Echoes

حسادت احساس وحشتناکی است؛ به هیچ یک از رنج ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود ندارد. فقط رنج می دهد و بس. نفرت انگیز است! روزهای برمه #جورج_اورول @e_choes

در همین لحظه که من در حال نوشتنم، در گوشه‌ی دیگری از جهان، انسان‌های زیادی گرسنه‌اند. اگر «ژان پل سارتر» بود می‌گفت من در برابر این گرسنگی مسئولم. البته من اعتراض می‌کردم: من نمی‌دانم آنجا چه خبر است و برای تغییر وضع اسفبار موجود، کار چندانی از دستم برنمی‌آید. ولی سارتر می‌گفت این منم که انتخاب کرده‌ام بی‌خبر بمانم و به جای آنکه خود را درگیر این وضع اسفبار کنم، در این لحظه‌ی خاص فقط بنویسم. می‌توانستم فراخوانی بدهم و اعانه جمع کنم یا از طریق ارتباطاتی که در اصحاب رسانه دارم، توجه همگان را به وضع موجود جذب کنم، ولی انتخاب کرده‌ام آن را نادیده بگیرم. من در برابر آنچه می‌کنم و آنچه انتخاب می‌کنم که نادیده بگیرم، مسئولم. رواندرمانی اگزیستانسیال #اروین_یالوم @e_choes

گریستم، اشک تنها تسلی بخش من، و لب فرو بستم، بی هیچ شکوه‌ای، روحم غرق در سیاهی اندوه و پنهان در ژرفنای شادمانی تلخ خود، مرا بر رویای رفته‌ی زندگانیم دریغی نیست. فنا شو در تاریکی، ای روح عریان! که من تنها به تاوان عشق خویش می‌اندیشم. #الکساندر_پوشکین @e_choes

جمله‌ای که در روز رستاخیز باعث تخفیف در مجازات می‌شود: ما از همان ابتدا نیز علاقه‌ای به دنیا آمدن نداشتیم! #کورت_ونه‌_گات @e_choes

زندگی ما رو توی لحظه‌های غیر‌قابل پیش‌بینی تبدیل به چیزی می‌کنه که هستیم. #رومن_پولانسکی @e_choes

انگار یه دستی داره گلوتو فشار میده ... #کیهان_کلهر 🖤 @e_choes

خنک آن روز ، خوشا وقت که در مجلسِ ما ساقیان دست تو گیرند و به مهمان آرند ... #مولانا @e_choes

من میدونم خودکشی از گناهان کبیره‌ست، اما اینم گناهِ بزرگیه که انسان خوشبخت نباشه... طعم گیلاس #عباس_کیارستمی @e_choes

تنها در بي چراغي شبها مي رفتم دستهايم از ياد مشعل ها تهي شده بود همه ستاره هايم به تاريکي رفته بود مشت من ساقه خشک تپش ها را مي فشرد لحظه ام از طنين ريزش پيوندها پر بود تنها مي رفتم مي شنوي ؟ تنها من از شادابي باغ زمرد کودکي به راه افتاده بودم ايينه ها انتظار تصوريم را مي کشيدند درها عبور غمناک مرا مي جستند و من مي رفتم مي رفتم تا درپايان خودم فرو افتم ناگهان تو از بيراهه لحظه ها ميان دو تاريکي به من پيوستي صداي نفس هايم با طرح دوزخي اندامت درآميخت همه تپشهايم از آن تو باد چهره به شب پيوسته همه تپشهايم من از برگريز سرد ستاره ها گذشته ام تا در خط هاي عصياني پيکرت شعله گمشده را بربايم دستم را به سراسر شب کشيدم زمزمه نيايش دربيداري انگشتانم تراويد خوشه فضا رافشردم قطره هاي ستاره در تاريکي درونم درخشيد و سرانجام در آهنگ مه آلود نيايش ترا گم کردم ميان ما سرگرداني بيابان هاست بي چراغي شب ها بستر خاکي غربت ها فراموشي آتش هاست ميان ما هزار و يک شب جست و جو هاست ... #سهراب_سپهری @e_choes

روزهای پی در پی نه چیزی می‌خورد و نه چیزی می‌نوشید که تنها خورد و خوراکش اندوه بود.. #جمال_ثریا @e_choes

#اعدام_نکنید