کانال کتاب و کتابخوانی

ﺯﻧﺪﮔﯽ آﻥ ﮔﻞ ﺳﺮﺧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺑﻮﯾﯽ ﯾﮏ ﺳﺮﺍﻏﺎﺯ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺩﺍﺭد زندگی کن ﺟﺎﻥِ ﻣﻦ، ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮ .. رونق عمر جهان، چندصباحی گذراست قصه بودن ما برگی از دفتر افسانه ای یِ، راز بقاست دل اگر می شکند گل اگر می میرد و اگر باغ بخود رنگ خزان می گیرد همه هشدار به توست؛ ﺟﺎﻥِ ﻣﻦ، ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮ .. زندگی کوچ همین چلچله هاست ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ .. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ..

از بودا پرسیدند ... فرمول آرامش در زندگی چیست؟! پاسخ داد زندگیِ بسیار ساده است به آن شرط که شما آن زمان که دراز‌ کشیده‌اید فقط دراز کشیده باشید و زمانی که راه می‌روید فقط راه بروید زمانی که غذا می‌خورید فقط غذا بخورید و به همین ترتیب نیز همۀ کارهایتان را انجام دهید زیرا شما آن زمان که شما دراز می‌کشید به این فکر می‌کنید که کی بلند شوید زمانی که بلند شدید فکر می کنید که بعد آن باید کجا بروید زمانی که دارید می‌روید به این فکر می‌کنید که چه بخورید و به همین ترتیب ... فکر شما همیشه یک قدم جلوتر از آن لحظه‌‌‌ای است که خود شما هستید همین باعث میشود که نتوانید از اکنون لذت ببرید.

بهترین احساس در دنیا ، احساس رهایی است  ...! رهایی از نظرها ، نگاه ها ، سوء تفاهم ها ... رهایی از اینکه بخواهی خودت را و مقصود خودت را برای کسی توضیح دهی . رها که باشی ؛ در هر شرایطی آرامی رها که باشی ؛ همه را دوست داری ...

آدمها را از روی عکسهایشان نشناسید آدمها... از بی‌حوصلگی‌هایشان ، خستگی‌هایشان از دلتنگی‌هایشان ، غصه‌هایشان از هیچ یک عکس نمیگیرن #پرویز پرستویی

رودخانه حركت می‌كند در راه به درختی زيبا بر می‌خورد از زيبايی درخت لذت می‌برد، آنرا تحسين می‌كند. و دوباره به راهش ادامه می‌دهد. رودخانه به درخت نمی‌چسبد؛ زيرا در اينصورت، ‌حركتش متوقف می‌گردد. به كوهی زيبا می‌رسد؛ به خاطر لذتِ گذر از چنين كوه زيبايی، سپاسگزاری می‌كند و به راهش ادامه می‌دهد. رودخانه همينطور به راهش ادامه می‌دهد... مشكلِ انسان اين است كه وقتی درختی زيبا می‌بيند، دوست دارد خانه‌اش را همانجا بسازد و آنجا زندگی كند. «به هيچ چيز نچسبيد، » و وابسته نشويد، نه اينكه از زندگی لذت نبريد. در واقع با چسبيدن و وابسته شدن، نمی‌توانيد لذتی ببريد. لذت واقعی از عدم وابستگی ناشی می‌شود. #آشو

صبر داشته باش و ببین همان کسی که می‌خواست تو را زمین بزند ، زمین خورده! همان کسی که می‌خواست حرمت تو را بشکند تمامِ غرور و حرمت‍‍ش شکسته ! همان کسی که قصد آزارِ تو را داشت ، بی دفاع شده و آزار دیده ! کائنات ، دست بردار نیست ؛ انتقامِ ما را ، از هم می‌گیرد ! روزی همه مان به هم ، بی حساب خواهیم شد ... #نرگس_صرافیان_طوفان‌

از زاهدی پرسیدند : از این همه نیایش به درگاه خداوند چه بدست آورده‌ای؟ جواب داد: هیچ! اما بعضی چیزها را از دست داده‌ام خشم،نگرانی،اضطراب،افسردگی احساس عدم امنیت ترس از پیری و مرگ... همیشه با بدست آوردن نیست که حالمان خوب می‌شود گاهی با از دست دادن خیالِ آسوده‌تری داریم.

تنها دو فعالیت وجود دارد که در حین آن می توان بی نفسی را براحتی تجربه کرد: یکی خنده و دیگری رقص. رقص یک روش فیزیولوژیک و جسمانی است برای احساس بی نفسی. زمانیکه رقصنده در رقص خویش گم شده باشد، او دیگر وجود ندارد، تنها رقص وجود دارد. خنده قدری ظریفتر از رقص است، قدری درونی تر است ولی عطر ان همان است. وقتی می خندی، خنده ات باید از ته دل باشد. فقط نباید سطحی باشد، نباید از روی اجبار و آداب معاشرت باشد. #اشو

چندتوصیه زیبا از پیکاس *با دوستان شاد معاشرت کن *همیشه مشغول یادگیری باش *تامیتوانی بخند *احساساتت رابیان کن *از سلامتی ات بهره ببر *خاطرات بد را فراموش کن ‌

زن ها ... وقتی لبخندشان به درازا نمی کشد وقتی آرایش نمی کنند وقتی موهای شان کوتاه است شاید کسی را... و یا حتما  خودشان را از دست داده اند .

کاش می‌شد به هیچ‌چیز فکر نکرد، فکر کردن آدم را نگران می‌کند. کاش می‌شد کسی را دوست نداشت، دوست داشتن آدم را ضعیف می‌کند. کاش می‌شد دلتنگ کسی نبود، دلتنگی حواس آدم را پرت می‌کند. کاش می‌شد به هیچ‌چیز و هیچ‌کس فکر نکرد، درها را بست، پرده‌ها را کشید، چراغ‌ها را خاموش کرد و در سکوتی محض و در یک خلأ ادراکی عمیق، آرامشی بدون واسطه را در آغوش کشید. کاش می‌شد به مثابه‌ی اصحاب کهف خوابید و تا قرن‌ها بیدار نشد. دلمان خوابی عمیق می‌خواهد این‌روزها... #نرگس صرافیان طوفان

‏هوشنگ ابتهاج: خیال دیدنت چه دلپذیر بود، جوانیم در این امید پیر شد نیامدی و دیر شد... شهریار: نوش دارویی و بعد از مرگ سُهراب آمدی سنگ‌دل این زودتر میخواستی حالا چرا؟! بنان : آمد اما در نگاهش آن نوازش‌ها نبود... هیچ وقت دیر نکن، همین!

می گويند آدمهاى خوب به بهشت ميروند... اما من ميگويم آدمهاى خوب هر كجا باشند آنجا بهشت است.. #فريدون فرخزاد

چرا همیشه گفته می‌شود... « سکوت نشانه‌ی رضایت است » چرا نمی‌گویند : نشانه‌ دردی‌ ست عظیم که لب‌ها را به هم دوخته است...! چرا نمی‌گویند : نشانه‌ ناتوانی گفتار از بیان سنگینی رفتار افراد است...! چرا نمی‌گویند : نشانه‌ دلی شکسته است که نمی‌خواهد با باز شدن لب‌ها از همدیگر صدای شکسته شدنش را نامحرمان متوجه شوند !؟ پس سکوت همیشه نشانه‌ رضایت نیست... سکوت سرشار از ناگفتنی هاست !