تکه‌های کوچک زندگی، برای امروز ما کافی باشد. @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

@draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

@draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

🌸یلدا بهانه‌ای‌ست برای مکث؛ برای با هم بودن، برای شنیدن صدای خنده در بلندترین شب سال. شبی که تاریکی‌اش هرچقدر هم طولانی باشد، پایانش روشن است. امیدوارم یلدای امسال، دل‌هایتان گرم، خانه‌هایتان پر از مهر و فرداهایتان روشن‌تر از همیشه باشد. یلدا مبارک 🌺

🔺قاعده همنشینی نابودی انسان از دشمنانش آغاز نمی‌شود، بلکه از دوستانی است که بی‌تأمل برگزیده است... ----------   @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

#پیش_از_ازدواج 💍 انواع بلوغ در ازدواج 🕊️ خیلی‌ها تصور می‌کنن رسیدن به “سن خاص” یعنی آمادگی برای ازدواج؛ اما از نگاه روان‌شناسی، ازدواج موفق نیاز به چند نوع بلوغ داره 1️⃣ بلوغ فیزیولوژیک (جسمی) یعنی بدن از نظر فیزیولوژیکی و هورمونی به مرحله‌ای برسه که برای ازدواج و مسئولیت‌هایش آماده باشه. اما رشد جسمی به‌تنهایی کافی نیست؛ چون ازدواج صرفاً تصمیمی زیستی نیست، بلکه یک انتخاب روانی و اجتماعی‌ست. 2️⃣ بلوغ عاطفی یعنی توانایی شناخت، مدیریت و مسئولیت‌پذیری نسبت به احساسات خود. فردی که از ترسِ تنهایی یا برای فرار از احساسات ناخوشایند وارد رابطه می‌شود، هنوز به بلوغ عاطفی نرسیده. بلوغ عاطفی یعنی «احساساتت را بشناسی ابراز و مدیدیت کنی، نه اینکه آن‌ها تو را هدایت کنند.» 3️⃣ بلوغ اقتصادی به معنای درک مسئولیت مالی و توان مدیریت منابع است، نه صرفاً داشتن پول زیاد. کسی که هنوز نمی‌تواند دخل و خرج خود را تنظیم کند، سخت می‌تواند شریک قابل اعتمادی در زندگی مشترک باشد. استقلال مالی، نشانه‌ی استقلال فکری است. 4️⃣ بلوغ اجتماعی یعنی مهارت برقراری ارتباط مؤثر، گفت‌وگوی محترمانه و حل تعارض بدون تخریب رابطه. ازدواج فقط ارتباط بین دو نفر نیست — بلکه پیوند دو خانواده، دو فرهنگ و دو دنیای ذهنی است. کسی که در تعامل با دیگران رشد کرده، شانس بیشتری برای ساخت رابطه‌ای سالم و پایدار دارد. 🌿 در نهایت، ازدواج موفق نتیجه‌ی «رشد چندبُعدی انسان» است، نه فقط تصمیم برای تشکیل زندگی. 🌸بلوغ یعنی آماده بودن برای ساختن، نه فقط خواستن. @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

اسپینوزا نوشت «آزادی شناخت سرنوشت است». انسان با ظرفیت و استعدادش برای درک جبرهای موجود و انتخاب نوع رابطه‌اش با آنچه برایش از پیش تعیین شده، متمایز می‌شود. او می‌تواند و باید انتخاب کند که چطور با سرنوشتش از جمله مرگ، سالخوردگی، محدودیت‌های هوشی و شرطی شدن‌های گریزناپذیر موجود در پیشینه‌اش ارتباط برقرار کند، مگر آنکه از آگاهی‌اش صرف نظر کند. رولو می از کتاب عشق و اراده @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==

ما ممکن است، در سطح هشیار یا ناهشیار، احساسات و نیت‌هایی را به دیگران نسبت ‌دهیم که در واقع متعلق به آنها نیست. تصور می‌کنیم جای دیگران هستیم و آنها را به‌خوبی می‌شناسیم. اما در حقیقت، این احساسات و نیت‌های خود ماست که به دیگران فرافکنی می‌کنیم. این پدیده از کودکی همراه ماست: مثل زمان‌هایی که صفتی را به کودک دیگری نسبت می‌دادیم و او در جواب می‌گفت: «آینه! آینه!» به این معنا که در آینه می‌توانی آن چیزی را که به من نسبت دادی ببینی. ویرژینی مگله از کتاب فرافکنی @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==