Light Workers🔆

در گذشته سانسور از طریق مسدود کردن جریان اطلاعات به اجرا در می‌آمد. در قرن بیست و یکم، از طریق غوطه‌ور کردن انسان‌ها در سیلاب اطلاعات بی‌اهمیت و نامربوط عملی می‌شود. انسانها واقعا نمی‌دانند به چه چیزی توجه نشان دهند،و اغلب وقت خود را صرف بحث و بررسی درباره‌ی موضوعات فرعی می‌کنند. در زمان‌های دور،قدرت داشتن به معنی دسترسی به اطلاعات بود.اکنون قدرت یعنی آگاهی بر اینکه از چه چیز باید چشم پوشید... #یوول_نوح_هراری @lightworkers

آبرو از حیث عینی، عقیده دیگران در خصوص ارزش ماست و از نظر ذهنی، بیم ما از عقیده‌‌ی دیگران است.... #شوپنهاور @lightworkers

تمرینی برای از بین بردن گفتگوهای نالازم در جمع _نیروی عظیمی در سکوت نهفته است. سکوتتان را حفظ کنید تا هنگامی که حقیقت لحظه در درونتان بیدار شود، آن‌گاه به آن صوت ببخشید و هرچه کمتر از كلمات استفاده کنید. همچون هنگامی که فرمان احترام می دهید... _نیاز به حق داشتن و یا نیاز به «برنده شدن» را در یک بحث و گفتگو رها كنيد. کسی که خردمندانه زندگی می‌کند، درک می‌کند هر دیدگاهی ارزشی دارد. این رفتار، اجبار برای بحث را کنار می‌زند... _بیاموزید به طور واقعی گوش کنید، نه به طور انتخابی و فرصتی برای حرف زدن، بلکه جهت فرصتی برای آموختن. هر لحظه در درونش انرژی بالقوه‌ایی برای آموختن تجربه دارد. همچنان که توانایی‌های ما برای شنیدن تيز می‌شود، شروع به شنیدن نکات دقیق و پنهانی در زیر سطح می‌کنیم.بسیاری از مردم که در ادراکاتشان روحی و روانی به نظر می رسند، شنونده‌هایی خوب هستند... _در گفتگو، پیش از پاسخ سه ثانیه مکث کنید.بیاموزید مداخله نکنید.این به گوینده اجازه می‌دهد فرصت کامل کردن فکرش را داشته و شما را قادر میکند درون امکانات برترتان تنظيم شوید... _هنگامی صحبت کنید که هدف به روشنی برایتان مشخص شده باشد.این کار به سادگی میل ایجاد یک رابطه عاطفی با کسی از طریق گفتن «صبح بخیر» است،اما برای خودمان آگاهانه روشن است که هدفمان چیست... _اعتبار دادن به گفتگوی درونی را متوقف سازید.نمایش گفتگوی رادیویی ذهن کلیدی دارد و می‌توان آن را خاموش کرد... #گرجیف @lightworkers

تمرینی برای از بین بردن گفتگوهای نالازم در جمع _نیروی عظیمی در سکوت نهفته است. سکوتتان را حفظ کنید تا هنگامی که حقیقت لحظه در درونتان بیدار شود، آن‌گاه به آن صوت ببخشید و هرچه کمتر از كلمات استفاده کنید. همچون هنگامی که فرمان احترام می دهید... _نیاز به حق داشتن و یا نیاز به «برنده شدن» را در یک بحث و گفتگو رها كنيد. کسی که خردمندانه زندگی می‌کند، درک می‌کند هر دیدگاهی ارزشی دارد. این رفتار، اجبار برای بحث را کنار می‌زند... _بیاموزید به طور واقعی گوش کنید، نه به طور انتخابی و فرصتی برای حرف زدن، بلکه جهت فرصتی برای آموختن. هر لحظه در درونش انرژی بالقوه‌ایی برای آموختن تجربه دارد. همچنان که توانایی‌های ما برای شنیدن تيز می‌شود، شروع به شنیدن نکات دقیق و پنهانی در زیر سطح می‌کنیم.بسیاری از مردم که در ادراکاتشان روحی و روانی به نظر می رسند، شنونده‌هایی خوب هستند... _در گفتگو، پیش از پاسخ سه ثانیه مکث کنید.بیاموزید مداخله نکنید.این به گوینده اجازه می‌دهد فرصت کامل کردن فکرش را داشته و شما را قادر میکند درون امکانات برترتان تنظيم شوید... _هنگامی صحبت کنید که هدف به روشنی برایتان مشخص شده باشد.این کار به سادگی میل ایجاد یک رابطه عاطفی با کسی از طریق گفتن «صبح بخیر» است،اما برای خودمان آگاهانه روشن است که هدفمان چیست... _اعتبار دادن به گفتگوی درونی را متوقف سازید.نمایش گفتگوی رادیوبی ذهن کلیدی دارد و می توان آن را خاموش کرد... #گرجیف @lightworkers

