آکادمی بنیاد کیفیت

🔵 درس نوبل اقتصاد: نوآوری به هدایت نیاز دارد سه برنده‌ی نوبل اقتصاد در سال ۲۰۲۵ هر یک به‌گونه‌ای نشان داده‌اند که چگونه باید با آشفتگی‌ها و دگرگونی‌هایی که پس از تحولات بزرگ فناورانه پدید می‌آیند، برخورد کرد و آن‌ها را مدیریت نمود. فیلیپ آگیون منتقد سرسخت سیاست‌های حمایت‌گرایانه است و جوئل موکیر بر ضرورت گشودگی جوامع در برابر ایده‌های نو تأکید دارد. حاصل پژوهش‌های این سه اقتصاددان پیامی روشن دارد: پیشرفت امری خودبه‌خودی و تضمین‌شده نیست؛ بلکه نیازمند پرورش و هدایت مستمر نوآوری است. پرسشی که همواره مطرح بوده این است که آیا نوآوری به‌طور ذاتی موجب رشد اقتصادی می‌شود و در نتیجه، سطح زندگی مردم را بالا می‌برد؟ پاسخ به ظاهر مثبت است، اما تاریخ نشان می‌دهد که رابطه‌ی میان نوآوری، رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی پیچیده‌تر از آن است که در نگاه نخست به نظر می‌رسد. در دورانی که جهان در آستانه‌ی انقلابی فناورانه قرار دارد ــ انقلابی که می‌تواند مفاهیم سنتی کار، خلاقیت و ارزش را بازتعریف کند ــ کمیته‌ی نوبل سه اقتصاددان را به پاس پژوهش‌هایشان درباره‌ی نقش نوآوری در بهبود رفاه انسانی مورد تقدیر قرار داده است: جوئل موکیر از دانشگاه نورث‌وسترن ایالات متحده، فیلیپ آگیون از مدرسه اقتصاد لندن، و پیتر هاویت از دانشگاه براون. پژوهش‌های آنان توضیح می‌دهد که چگونه اقتصاد جهانی طی دو قرن گذشته به رشدی بی‌سابقه دست یافته، چگونه جوامع توانسته‌اند این رشد را حفظ کنند و چه پیامدهایی در پی دارد زمانی که نوآوری مهار یا متوقف می‌شود. موکیر، به عنوان یک تاریخ‌نگار اقتصادی، نیمی از جایزه را به دلیل «شناسایی پیش‌نیازهای رشد پایدار از طریق پیشرفت فناورانه» دریافت کرده است. او نشان می‌دهد که اگرچه نوآوری همواره بخشی از تجربه‌ی انسانی بوده است، اما تنها پس از انقلاب صنعتی به موتور اصلی رشد اقتصادی تبدیل شد. از نگاه موکیر، فناوری زمانی می‌تواند رفاه اجتماعی ایجاد کند که بر پایه‌ی شناخت علمی از سازوکار پدیده‌ها استوار باشد. آگیون و هاویت در ادامه، با ارائه‌ی مدلی ریاضی، مفهومی کلیدی را مطرح کردند که آن را «تخریب خلاق» نامیدند؛ فرایندی که طی آن ظهور یک محصول جدید و بهتر، شرکت‌های عرضه‌کننده‌ی محصولات قدیمی را از میدان خارج می‌کند. این روند از یک‌سو نماد خلاقیت و نوآوری است، اما از سوی دیگر، موجب دگرگونی ساختارهای پیشین و از بین رفتن مشاغل یا صنایع سنتی می‌شود. در مجموع، دستاورد علمی این سه اقتصاددان بر اهمیت مدیریت پیامدهای نوسانات ناشی از تغییرات فناورانه‌ی عمیق تأکید دارد. آگیون با نقد حمایت‌گرایی، رقابت آزاد را محرک نوآوری می‌داند و موکیر یادآور می‌شود که جامعه باید پذیرای ایده‌های نو و متفاوت باشد تا پیشرفت تداوم یابد. پیام نهایی کار آنان روشن است: پیشرفت، نتیجه‌ی تصادف یا سرنوشت نیست؛ بلکه ثمره‌ی پرورش آگاهانه‌ی خلاقیت، دانش و نوآوری در بستری باز و پویا است. ▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️ ✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد  👇👇👇👇  @ECONVIEWS  اینستاگرام:  👇👇  https://www.instagram.com/econ.views https://share.google/1S5CKhe10U7LJwdDj