سیدیاسر جبرائیلی
🔸️استادیار تمدن اسلامی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ارتباط با ما: @jebraily_admin 🌐 www.jebraily.ir
Больше📈 Аналитический обзор Telegram-канала سیدیاسر جبرائیلی
Канал سیدیاسر جبرائیلی (@syjebraily) языкового сегмента Фарси является активным участником. Сейчас сообщество объединяет 13 219 подписчиков, занимая 15 189 место в категории Образование и 24 309 место в регионе Иран.
📊 Показатели аудитории и динамика
С момента создания невідомо проект демонстрирует стремительный рост, собрав аудиторию из 13 219 подписчиков.
Согласно последним данным от 12 июля, 2026, канал показывает стабильную активность. За последние 30 дней изменение числа участников составило 50, а за последние 24 часа — 1, при этом общий охват остаётся высоким.
- Статус верификации: Не верифицирован
- Уровень вовлечённости (ER): Средний показатель вовлечённости аудитории составляет 18.37%. В первые 24 часа после публикации контент обычно набирает 9.24% реакций от общего числа подписчиков.
- Охват публикаций: В среднем каждый пост получает 2 428 просмотров. В течение первых суток публикация набирает 1 221 просмотров.
- Реакции и взаимодействия: Аудитория активно поддерживает контент: среднее количество реакций на один пост — 0.
- Тематические интересы: Контент сосредоточен на ключевых темах, таких как هرمز, مذاکره, اقتصاد, مهاجم, وقت.
📝 Описание и контентная политика
Автор описывает ресурс как площадку для выражения субъективного мнения:
“🔸️استادیار تمدن اسلامی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
ارتباط با ما:
@jebraily_admin
🌐 www.jebraily.ir”
Благодаря высокой частоте обновлений (последние данные получены 13 июля, 2026) канал поддерживает актуальность и высокий уровень охвата публикаций. Аналитика показывает, что аудитория активно взаимодействует с контентом, что делает его важной точкой влияния в категории Образование.
Загрузка данных...
| Дата | Привлечение подписчиков | Упоминания | Каналы | |
| 12 июля | +4 | |||
| 11 июля | +2 | |||
| 10 июля | +12 | |||
| 09 июля | +3 | |||
| 08 июля | +15 | |||
| 07 июля | +15 | |||
| 06 июля | +1 | |||
| 05 июля | 0 | |||
| 04 июля | 0 | |||
| 03 июля | +1 | |||
| 02 июля | +8 | |||
| 01 июля | +2 |
| 2 | جنگ بر سر منابع نیست؛ بر سر «امکان» است
#معماری_آینده_ایران
سالها قدرت کشورها را با مقدار منابعشان میسنجیدند. چند بشکه نفت دارند، چه میزان ذخیره معدنی در اختیارشان است، وسعت سرزمین و جمعیتشان چقدر است. اما جهان جدید یک حقیقت متفاوت را آشکار کرده است: داشتن منابع، قدرت نیست؛ توان تبدیل منابع به امکان، قدرت است.
کشوری ممکن است نفت داشته باشد، اما فناوری استخراج و صنایع پاییندستی نداشته باشد؛ جمعیت جوان داشته باشد، اما نتواند استعداد آنان را به علم و تولید متصل کند؛ معادن فراوان داشته باشد، اما محصول نهایی را از دیگران بخرد؛ دانشگاههای بسیار داشته باشد، اما مسئلههایش همچنان بیپاسخ بمانند. چنین کشوری ثروتمند است، اما قدرتمند نیست؛ زیرا میان «دارایی» و «توانایی» فاصله افتاده است.
رقابت بزرگ قرن بیستویکم دقیقاً بر سر پر کردن همین فاصله است. منازعه قدرتها دیگر فقط بر سر تصرف سرزمین یا دستیابی به ماده خام نیست؛ بر سر نیمههادی، هوش مصنوعی، دانش فنی، انرژی پایدار، امنیت غذایی، داده، مسیرهای ترانزیت و زنجیرههای تأمین است. هر قدرتی میکوشد امکان تولید و تصمیمگیری مستقل را برای خود حفظ کند و امکانهای رقیب را محدود سازد.
بنابراین، جهان از عصر «مالکیت منابع» وارد عصر «مالکیت امکان» شده است.
در چنین جهانی، پیشرفت دیگر صرفاً افزایش تولید یا جذب سرمایه نیست. پیشرفت، معماری شبکهای از امکانهاست: امکان آموختن، امکان تولید، امکان دسترسی به اعتبار، امکان دستیابی به فناوری، امکان ورود به بازار، امکان مالکیت ابزار کار و امکان تبدیل استعداد به ثروت و قدرت.
