ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

مجله راست ایرانی

مجله راست ایرانی

Открыть в Telegram

مجله راست ایرانی، یک مجله اینترنتی است که با هدف ارتقای آگاهی عمومی، ترویج مواضع راست‌گرایانه و پاسداشت منافع ملی ایران تاسیس شده است. 🔹مدیر و نویسنده: آرمان به‌نسب لینک دیگر شبکه های اجتماعی در نخستین پیام: https://t.me/Iranian_right_wing/3

Больше
Страна не указанаКатегория не указана
344
Подписчики
+3624 часа
+1017 дней
+13330 дней
Архив постов
در دفاع از سلطنت هابسبورگ نویسنده: لودویگ فون میزس مقدمه: این نوشته در واقع برشی از «زندگی‌نامه‌ی فکری» لودویگ فون میزس، اقتص
در دفاع از سلطنت هابسبورگ نویسنده: لودویگ فون میزس مقدمه: این نوشته در واقع برشی از «زندگی‌نامه‌ی فکری» لودویگ فون میزس، اقتصاددان مکتب اتریشی و فیلسوف سیاسی لیبرال است که با عنوان «تاریخ‌نگار زوال» و به همت مهدی تدینی ترجمه شده است. میزس در این یادداشت کوتاه، با نگاهی محافظه‌کارانه و نقادانه، تیغِ تیزِ قلمش را متوجه روشنفکران آرمان‌شهرخواه عصر خود می‌کند و از فروپاشی امپراتوری هابسبورگ به عنوان فاجعه‌ای یاد می‌کند که کامِ میهن او، اتریش، را تلخ کرد. البته میزس در اینجا تنها به سوگواری و مرثیه‌سرایی اکتفا نمی‌کند؛ او با نگاهی واقع‌بینانه به ریشه‌های تاریخی این زوال می‌نگرد و در پیِ کالبدشکافی علل آن است. از نظر او، اتریش پس از آن فروپاشی، ابتدا در گرداب دوره‌ای ناپایدار و جمهوری‌ای ضعیف گرفتار شد و سپس دستخوشِ حکومت فاشیستی و در نهایت، الحاق به آلمان نازی گردید. ادامه مطلب👇 🔹@Iranian_right_wing
16 сент., 11:32

«من نیز همگام با یکی از بزرگترین نمایندگان فردگرایی واقعی یعنی ادموند برک، مخالف نوع دوم فردگرایی (فردگرایی اخلاقی) هستم که د
«من نیز همگام با یکی از بزرگترین نمایندگان فردگرایی واقعی یعنی ادموند برک، مخالف نوع دوم فردگرایی (فردگرایی اخلاقی) هستم که در دوره او عموما تحت اندیشه های روسو معرفی میشد؛ کسی که برک از نظریه‌هایش بیم داشت زیرا که او علاقه داشت به سرعت جامعه را به فردیت پودر کند و تمامی پیشینه تاریخی و عقل مشترک آن‌ را از بین ببرد.» 👤فردریش آگوست فون هایک 📚دو نوع فردگرایی #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
15 сент., 11:33

«جایگاه تاریخی و فرهنگی پادشاه و رابطه آن با اجتماع ایرانی...» 🎙️روان‌شاد محمدرضا عاملی تهرانی 🔹@Iranian_right_wing
15 сент., 05:26

«هوگو چاوز و دولت چپ‌گرای حاکم بر ونزوئلا، در ارائه خدمات بهداشتی و آموزشی به مردم محله‌های فقیرنشین کاراکاس، یعنی کسانی که پ
«هوگو چاوز و دولت چپ‌گرای حاکم بر ونزوئلا، در ارائه خدمات بهداشتی و آموزشی به مردم محله‌های فقیرنشین کاراکاس، یعنی کسانی که پیش از این از ثروت نفتی این کشور بهره‌مند نبودند، موفق بوده است.» 👤جوزف استیگلیتز؛ اقتصاددان مکتب نوکینزی #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
15 сент., 02:23

