💌 دلنوت

♥️ مرا در جانم دوستی‌ است که در روزگار سختی تسلایم می‌دهد و آن‌گاه که رنج ایام هجوم می‌آورد، او مونس من است. آن‌کس که در درون خویش مونس ندارد در حسرت می‌میرد، چرا که زندگی از درون انسان می‌جوشد و از پیرامون نمی‌آید. #جبران_خلیل_جبران @delnote

شکوفه‌ها و کتاب‌ها، این دو چاره‌ی اندوه. #امیلی_دیکینسون @delnote

شهریور منی، آرام و خنک و بوسیدنی ‏#طیما_حیدری @delnote

♥️ اتاق‌های نامرتب من را یاد زندگی می‌اندازند. یاد دوست داشتن. یاد اینکه گاهی چیزی بزرگ‌تر از ما از راه می‌رسد و همه‌ی ترتیب‌ها را به هم می‌زند. اتاق‌های نامرتب گاهی داستان زنی را روایت می‌کنند که دلش شکسته، گاهی قصه‌ی مردی را می‌گویند که آواره‌ی دلبستگی است. اتاق‌های نامرتب روایتگر آدم‌هایی هستند که تا صبح را از شدت دلتنگی نخوابیده‌اند، لب به ظرف غذا نزده‌اند، کاغذ‌هایشان را جمع نکرده‌اند، نوشته‌هایشان را تمام نکرده‌اند. اتاق‌های نامرتب، قصه‌ی کسی را می‌گویند که شب دیر خوابیده، صبح دیر بیدار شده، قهوه‌اش را تمام نکرده، لباس خوابش را در کشو نگذاشته، در را پشت سرش قفل نکرده. اتاق‌های نامرتب خبر از زندگی‌هایی می‌دهد که از پس ناآرامی برنیامده، که اتفاق بزرگ را به قیمت آرامش‌های کوچک نفروخته، که از اضطراب نترسیده، که از ترس نترسیده، که از نرسیدن نترسیده. اتاق‌های نامرتب داستان آدم‌هایی را می‌گوید که بی‌قراری را از نزدیک دیده‌اند، آدم‌هایی که قرارشان با زندگی را فراموش نکرده‌اند، آدم‌هایی که خودشان را به مرتب بودن عادت نداده‌اند. #امیرعلی_بنی‌اسدی @delnote

مست کرد امشب نسیم مستِ شهریور مرا گرچه باز از چشمِ تَر آبانم، از دلْ آذرم ماه شهریور پر است از خاطراتِ عشقِ من من به جان تا زنده باشم، عاشقِ شهریورم شاهدم باش ای سحر! کامشب تو خندیدی و من همچنان گریان به یادِ آن بتِ افسونگرم آن بهشتِ آرزویم، تاجِ عمرم، هستی‌‌ام سایه پروردِ خیالم، نازنینم، دلبرم... #مهدی_اخوان_ثالث @delnote

خانه‌ی هر کس موزه‌ی اوست. همین است که ورود به خانه‌ی آدم‌ها، ورود به موزه‌های آنهاست. با تکه‌هایی از گذشته که در گوشه و کنار جا گرفته‌اند. دکور‌هایی که داستانی دارند. هدایایی که ماجرایی دارند. لباس‌هایی که به مناسبتها خریده شده و به تن شده‌اند. وسایل قیمتی و بی‌قیمت، ارزشمند و کم‌ارزش. عکس‌ها که هر کدام قصه‌ای را می‌گویند. خانه‌ی آدم‌ها بخشی از گذشته‌شان را روایت می‌کند. روایتی که تنها صاحب‌خانه از آن خبر دارد. #امیرعلی_بنی‌اسدی @delnote

بگو به خواب که امشب میا به دیده‌ی من جزیره‌ای که مکان تو بود، آب گرفت #ظهیر_فاریابی @delnote

♥️ و آنگاه، ترسویانی که ما بودیم، عاشقِ نجورای شامگاه، خانه‌ها، جاده‌های حاشیه‌ی رود، روشنی‌های سرخ و لکه‌لکه‌ی جاهایی که هست، اندوهِ فرو نشسته و ناگفته‌ی ما. دست‌هایمان را می‌پیچیدیم و از یک زندگی رها می‌کردیم و خاموش بودیم اما خون در قلب‌هایمان می‌جهید، نه دیگر شیرینی‌ای بود نه دیگر چشم پوشیدن از جاده‌ی حاشیه‌ی رود - نه دیگر مبتلا بودیم، و آموختیم که تنها باشیم و زندگی کنیم. #چزاره_پاوزه ترجمه‌‌ی محمد مختاری، زاده اضطراب جهان @delnote

♥️ صبا به لُطف بگو آن غزالِ رَعنا را که سَر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را شِکر فُروش که عُمرَش دراز باد چرا تَفَقُّدی نَکُنَد طوطیِ شِکرخا را؟ غرورِ حُسنت اجازَت مَگَر نداد اِی گُل که پُرسِشی نکُنی عَندَلیب شیدا را؟ به خُلق و لطف توان کرد صیدِ اهلِ نظر به بند و دام نگیرند مرغِ دانا را ندانم از چه سبب رنگِ آشنایی نیست سَهی‌قَدانِ سیَه‌‌چشمِ ماه‌سیما را چو با حبیب نِشینی و باده پِیمایی به یاد دار مُحِبّانِ بادپیما را جُز این قَدَر نَتوان گفت در جَمالِ تو عیب که وضع مِهر و وفا نیست رویِ زیبا را در آسمان نه عجب گَر به گفتهٔ حافظ سُرودِ زُهره به رقص آورد مسیحا را #حافظ @delnote

خاورمیانه جغرافیای عجیبی است. کافی‌ست یک‌بار پایت به آن‌جا برسد تا برای همیشه در شیدایی، خشونت و پریشانی‌اش سهیم شوی. #کارلوس_فوئنتس @delnote