این است که مسئله اصلی ایران امروز نیز کمبود منابع نیست. ایران از حیث انرژی، معدن، موقعیت جغرافیایی، نیروی انسانی، بازار داخلی و عمق فرهنگی، یکی از غنیترین کشورهای جهان است. مسئله این است که بخش بزرگی از این ظرفیتها هنوز به امکان عمومی تبدیل نشدهاند.
نفت، تا هنگامی که به صنعت، فناوری و رفاه پایدار تبدیل نشود، فقط مادهای در زیر زمین است. معدن، اگر به زنجیره تولید ملی پیوند نخورد، صرفاً خامفروشی است. دانشگاه، اگر نتواند مسئله کشور را حل کند، انبار مدرک است. جوان مستعد، اگر به سرمایه، فناوری و بازار دسترسی نداشته باشد، ظرفیت معطلمانده یک ملت است.
ما مفهوم دولت را نیز باید از نو تعریف کنیم. دولت نه مالک منابع است، نه رقیب مردم و نه دستگاهی برای توزیع پول. دولت، امین انفال و معمار امکان است. انفال، ماده خام ساخت قدرت عمومیاند. نفت، گاز، معادن، زمینهای عمومی، دریاها و دیگر ثروتهای مشترک، برای آن در اختیار حاکمیت قرار نگرفتهاند که هزینه روزمره دولت را تأمین کنند یا به رانت صاحبان نفوذ تبدیل شوند؛ باید به امکان تولید، علم، مالکیت و پیشرفت برای مردم تبدیل شوند.
وجه تمایز اقتصاد مردمی از سرمایهداری و کمونیسم، همین است. سرمایهداری امکانها را به سرمایهداران میسپارد؛ کمونیسم امکانها را در دیوانسالاری متمرکز میکند. اما در معماری تمدن نوین اسلامی، حاکمیت امانتدار منابع است و مردم صاحبان میدان خلق ثروتاند.
استقلالی که امام خمینی از آن سخن گفت، فقط استقلال در سیاست خارجی نبود؛ استقلال در توان ساختن بود. ملتی مستقل است که بتواند نیازهای اساسی خود را تأمین کند، مسئلههایش را با عقل و دانش خود حل کند و برای پیشرفت، منتظر اجازه یا نسخه دیگران نماند.
در ایران آینده، جوان برای آغاز تولید، میان بانک، مجوز و انحصار سرگردان نمیماند. اعتبار بر اساس توان خلق ارزش توزیع میشود، نه قدرت ارتباط. دانشگاه از حاشیه اقتصاد و حکمرانی به مرکز حل مسئله میآید. معادن و انرژی، خوراک صنایع ملی و پشتوانه توسعه مناطق محروم میشوند. روستا به محل انتظار برای مهاجرت تبدیل نمیشود؛ با دسترسی به آب، فناوری، سرمایه و بازار، به کانون تولید بدل میگردد. دولت نیز به جای آنکه هر روز دامنه تصدی خود را گسترش دهد، هر روز بر شمار مردمی میافزاید که قادرند مستقلاً بیافرینند، تولید کنند و مالک حاصل کار خود باشند.
در چنین ایرانی، ثروت در خزانهها انباشته نمیشود؛ در توانایی مردم تکثیر میشود. قدرت در بزرگی دستگاه دولت دیده نمیشود؛ در بزرگی انسانهایی دیده میشود که دولت برای آنان امکان ساخته است.
ملت قدرتمند، ملتی نیست که دارایی بیشتری دارد؛ ملتی است که امکانهای بیشتری برای شکوفایی مردمش معماری کرده است.
@syjebraily | 671 |
| 3 | تمرد از اسلامیت (انحراف از خط مشی ترسیم شده توسط رهبری) و تعلیق جمهوریت (نظیر تعطیلی مجلس)، ارتجاع به عصر دیکتاتوری است. این وضعیت باید پایان یابد...
@syjebraily | 1 145 |
| 4 | عهد میبندیم که انتقام خون پاک شما و همهی شهیدان این دو جنگ را از قاتلین جنایتکار و بیآبرو بگیریم. این انتقام، خواست ملّت ما است و بهطور حتمی باید صورت بگیرد. این جنایتکاران که فهرستی از صدر تا ذیلشان موجود است، آرزوی مرگی آرام و در بستر را با خود به گور خواهند برد. آنها باید بدانند که این امر، متوقّف بر وجود شخص من یا سایر مسئولان نیست. ما باشیم یا نباشیم، این مطلب محقّق خواهد شد و بزودی آحادی از آزادگان در سراسر دنیا هر یک بخشی از این مأموریت الهی را انجام خواهند داد| رهبر فقیه انقلاب اسلامی
@syjebraily | 1 222 |
| 5 | ما انتقاممان را خواهیم گرفت
دکتر جبرائیلی در گفت و گو با جکسون هینکل روزنامهنگار آمریکایی در حاشیه مراسم وداع با امام شهید در مصلای تهران:
🔹 میبینید که تمام مردم شعار انتقام میدهند.