«آموزه‌های کینز و کینزیانیست‌ها این است که هزینه‌های بی‌ملاحظه و بودجه‌های نامتوازن را بستایید و برای همین هم این آموزه ها بر
«آموزه‌های کینز و کینزیانیست‌ها این است که هزینه‌های بی‌ملاحظه و بودجه‌های نامتوازن را بستایید و برای همین هم این آموزه ها برای سیاستمداران صاحب قدرت بسیار خوشایند بود.» 👤هنری هازلیت 📚شکست اقتصاد جدید #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
14 сент., 10:53

در سوی مقابل، هنری هازلیت در مقام یکی از برجسته‌ترین منتقدان مکتب اتریشی این نظریه، با رویکردی تجربی و روش‌شناختی، بنیان‌های این «قانون» را به چالش می‌کشد. نقد هازلیت از دو جنبه قابل تامل است؛ نخست از منظر آماری و تجربی، او نشان می‌دهد که «قانون» کینزی در عمل، فاقد ثبات و استمرار است. هازلیت با استناد به داده‌های تاریخی، از جمله نوسانات پس‌انداز در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم و دهه‌های ۱۹۵۰، اثبات می‌کند که رفتار مصرفیِ جوامع نه تنها از یک نسبت خطی و ثابت با درآمد پیروی نمی‌کند، بلکه در بسیاری از مقاطع، دقیقاً برخلاف پیش‌بینی‌های مدل کینزی حرکت کرده است. از نظر هازلیت، ادعای کینز مبنی بر «قانون» بودن این رابطه، جزم‌اندیشی علمی است که با واقعیت‌های متغیرِ اقتصاد همخوانی ندارد. دومین محور نقد هازلیت به تفاوت ماهوی در درک «عمل انسانی» بازمی‌گردد. کینز به اقتصاد به مثابه یک نظام مکانیکی می‌نگریست که در آن متغیرها به صورت ایستا قابل اندازه‌گیری هستند، اما هازلیت استدلال می‌کند که تصمیمات اقتصادیِ افراد، ریشه در متغیرهای روانی، انتظارات از آینده، ترس‌ها، امیدها و ارزیابی‌های ذهنی از قیمت‌های آتی دارد. از دیدگاه او، کاهش یا افزایش مصرف، تابعی از «انتظارات» است و نه صرفاً تابعی از «سطح درآمد جاری». هازلیت با به‌کارگیری استعاره «پنجره شکسته»، بر این نکته تأکید می‌کند که تمرکز صرف بر مصرفِ جاری، باعث نادیده گرفتن هزینه‌های فرصت و پس‌اندازهای مولد می‌شود. در واقع، آنچه کینز آن را «تحریک تقاضا» می‌نامید، از منظر هازلیت نادیده گرفتنِ کلِ متغیرهای پنهانی است که در تحلیل‌های ساده‌انگارانه کینزی جایگاهی ندارند. در نهایت، هازلیت با توصیف منطق کینزی به عنوان «طنابی از شن»، بر ضعف ساختاری این تئوری تأکید می‌ورزد. از منظر وی، تقلیل رفتار پیچیده و کنش‌مند انسان به معادلات ساده ریاضی، ناتوانی در تبیین واقعیِ پدیده‌های اقتصادی را به همراه دارد. تضاد میان کینز و هازلیت، تقابل میان دو جهان‌بینی است: نگاه اول اقتصاد را مهندسیِ تقاضای کل می‌داند و نگاه دوم اقتصاد را عرصه کنش‌های ارادیِ انسان‌هایی می‌بیند که در دنیایی با عدم قطعیتِ ریشه‌ای تصمیم‌گیری می‌کنند؛ دنیایی که در آن هیچ فرمولِ جهان‌شمولی قادر نیست رفتار فردی و جمعی را به بند کشد. 🔹@Iranian_right_wing
14 сент., 04:06

