📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Открыть в Telegram

Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .

Больше

Сеть:📚 Ibratli Hikoyalar 📚Узбекистан3 903 Религия и духовность3 848...

📈 Аналитический обзор Telegram-канала 📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Канал 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) языкового сегмента Узбекский является активным участником. Сейчас сообщество объединяет 20 596 подписчиков, занимая 3 848 место в категории Религия и духовность и 3 903 место в регионе Узбекистан.

📊 Показатели аудитории и динамика

С момента создания невідомо проект демонстрирует стремительный рост, собрав аудиторию из 20 596 подписчиков.

Согласно последним данным от 11 июля, 2026, канал показывает стабильную активность. За последние 30 дней изменение числа участников составило -769, а за последние 24 часа — -9, при этом общий охват остаётся высоким.

Статус верификации: Не верифицирован
Уровень вовлечённости (ER): Средний показатель вовлечённости аудитории составляет 11.50%. В первые 24 часа после публикации контент обычно набирает 8.46% реакций от общего числа подписчиков.
Охват публикаций: В среднем каждый пост получает 2 369 просмотров. В течение первых суток публикация набирает 1 742 просмотров.
Реакции и взаимодействия: Аудитория активно поддерживает контент: среднее количество реакций на один пост — 21.

📝 Описание и контентная политика

Автор описывает ресурс как площадку для выражения субъективного мнения:
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .”

Благодаря высокой частоте обновлений (последние данные получены 12 июля, 2026) канал поддерживает актуальность и высокий уровень охвата публикаций. Аналитика показывает, что аудитория активно взаимодействует с контентом, что делает его важной точкой влияния в категории Религия и духовность.

20 596

Подписчики

-924 часа

-1727 дней

-76930 день

2 369

Просмотры поста

~ 1 74224 часа

~ 1 98648 часов

11.50%

Коэффициент вовлеченности

~ 21

Постов в день

Ads index

beta

Архив постов

20 583

ДАХШАТ (ҳаётий хикоя) Мақсуднинг Томскка келганига тўрт ой бўлган бўлса ҳам тайинли бир ишнинг бошини тутолмади. Дастлаб у қурилиш бригадасида уч ой ишлади, аммо иш ҳақини ололмай меҳнатига куйиб қолаверди. У билан бирга ишлаган йигитларнинг айримлари бошқа шаҳарларга, айримлари эса бир амаллаб уйларига кетиш учун поездга билет олишди. Бу ёғи ёз ҳам охирламоқда. Мақсуд эса кетолмади, кетолмасди ҳам. Чунки у ёқда у тайёр ишини ташлаб келган, мактабда ишлашни истамаганди. Энди қайси юз билан қишлоққа кириб боради, ҳамкасбларининг кўзига кўча-кўйда қандай қарайди. Ахир, Россияга борсам, бир-икки йилда машинали бўлиб келаман деб катта гапириб қўйган жойлари бор-да. Ҳали машина олиш тугул, мундоқ бир тузукроқ пул жўната олгани йўғ-у, икки қўлини бурнига тиқиб кириб борадими уйига. Шериклари тирқираб кетишиб бир ўзи қолгач, нима қилиб бўлса ҳам бирорта иш топиш учун бормаган жойи, учрамаган қурилиш ташкилоти қолмади. Тўғри, иш кўп, аммо Мақсуд ишга киролмайди, сабаби шуки, у на бирор яшашк жойида рўйхатдан ўтган, на ишга кириш учун рухсатномаси бор. Аввалги иш жойида уларни ишлатган киши, ҳатто уларнинг паспортларини ҳам вақтинча яшаш учун рўйхатдан ўтказмаган, ишлашга рухсатнома олиб бермаган эди. Мана энди Мақсуд кўчада қолди. Яшаб турган квартирасидан ҳам хўжайин бир- икки куннинг ичида чиқиб кетишини талаб қилиб қўймаяпти. Узоғи билан уч кун ичида у ўзига бошпана топиши керак. У сигарета олиш учун универмагга кирди. Сотувчига пулини тўлаб чиқаётган пайтда универмагга йигирма беш ёшлардаги йигит кириб келаётганини кўрди. Унинг ўзбеклигини билиб Мақсуд иккиланиб тўхтади. Бир кўнгли шу йигитдан бирор ёрдам сўрасаммикин деса, бир кўнгли буни рад этарди. Ниҳоят, ўйлана-ўйлана шу йигитдан ёрдам сўрашга қарор қилди. Ҳар қалай ўзбек-ку, қўлидан келса ёрдам берар. - Ассалому алайкум, ака, ўзбекмисиз?- йигитнинг гапидан Мақ-суднинг кўнгли тоғдай бўлди. - Ваалайкум ассалом, ўзбекман, ука, ўзбекман. Иккови бир зумда апоқ-чапоқ бўлиб кетишди. Йигит харид қи-либ бўлгунча Мақсуд у билан гаплашиб, унинг Фарғонадан эканлигини, исми Комилжон, шу ерда икки йилдан буён паррандачилик фабрикада ишлаётганини билиб олди. Очиқкўнгилгина бу йигит Мақсуднинг кўнглига нимагадир тез ўтиришди. Иккови суҳбатлашиб магазиндан чиқишар экан, Мақсуд Комилжонга бошидан ўтганларини қисқа қилиб айтиб берди. - Энди уйга кетишга ор қиламан, ука, қанийди, бирор иш топилса-ю, сал ўзимни ўнглаб, пул-мул жўнатиб, иннайкейин борсам уйга. - Битта жой бор-у, сизга тўғри келармикин, — пича ўйланиб туриб деди Комилжон, — тўғриси, ўзим бориб кўрмаганман у жойнинг қанақалигини, аммо икки-учтаси у ерга боришди-ю, тез орада жуфтакни ростлашди. Шунинг учун сизга айтмай тургандим. - Қанақа жой бўлса ҳам бўлаверади. Ҳақини берадими, ишқилиб? - Ҳақини вақтида тўлайди, ойига ўн беш минг рубль беради. Ўзи бизнинг хўжайинни дала ҳовлиси, аммо ҳозир айтганимдай, у ердаги шарт-шароитни билмайман, кўзим билан кўрмаганман. Анчадан буён хўжайин одам топиб бер дейди-ю, ўзим кўрмаган жойнинг кафиллигини олишга қўрқаман. - Жон, ука, ўша жойни менга гаплашиб беринг. - Бўпти, лекин ўзингиз бориб, кўриб, у ёқ-бу ёғини суриштириб оласиз-да, кейин мендан ўпка қилиб юрманг. - Э, бўлди, ука. - Баҳоргача ишлаб турсангиз, ўрин бўлиши билан ўзимизга ишга ўтиб оласиз. Мақсуд Комилжон билан бориб унинг хўжайинига учрашди. Ўзини Игорь Крутов деб таништирган бу одам анчагина одамохун экан. Бирпасда дала ҳовлиси ҳақида, у ерга борган одамлар хилватроқ жой бўлгани учун қўрқоқлик қилиб кетиб қолишаётгани ҳақида гапирди. Мақсуд унинг гапига кулди. - Сен ҳам ўн кун турмай кетиб қолмайсанми? — сўради Игорь Сергеевич. - Йўқ, мен баҳоргача туриб бераман, — ваъда берди Мақсуд. - Кўрамиз. Агар баҳоргача дала ҳовлини қараб берсанг, иш ўрни бўлиши билан сени бу ерга ишга қабул қиламан. Игорь Сергеевичнинг дала ҳовлиси ростдан ҳам Томскнинг роса чекка бир жойида экан. Машинада ўзиям роса бир соат юришди. Ўрмоннинг шундоққина чеккасида жойлашган дала ҳовли дид билан солинган, тўрт хонадан ташқари, душ, ошхонадан иборат эди. Давоми 15:30 да