🔸ونس گفته است خشونت با خشونت پاسخ داده خواهد شد. خشونت را شما آغاز کردید و این مردم جمع شدهاند که بگویند شما پاسخ تان را دریافت خواهید کرد.
🔹من منتقد مذاکرات بودم. ما این جنگ را بردیم و نباید روی میز مذاکره ببازیم. یادداشت تفاهم یک فاجعه است. ما تنگه هرمز را که یک مزیت استراتژیک برایمان بود، باز کردیم. فکر میکنم اگر جنگ را فقط برای یک ماه ادامه میدادیم، الان همه چیز متفاوت بود.
🔸آمریکا و اسرائیل به دنبال هر فرصتی برای ازسرگیری جنگ هستند. اسرائیل آماده هر حملهای است. این جنگ، یک جنگ وجودی است و در میدان نبرد خاتمه خواهد یافت، نه روی میز مذاکره.
🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد
@HokmranOnline | 1 398 |
| 6 | در پاسخ به حملات دیشب و امشب رژیم آمریکا، زیرساختهای تولید نفت و گاز منطقه باید هدف قرار گیرد تا دشمن تنبیه شود. تنگه باب المندب نیز باید مسدود گردد.
ما باید نشان دهیم اگر تا دیروز تنگه هرمز را مسدود میکردیم، از امروز هم تولید انرژی را مختل میکنیم، هم انسداد تردد را به فراتر از هرمز میکشانیم.
دست برتر در تصعید تنش در حوزه انرژی و آبراهها با ماست. اگر قصد متوقف کردن دشمن را داریم، راهش حمله است نه عقبنشینی. تردید نکنیم...
@syjebraily | 3 617 |
| 7 | اتفاقات سال ۹۹ برای بورس تهران در حال رقم خوردن است. همه اتفاقات!
به سهامداران خرد توصیه میکنم وسوسه نشوند و در این دام نیفتند.
@syjebraily | 6 173 |
| 8 | پرچمهای سرخ در تشییع امروز، رنگ مسئولیت بود. نشانی بود از امتی که عزا را به حماسه بدل میکند.
این تشییع، هم سپاس یک ملت از امام خویش بود، هم بیعتی دوباره با راه او، هم فریاد خونخواهی او.
از امروز، این پرچم سرخ باید در هر مجلس و میدانی برافراشته بماند؛ تا آن روز که قاتلان امام خامنهای قصاص شوند.
@syjebraily | 3 036 |
| 9 | ننگا به ما اگر که ز خونت گذر کنیم...
@syjebraily | 3 135 |
| 10 | اولین شب عزاداری ایام محرم ۱۴۴۰ (۱۳۹۷) در حسینیه امام خمینی(ره) بود. بعد از مراسم، سر سفره شام اشاره کردند که به محضرشان بروم. چندی قبل نامهای تقدیم کرده بودم که درباره آن نکاتی فرمودند.
صحبت که تمام شد، انگشتریام را درآوردم عرض کردم آقا اگر امکان دارد این انگشتری محضر شما باشد، متبرک شود و به حقیر برگردانید. انگشتریشان را درآورند و فرمودند «این رو بنداز دستت، دستت خالی نمونه». فردا، یعنی دومین شب عزاداری، با همان انگشتری که برای تبرک تقدیم کرده بودم، به مراسم آمدند. این عکس نصب شده در مصلی، مربوط به آن انگشتری و آن شب به یاد ماندنی است.
پس از مراسم صدایم کردند و انگشتری را پس دادند. خواستم انگشتریشان را پس دهم که فرمودند پیشت بماند.
انگشتری خودم که متبرک شده بود، قسمت حاج ناصر قرهباغی شد و انگشتری آقا را به یادگار دارم.
امروز این تصویر در مصلی، جگرم را آتش زد.
زندگی بعد از او، خیلی سخت است...
@syjebraily | 2 558 |
| 11 | «اگه آدم بخواد درست نقشش رو تو عالم ایفا کنه، اول باید ولی شناس باشه...
اگه نتونه نسبت به ولی فهم و موضع و نقش درست ایفا کنه، کلاهش پس معرکه س...
فرقی نداره حزب الهی باشه یا غیره...
این خشت بنیادین ساخت معرفتی انسان توحیدیه...»| شهید مصباح الهدی باقری کنی
@syjebraily | 2 204 |
| 12 | تشییع یک رهبر، آغاز مسئولیت یک ملت
#معماری_آینده_ایران
این روزها، ایران تنها پیکر رهبر شهیدش را بدرقه نمیکند؛ با یک عهد تاریخی روبهروست. تشییع شهید آیتالله العظمی امام خامنهای، اگر فقط آیین وداع باشد، در خاطره خواهد ماند؛ اما اگر به فهم راه او بینجامد، در تاریخ جاری خواهد شد.
