PENELOPA

استادمحمدرضاشجریان نوازنده منصورصارمی آلبوم همایون مثنوی شعر عراقی بود آیا که خرامان ز درم بازآیی؟ گره از کار فروبستهٔ ما بگشایی؟ نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی گذری کن: که خیالی شدم از تنهایی گفته بودی که: بیایم، چو به جان آیی تو من به جان آمدم، اینک تو چرا می‌نایی؟ بس که سودای سر زلف تو پختم به خیال عاقبت چون سر زلف تو شدم سودایی همه عالم به تو می‌بینم واین نیست عجب به که بینم؟ که تویی چشم مرا بینایی پیش ازین گر دگری در دل من می‌گنجید جز تو را نیست کنون در دل من گنجایی جز تو اندر نظرم هیچ کسی می‌ناید وین عجبتر که تو خود روی بکس ننمایی گفتی: «از لب بدهم کام عراقی روزی» وقت آن است که آن وعده وفا فرمایی بیا که بی تو به جان آمدم زتنهایی نماند صبرو مرا بیش از این شکیبایی بیا که جان مرا بی تو نیست برگ حیات بیا،که چشم مرا بی تو نیست بینایی زبس که برسر کوی تو.ناله ها کردم بسوخت برمن مسکین دل تماشایی زچهره پرده برانداز،تا سرندازی روان فشاندبر روی تو زشیدایی