20 583

Лекин кандай, ахир ёнгинамда шафкатсиз уруш кайнаётгандику...мен куриб турган ёкимли манзаралар каердан эди? Ахир биз тепаликдаги сукмокдан юрганимизда тиззамизгача шох шаббалар усиб ётарди. Бир пайт орка томондан кимдир елкамга бир икки марта кули билан кокди. Ортга бурилиб карасам Бахтиёр акам турарди. Шу пайт акамни куриб бироз вакт тилим калимага кололмай колди. Бахтиёр акам эса мамнун холда кулиб менга караб турарди. -- Нега ерда утирибсан? Юр ана стулга бориб утирамиз!- деди. Мен хеч нарсани тушинмасдан урнимдан турдим ва шимимни чангларини кокиб акамни ортидан бордим. -- Биз каердамиз?- деб сурадим. -- Вакти келганда биласан!- дея чунтагидан сигарет пачкасини олиб,-- Чекасанми?- деб суради. -- Йук ака мен чекмайман!- дедим. Узи бир дона сигарет олиб чекди. Бироз сукунатдан сунг, мен акамдан. -- Ака , биз улганмизми?- деб сурадим. -- Йук сен улмагансан. Сен хали тириксан. Яхшиси онам, отам хакида гапириб бер. Улар сог саломат юришибдими, хаёт кандай кечяпти?- дея савол берди Бахтиёр акам. Биз бироз вакт гаплашиб утирдик. Мен умуман каердалигимни, Бахтиёр акам улганлигини ёдимдан чикариб куйгандим. Бир пайт акам: -- Куп утириб колдик иккаламиз, сен энди кайтишинг керак. Мен сизлардан доим хабар олиб тураман!- деди. -- Каерга кайтишим керак?- деб сурадим. -- Уйгада ука...хозир кузларингни очасан, мен сени муштларингни ушлаб тураман!- деди акам. Кузимни юмиб очсам дахшатдан куркиб кетдим. Мени темир тобутга солишаётган экан. Мен бакиришни бошладим. Бакирик ва харакатимдан кукрагимдаги уклардан пайдо булган ярам огриб кетди. Атрофимдагилар барчаси менга хайрат билан караб туришарди. Улардан бири бир пайт: -- Духтирни бу ёкка чакиринглар!- дея лейтенант мени ярамни кисиб турарди, у ердан эса кон чикиб турарди. -- Аскар, бироз чида!- дерди менга. Духтирлар тезда келишиб, аравачасида мени реанимация булимига олиб кетишди. Бироз вакт утгач, наркоздан уйгонганимда : -- Омадинг бор экан сени аскар, жудаям омадли йигит экансан. Сал булмаса сени темир тобутга ёткизиб уйингга жунатардик. Кора хат аллакачон уйингга боргандирам. Сен майли ётавер, хижолат булма...якинда сизларни хаммаларингни уйларингга жавоб беришади, уша ерда даволашади!- деди духтир. Бир икки кундан сунг барча ярадор аскарларни жанг майдонидан олиб чикишиб госпиталда даволашиб уйга жунатишга тайёрлашди. Харбий госпиталга келганимизда, мени курикдан утказган харбий врач: -- Качон сен яралангандинг?- деб суради. -- Бир хафта олдин!- деб жавоб бердим. -- Менга нималар деб эртак айтаяпсан? Бунака яра бирдан битиб кетиши мумкин эмас...хатто бунака яраланишдан сунг тирик колишинг хам гумон!- деди. Мен уша куни уйкуга кетганимда туш курдим. Тушимда Бахтиёр акамни курдим. -- Ука айтгандимку яна кургани келаман деб!- дерди. Кейин эса мени уйга жавоб беришди. Мана шунака вокеа руй берди. Мени Худони узи асради. Афгонистонда курган кечирганларим хали хам куз олдимдан кетмайди. Максадсиз уруш курбонлари жуда купчилик оилаларни ёстигини куритиб кетди. Тинчлигимизга куз тегмасин, Аллох барчангизни уз панохида асрасин деб....