رهبران بزرگ، پس از شهادت، دو بار احیا میشوند: یکبار در اشک مردم و بار دیگر در اراده آنان. اشک، نشانه محبت است؛ اما اراده، نشانه وفاداری. ملتی که رهبر خود را فقط سوگوارانه بدرقه کند، با گذشته او پیوند خورده است؛ اما ملتی که اندیشه او را به نقشه عمل تبدیل کند، راه او را به سوی آینده ادامه میدهد.
افق شهید آیتالله خامنهای، اداره روزمره کشور نبود؛ او انقلاب اسلامی را حادثهای محدود در جغرافیای ایران نمیدید، بلکه آن را آغاز مسیری تاریخی میدانست که باید از نظام اسلامی به دولت اسلامی، از دولت اسلامی به جامعه اسلامی، و از جامعه اسلامی به تمدن نوین اسلامی برسد. این تعبیر، شعار نبود؛ صورتبندی یک فلسفه تاریخ بود.
تمدن نوین اسلامی یعنی ساختن نظمی از زندگی که در آن، انسان نه ابزار اقتصاد باشد و نه قربانی قدرت؛ بلکه خلیفه خدا در زمین، صاحب کرامت، مسئول، خلاق، مؤمن و سازنده تاریخ باشد.
ایران آینده، در اندیشه او، ایرانی است که علم را به اقتدار، اقتصاد را به کرامت، خانواده را به کانون تربیت انسان، انفال را به پشتوانه توانمندسازی مردم، و سیاست را به میدان تحقق عدالت تبدیل کند. ایرانی که مردمش تماشاگر حکمرانی نیستند، بلکه صاحبان تمدناند. ایرانی که در برابر دشمن میایستد، اما در درون خود نیز هر روز عادلتر، عالمتر، آبادتر و مردمیتر میشود.
نباید اندیشه رهبر شهید را به مجموعهای از نقلقولهای محترم تبدیل کرد. اندیشه او باید معیار سنجش سیاست، اقتصاد، فرهنگ، آموزش، رسانه و حکمرانی باشد.
تشییع قائد شهید ما، پایان حضور او در میان ما نیست؛ آغاز داوری تاریخ درباره امتی است که مدعی پیروی از اوست. امروز، وفاداری یعنی تبدیل محبت به مسئولیت.
رهبران بزرگ، با پایان زندگیشان از تاریخ خارج نمیشوند؛ از «فاعل تاریخ» به «افق تاریخ» تبدیل میشوند و مسئولیت این تبدیل، بر عهده پیروان راستین است.
@syjebraily | 2 296 |
| 13 | پیشرفت، بزرگ شدن اقتصاد نیست؛ بزرگ شدن انسان است
#معماری_آینده_ایران
گفتیم عدالت از تقسیم ثروت آغاز نمیشود؛ از توزیع امکان آغاز میشود. اکنون باید یک گام جلوتر برویم و بپرسیم اگر امکانها بهدرستی توزیع شد، مقصد چیست؟ آیا صرفاً باید تولید، درآمد و مصرف ما افزایش یابد یا هدفی والاتر در میان است؟
جهان امروز معمولاً پیشرفت را با شاخصهای اقتصادی میسنجد؛ هرچه تولید ناخالص داخلی بیشتر، درآمد سرانه بالاتر و حجم تجارت گستردهتر باشد، جامعه پیشرفتهتر تلقی میشود. این شاخصها مهماند، اما کافی نیستند. تجربه نشان داده که ممکن است کشوری ثروتمند باشد، اما همزمان با بحران خانواده، گسترش نابرابری، تنهایی انسان، کاهش سرمایه اجتماعی و افول اخلاق عمومی روبهرو شود.
در منطق اسلام، اقتصاد وسیله است، نه غایت؛ ثروت ابزار است، نه مقصد؛ و پیشرفت زمانی معنا پیدا میکند که به شکوفایی استعدادهای الهی انسان بینجامد.
نظام اسلامی صرفاً برای افزایش رفاه مادی بنیان نهاده نشد؛ هدف، ساختن انسانی بود که بتواند جامعهای مستقل، عادل و الهی بنا کند. پیشرفت باید همه ابعاد مادی و معنوی زندگی انسان را دربر گیرد و به رشد علم، اخلاق، عدالت، عزت و اقتدار ملی بینجامد.