خدای من... تو زیباترین" ﺣﻀﻮﺭ " ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻨﯽ ﻭ ﻣﻦ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺷﺖ ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ‌ﺍﻡ... ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ‌ﺍﻡ؛ ﺑﻪ ﺁﺑﯽ ﺁﺳﻤﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﺍﺟﺎﺑﺖ‌ﻫﺎﯼ ﺑﯿﺸﻤﺎﺭﺕ ﺑﻪ ﺑﺨﺸﺶ‌ﻫﺎﯼ ﺳﺨﺎﻭتمندانه‌ات ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ‌ﺍﻡ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﻮﯾﯿﺪﻥ ﮔﻠﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻣﯽ‌ﻓﺮﺳﺘﯽ... ﺧﺪﺍﯾﺎ ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﻨﺪ ﭼﺸﻤﻪ‌ﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪﻥ ﻭ ﻋﻠﻔﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺒﺰ ﺷﺪﻥ ﻣﻌﻨﯽ پیدا می‌کنند. ﮐﻮﻫﻬﺎ ﺑﺎ ﻗﻠﻪ‌ﻫﺎ ﻭ ﺩﺭﯾﺎﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻮﺝ، ﺯﻧﺪﮔﯽ پیدا می کنند، ﻭﻫﻤﻪ‌ی ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ "ﻋﺸﻖ"... ﭘﺲ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ پذﯾﺮﺍ ﺑﺎﺵ ﻭ ﻋﺸﻘﺖ ﺭﺍ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ پیش ﺩﺭ آﻥ ﺟﺎﯼ ده ای صاحب جلال و بزرگواری.... @lightworkers

اختلالات اصلی زمان ما، ترس از تنهایی و ترس از بزرگ شدن است. فرار از تنهایی مردم را به گشت و گذار در مراکز خرید، ماندن در روابط بد، سوء مصرف مواد و از همه بدتر، اجتناب از رابطه با خودشان سوق می‌دهد. چگونه می‌توانیم با دیگری رابطه‌ی خوبی داشته باشیم وقتی که نمی‌توانیم با خودمان رابطه‌ی خوبی داشته باشیم؟ فرار از خودمان همیشه به این معناست که با دیگری احساس ناراحتی خواهیم کرد. آنچه را که در خودمان می‌ترسیم، در دیگری نیز خواهیم ترسید؛ آنچه را که از پرداختن به آن در خودمان اجتناب می‌کنیم، در دیگری نیز اجتناب خواهیم کرد؛ جایی که با خودمان گیر کرده‌ایم، با دیگری نیز گیر خواهیم کرد.... #جیمز_هالیس #یافتن_معنا_در_نیمه‌ی_دوم_زندگی @lightworkers

منم آن نیازمندی که به تو نیاز دارم اگر از تو باز مانم، به که چشم باز دارم؟ تویی آفتاب و چشمم به جمال توست روشن غم چون تو نازنینی، به هزار ناز دارم به جفا نمودن ِتو، ز وفا ت بر نگردم به وفا نمودن ِتو، ز جفا ت باز دارم گِلِه کردم از تو، گفتی که بساز چاره‌‌ی خود منم آن که در غمت، دل ِچاره ساز دارم غم دل چه باز گویم که تو را ملال گیرد کنم این حدیث کوته، که غم ِ دراز دارم شاعر#! @lightworkers

اگر خود را فردی بی‌ارزش برای نگاه کردن می‌بینید؛ اگر باور دارید که ارزش شنیدن ندارید؛ اگر والدین شما ارزش نگاه کردن و گوش دادن به شما را نداشته‌اند؛ اگر به شما گفته‌اند: "آن چیزی که دیدی، شنیدی یا فکر می‌کنی، درست نیست، نمی‌توانی به خودت اعتماد کنی"، شما گم شده‌اید... به دنبال دیگران نباشید تا شما را پیدا کنند، دوست داشته باشند و از شما مراقبت کنند. شما آنها را خشک می‌کنید... هیچ‌کس در بیرون مسئول نیست. برگردید و روح خود را پیدا کنید. مادر و پدر خود باشید، تا زمانی که والدین الهی برسند... #ماریون_وودمن #بازگشت_به_خانه_خودم @lightworkers