20 583

Ойликдан ойликга, қарздан қарзга яшаш жонингизга тегдими? 😔 Даромад топиб орзуларингизга тезроқ ушалишини хоҳлаяпсизми?😍 📌Бунинг учун уйдан чиқишингиз ва қиммат телефониз бўлиши шартмас! Ссилка ўчирилмасдан каналга ўтиб олинг! ☺️ Вебинар катнашишга улгуринг 💸Даромад топаётган аёллар шу ерда 👇👇👇👇👇👇👇 https://t.me/+8mg5bPp7K7JjOTAy

20 583

МАКСАДСИЗ УРУШ КУРБОНИ... (вокейлик асосида ёзилди) Афгонистондаги максадсиз уруш куп юртошларимизни, усмирларимизни умрига завол булиб, уларни орамиздан олиб кетди. Мен хозир хикоя киладиган вокеа афгон урушида руй берган. Менга бу вокеани Бобом рахматли гапириб берганди. Бу вокеа 1985 йилда руй берган. Лекин келинг хозир сизларга бошидан ёзиб бошламокчиман. Биз билан битта уйда, кушни квартирада Хабиба хола уз чоли билан яшарди. Уларнинг икки угли булиб, улар бир ёшга катта кичик эди. Иккаласи хам навбатма навбат афгонистонга харбий хизматга чакирилади. Афсуски угилларидан бири Афгонистонда халок булади, иккинчиси эса муъжиза туфайли омон колади. Ха айнан муъжиза туфайли омон колади. Угилларининг исми Бахтиёр ва Ихтиёр эди. Мактабни битириб ун саккиз ёшга тулгач 1982 йил Бахтиёрни харбий хизматни уташ учун Афгонистонга олиб кетишади. Бошида хаммаси яхши эди. Чунки максадсиз урушдаги хар бир жангда тирик колиш бу узи муъжиза эди. Уша пайтлари харбий хизмат муддати роппа роса икки йилни ташкил киларди. Шу тарзда кунлар, изидан ойлар ута бошлади. Бахтиёрни хизмат муддати тугашига бир ой колганида уларни булинмаси камалга тушиб колди. Камалда бирор бир аскар тирик колмади. Афгон жангчилари барча аскарларни кириб ташлашди. Бу хабар етиб келмасидан, Хабиба холани иккинчи угли Ихтиёрни хам 1984 йил харбий хизматга чакиришганди. Аксига олгандек уни хам Афгонистонга, лаънати уришга олиб кетишди. Уша пайтлари харбий хизматга бормаган йигитга бирор бир хонадон киз бермасди. Уларни касал деб хисоблашарди. Ихтиёр акасига нисбатан бироз пухтарок, эпчилрок булиб, уйда купрок спорт билан шугулланарди. У ёкда кичик угил хизматини бошлаши билан, уйга катта угилдан кора хат билан темир тобутда мурдасини олиб келишади. Хабиба хола уша куни карийб ун ёшга бир кунни узида кексайди. Энди жаноза куни йиглаб фарёд килиши хаммани дилини ларзага солди. Хеч ким болам демасин экан. Хабиба хола чоли билан жуда чукиб колишди. Рузгор ишлари билан узларини овутишга харкат килишар, бекор колишса катта угли ёдига тушиб гам чекишарди. Такдир шу эканми билмадим, 1985 йил Хабиба холани иккинчи угли Ихтиёрдан хам кора хат келади албатта кизил юлдузли орден билан, аммо темир тобут бу сафар йук эди. -- Бир углимни бердим иккинчисини олмасанг нима киларди эй Худооо....- дея уксиб уксиб йигларди Хабиба хола. Кушнилар онаизорни тинчлантиришга харакат килишарди. Хабиба хола эса узини узи еб куядигандек гам чекарди. Бир йилнинг ичида икки углидан айрилиб ёлгиз колиш бу дахшат эди. Ихтиёрдан кора хат келгандан сунг уйда ёлгиз чоли кампир колишди. Улар уз фарзандларидан ажралиб колишганига хеч ишонишмасди. Уша кора хат келган кундан ун кун утгач Хабиба хола ва чолидан хабар олиш учун уч туртта кушнилари утишди. Улар уйда утиришганида ташкари эшик таккиллаб колди. Хабиба хола эшикни очдию хайратдан котиб колди. Кейин эса хушини йукотиб йикилди. Чунки эшик олдида харбий кийимда кичик угли Ихтиёр жилмайиб турарди. Кушнилар тез ёрдам чакиришди. Хабиба холага ёрдам курсатишди. Хамма хурсанд эди, Ихтиёрни тирик колганидан. Аммо, хамма нима учун тобут келмаганига хали хам хайрон эди. Хамма тинчланиб олгач Ихтиёр нима булганини гапириб берди. -- Бизни булинмамиз тогли сукмок оркали жангариларни орка томонидан бориб хужум килиш вазифасини олган эди. Биз хаммасмни уддаладик, тепаликни жангарилардан тозаладик. Лекин кутилмаганда командирмизни бакириги кулогимга чалинди. -- Ёт аскар...пулемёт!!!- дегани. Бир пайт кукрагимга нимадир тегди. Каердалигимни хали хам эслолмайман. Жуда манзарали, чиройли дала, куёш чаракалаб турибди, ёнимда арикда тиник сув шилдираб окиб турар ва дарахтлар соясидан салкин шаббода эсиб турарди. Дарахт шохларида кушлар жуда ёкимли сайрашар, хатто атрофимда ниначилар учиб юришарди. Худони каромати билан бобом айтиб берган жаннатга тушиб колгандай эдим гуё. Давоми 13:00 да

20 583

Ҳамма нарса учун тўлов бор. Қаердадир пул билан! Қаердадир қалб билан!

20 583

Оқибатли дўстлар. 😅

20 583

Ойсулувнинг рангига қон югурди». Ҳамро бобо ҳикоясини тугатар экан, ҳозир бу каби илонлар йўқлигини таъкидладива шундай деди: — Ўшандай илонлар ростдан ҳам болаларни яхши кўраркан. Ўғлимиз туғилгач, ўша илон тез-тез унинг бешигида кулча бўлиб ётиб оларди. Аммо ҳеч кимга зиёни тегмасди. Йиллар ўтиб тўнғич ўғлим морбоз бўлди. Ўшандан буён морбозни илоннинг ўзи танлар экан, деб ўйлайман.