جامعهای پیشرفته است که کودک در آن فرصت آموختن داشته باشد، جوان فرصت کار و نوآوری بیابد، خانواده احساس امنیت و امید کند، پژوهشگر بتواند مسئله کشور را حل کند و تولیدکننده بدون گرفتار شدن در پیچوخم انحصار و فساد، ارزش بیافریند. در چنین جامعهای، رشد اقتصادی نیز پدید میآید، اما محصول پیشرفت است، نه تعریف آن.
در منظومه فکری تمدن نوین اسلامی، توسعه اقتصادی، علمی و فناورانه از کرامت انسان جدا نیست. هر سیاستی که انسان را به ابزار رشد اعداد و آمار تبدیل کند، هرچند در کوتاهمدت برخی شاخصها را بهبود بخشد، در بلندمدت از درون تهی خواهد شد. اما هر سیاستی که توانایی، مسئولیتپذیری، خلاقیت و مشارکت مردم را افزایش دهد، هم جامعه را توانمند میکند و هم اقتصاد را پایدار.
امروز، بیش از آنکه به رقابت بر سر بزرگتر کردن اعداد نیاز داشته باشیم، به رقابت برای بزرگتر کردن انسانها نیازمندیم؛ انسانهایی که بتوانند علم بیافرینند، ثروت خلق کنند، عدالت را پاس بدارند و ایران را یک گام دیگر به افق تمدن نوین اسلامی نزدیک کنند.
از این رو، معیار سنجش هر سیاست عمومی باید این باشد که آیا این تصمیم، انسانهای توانمندتر، مسئولتر و خلاقتر میسازد، یا فقط چند شاخص اقتصادی را جابهجا میکند؟
ایران آینده، پیش از آنکه در جغرافیا ساخته شود، باید در اندیشه ما معماری شود.
@syjebraily | 2 193 |
| 14 | آزادی قدس، یک آرمان دیرین است که پیش از شهادت خامنهای عزیز نیز وجود داشته است.
خونخواهی قائد شهید ما، آزادی قدس نیست، قصاص ترامپ و نتانیاهو و همه آمرین و عاملین جنایت رمضان است.
@syjebraily | 2 631 |
| 15 | جلو دیکتاتورى را ما مىخواهیم بگیریم
شما از ولایت فقیه نترسید، فقیه نمىخواهد به مردم زورگویى کند. اگر یک فقیهى بخواهد زورگویى کند، این فقیه دیگر ولایت ندارد. اسلام است، در اسلام قانون حکومت مى کند. پیغمبر اکرم هم تابع قانون بود، تابعِ قانون الهى، نمىتوانست تخلف بکند. خداى تبارک و تعالى مىفرماید که اگر چنانچه یک چیزى برخلاف آن چیزى که من مىگویم تو بگویى، من ترا اخذ مىکنم و وَتینَت را قطع مىکنم! به پیغمبر مىفرماید. اگر پیغمبر یک شخص دیکتاتور بود و یک شخصى بود که از او مىترسیدند که مبادا یک وقت همه قدرتها که دست او آمد دیکتاتورى بکند، اگر او یک شخص دیکتاتور بود، آن وقت فقیه هم مىتواند باشد. اگر امیرالمؤمنین- سلام الله علیه- یک آدم دیکتاتورى بود، آن وقت فقیه هم مىتواند دیکتاتور باشد. دیکتاتورى در کار نیست، مىخواهیم جلوى دیکتاتور را بگیریم.
ولایت فقیه، ولایت بر امور است که نگذارد این امور از مجارى خودش بیرون برود. نظارت کند بر مجلس، بر رئیس جمهور، که نبادا یک پاى خطایى بردارد. نظارت کند بر نخست وزیر که نبادا یک کار خطایى بکند. نظارت کند بر همه دستگاهها، بر ارتش، که نبادا یک کار خلافى بکند. جلو دیکتاتورى را ما مىخواهیم بگیریم، نمى خواهیم دیکتاتورى باشد، مىخواهیم ضد دیکتاتورى باشد. ولایت فقیه، ضد دیکتاتورى است؛ نه دیکتاتورى.
فقیه مستبد نمىشود. فقیهى که این اوصاف را دارد عادل است، عدالتى که غیر از اینطورى عدالت اجتماعى، عدالتى که یک کلمه دروغ او را از عدالت مى اندازد، یک نگاه به نامحرم او را از عدالت مى اندازد، یک همچو آدمى نمى تواند خلاف بکند. نمى کند خلاف| حضرت امام خمینی قدس سره
@syjebraily | 2 402 |
| 16 | عدالت از تقسیم ثروت آغاز نمیشود؛ از توزیع امکان آغاز میشود
#معماری_آینده_ایران
بیشتر نظریههای اقتصادی و سیاسی، عدالت را از پایان مسیر آغاز میکنند؛ جایی که ثروت تولید شده و اکنون باید درباره نحوه تقسیم آن تصمیم گرفت. گروهی بر آزادی بازار تأکید میکنند و گروهی بر مداخله دولت؛ یکی از برابری فرصت سخن میگوید و دیگری از برابری نتیجه. اما پرسشی که کمتر مطرح شده این است که چرا عدالت باید همیشه در پایان راه جستوجو شود؟
مسئله اصلی این است که ما عدالت را به «تقسیم» فروکاستهایم، نه به «امکان».