برخیز و بزن یکی نوایی بر یاد وصال دلربایی هین وقت صبوح شد فتوحی هین وقت دعاست الصلایی در مغز فکن تو هوی هویی وز خلق برآر های هایی تنبورنوازان #روح_افزا #حضرت_مولانا @lightworkers

آموزه‌ای بودایی در کتاب سالاتا سوتا است که آن را با نام «تیر» می‌شناسند. این آموزه می‌گويد اگر تیری به شما اصابت کند، در آنجایی که به بدن شما اصابت کرده است احساس درد خواهید کرد. حال اگر تیر دومی به سمت شما بیايد و دقیقا به همان نقطۀ قبلی برخورد کند، شدت درد شما نه‌تنها دو برابر نمی‌شود که حداقل ده برابر بیشتر می‌شود... اتفاقات ناخوشايند و ناخواسته نظیر «طرد شدن ازسوی ديگران»، «از دست دادن چیزی ارزشمند»، و «مصدوم شدن در تصادفات» که گاهی در زندگی رخ می‌دهند، مانند آن اولین تیر هستند که سبب مقداری درد می‌شوند. اما دومین تیر را خودمان شلیک می‌کنیم که همان واکنش‌ها، داستان‌پردازی‌ها، و اضطراب‌های ما نسبت به اتفاقات ناخوشايند و ناخواسته‌ای است که برای ما رخ داده‌اند. تمام این موارد، دامنۀ رنج‌های ما را وسعت )می‌بخشند. بیشتر اوقات بزرگترین فاجعه‌ای که عمیقا خود را در انديشۀ آن غرق می‌کنیم اصلاً اتفاق نیفتاده است.... #تیچ_نات_هان نیلوفر و مرداب @lightworkers

مرکز ذهنی اینجا مرکز کلمات و اندیشه‌ها است. یکی از بزرگترین دشمنان آگاهی، سرباز خشت است که به عنوان مرکز شکل دهنده شناخته می گردد. در اینجاست که گفتگوهای غیر لازم و دروغ به وجود می‌آیند.همچنین در اینجا ممکن است ما در اندیشه‌ایی گم شویم،حتی در اندیشه‌ایی ساختگی ملکه خشت قهرمانی بزرگ در منازعات و انگیزه‌ها است. در اینجا هدف بیداری، دربست تسلیم ایده‌آل‌ها و انگیزه‌های سیاسی می گردد. به ویژه هنگامی که آنها خوراکی برای همذات پنداری هستند. مردمان یکدیگر را بر سر این مسائل می‌کشند.هدف تمرینها در اینجا شبیه تمرین‌های مرکز حرکتی، برای ایجاد مانع در برابر عادات و خلق قصد و اراده است... تمرین ۱ یک واژه متداول را انتخاب و آن را یک روز از لغت‌نامه‌تان حذف کنید.بعضی از کلمات مورد توجه در کار، «باید»، «توانستن»، «می‌باید» و «می‌بایست» است. توجه کنید چگونه مرکز شکل دهنده‌تان به سرعت تمرین را فراموش می‌کند. هنگامی که آن را به خاطر می‌آورید، فرصت این را دارید که جمله‌ای را با قصد بسازید.... تمرین ۲ به کار بردن عبارتهای خود کاری چون «حالتان چطور است؟» یا «چه خبر؟» را مشاهده کنید. سعی کنید آنها را با عباراتی جایگزین سازید که همان معنی را می‌دهند اما قصد و نیت بیشتری در آنها وجود دارد. تمرین ۳ قصه گویی از گذشته را متوقف سازید. تلاش کنید فقط از چیزهایی صحبت کنید که مرتبط به حال است. هنگامی که سکوت روی می دهد آن را گرامی بدارید... تمرین ۴ هنگامی که صحبت می‌کنید، هر لحظه یک واژه بسازید، به ویژه هنگامی که درباره چیز مهمی صحبت می‌کنید. از تکرار آنچه قبلا گفته‌اید پرهیز کنید. این کار نیازمند شجاعت و اعتماد است. اگر در مقابل، حضور را ایجاد کنید، در می‌یابید هنگام انجام این کار بسیار خردمند هستید، چرا که در این حالت اظهارات و گفته‌ها از شاه سرچشمه می‌گیرند و نه از سرباز، ممکن است لحظاتی هم از منابع برتر نشأت بگیرند.... #گرجیف کتاب کار کردن @lightworkers

چه والامقام است آن دلی که با وجود اندوه، از هم‌نوایی با دل‌های شاد باز نمی‌ماند.... #جبران_خلیل_جبران @lightworkers

