𝖲︎𝖺𝗆︎𝗆︎𝗒'𝗌 𝖻︎𝗈𝗒𝗌

‌ pearl; qiuqiu

†🕯“Engines whisper like a storm that learned how to breathe. Neon lights bleed across the asphalt like broken promises. He rides like he’s chasing something he can never name. he looks at him like danger and home in the same glance. Every turn feels like a choice between chaos and surrender. And somewhere between speed and silence, they almost collide.” ★🏍

پور، پسری که بعد از8سال برمیگرده به تایلند، به عمارتی که سال ها خاطره توش دفن شده. از گذشته اسیب دیده و نمیتونه گذشته رو فراموش کنه. مسئولیتِ بزرگی روی دوشش میفته و همزمان باید با چیزای زیادی مثل، عشق دوران دبیرستانش، دلتنگیش، ادمای جدید و ادمایی که توی گذشته موندن دست و پنجه نرم کنه. “بخشی از داستان” خواست دستگیره رو پایین بکشه که از پشت کوبیده شد به در! اخی اروم از بین لب‌هاش خارج شد. تقلا کرد تا دست‌هاش رو از بین دست‌های تیتی که از پشت محکم گرفته بود، ازاد کنه. تیتی با بدنش فشاری به تنِ پور وارد کرد و بیشتر به در فشار دادش. لب‌هاش کنارِ گوش پور قرار گرفت _خیلی دستِ کم گرفته بودمت گربه! پور زیر بدنش تکونی خورد _ولم کن عوضی! خودت بودی که این بازیو شروع کردی! نفس‌های گرمِ تیتی به گوشش برخورد میکرد و باعث میشد بدنش مور مور بشه. تیتی تکخندی زد و زبونش رو داخلِ لپش فرو برد، عادتی که وقتی عصبی میشد انجامش میداد. _میتونی هرچقدر میخوای این بازیو ادامه بدی گربه، ولی حد خودت رو بدون!