20 583

Шифокор зонтни Ойсулувнинг оғзига олиб бориши билан у нафаси бўғилиб ўқчир ва ранги докадай оқариб, ўрнидан туриб кетарди. Бир пайт шифокорлардан бири бундан наф чиқмаслигини, нима бўлган тақдирда ҳам унинг дарди аниқ бўлмагунча шу ерда қолиши кераклигини айтди. Хуллас, онам иккимиз ўша тунни шифохонанинг йўлагида ўтказдик. Ойсулув эса тинчлантирувчи уколдан сўнг ухлаб қолганди. У тонгда ўзини бироз ўнглаб уйғонди. Гўёки уни энди ҳеч нарса безовта қилмаётганди. Унга нонушта берилгач эса барчаси қайтадан бошланди ва кечаги аҳвол такрорланди. Нима қилишимни билмай уйга — акамнинг олдига шошдим. У ерга борганимда акам энди шифохонага жўнамоқчи бўлиб турган экан. У мендан нима гаплигини сўради. Вазиятни билгач, акам ўйланиб тураркан Илёс гапга аралашди: — Айтдим-ку янгам илон еб қўйди, деб. Уни чиқариб олишнинг йўлини кўриш керак. Ўғлининг гапидан жаҳли чиққан акам унинг юзига тарсаки тортиб юборди ва: — Оғзим бор деб ҳар қандай гапни гапираверасанми?! Бор, йўқол, катталарнинг гапини пойлама, — деди. Кейин менга юзланди: — Шаҳарга олиб боришимиз керак. Аслида, бундан бошқа чорамиз ҳам йўқ эди. Ахир Ойсулувнинг қандай дарга чалинганини билмасдик. Биз шифохонага қайтиб борганимизда нима қилишни билмай боши қотган дўхтирлар «Тез ёрдам» машинасини ҳозирлаб, Ойсулувни вилоят марказига юбормоқчи бўлиб туришган экан. Биз уни олиб жўнашга тайёрланаётган эдик, Ойсулув ётган хонага шу ерда даволанаётган кекса аёл кириб келди. Онахон Ойсулувнинг аҳволини сўраб, қандай дард қийнаётгани билан қизиқди. Онам эса аёллигига бориб, дардини дастурхон қила кетди. Онамнинг сўзларини тинглаган аёл: — Келинингизнинг ичида илон бор, — деди ҳеч кутилмаганда. Барчамиз ҳайрат ва хавотир билан унга қарадик. Аёл сўзида давом этдиб: — Бу безарар илон. Чақмайди, ҳеч кимга зиён ҳам етказмайди. Фақат болани яхши кўради. Қайсидир йили бешикдаги набирамнинг устида ётган илонни кўриб мен ҳам қўрқиб кетганман. Кейин билсам бу болажон илон гўдак ҳидини хуш кўрармиш. Баъзида ой-куни яқин аёлни авраб, ичига кириб олади, деб эшитганман. Уни чиқариб олишни фақат морбозлар эплайди. Агар Илёс «Янгам илонни еб қўйди», демаганида бу аёлнинг гапларига сира ишонмасдик. Уларнинг ҳар иккиси айтган гаплар бир-бирини тўлдириб, бизни ишонишга мажбур этарди. Онам эса аёл гапини тўхтатиши билан: — Эгачижон, морбозни қаердан топса бўлади? Ҳозир бориб олиб келардик, — деди. Аммо аёл елка қисиб қошини учирди-да: — Билмадим. Ҳозирги замонда морбоз ҳам танқис, бунақа илон ҳам. Лекин сўраб-суриштириб топса бўлади, — деди. Энди қаердан, қандай бўлмасин морбоз топишимиз лозим эди. Акс ҳолда очлик ва бу даҳшатли ўқчишлардан сўнг Ойсулувнинг аҳволи янада аянчли тус олиши ҳеч гап эмасди. Хуллас, акам иккимиз кўчада дуч келган одамдан бирорта морбоз ҳақида билиш-билмаслигини сўраб, икки томонга қараб кетдик. Ниҳоят, эртаси куни олис тоғли қишлоқда яшовчи морбознинг дарагини топиб, уни уйга олиб келдик. Ойсулувнинг аҳволини кўрган морбоз ҳовлидаги ўрик дарахтининг бақувват шохига арқон боғлашимизни айтди. Сўнг арқон осилиб турган ерда ўчоқ ҳозирлашимизни ва бир қозон янги соғилган сут топиб келишимизни буюрди. Биз шоша-пиша у нима деса, сўзсиз бажардик. Морбоз эса бизга янги кўрсатмалар бериб турарди. Биз дарахт тагида тошўчоқ қалаб, унга бир қозон сут келтириб қўйдик. Сўнг Ойсулувни чақириб, унинг оёқларини бояги арқонга боғладик. Арқон узилиб кетишининг олдини олиб ва унга далда бўлиб акам иккимиз оёғидан осилиб турган Ойсулувнинг елкасидан тутиб турардик. Морбоз эса шошилмасдан ўчоққа ўтин қалаб, ўт ёқди. Олов тафтида сут қайнай бошлади. — Қўрқма, қизим. Бу илон зарарсиз. Шунчаки болани яхши кўради. Оғзингни катта очиб, чуқур-чуқур нафас ол, — деди морбоз шифохонадаги аёлнинг сўзларини такрорлаб. Унинг айтишича, икки кундан буён Ойсулувга қўшилиб оч ётган илонга с утнинг ҳиди боргач, емак ахтариб ўрнидан ташқарига чиқар экан. Шундай бўлди ҳам. Бир пайт Ойсулувнинг катта очилиб турган оғзида қоп-қора нарса пайдо бўлди. Морбоз эса чаққонлик билан унинг бошидан тутиб, тортиб олди. Икки қарич келадиган илон морбознинг қўлида типирчиларкан..