بافتنِ طناب با شن: نقد هنری هازلیت بر توهم مکانیکی تابع مصرف جان مینارد کینز نویسنده: آرمان به‌نسب نظریه تابع مصرف جان مینارد
بافتنِ طناب با شن: نقد هنری هازلیت بر توهم مکانیکی تابع مصرف جان مینارد کینز نویسنده: آرمان به‌نسب نظریه تابع مصرف جان مینارد کینز، که در «نظریه عمومی اشتغال، بهره و پول» به عنوان یک «قانون روانشناختی اساسی» معرفی شد، سنگ‌بنای سیاست‌گذاری‌های کلان‌اقتصادی در قرن بیستم را بنا نهاد. کینز با انتزاع رفتار مصرف‌کننده در قالب یک تابع ریاضی، مدعی شد که رابطه میان درآمد قابل تصرف و هزینه‌های مصرفی از قاعده‌ای ثابت و قابل پیش‌بینی پیروی می‌کند؛ قاعده‌ای که بر اساس آن، با افزایش درآمد، مصرف نیز افزایش می‌یابد اما با نرخی کمتر، که این امر منجر به افزایش پس‌انداز می‌شود. این رویکرد، اقتصاد را به مثابه یک ماشینِ تحت مدیریت در نظر می‌گرفت که سیاست‌گذاران قادرند با کنترل متغیرهای کلان، تعادل را در آن برقرار کنند. ادامه مطلب👇 🔹@Iranian_right_wing
14 сент., 04:06

«تخیل ساده لوحانه، روزگاری سوسیالیسم را غنای فرهنگی عظیم و گسترش روح آدمی می‌دانست، که طی آن انسان‌ها به آزادی و گشایش می‌رسن
«تخیل ساده لوحانه، روزگاری سوسیالیسم را غنای فرهنگی عظیم و گسترش روح آدمی می‌دانست، که طی آن انسان‌ها به آزادی و گشایش می‌رسند. اما در عوض خود به چشمانم دیدم که رونق فرهنگ سوسیالیستی در لهستان به نابودی کامل بزرگترین سنت های ما انجامید و ادبیات و هنر به ابزار هایی پست برای خوش خدمتی به حاکمان تبدیل شدند.» 👤لشک کولاکوفسکی 📚توتالیتاریسم و طرفداران آن #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
12 сент., 03:01

«یک جامعه سرمایه‌داری بر مبنای مبادله داوطلبانه استوار است، حال آنکه جامعه سوسیالیستی بر پایه زور دولت بنا شده است. در سوسیال
«یک جامعه سرمایه‌داری بر مبنای مبادله داوطلبانه استوار است، حال آنکه جامعه سوسیالیستی بر پایه زور دولت بنا شده است. در سوسیالیسم، دولت پولتان را می‌گیرد و برایتان تصمیم‌گیری می‌کند، به این بهانه که بهتر از شما می‌داند چگونه درآمدتان را خرج کنید. تاریخ نشان داده که وقتی یک دولت قدرت برای بازتوزیع ثروت پیدا کند، نه تنها انگیزه و نوآوری را نابود می‌کند، بلکه اساس اخلاقی جامعه را نیز از بین می‌برد، چرا که گرفتن دارایی از یک نفر و دادن آن به دیگری را نه به عنوان خیریه داوطلبانه، بلکه به عنوان یک «حق» قانونی جلوه می‌دهد.» 👤بنیامین نتانیاهو 📚جایگاهی در میان ملل #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
12 сент., 01:05

