پوکساید

نگویمت که بیامیز با من اما آه ! بعید تر منشین از حدود زمزمه رس ▪️ حسین منزوی

سلام فلانی! خستهٔ بودن نباشی. نمی‌دونم کجای جادهٔ زیستن هستی اما خستهٔ زندگی نباشی. بودن، بارِ سنگینیه... #حسام_ایپکچی

چه کنم با دلِ سرگشتهٔ بی‌آرامم؟

"أردت فقط أن أشعر یوماً بأنك تحاول لأجلي!" فقط می‌خواستم یه روزی احساس کنم که بخاطرم تلاش كردی...

چه رنجی است خوابیدن زیر آسمانی که نه ابر دارد نه باران. از هراس از کلمات هر شب خواب‌های آشفته می‌بینیم به این جهان آمده‌ایم که تماشا کنیم، صندلی‌های فرسوده و رنگ‌باخته سهم ما شد. انتخاب ما مرواریدهای رخشان بود. ▪️ احمدرضا احمدی

من می‌خواستم بدونم که این موسیقی..شمارو هم روی صندلی عقب یه ماشین می‌بره ؟ یه ماشین که داره نصف شب از یه اتوبان میگذره... شما هم با این موزیک رد شدن نور ماشین های دیگه رو روی پلک های بسته تون حس می‌کنيد ؟ خنک بودن شیشه ی ماشین رو. رَوون حرکت کردن تایرها روی سطح صاف آسفالت رو..حس می‌کنید ؟ دنیای شما با این موسیقی چقد به دنیای من نزدیکه؟

هنوز مشغولِ ذوق کردن با دوستت دارم‌هایت بودم که همان اولِ راه به من شلیک کردی… من که رفته بودم… کاش لااقل می‌گذاشتی به خانه‌ام برسم! . علی کشاورز

"دلم می‌خواهد باهم دوست بمانیم، این پیشنهاد مثل تکه استخوانیست که جلوی سگ می‌اندازند..." ▪️ مارک دوگن

نمی‌دانم چرا می‌نویسم. شاید چون این روزها، هیچ‌چیز دیگری برای گفتن نیست. انگار کلماتی که زمانی معنا داشتند، حالا تهی شده‌اند، بی‌جان، مثل خودم. احساساتی که روزی همه‌چیزم بودند، حالا فقط وزنی سنگین درونم هستند. خستگی‌ای که حتی خواب هم درمانش نمی‌کند، درماندگی‌ای که هر لحظه دست‌وپایم را می‌بندد. دیگر چیزی برای دلتنگی ندارم. انگار تمام اشتیاقم به دلتنگ شدن، به منتظر بودن، به خواستن، ته کشیده. نه آرزویی، نه رؤیایی، نه حتی ترسی. فقط یک خلأ، یک سکوت سنگین که هر روز در من تکرار می‌شود. آینده؟ آینده دیگر برایم هیچ شکلی ندارد. فقط یک مه غلیظ است، بی‌انتها، بی‌هیچ نوری. هر چه تلاش می‌کنم چیزی در آن ببینم، همه‌چیز محو و بی‌رنگ است. شاید این کلمات هم مثل خودم بی‌حس و پوچ به نظر برسند. اما اگر چیزی از من باقی مانده، همین است: خستگی، ناامیدی، و شاید یک‌جور بی‌تفاوتی عجیب. این را نوشتم نه برای جلب توجه، نه برای چیزی که دیگر وجود ندارد. فقط برای اینکه این احساسات سنگین، بالاخره جایی روی کاغذ بیایند. شاید حالا که این‌ها را نوشته‌ام، کمی سبک‌تر شوم. شاید هم نه. تو این را بخوان، یا نخوان. برایم فرقی نمی‌کند. پایان.

آدمی از دل‌تنگی خسته می‌شود؟ ‏آری خسته می‌شود ‏اگر نتواند آن را به زبان بیاورد. #ایلهان_برک⁩

روح‌های زیبا، روح‌ها و روان‌های زیبا را تشخیص می‌دهند؛ به اصیل بودن ادامه بدهید، مردم شما را پیدا خواهند کرد. #ناشناس

و سلام برصبرمان درآن هنگام که لبخند می‌زدیم اما دلتنگی، قلبمان را سلاخی می‌کرد... 🌧️

دعای قلب مجروحم اگه پشت سرم باشه یه‌کاری می‌کنم عشقت، قمار آخرم باشه :)

من بنده‌ی لمس‌های کوچک و لحظه‌ای هستم.