20 583

Бу воқеани эшитиб аввалига сира ишонмадим. Бу кекса чол мени боплаб лақиллатди, деб ўйладим. Аммо чолнинг гаплари ростлигини унинг кампири Ойсулув момодан эшитгач, ишонишдан ўзга чорам қолмади. Хуллас, бу воқеани Ҳайдар бобо шундай ҳикоя қилган эди: «У пайтларда куни билан далада юрардим, момонгиз бир йиллик келин, рўзғор юмушларидан ортмасди. Янгам ҳам, акам ҳам ишдалиги боис Ойсулув уларнинг болаларига қарар, ота-онамнинг иссиқ-совуғидан хабардор бўлиб турарди. Ўша куни ҳам одатдагидай ишдан шом пайти қайтдим. Қишлоқнинг тор кўчасини ҳайдовдан қайтган подалар чангитиб, уйларига шошар, уларнинг ортидан кетаётган чўпон болалар бир-бири билан баланд овозда сўзлашиб, нималарнидир талашиб боришарди. Чанг-тўзонда қолмаслик учун улардан олдин ёки анча орқада юришим керак эди. Куни билан кетмон чопиб, ғўза орасида сув тараб юрганим боис роса ҳориган, тез юришга мажолим йўқ эди. Шунинг учун йўл четидаги кекса толнинг соясида бир муддат тин олдим. Шу пайт чўпон болаларнинг овози янада баланд чиққандай бўлди. Сўнг улар орасидан отилиб чиққан бола мен томонга югуриб кела бошлади. Кўнглим қандайдир фалокатни ҳис қилганди. Ўрнимдан туриб, чопиб келаётган болага тикилдим. У акамнинг катта ўғли Илёс эди. Негадир қўрқувдан турган жойимда қотиб қолдим. У менга юзланаркан, юзи қўрқувдан оқариб кетган, қўл-оёғи тинимсиз қалтирар, лаби лабига тегмай тез-тез сўзларди. — Ака, тез юринг. Янгам илонни еб қўйди! — деди у. Илёснинг айтган гапига тушунмай такрор сўрадим. У тағин ўша гапни айтди. — Эсинг жойидами? Қандай илон? Нега еб қўяди? Устма-уст берган саволларимга жавоб бермасдан Илёс қўлимдан уй томон судради-да: — Янгам уйларингизда ухлаб ётган экан. Чарчаган бўлса керак-да. Аввал чақирдим, ҳеч ким жавоб бермади. Кейин кириб борсам, янгамнинг оғзига илон кириб боряпти. Менинг бақирганимдан янгам қўрқиб уйғониб кетди. Ўрнидан тураётганда ютиндими ё бошқа сабабданми, билмайман, илон ичига кириб кетди, — деди. — Ўз кўзинг билан кўрдингми? Балки, бошқа нарсадир? Ёки кўзингга кўрингандир? — Нимага ишонмайсизлар? — деб зорланди Илёс. — Ўзим кўрдим-ку! Ана янгамнинг ўзи ҳам ичимда бир нарса бор, деб қайт қилиб ётибди. Мазаси йўқ. Илёснинг кейинги гапларидан баттар хавотирим ошди. Айни дамда гап нимада эканини тушуна олмай, чалкашиб кетдим. Уйга етиб боргунча хаёлим минг бир кўчага кириб-чиқди. Ниҳоят, ҳовлимизнинг адоғидан айланиб ўтган кўчага бурилдиму, дарвозахонага етиб боришга ҳам сабрим чидамай, пахса девордан ошиб тушдим. Молхона томондан уйга яқинлашиб борарканман Ойсулувнинг даҳшат билан ўқчиётгани ва унинг бошида парвона бўлиб турган онамнинг зорланиши эшитилди. Онам Ойсулувни қўлидан тутиб турар, отам эса не қилишини билмай, у ёқдан-бу ёққа бориб келарди. Отам мени кўриши билан: — Ҳозир аканг ҳамсоянинг уйига ўтди. Тез бўл, Тоштемирнинг машинаси билан келинни балнисага олиб бориш керак. Уйдан пул ол, уст-бошингга қара, — деди Отамнинг гапи тугамасдан машина сингнали чалинди. Ўқчийвериб ҳолдан тойган Ойсулув машинада бироз ўзига келгандай бўлди. Ундан нима бўлганини сўраган эдим: — Бугун роса чарчаб, тошдай қотиб ухлабман. Бир маҳал оғзимга совуқ нарса киргандай бўлди. Тушми, ўнгми, ажрата олмадим. У секин сирпаниб ошқозоним томон бораверди. Мен қўрқинчли туш кўраётгандай уйғона олмасдим. Бир маҳал Илёснинг бақирган овозидан уйғониб кетдим. Шундагина бу даҳшат ўнгимда бўлганини билдим. Ишонмайсиз, ошқозонимда бир нарса бор. Йўғон арқонга ўхшайди. Ўқчиганимда шундай буралиб оғриқ беряптики… У яна тинимсиз ўқчий бошлади ва шифохонага етиб боргунимизча тинмади. Ойсулувнинг оғзидан тупук ҳам чиқмай қолган, аммо даҳшат билан ўқчирди. У замонларда ҳозиргидай шифокорлар, техника қаерда. Шифохона деганимиз ҳам ғарибгина кулба эди. Дўхтирлари ҳам шунга яраша. Улар Ойсулувни хонага олиб киришгач, гап нимада эканини эшитиб, ҳайратдан ёқа ушлашди. Сўнг хонасига қамалиб олиб, узоқ вақт йўқ бўлиб кетишди. Ниҳоят, дўхтирлар Ойсулувни текш ириб кўриш учун бошқа бир хонага олиб ўтди. У ерда махсус аппарат билан Ойсулувнинг ошқозонини текширишмоқчи эди. Аммо у илонни эслатадиган зонтни ютолмади. Давоми 9:30 да

20 583

Баъзи инсонлар ҳавога ўхшайди. Ўзлари кўпда кўзга чалинмайдилар , бироқ уларсиз ҳаётингизда мазмун йўқ... Айтинг-чи , сизнинг ҳам ҳаётда ким ва кимлар учундир ана шундай алишиб бўлмас ўз ўрнингиз борми ? Жавобингиз ақалли бир бор "ҳа" бўлса , демак ҳаётда нимагадир эришибсиз... Саволлар кўп ... Жавоблар бисъёр ... Бир саволнинг жавоби топилса , ўрнини бошқаси эгаллайди ... Хазонрезги

20 583

Агар сизда олти хислат топилса, бошқалар билан муносабатингиз гўзал бўлади 1. Агар кимнидир яхши кўрсангиз, унга «Сизни яхши кўраман» дейишлик. 2.Агар хато қилиб қўйсангиз «Кечиринг» дейишлик. 3. Агарда сизга хизмат қилишса, унга «Рахмат» дейишлик. 4. Агар бирор нарса сўрамоқчи бўлсангиз, «Илтимос» дейишлик. 5. Ким биландур йўлиқсангиз, уни юзига табассум қилган ҳолатда, тўлиқ салом беришлик. 6. Хонада ўтирган бўлсангиз, хонага янги кирган инсонга биринчи бўлиб, жой беришлик. Сиз бу хислатлар хаммаси бор!!!