قرآن کریم هنگامی که از قسط سخن میگوید، جامعهای را ترسیم میکند که مردم خود به اقامه عدالت برخیزند؛ یعنی ساختارهای جامعه به گونهای باشد که انسان بتواند استعدادهای الهیاش را شکوفا کند. عدالت، تنها آن نیست که پس از تولید، سهم هر کس را مشخص کنیم؛ عدالت آن است که پیش از آغاز رقابت، امکان شکوفایی استعدادها و خلق ثروت را برای همگان فراهم آوریم.
اگر ما بخواهیم یک نظام اقتصاد مردمی را در تمدن نوین اسلامی معماری کنیم، نقطه عزیمت ما نه توزیع پول، نه پرداخت یارانه، نه گسترش دیوانسالاری و نه حتی افزایش مالیات از ثروتمندان است. نقطه عزیمت، فراهم کردن ابزار و امکان کار، تولید، ابتکار و مالکیت برای همه مردم است. جامعهای که گروهی در آن با دسترسی انحصاری به سرمایه، اعتبار، اطلاعات، فناوری یا مجوزها وارد میدان میشوند و دیگران تنها نظارهگرند، هر اندازه هم که در پایان مسیر به بازتوزیع ثروت بپردازد، هنوز به عدالت نزدیک نشده است.
عدالت، پیش از آنکه یک سیاست اقتصادی باشد، یک اصل در معماری جامعه است. همانگونه که معمار، پیش از ساخت بنا، جای ستونها را تعیین میکند، حکمرانی نیز باید پیش از شکلگیری نابرابری، مسیرهای خلق ثروت را عادلانه طراحی کند. اگر ستونها کج بنا شوند، هیچ تزئینی نمیتواند ساختمان را استوار کند؛ و اگر امکانها ناعادلانه توزیع شوند، هیچ نظام بازتوزیعی قادر نخواهد بود همه شکافها را ترمیم کند.
وجه تمایز تمدن نوین اسلامی با دو تجربه بزرگ جهان معاصر همین است. سرمایهداری، امکان خلق ثروت را در عمل به سود تمرکز سرمایه سازمان داد و سپس وعده داد که ثروت از بالا به پایین سرازیر خواهد شد. سوسیالیسم، پس از تمرکز ابزار تولید در دست دولت، کوشید نتایج را برابر کند، اما خلاقیت و آزادی را فرسود. هر دو، عدالت را در پایان مسیر جستند؛ یکی با بازار و دیگری با دولت.
راه سوم، راه اسلام است؛ جامعهای که در آن، عدالت از معماری امکان آغاز میشود.
هرگاه ابزار تولید، اعتبار، دانش، فناوری و فرصتهای اقتصادی به گونهای سامان یابند که هر انسان مستعد بتواند وارد میدان خلق ثروت شود، عدالت دیگر یک هزینه تحمیلی بر اقتصاد نخواهد بود؛ بلکه به موتور پیشرفت تبدیل خواهد شد. در چنین جامعهای، رشد اقتصادی و عدالت در برابر یکدیگر قرار نمیگیرند، بلکه یکدیگر را تقویت میکنند.
معیار سنجش هر سیاستی باید این باشد که آیا این تصمیم، امکان خلق ثروت را برای آحاد مردم گسترش میدهد یا آن را در اختیار گروهی محدود متمرکز میکند؟
ایران آینده، پیش از آنکه در جغرافیا ساخته شود، باید در اندیشه ما معماری شود.
@syjebraily | 2 181 |
| 17 | قدرت زمانی پایدار است که به پیشرفت منجر شود
#معماری_آینده_ایران
در ایامی که منطقه همچنان درگیر مذاکرات سیاسی، رقابتهای امنیتی و بازتعریف موازنههای قدرت است، یک حقیقت بیش از هر زمان دیگری توجه انسان را جلب میکند: هیچ ملتی نمیتواند صرفاً با قدرت نظامی یا دیپلماسی، آینده خود را تضمین کند. آنچه سرنوشت کشورها را رقم میزند، قدرت آنها در ساختن درون خویش است. مذاکرات و تحولات اخیر نیز نشان میدهد که رقابت اصلی، دیگر صرفاً بر سر میدان نبرد نیست؛ بلکه بر سر توان اقتصادی، انسجام اجتماعی و قدرت راهبردی است.
