مـدفـنِ سـرخ

‍ نگاهت شبیـہ نغمه‌ای‌ است کـہ جهان را بـہ سکوت وامی‌دارد. ملودے آرامے کـہ با هر بار تـلاقی، در جانم طنین می‌اندازد و مـرا از هیاهوے زمان می‌ربایـد. انگار در چشم‌هایت قطعه‌اے نواختـہ می‌شود کـہ تنها من آن را می‌شنوم، آهنگے کـہ نـہ آغاز دارد و نـہ پایان، تنها جریان دارد، همچون موجے کـہ ساحل را در آغوش می‌گیرد. هر بار کـہ بـہ تو خیرـہ می‌شوم، گویے نت‌هاے این ملودےآرام‌تر، عمیق‌تر، و دلنشین‌تر می‌شونـد. لحظه‌ها کش می‌آینـد، زمان از ریتم خود می‌افتند، و جهان، حتے اگر براے ثانیه‌اے کوتاه، با چشم‌هایت هم‌آهنگ می‌شود. کاش می‌شـد این موسیقے را در سینه‌ے لحظه‌ها ثبت کرد کاش می‌شـد در نگاهت زیست، جایے کـہ هر پلک زدنے نواے دوباره‌اے از زیبایی‌ات را آغاز می‌کنـد.

ㅤㅤㅤㅤ 🥃ㅤ> 𝖢𝗋𝖾𝖺𝗍𝖾𝖽 𝖿𝗈𝗋 тех, 𝗐𝗁𝗈 замечают 𝖽𝖾𝗍𝖺𝗂𝗅𝗌. ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ‌ ‌‌® ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌𝖱𝖤𝖭𝖤𝖦𝖠𝖣𝖤 -

نوپ شازده

کمک میخوای موسیو؟!

تو چشمام نگاه کن و بهم بگو که هنوز هم عاشق منی! وگرنه...کاری میکنم که التماس کنی که بکشمت!

در میانِ این آشفته بازار به دنبال او میگردم،به دنبال کسی که بخشی از من است،نه اشتباه نکنید در جستجوی معشوق نیستم، در جستجوی خودم هستم!

آنچـه از تـو در حوالـیِ مـا مانـد ؛

دیگر خطوط در امتداد حرف هایم منتظرم نمی مانند. نه چون جملات، الفبای تعریف مرا فراموش کرده اند؛ برعکس، بلکه من به قدری در این غیابِ طولانی ته نشین شده ام که تنها یك کالبد بی رنگ نسبت به تمامی رنگ های گذشته ام باقی مانده است؛ به گونه ای که تنها آبیِ جا مانده در من با آخرین خطوط حرف هایت برای خداحافظیمان تمام شد، همانجا که دلتنگی هایم نزدیک تر از تو به من، به من بازگشتند. نقطه، سر خط؛ از نو برایت می نویسم، اینجا یک نفر دلتنگ ادامه دادنت است اما نه به تنهایی، میخواست تو سهم ثانیه به ثانیه عمرش باشی تا تمام آن لحظه ها را با شمایل زیبای لبخندت زندگی کند و طعم زیستن را از دیار چشمان تو به خاطر بسپارد. اما تنها چیزی که به یادگار ماند پایانِ یک فلسفه دوست داشتنی بین من و تو بود؛ حالا باید تو را میان ابیات و نامه هایم بیایم، درست بین استعارات و خطوط نامنظم یادداشت هایم. آیا برایت سوال شده است که من کجای این تار و پودِ خسته نوشته شده ام؟ بگذار همینقدر کوتاه بگویم؛ دقیقا در همان جایی که میگویند: نقطه، سر خط.

 ‌  ‌ ‌  ‌ ‌ ‌    ‌در امتـدادِ آخریـن طیف آبـی ،،  ۲۵ اکتبر ۱۹۷۷