20 583

#ХАЙРЛИ_ТОНГ Ассаламу алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ! ❄️ 🌥 Жума тонги муборак бўлсин! Сиз ва бизларни соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин! Ҳамиша Аллоҳнинг паноҳида бўлинг 🤲🏻

20 583

Бугунги кунимиз ҳам поёнига етмоқда қадрлигим! Бугун баъзиларимиз учун хурсандчилик, кулгуларга бой ўтди. Баъзиларимиз учун эса, балки, аксинча... Кимдир бироз аввал оила даврасида ўтириб, ич-ичидан оиласи ёнидалиги учун ҳамдлар айтди. Кимдирлар эса, балки яна оила даврасидан узоқда. Балки, бугун кимдир анчадан бери кўрмаган қадрдон дўсти билан мириқиб суҳбат қурди. Кимдур эса аксинча, балки дўстини йўқотди. Балки, кимдир ҳозиргина фарзандини юзидаги кулгуни кўриб, юзига табассум югурди. Кимдур бугун кўчада танимаган инсонига бирон яхшилик қилди-ю, шундан қалби ёришиб кетди. Балки, кимлардир иш, уй, рўзғор ташвишлари билан елиб-югуриб, ўзига эндигина вақт ажратди. Кунимиз қандай ўтмасин, Яратган Эгамизга бизга бераётган ҳар бир куни, неъматлари учун доим шукур қилувчилардан бўлайлик. Чунки, шукур қилувчилар ва чиройли сабр қилувчилар, Жаннат билан сийланадилар. ❄️ Тунингиз хайрли бўлсин қадрлигим...

20 583

т оқди. Эшик очилиб эри кириб келди. Бир қоп ун билан, битта қутини машинадан туширди. Афтидан туғилган кун ҳақида эсламаган ҳам. Йўқса ўгай боласига бўлмаса ҳам жуфти-ҳалолига кичкинагина совға кўтариб келарди. Совғаси ҳам бошини есин, боласининг дарди қалбини тилимлаб ташлаяпти. Нигоҳларини ерга қадаганча лабини тишлаб ишини қилаверди. - Нега мени кутмай меҳмонларга жавоб бериб юбординглар, -деди Икром онасига қарата. -Шошилишаётган экан, кеч қолишмасин деб… Эри қутини очди. Ичидан ростмона автомобилдан сал кичикроқ ўйинчоқ машина чиқарди. -Қани тойчоқ, кел буёққа. Эшикдан Шерзод чопиб кирди. Икром болани даст кўтариб юзларидан ўпди. -Мана бу туғилган кунингга совға, ўғлим. Собира ялт этиб эрига қаради. Икром гапини давом эттирди. -Даданг билан аянгни бекатда кўриб қолдим. Шунча қистасам ҳам қайтишмади. Камига Шерзоджонни ҳам олиб кетмоқчи бўлишди. Уларга ҳам айтдим, сизлар ҳам эшитинглар, Шерзоджон бугундан бошлаб шу уйда яшайди! Собира ҳўнграб йиғлаганича боласи билан Икромни қучиб олди. Ун гарди қўнган эрининг чопонига ёшли кўзларини суртди. Аброр Зоҳидов https://t.me/joinchat/AAAAAFXIt8kZwDUlbwdREg

