_ترانهیِ بارون زده
Открыть в Telegram
پناهگاهی برای دلهای خسته چند خط درد، چند قاب خاطره ترانه بارون زده . . . 🌧☔✨
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
645
Подписчики
-124 часа
-187 дней
-8530 дней
Архив постов
شاید سخت ترین نَبَرد آدمی
زیستن امیدوارانه
شونه به شونه ی ناامیدی باشه
09 июня, 06:48
"چنان آغوش وا کن بر منِ تنها که انگاری
نداری بعد از آن آغوش، دیگر در جهان کاری."
09 июня, 06:37
زمان هیچگاه دردی را درمان نکرده
این ماهستیم که به مرور به دردها عادت کردیم..
08 июня, 17:28
هی دفن میکنم و دفن میکنم و دفن میکنم
امیدهای رفته پی روزهای رفته را...
هی قرض میکنم و قرض میکنم و قرض میکنم
از فردای خود امید....
بهرام بیضایی
08 июня, 17:09
اى لحظات خوش كه هنوز از راه نرسیدهاید،
آيا نمیشود راه كوتاهترى در پیش بگیرید؟
قبل از اینكه دلهایمان فرتوت شوند؟
نزار قبانی
08 июня, 14:24
تا میاد زندگیم بیوفته رو غلتک جنگ میشه غلتک میوفته روم.
|مالاریا|
08 июня, 14:21
آنچه قسمتِ توست، از تو عبور نمیکند؛ بلکه دور تو میچرخد، بارها و بارها، تا زمانی که آماده شوی.
07 июня, 15:57
استخوانِ زندگیتون کیه؟این شعر رو بهش تقدیم کنید:
هزار مَرتبه از ریشه ریشه کَن شده ام
اگر که خَم نشدم تو استخوانِ منی..
|نورا|
07 июня, 15:56