جامعهای که عدالت را برقرار کند، علم را گسترش دهد، امکان کار و تولید را برای همگان فراهم سازد، خانواده را تقویت کند و مردم را در ساخت آینده شریک بداند، میتواند قدرت راهبردی تولید کند. میتوان به جرات مدعی شد حتی قدرت نظامی برترساز نیز مولود چنین جامعهای است. قدرت زمانی ماندگار میشود که مردم آن را در زندگی روزمره خود احساس کنند.
حضرت امام خمینی انقلاب اسلامی را صرفا برای تغییر یک حکومت آغاز نکرد؛ هدف، ساختن جامعهای بود که استقلال سیاسی، عدالت اجتماعی و کرامت انسان در آن به هم گره بخورند. قائد شهیدمان نیز مکرر بر این نکته تأکید داشتند که پیشرفت حقیقی، زمانی تحقق مییابد که «قدرت» و «پیشرفت» همزمان به قله برسند؛ قلهای که در آن، ملت ایران روی پای خود بایستد و راهی نو برای بشریت بگشاید.
از همین منظر، بزرگترین خطای راهبردی آن است که امنیت را از اقتصاد، اقتصاد را از فرهنگ، فرهنگ را از علم و همه اینها را از عدالت جدا کنیم. اینها اجزای یک منظومهاند. تمدن نوین اسلامی، محصول جمع شدن همین اجزاست؛ تمدنی که در آن، انسان فقط مصرفکننده نیست، بلکه خالق، مسئول و سازنده است.
امروز بیش از هر زمان دیگری باید از «مدیریت روزمرگی» عبور کنیم و به «معماری آینده» برسیم. در آستانه هر تصمیم اقتصادی باید پرسیده شود که آیا این تصمیم قدرت ملی را افزایش میدهد؟ درباره هر تصمیم فرهنگی باید سنجیده شود که آیا سرمایه اجتماعی را تقویت میکند؟ هر تصمیم سیاسی باید محک بخورد که آیا ما را یک گام به تمدن نوین اسلامی نزدیکتر میکند؟
وظیفه مسئولان، آن است که همه سیاستها را با معیار افزایش قدرت ملی، عدالت و مشارکت مردم بازآرایی کنند؛ و وظیفه مردم، آن است که امید را نه در انتظار تغییر دیگران، بلکه در اراده خویش برای ساختن ایران بجویند.
ایران آینده، کشوری نیست که صرفا قادر به عبور از بحرانها شده است؛ ایران آینده، کشوری است که از دل هر بحران، پلهای برای نزدیکتر شدن به تمدن نوین اسلامی ساخته است.
ایران آینده، پیش از آنکه در جغرافیا ساخته شود، باید در اندیشه ما معماری شود.
@syjebraily | 50 |
| 18 | ملتها در میدان بحران شناخته نمیشوند؛ در نحوه عبور از بحران شناخته میشوند
#معماری_آینده_ایران
منطقه ما همچنان در کانون تحولات جهانی قرار دارد. آتشبس همچنان شکننده است، فضای منطقه کماکان امنیتی است و هر رخداد جدیدی واکنش بازارهای جهانی انرژی را در پی دارد. این واقعیت به ما میگوبد که ایران، خواه بخواهد یا نخواهد، یکی از بازیگران تعیینکننده معادلات منطقهای و جهانی باقی خواهد ماند.
در محبوبه این حوادث، پاسخ این پرسش بسیار مهم است که آیا ما منتظر تصمیم جهانیان درباره خود میمانیم یا خودمان درباره آینده ایران جدید تصمیم میگیریم؟
در منطق قرآن، سختیها صرفاً تهدید نیستند؛ میدان آشکار شدن ظرفیتهای انسان و جامعهاند. جامعهای که بتواند در دل فشارها، عقلانیت خود را حفظ کند، امید خود را از دست ندهد و مسیر اصلاح و پیشرفت را ادامه دهد، از بحران، سرمایه میسازد.
انقلاب اسلامی نیز از آغاز بر همین اصل استوار بود؛ اینکه مولفههای استقلال، عزت و پیشرفت، تنها با ایستادگی و در عین حال با تدبیر و آبادانی درونی پایدار میشوند.
امروز بیش از هر زمان دیگری باید مراقب یک خطای راهبردی باشیم و آن اینکه همه مسائل کشور را به تحولات بیرونی گره بزنیم. امنیت ملی تنها با توان دفاعی حفظ نمیشود؛ امنیت، زمانی پایدار است که اقتصاد، علم، عدالت، سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی نیز در کنار توان دفاعی تقویت شوند. کشوری که تولید میکند، نوآوری دارد، با فساد مبارزه میکند، فرصتها را عادلانه توزیع میکند و مردم را شریک پیشرفت میداند، در برابر تکانههای بیرونی نیز مقاومتر خواهد بود.