20 583

ласи ота-онаси билан қолади, катталарнинг келишуви шундай! Собира йиғлаб-сиқтаб ахийри рози бўлди. Шерзодни тез-тез олиб бориб турадиган, яна фарзандли бўлганида бутунлай олиб келишни ўйлаб кўрадиган бўлишди. Ўгай отанинг, янги куёвнинг феълини билмагунча онаси шундай йўл тутишга қарор қилди. * * * Янги хонадон аъзолари сомсапазлик қилишаркан. Уйларининг кўчага қараган биқинида иккита тандир ўрнатилган. Эри Икром эртаю кеч тинмайди, ука-сингилларини ҳам бир зум тиндирмайди. Харидорлари кўп, ясалган сомсалар уй ичидан чиқиб келаверади, Икром дурра ёпиниб тандир ичига бош суқаверади, онаси қип-қизил сомсаларни пуллайверади. Собира ҳам ишга киришиб кетди. Аввалдан чаққон эди, лекин бу хонадон аъзоларига етиб ишлаш учун янаям тиришди. Бу оиладагилар чумолидай ғимирлаб рўзғор бутлашар, жуда бой бўлмасаларда ўзларига тўқ эдилар. Икром бу хонадоннинг норасмий бошлиғи. Қаттиққўллиги учун ҳамма ундан ҳайиқиб турар, арзимаган айб учун ҳам аччиқ-аччиқ гаплар эшитишарди. Бир ҳафта ичидаёқ эрининг сўкишидан икки марта баҳра топишга улгурган Собира ўғлини олиб келмай тўғри қилганига ишонч ҳосил қилди. Лекин олдинги гиёҳванд эри олдида Икром фариштадек кўринарди. Аста-секин эрининг бироз тўпорилигига ҳам кўникиб кетди. * * * Икром билармикан? Бугун туғилган кунлари эканлигини эслармикан?! Ўзику майли, боласи келганида совға бермаса ҳам икки оғиз ширин сўзи билан кўнглини кўтариб қўярмикан?! Бу каби саволлар бугун ич-ичидан қайнаб чиқарди. Бу хонадонга келин бўлиб тушганидан бери ўғлининг ҳар келиши ҳам қувонч, ҳам ҳадикда ўтади. Биринчи келишида эри Икром Шерзоднинг кичкинагина бурунчасини бармоқлари орасига қисиб эркалаган бўлди. Аяжонисига эга чиққан одамнинг бу қилиғи болага аксинча таъсир қилиб йиғлаб юборди. Собира боласини қучиб олди, эри бир нималар деб ғўлдираганча ўрнидан туриб кетди. Шу-шу бола билан ўгай отанинг учрашувлари совуққина ўта бошлади. Лекин бугун туғилган кунлари, ҳеч бўлмаса болагинаси бугун бир оғиз ширин сўз эшитар… Эри эрта тонгдан йўлга отланди. -Кийимларимни тайёрла, бозорга тушиб майда-чуйда қилиб келаман. Қувонганидан ўрнидан туриб кетди, туғилган кунлари байрам бўларканда. Лекин кейинги сўзлар уни жойига михлаб ташлади. -Соат тўртга уч юзта сомсага буюртма бор. Пиёзни тўғраб қўйинглар, мен тоза ун билан гўшт олиб келаман. Дадаси билан аяси кундузи келишади, уйлари узоқ, кечга қолмай қайтишади. Демак туғилган кун, боланинг кўнгли деган гаплар пуч орзу, етиб бўлмас армон... Ўйлаганидек қайнонаси, қайнсинглиси билан тушгача сомсага уринишди. Кўзи йўлда бўлди. Эшик тақиллаб аввал Шерзод, кейин дадаси билан аяси кўринди. Сакраб кетди. Югуриб бориб боласини қучиб йиғлайверди. Қайнонаси меҳмонларни ичкарига бошлади. Ота-онаси билан ҳол-аҳвол сўрашиб яна боласига талпинди. Катта бўлиб қолибди, қош кўзлари бобосини эслатади, тиллари бурро, шеърлар айтишни ўргатишибди. Хонасига олиб кириб бошқатдан бағрига босди. Яна йиғлади, боласини ҳидлаб-ҳидлаб йиғлади. Вақт шувиллаб ўтди. Чой ичишдию овқатга ҳам қарамай қайтиш ҳаракатига тушишди. Ҳозир боласи кетади, кетиши керак, шарт кетиши! Қайнонасидан нажот кутди. Бир оғиз қолақолсин деса-чи, бир кунгина болагинасини бағрига олиб ётса-чи?! Мулозаматни ўрнига қўяётган қайнона ўғлининг рухсатисиз бу ишни қилолмайди, хонадонида ўгай набира эмас, ўзининг авлоди чопқиллаб юриши керак! Шерзоднинг камзулчаси тугмаларини ўтказа бошлади. Ҳозир икки тугмани ўтказса бўлди, бола ташқарига чиқади, кейин олиб кетишади. Қўллари титраб тугмаларни қайтадан ечди. Онасининг бу иши сабабини тушунмай турган бола бийрон тиллари билан гапирди: -Ая, туйма ўтказишти билмайсизми? Мана-мана, мен қандай ўтказишти биламан. Бола худди қойил қилиб қўйгандек жилмайиб турарди. Кўз ёшлари қуйилиб кетди. Яна Шерзодни қучиб олди. Айвон деразаси ортида бу ҳолни кузатиб турган ота-онаси билан қайнонаси оғизда хайрлашсаларда, ичларидан зил кетаётгандилар. Тақдир, иложи йўқ… Эшикка етганларида бола ҳам аяси қолишини англаб йиғлай бошлади. Бобоси билан бувиси уни эркалаб кўтариб кетишди. Яна ишга ўтирдилар. Пиёзмас, ўзининг юрагини тўғради гўё. Пиёз аччиғидан минг карра аччиқ кўзёшлар милт-мил

20 583

МЕҲРИБОН Собира календарга қаради. Ўн еттинчи феврал… Эртага ўғли билан учрашади. Иккиларининг ҳам туғилган кунлари. Юрагини темир қўллар ғижимлагандек бўлди. Соғинган, жуда-жуда соғинган… Уч йил муқаддам… Собира ўзи пиширган тортнинг ўртасига биттагина шамча қадади. Ҳализамон ўғли Шерзоднинг шамни пуфлаб ўчиришини тасаввур қилди. Бир ёшга эндигина тўлган бола шамни ўчира олмайди, бу ишни дадаси билан аяжониси бажаришади. Кейин ҳақиқий байрам бўлади. Йигирма бир йилдирки, февралнинг ўн саккизи Собирани бир ёшга улғайтиради. У туғилган кунини бир мўъжиза юз бериши керакдек кутарди. Ўтган йили ўша мўъжиза чиндан ҳам юз берди. Собира туғилган кунини туғруқхонада кутиб олди, туғилган кунида ўғли дунёга келди. Мана шунга ҳам бир йил бўлибди. Бугун биринчи қўшалоқ байрам. Она ва бола шодланадиган кун… Эшик тарақлаб очилиб, ширин хаёллари тўзғиб кетди. Остонада кўзлари қизариб кетган, ранги оппоқ эри турарди. У қалтираб Собиранинг олдига келди. Хириллаб гапирди: -Хотин, пулинг борми? Бер менга! Опчиқ пулингни!.. Собира кўзёшларини тийиш учун лабини тишлади. -Дадаси, бугун ўғлингизнинг туғилган куни эди. Шунга дастурхонга ул-бул олиш учун озгина йиғиб қўювдим… Эри бор кучи билан столни муштлади. Собира қалқиб кетди. -Бер дедим, — яноқлари титраб деди Мавлон. Собира кўз ёшлари тирқираб кетган юзини қўллари билан яширди. - Бермайсанми?! Мана бўлмаса! Мавлон бир зарб билан стол устидаги ҳамма нарсани синдириб ташлади. Идиш-товоқлар билан бирга кичкинагина торт ҳам ер билан битта бўлди. Кейинги зарба мушт шаклига кириб, аламдан кўзлари катта-катта бўлиб кетган Собиранинг юзига тушди. Ерга йиқилди. Мавлон унинг чўнтакларини кавлаб бор пулини олди-ю, ҳансираб чиқиб кетди. Собира бутун қолган шамчани ушлаб кечгача йиғлади. Бу Собиранинг ота-оналари сабр косасига томган энг сўнгги томчи бўлди. Қизлари билан набираларини табриклашга келдилару бу хонадондан буткул узилдилар. Суд ҳам бўлди. Гиёҳванд эр турмага, Собира боласини олиб отасиникига йўл олди. * * * «Тор қорнимга сиққан болам кенг уйимга ҳам сиғади»- дея олиб келинган Собира кенг уйга сиғди, лекин кенг кўнгилни топа олмади. Ўзга хонадонда яшаган қисқа муддат ичида жонажон уйидан қанчалар узоқлашиб кетганини ҳис қилди. Қулф-калитга эга чиққан келинойисининг қош чимиришлари, акасининг ўз болаларини панага тортиб ширинлик улашишларидан дод дегудай бўларди. Ёлғиз паноҳи – ота-онаси эртаю кеч меҳнатдан бўшамас, амал-тақал рўзғорнинг эндиликда яна икки оғиз қўшилиб янаям кўпайиб кетган камларини бутлашга ҳаракат қилишарди. Бир йил ана шундай ўтди. Туғилган кунларида аяси ош дамлади. Дадаси топган-тутганини дастурхонга тўкди. Акаси Шерзодга ўйинчоқ совға қилди. Кўнгилдагидек ўтаётган кичкинагина байрамнинг нохуш якун топишига ана шу ўйинчоқ айиқча сабаб бўлди. Акасининг тўрт яшар ўғли ўйинчоқни юлқиб олиб уйларига қараб чопди. Ҳозиргина шодлиги ичига сиғмай ўтирган болакай кўзида ёш билан атак-чечак қадамларини илдамлатиб, унинг ортидан қувиб келинойисининг хонасига кириб кетди. Собира билан ота-онаси ҳай-ҳайлаганча қолишди. Дам ўтмай аввал келинойининг шанғиллагани, кейин тарсаки товуши эшитилди. Собира болаларча шўхлик қилган жиянининг бундай жазоланишини кутмаган эди. Шерзодга ўйинчоқни акаси билан бирга ўйнашни айтиш учун ўрнидан турди. Лекин кейинги кўргани қалбига муз бўлиб қадалди. Келинойининг хонасидан лўппи юзларида ингичка бармоқларнинг излари қизариб кўриниб турган Шерзод йиғлаб чиқиб келди. Дераза ортида ўйинчоқни қучиб олганича болаларга хос бўлмаган заҳарханда кулганича акасининг ўғли қараб турарди. Томоғи ғиппа бўғилди. Дастурхондаги ош оиланинг кичкинагина байрами каби совуди. Боласининг қучиб ётганича узоқ йиғлади. Ширингина бўлиб ухлаб қолган Шерзоднинг панжа изи тушган юзини силади, яноқларида қотиб қолган тиниқ кўз ёшларини кафти билан артиб олди. Ҳар қанча ситам ўзига бўлса чидар, боласида нима гуноҳ?! Вақт ўтган сайин онасининг гаплари асосли туюла бошлади. Бу хонадонда омонатлигини ҳис қилаверди. Совчи келди. Аввалги хотинининг тили ёмон экан, қайнонаси жанжаллардан безиб ажратиб юборибди. Собиранинг тили ёмонмас, яшаб кетиши керак. Фақат бо

