کانال رسمی هواداران محسن چاوشی

بغض تولدت... حس و حال عجیبی دارم. هم شادم و هم غمگین. امشب 38 ساله می‌شوی و زمان شرمسار می‌شود از گریز بی‌امان خود. سپیدی رو سیاه است از آن‌که بر تار موهای تو نشسته و خستگی برای یک شب هم که شده جایش را به لبخند شیرینت داده و به میمنت این اتفاق، انسان‌هایی تولد تو را با بغضی عاشقانه در خلوت خود جشن گرفته‌اند. بی آن‌که بدانند کجایی و چه می‌کنی و شادی یا غمگین؟ من بغض دارم. نمی‌دانم از شوق جشن میلادت است یا از آن‌که این شماره‌های بی رحم تو را 38 ساله کرده‌اند. اگر خودت هم بغض داری، بغضت را روی جان و دلم می‌گذارم. گفته‌ای که می‌خواهی خوشی‌ات عمیق‌تر از لبخندی چند ثانیه‌ای باشد اما به مبارکی این شب زیبا غم‌های دلت را بتکان. به خاطر خودت، به خاطر خانواده‌ات و به خاطر رفاقت‌مان. گرچه هیچکس رابطه بین‌مان را درک نکرد. گاهاً خودم هم متوجهش نمی‌شوم و می‌مانم در پارادوکس این دوری و نزدیکی. البته اهمیتی هم ندارد. برای من همین بس که دل خودت شاد باشد و دل خانواده‌ات. زانکو، همسرت و پدر و مادری که عاشق‌شان هستی. سرشان سلامت. سنگ صبور! تولدت را دوست دارم اما نمی‌خواهم روزی بشنوم که 40 ساله شده‌ای. روزی که تو این رفاقت را شروع کردی 25 سالت بود. در این سال‌ها 26، 27 تا 38 ساله‌ شدنت را خاطرم هست ولی گذر عمر خودم را نه. به خاطر این عشقی که من به تو دارم و دیگران به تو دارند هم لایق خندیدنی. آدم‌های کمی پیدا می‌شوند که سال‌های سال رفقای‌شان را نگه دارند و این‌چنین با جان و دل دوست داشته شوند. تو یکی از آن اندک آدم‌هایی. محسن عزیز! لطفاً برای ما بخند. دوست داریم دیگر هیچوقت مردادت پاییز نباشد. نه هوادارت هستیم و نه مخاطبت؛ عزیزتر از جان مایی. عزیزتر از جان! آدم‌های زیادی در زندگی‌مان آمدند و رفتند و تو می‌مانی و می‌مانی و می‌مانی. خوشحالیم که تو را با هیچ چیزی معامله نکرده‌ایم. نه با دیدنت، نه با امضایت و نه با عکسی یادگاری. 38اُمین سالروز بودنت در دنیای تلخی‌ و شادی‌ها مبارک و ممنون بابت آن‌چه که به ما یاد دادی؛ تواضع، گذشت، اخلاق، معرفت، انسانیت، مهربانی، دیوانگی و عاقلی. 🔷 متن از: سجاد مالمیر