Echoes

تو با چشمانت مرا بنواز؛ چوبدست چوپانی ام سلاحی کارگر خواهد شد. بعد از جنگ، با چوبدستم انجیرهای تازه را برای تو خواهم چید. با تو خواهم ماند. با تو خواهم خواند. و تو را در بهت آفتابی ات خواهم بوسید اگر ابر ها بگذارند... #محمد_ابراهیم_جعفری @e_choes

از همه من گریختم گرچه میان مردمم #مولانا @e_choes

اولین دستی که خوشه اولین انگور را چید دستِ من بود! کفش، ابتکار پرسه‌های من بود و چتر، ابداع بی‌سامانی‌هایم! هندسه! شطرنج سکوت من بود و رنگ، تعبیر دل‌تنگی‌هایم! من اولین کسی هستم که، در دایره صدای پرنده‌ای بر سرگردانی خود خندیده است! من اولین سیاه مستِ زمینم! هر چرخی که می‌بینید، بر محور ِ شراره‌های شور عشق من می‌چرخد! آه را من به دریا آموختم! ‌ #حسین_پناهی @e_choes

من وارث نقش فرش زمینم و همه انحناهای این حوضخانه، شکل آن کاسه مس هم سفره بوده با من از زمین‌های زبر غریزی تا تراشیدگی‌ های وجدان امروز ... #سهراب_سپهری @e_choes

حقیقت آیینه‌ای بود که از آسمان و از دست خدا به زمین افتاد و شکست. هر کس تکه‌ای از آن را برداشت، خود را در آن دید، گمان کرد حقیقت نزد اوست. حال آنکه حقیقت نزد همگان پخش بود. #فيه_ما_فيه #مولانا @e_choes

ما آدما دو تا سبد بهمون آویزونه یکی پشتمون... یکی جلومون خوبیهامونو میندازیم تو سبد جلویی و بدیهامون تو سبد پشتی... و وقتی تو مسیر زندگی راه میریم... فقط دوچیز می بینیم خوبیهای خودمونو و عیبهای نفر جلویی. #پائلو_کوئلیو @e_choes

نگاهت می‌کنم خاموش و خاموشی زبان دارد زبان عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد #هوشنگ_ابتهاج @e_choes

یعنی همه ی اون زمزمه ها، زندگیا، عشقا، همه دروغ بود...؟ #خسرو_شکیبایی 🖤 #هامون #داریوش_مهرجویی @e_choes

پدرم گفته بود؛در روز تولد من! افسوس کودکم؛برای تو جایی نمانده است. یک روز صبحِ زود مادرِ تو درد می کشید؛تنها به این امید که می آیی و با دستِ کوچکت ، دنیای خفته را بیدار می کنی. دنیارا هشدار می دهی ، که از نوازش دست های تو محروم است. تو آمدی ، ولی می گریستی! #بهرام_بیضایی حقایق دربارهٔ لیلا دخترِ ادریس @e_choes

‌جنایتکاری که آدم کشته بود، در حال فرار با لباس ژنده خسته به دهکده رسید. چند روز چیزى نخورده بود و گرسنه بود. جلوى مغازه میوه‌فروشى ایستاد و به سیب‌هاى بزرگ و تازه خیره شد، اما پولى براى خرید نداشت. دودل بود که سیب را به زور از میوه‌فروش بگیرد یا آن را گدایى کند. توى جیبش چاقو را لمس مى‌کرد که سیبى را جلوى چشمش دید! چاقو را رها کرد... سیب را از دست مرد میوه‌فروش گرفت. میوه‌فروش گفت: «بخور نوش جانت، پول نمى‌خواهم.» روزها، آدمکش فرارى جلوى دکه میوه‌فروشى ظاهر می‌شد. و بى‌آنکه کلمه‌اى ادا کند، صاحب دکه فوراً چند سیب در دست او می‌گذاشت. یک شب، صاحب دکه وقتى که مى‌خواست بساط خود را جمع کند، صفحه اوّل روزنامه به چشمش خورد. عکس توى روزنامه را شناخت. زیر عکس نوشته بود: «قاتل فرارى»؛ و جایزه تعیین شده بود. میوه‌فروش شماره پلیس را گرفت... موقعی که پلیس او را مى‌برد، به میوه‌فروش گفت : آن روزنامه را من جلو دکه تو گذاشتم. دیگر از فرار خسته شدم. هنگامى‌که داشتم براى پایان دادن به زندگى‌ام تصمیم مى‌گرفتم به یاد مهربانی تو افتادم. بگذار جایزه پیدا کردن من، جبران زحمات تو باشد!!! #گابریل_گارسیا_مارکز @e_choes

آیا کسی آنقدر دوستت دارد که از جهان نترسی؟ #شمس_لنگرودی @e_choes

‌فراموشی را بستاییم! یاد، انسان را بیمار می‌کند. #نادر_ابراهیمی @e_choes

پس از سفرهای بسیار و عبور از فراز و فرود امواج این دریای طوفان‌خیز، بر آنم که در کنار تو لنگر افکنم؛ بادبان برچینم؛ پارو وا نهم؛ سُکان رها کنم؛ به خلوت لنگرگاهت در آیم و در کنارت پهلو گیرم آغوشت را بازیابم. استواری امن زمین را زیر پای خویش.   #مارگوت_بیکل @e_choes

زندگیمان را چون خانه‌ای برای کسی می‌سازیم، و هنگامی که می‌توانیم او را سرانجام در آن جای دهیم نمی‌آید، سپس برایمان می‌میرد و خود زندانی جایی می‌شویم که تنها برای او بود. #مارسل_پروست @e_choes