20 583

💄Sevimli ayol bolish uchun endi psiholog maslaxati shart emas ozingizni seving va tez kanalga azo boling.... 💄 💄Hanumka ozini sevgan ayollar kanali 💄 Kanalga ulanish 👇👇👇👇👇 https://t.me/+8DprxmITk1szMDJi https://t.me/+8DprxmITk1szMDJi

20 583

#Ҳаётий ҳикоя ТАРБИЯ Болалигимда дадам мени «фариштам» деб атарди. Бунга опамнинг беғараз рашки келиб, нега мен фаришта эмасман деб сўрарди. Дарҳақиқат, опам мендан гўзалроқ, меҳнаткаш, озода, эгнига гард юқтирмай юрарди. Мен бўлсам қоп-қора жингалак сочларимга чанг қўниб, кенг ҳовлининг бир четида, ўт- ўлан, қурт-қумурсқа билан суҳбатлашиб, одамлардан ўзимни олиб қочардим. Дадам опамга, албатта, фариштанинг опаси ҳам фариштада, дерди. Қулоқларимга эса сенинг руҳинг пок, ҳақиқий фариштам дея пичирларди. Бу ҳол кўп - кўп такрорланарди. Аммо, дадам мени ёнига олиб бирор маслаҳат берганларини ёки насиҳат қилганларини эслай олмайман. Ҳатто аям ҳам. Улғайдим, озми - кўпми ҳаётий тажрибага эга бўлдим. Қаерга борсам, ота-онам шарафига раҳмат айтишди, берган тарбияси мукаммалигини кўп такрорлашди. Ҳар бир қиз учун шарафли бўлган: отасидан раҳмат эшитиш бахтига ҳам эришдим. Катта тажрибага эга устозим мендан сўради: – Ота - онангиз қандай насиҳатлар қилган, келинг тарбия ҳақида гаплашайлик. Ўйлаб қолдим, шу вақтгача доим ўзим маъқул деб билган ишни қилган эканман, улар қаршилик қилишмаганлар, хато қилсам, сенга ишонамиз дейишган, холос. Бироқ доно отам менга бутун тарбияни, мана шу мукаммал тарбияни биргина «фариштам» деган сўз билан онгимга сингдирган экан! Каминабегим.

20 583

Сиз кимга ўхшайсиз? Расмга қаранг ва бирини танланг 💭 Сиз танлаган расм сизнинг онг остингиздаги оғриқ ҳақида нимани айтади? Яширин ҳис-туйғуларингизни билишни истайсизми? 👇 Жавобни олиш учун танланг!

20 583

Кутмаган жойингиздан бойлик, рисқ ва барака оқиб келади... Эримни иши юришмаётгани ва кетма-кет омадсизликларни кўриб эркак кишига нақадар қийинлигини тушуниб етган вақтларим. Шу пайт қаердандир бадавлат қўшни хотин келиб қолди. Юзимдаги маҳзунликни сабабини сўраганда бироз эримни ишлари юришмаябди дегандим, шу заҳоти кулимсираб нахотки буни ечимини билмасангиз деб бир дуони ўргатди. Ўшандан бери ҳар куни эрталаб ва кечқурун 3 мартадан ўқиб юраман. Бойлик, бахт, омад эримнинг юрган изидан қувиб юрадиган бўлди. Бу дуони ўқилиши шундай... Давоми👇