میخواهم زنده بمانم
Открыть в Telegram
روزمرگیهای یک جنگجوی تنها و مغلوب. 🦋🍂🪷🪴🐋🥑🪐🌙🌧🌂🌊🪶🎧📚 http://t.me/BluChtBot?start=63a7aa03badbaa8c8d41
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
608
Подписчики
+224 часа
Нет данных7 дней
+2130 дней
Архив постов
فقط اگر در درون خودم محبت و نوازش وجود میداشت، نوازش تو میتوانست کمکم کند. اما در درون من از اینها هیچ خبری نیست. اگر غرق میشدم، فقط به خودم نگاه میکردم، اما برای نجات خودم یک انگشت هم تکان نمیدادم.
[قطره اشکی در اقیانوس؛ مانس اشپربر؛ روشنک داریوش]
26 июня, 14:22
Repost from سِدره 🌿
دیوار همون دیواریه که بهش تکیه میدادی. اما حالا همون دیوار ریخته رو سرت. چاره چیه؟
26 июня, 08:31
Repost from Echoes I keep
آدمای عمیق، صحبتای عمیق، رابطههای عمیق، نگاههای عمیق، دوست داشتنهای عمیق...
من همهی چیزهای عمیق رو میپسندم.
23 июня, 18:05
Repost from کُنجی در هیاهوی زمان
درود بر شب و اتاق و گریه؛ بر هر آنچه این روزها از پسِ گفتنش برنمیآیم.
23 июня, 16:56
Repost from یاس بنفش
احساس میکنم همه چیز تکراری شده، روزها، اتفاقات، دغدغههام، حتی احساسات و افکارم.
23 июня, 10:41
کی گفته همه باید تو زندگی قهرمان باشن؟
من میخوام اون آدمی باشم که در حاشیهی زندگی توی کوچک ترین جزئیات غرق میشه و کمتر کسی اونو یادشه.
23 июня, 10:17
اینکه دلم بخواد خودخواه باشم توقع زیادیه؟ غیر منطقیه؟
دوس دارم خودخواه ترین آدم روی کره زمین باشم...
لحظه لحظه زندگیم و زمانم برا خودم باشه...
ذره ذره وجودم برا خودم کار کنه...نه برای کسی دیگه
من دیگه فقط خودمو میخوام...
خودی که چندین ساله گمش کردم
[شیما نوشت؛ دوشنبه ۲ خرداد ۱۴۰۵]
#از_دوست_رسیده
23 июня, 07:13
خونهی مادربزرگه...
[چون زمزمهی این روزهامه،
اولین باره میخونمش دوستش داشته باشید؛
دوشنبه ۱ تیر ۱۴۰۵]
22 июня, 13:21
Repost from مَرد سانفرانسیسکویی
احساس میکنم کودک درونم رفته یکگوشهای جا خورده و داره گریه میکنه. صداش رو میشنوم اما نمیتونم پیداش کنم تا در آغوشش بکشم.
21 июня, 14:00
Repost from کافه مستاجر پلاک ۱۲
یک پیشنهاد و نصیحتِ کاملاً دوستانه: وقتی غمِ یک نفر رو متوجه نمیشید و شرایطی که اون فرد میگذرونه براتون قابلِ درک نیست، کوچکترین کاری که میتونید بکنید، درواقع کوچکترین لطفی که میتونید به خودتون و حالِ اون آدم بکنید، اینه که اصلاً نظری ندید، ساکت باشید، و بگذرید. اینکه ناراحتیِ آدمها براتون منطقی نباشه و نتونید دلیل و عمقِ احساساتش رو متوجه بشید کاملاً قابل درکه. ولی آگاهانه بیارزش دونستنِ اندوهش، نه. حداقل برای من یکی قابلِ درک نیست.
21 июня, 02:49
زندگی بزرگسالی زیادی سخت و سنگین داره پیش میره. منو برگردونید به ۶،۷ سالگی کنار دوچرخه و پلیاستیشنم.
20 июня, 10:47
