SevenHells

خب به احتمال ۹۰درصد ام‌اس دارم. ولی نترسید دوستان. خوش‌موقع تشخیص داشتم.

حالا ما مریض شدیم همهٔ دنیا ماشالا دکتر شدن: «ویتامین بی نخوردی اینجوری شده»، «آب نخوردی اینجوری شده»، «کار کردی اینجوری شده». چشم، ممنون عباس آقا.

کیرتون نباشه دوستان، از این مخمصه هم می‌آم بیرون و دوباره جلوی زندگی قمبل می‌کنم.🤝

بیمه هم ندارم الحمدلله. شکر خدا همیشه می‌باره. خدایا شکرت. از این مملکت ممنونم، از این مردم مهربان ممنونم، از این پزشکای ماهی که می‌دی ممنون، بابت بلاهاتم ممنون. فحشم نمی‌شه بهش داد لامصب.

اینقدر شوکم اصلا نمی‌دونم جدی بگیرم یا نه. قدقد بخندم یا گریه کنم یا چی. تازه گفت چرا اینقدر دیر اومدی و من بهش گفتم اون دکتر هزارپدر پدرسگ منو معطل کرد. گفت اشتباه کردی. ممنون عباس آقا، آخه خودم پزشکی خوندم می‌دونستم اشتباهه ولی از قصد کردم.

خب، حاجی‌تون بیمارستانی شد و باید بستری بشه و بگا بره. آره منم اولین حقوقمو گرفتم و خرج دوا درمون می‌کنم. 🤝

حس می‌کنم تقاص آدمای هیز و بددل باید همین باشه. بدبخت‌کنندگی ۱۰/۱۰

واقعیت اینه که عضله‌های یک طرف سرم اینقدر بد گرفته که حتی ماهیچه‌هایی که چشمم رو تکون می‌دن هم گرفته‌ن! یعنی اصلا فکرشم نمی‌کردم بتونن بگیرن این لامصبا. چشممو تکون می‌دم یه جوری درد می‌گیره انگار سه روز پشت هم رفتم باشگاه تمرین چشم زدم. حالا کاش فقط اون سگ‌مصب بود، چشم و شقیقه و سر گردن و شونه، همه با هم، در ارکستر بدبختی من می‌نوازند.

وای بچه‌هااااا اولین ترجمه‌م منتشر شد 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

🎯 سادیسم روزمره چیست؟ — در بسیاری از ما نوعی سادیسم وجود دارد، که «سادیسم روزمره» نامیده می‌شود 📍غالباً وقتی کلمۀ «سادیسم» را می‌شنویم تصویر مجرمی خطرناک را مجسم می‌کنیم که تفریحش شکنجۀ دیگران است. باوجوداینکه قطعاً این شکل افراطیِ سادیسم هم وجود دارد، گرایش‌های سادیستی منحصر به افراد شرور یا فاسد نیستند. امروزه، روان‌شناسان می‌گویند که در بسیاری از ما نسخۀ ملایم‌تری از سادیسم وجود دارد که ممکن است عواقب ناگواری برای خود و اطرافیانمان به‌همراه داشته باشد. این نوع سادیسم چیست؟ چگونه آن را تشخیص دهیم؟ و اصلاً چرا چنین گرایشی در وجود ما شکل گرفته است؟ 🔖 ۱۵۰۰ کلمه ⏰ زمان مطالعه: ۹ دقيقه 📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید: https://b2n.ir/p43773 📌 آنچه خواندید، به‌طور اختصاصی برای وب‌سایت ترجمان ترجمه شده و به‌رایگان در اختیار شما قرار گرفته است. شما می‌توانید با خرید اشتراک فصلنامه ترجمان علوم انسانی از انتشار این مطالب و فعالیت‌های ترجمان حمایت کنید: https://tarjomaan.shop/product/sub4014/ @tarjomaanweb

@tarjomaanweb👇

راستشو بخواید خیلی دلم می‌خواد روزمره‌هام مفید و قشنگ باشن، ولی نیستن. بعضی کانالا رو می‌خونم می‌بینم از تجربهٔ دیدن یه پر، یه افسانه ساخته و وصل کرده به از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود. من ازوناش نیستم. تجربه‌هام ارزش وقت شما ره نداره.

اینجا بشینم از تئوری‌های هنری زبانی بگم خوندن بلدی؟ یا همین چرت و پرتای روزمره‌مم به زور می‌خونی؟ :))

یکی از افسردگی‌هایی که می‌گیرم، افسردگی بعد از در تماس بودن با آدم‌های موردعلاقم، مهمونی های خفن و یا سفریه که خیلی خوش گذشته. به این صورت که بعد از سپری کردن چند روز بی‌نظیر یهو با حجم زیادی از نبودن ها مواجه میشم و این مدتی که طول میکشه تا دوباره با این کنار بیام که در حقیقت چقدر تنهام، دهنمو ملایم میگاد. > کوکتل بمب @Comentive

دیروز دوستشو دعوت کردم خونه. اومد و موند و با هم حرف زدیم. احساس کردم خیلی بزرگ شدم. مهمون که دعوت کردم، دوست خودمم که نبوده، باهاشم حرف زدم، یه جوری هم بودم که باهام تعارف نکنه. اگه این بزرگ‌شدن نیست، پس چیه؟

خدا منو ببخشه، عجب آدم تنگ‌نظر حسودی بی‌چشم‌ورویی‌ام. پنج تا پست گذاشتم همه‌ش پر از حسودی. 🧎

عمو فروتن هست؟ کراش نصف بچگیاتون؟ همکلاسی تئاتر مامان همسرم بوده. بازم پاره شدم. این یکیو دیگه شما هم بشین.

حالا تا اینجایین، از کوچیک بودن دنیا هم بگم. نجف دریابندری هست؟ اسطوره، اسوه، الگو، هدف و داداچی من در ترجمه؟ مامان همسرم شاگرد زنش بوده، خونه‌ش هم رفته و با خودش هم صحبت کرده. داستان ازدواجشونو از دهن خودش شنیده. فرصت‌ها رو متاسفانه از اول تو تهران ریخته بودن و ما بچه‌کشاورزای روستایی از این دایرهٔ خوبان همواره محروم بودیم. حسادت؟ فشار؟ نه این چیزا چیه، دارم پارههههه می‌شم.

کم‌کم باید یاد بگیرم درست صحبت کنم و به‌جای گه‌خوردن بنویسم چسی‌‌ناشتااومدن. ای بابا. بازم نشد!

منتظر اون روزم که بتونم مثل بقیه تو لینکدین در مورد معضلات فضای کاریم گه بخورم. فعلا فقط می‌تونم در مورد همکلاسی غرغروم بنویسم و ایموجی چپ‌چپ‌نگاه‌کردن بذارم. 😒