ایران آینده، نه با انتظار برای تغییر رفتار دیگران ساخته میشود و نه با انفعال در برابر مشکلات داخلی. آینده ایران زمانی ساخته خواهد شد که هر بحران را به فرصتی برای اصلاح ساختارها، تقویت انسجام ملی و جهش علمی و اقتصادی تبدیل کنیم.
امروز، وظیفه مسئولان آن است که در کنار حفظ اقتدار و امنیت، اولویت نخست خود را اصلاح حکمرانی، رونق تولید، ثبات اقتصادی، مبارزه با فساد و افزایش اعتماد عمومی قرار دهند. و وظیفه مردم آن است که امید را از واقعیتهای موجود تغذیه کنند، نه از شایعات و هیجانات؛ و هر کس در حوزه مسئولیت خود، سهمی در آبادانی کشور بر عهده بگیرد.
معماری آینده ایران از جایی آغاز میشود که به جای پرسیدن اینکه «چه بر سر ما خواهد آمد؟»، بپرسیم: «ما چه ایرانی خواهیم ساخت؟»
ایران آینده، پیش از آنکه در جغرافیا ساخته شود، باید در اندیشه ما معماری شود.
@syjebraily | 2 367 |
| 19 | ما آینده را میسازیم، انتظار نمیکشیم...
#معماری_آینده_ایران
ملتهایی که دورانساز بودهاند و در صفحات تاریخ درخشیدهاند، پیش از آنکه شهرها و کارخانهها و دانشگاههای خود را بسازند، آینده را در ذهن خویش بنا کرده بودند. هیچ تمدنی تصادفی متولد نشده است؛ هر تمدنی، روزی یک اندیشه بوده، سپس به یک اراده تبدیل شده و نهایتا در قامت یک ملت تجسم یافته است.
بزرگترین خطری که امروز ایران عزیز ما را تهدید میکند، نه تحریم است، نه جنگ، نه فشار اقتصادی. بزرگترین خطر، گرفتار شدن در روزمرگی است. ملتی که همه توان خود را صرف واکنش به حوادث کند، فرصت ساختن آینده را از دست میدهد. ما نباید فقط درباره آنچه امروز بر ایران میگذرد سخن بگوییم؛ باید ایران آینده را ترسیم کنیم.
انقلاب اسلامی صرفاً برای تغییر یک حکومت شکل نگرفت؛ افق آن، ساختن جامعهای بود که در آن انسان بتواند استعدادهای الهی خود را شکوفا کند و عدالت، پیشرفت، استقلال و کرامت انسانی در کنار یکدیگر معنا پیدا کنند. این مسیر، هنوز ادامه دارد و هر نسل سهمی در تکمیل آن بر عهده دارد.
سلسله یادداشتهایی که میخواهم از امروز با عنوان «معماری آینده ایران» منتشر کنم، تلاشی است برای آنکه از هیاهوی خبرها فاصله بگیریم و هر روز، یک گام به سوی طراحی ایران فردا برداریم؛ ایرانی که اقتصادش بر تولید و عدالت استوار باشد، علم را موتور اقتدار بداند، خانواده را کانون تربیت انسان، مردم را شریک واقعی حکمرانی و معنویت را روح پیشرفت.
در این مسیر، نه از مشکلات چشم میپوشیم و نه تسلیم آنها میشویم. واقعیت را آنگونه که هست میبینیم، اما اسیر آن نمیشویم. باور داریم که آینده، ادامه اجتنابناپذیر امروز نیست؛ آینده، محصول اراده ملتهایی است که میدانند چه میخواهند و برای آن برنامه دارند.
از امروز، اینجا هر روز یک آجر بر بنای ایران آینده خواهیم گذاشت. نه برای رؤیاپردازی، بلکه برای طراحی؛ نه برای گلایه، بلکه برای ساختن؛ نه برای ناامیدی، بلکه برای برانگیختن ارادهای که بتواند ایران را به جایگاهی برساند که شایسته تاریخ، فرهنگ و ایمان این ملت است.
ایران آینده، پیش از آنکه در جغرافیا ساخته شود، باید در اندیشه ما معماری شود...
@syjebraily | 2 347 |
| 20 | احقاق حقوق ملّت، تنها در مسائل فردی خلاصه نمیشود و انواع حقوق عامّه و اجتماعی آنان، از حقّ امنیت اقتصادی و دسترسی عادلانه به فرصتها تا حقّ برخورداری عادلانه از مواهب طبیعی، محیط زیست سالم، آزادیهای مشروع، و حکمرانی کارآمد نیز از زمرهی مسائل مهم در جهت گسترش عدالت قلمداد میگردد| رهبر فقیه انقلاب اسلامی | 2 567 |