هر چند ماجرای ولادت حضرت موسی (ع) در تفاسیر قرآن کریم و تواریخ به صورت های مختلف نقل شده. ولی این مطلب موردِ اتفاق است که نجات یافتن موسی از دستِ قهر و ستمِ فرعونی با مشیّتِ الهی و عنایتِ ربّانی بوده است. تورات در نقلِ این ماجرا به اجمال و اختصار سخن گفته و از تفصیلِ آن اجتناب ورزیده است. پس از آنکه منجّمان و خواب گزاران، فرعون را از ولادت موسی می آگاهانند. به دستور فرعون، فرزندانِ ذکورِ بنی اسرائیل قتل عام می شوند و گویند که او برای دست یافتن به موسی، نود هزار نوزادِ بنی اسرائیل را می کشد (سفر خروج، باب دوم، آیه 01 تا 11 ) به روایت وَهَب بن مُنَبّه هنگامی که مادر موسی باردار می شود این مسئله را از همگان پوشیده می دارد و همان سالی که قرار است موسی زاده شود. فرعون، قابلگانی به جاسوسی می گمارد تا در خانه ها سرکشی کنند و مولودِ موعود را بیابند و به دستِ هلاکتش سپارند. امّا مادر موسی به حاملگان نمی ماند. نه شکمی برآماسیده دارد و نه رنگی پریده. تنها خواهرش مریم در شب ولادت از این امر آگاه می شود و از عبدالله بن عبّاس نیز نقل شده است که وقتی قابله ای از خانۀ مادرِ موسی برون می آید، نگهبانانِ فرعونی به سوی خانه می شتابند. مریم، خواهر را از هجومِ مأمورانِ سنگدلِ فرعونی می آگاهاند. مادر، بیدرنگ نوزاد را در پارچه ای در می پیچد و به تنوری پُر لهیب و سوزان می افکند. مأموران همه جا را وارسی می کنند امّا نشانی از نوزاد نمی یابند. ناچار به سوی تنور می روند و می بینند که آتشِ تنور زبانه می کشد و یقیناََ کسی در چنین آتشی زنده نمی ماند. به مادرِ موسی ژرف می نگرند ولی نشانه ای از بارداری در او نمی یابند و ناچار خانه را ترک می کنند و می روند. مادرِ موسی به سوی تنور می شتابد و با حیرت می بیند. که آتشِ فروزانِ تنور، سرد و سازگار است و به نوزاد آسیبی نرسانده است. موسی و فرعون در مثنوی بیش از آنکه به صورتِ حقیقتِ شخصیّه مطرح باشند به صورتِ حقیقتِ نوعیّه مطمح نظر است. به دیگر سخن، موسی و فرعون به دو فردِ خاص در مقطعی از تاریخ محدود نمی شوند. بلکه صفات و ممیّزاتِ هر یک از آن دو در طولِ تاریخ در یکایک انسان ها ظهور می کند. از اینروست که شمسِ تبریزی در مقالات خود بدین مطلب تصریح کرده است. موسی مظهرِ روحِ ایمانی و عقلِ معاد است و فرعون مظهرِ نَفسِ امّاره و سرکش و عقلِ معاش. بنابراین موسی و فرعون به صورت حقیقتِ نوعیّه در انسان ها ظهور می کنند. چنانکه مولانا در انتهای این حکایت، مقصودِ خود را باز می‌گوید: آنچه در فرعون بود، آن در تو هست لکن اژدرهات، محبوسِ چَه است ای دریغ این جمله احوالِ تو است تو بر آن فرعون برخواهیش بَست #مثنوی_معنوی #حضرت_مولانا #موسی_فرعون @lightworkers

پرسید که ‌ خوشی ⁩چه باشد؟ ‏گفتم این ساعت، حضور شما... ‏#شمس_تبریزی @lightworkers

رفتی و همچنان به خیال من اندری گویی که در برابر چشمم مصوری فکرم به منتهای جمالت نمی‌رسد کز هر چه در خیال من آمد نکوتری مه بر زمین نرفت و پری دیده برنداشت تا ظن برم که روی تو ماه است یا پری تو خود فرشته‌ای نه از این گل سرشته‌ای گر خلق از آب و خاک تو از مشک و عنبری ما را شکایتی ز تو گر هست هم به توست کز تو به دیگران نتوان برد داوری با دوست کنج فقر بهشت است و بوستان بی دوست خاک بر سر جاه و توانگری تا دوست در کنار نباشد به کام دل از هیچ نعمتی نتوانی که برخوری گر چشم در سرت کنم از گریه باک نیست زیرا که تو عزیزتر از چشم در سری چندان که جهد بود دویدیم در طلب کوشش چه سود چون نکند بخت یاوری سعدی به وصل دوست چو دستت نمی‌رسد باری به یاد دوست زمانی به سر بری #سعدی @lightworkers