«ملت ایران گویا تا زمانی مظلوم هستند که با تمایلات ایدئولوژیک دانشگاهیان چپ‌گرا سازگار باشند؛ حقیقتا در کدام جهان فکری سیر می‌کنید که رنج یک ملت رو این‌چنین آشکار می بینید و باز در برابر اون این اندازه نابینا میمونید. شما که از قلب امریکا مردم غزه رو دید میزنید چرا این قدرت تماشای خودتون رو در قبال رنج ملت ایران فعال نمی کنید، ما ایرانی ها که از غزه دور نیستیم ما کمی‌ آن سوتر هستیم، ما نیز مردمی هستیم، اگر هم از رنج ایرانی ها نمیگید دست کم از ما نخواهید پیاده نظام تبلیغاتی این رژیم در جنگ با اسرائیل و امریکا باشیم زیرا که ایرانیان هیچ اهمیتی به تمایلات ضد آمریکایی و ضد اسرائیلی شما نمی‌دهند و اندوه لبنان و فلسطین ندارند.» 🎙️علیرضا کیانی 🔹@Iranian_right_wing
11 сент., 04:43

#تاریخ_نگار «امروز نخستین سالگرد ترور چارلی کرک، اندیشمند و فعال سیاسی محافظه‌کار مسیحی و‌ راست‌گرا است؛ مردی که منتقدانش همو
#تاریخ_نگار «امروز نخستین سالگرد ترور چارلی کرک، اندیشمند و فعال سیاسی محافظه‌کار مسیحی و‌ راست‌گرا است؛ مردی که منتقدانش همواره او را به خشونت‌طلبی متهم می‌کردند، اما سلاح او در میدان نبرد سیاسی، تنها مطالعه، گفتگو و اقناع بود. او مدنی‌ترین و مسالمت‌آمیزترین روش ممکن را برای مواجهه با مخالفان برگزیده بود. طنز تلخ تاریخ اینجاست که چارلی، دقیقاً در اثنای همین گفتگوها توسط فردی به نام جیمز رابینسون ترور شد؛ کسی که خود از اردوگاه همان منتقدان چپ مترقی بود؛ کسانی که چارلی را به خشونت متهم می‌کردند، اما در نهایت خود به خشونت عریان متوسل شدند. به راستی میراث چارلی کرک چه پیامی برای ما دارد؟ آیا در برابر آنچه «تروریسمِ هفت‌سرِ چپ» می‌نامیم، هنوز حرفی برای گفتن باقی مانده است؟» 🔹@Iranian_right_wing
10 сент., 12:00

«هیجان نفی سنت، تمسخر ایمان و فروپاشی سلسله‌مراتب، چیزی است که به زندگی‌ چپ‌ها معنا می‌بخشد. برای آنها جهان واقعی پرهرج‌ومرج،
«هیجان نفی سنت، تمسخر ایمان و فروپاشی سلسله‌مراتب، چیزی است که به زندگی‌ چپ‌ها معنا می‌بخشد. برای آنها جهان واقعی پرهرج‌ومرج، نابرابر و سرشار از تعلقات، جای خود را به جهانی از کلمات می‌دهد، جایی که همه‌چیز مسئله‌دار است و هیچ‌چیز مقدس نیست.» 👤راجر اسکروتن 📚احمق‌ها، شیادان و هوچی‌ها: متفکران چپ‌نو #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
10 сент., 02:00

آنارشیسم ایدئولوژی "مغلطه بنیان" کمتر ایده سیاسی و اجتماعی وجود دارد از بدو ایده پردازی متکی به مغلطه و دروغ باشد اما آنارشیسم به مثابه یکی از لاغرترین و سطحی ترین ایدئولوژی ها همچین خصوصیتی دارد. ذات ایده آنارشیسم بر اساس نه یکی بلکه دو مغلطه سطحی شکل گرفته: 1-مغلطه تعمیم جز به کل 2-مغلطه شیب لغزنده حکم واقعی عالم سیاست این است که برخی حکومتها و برخی سیستمها استبدادی و نمود سلطه مطلقه هستند نه همه آنها پس برخی هم نیستند .اما از آنجا که آنارشیسم از فهم کارکردهای متفاوت دولتهای مختلف و تئوری پردازی آنان عاجز است جزِ استبدادی را به کل تسری می دهد. مغلطه دوم شیب لغزنده است که مغلطه کار در آن بدترین حالت ممکنه در یک طیف را به همه نقاط آن تسری می دهد .مثلن اگر هابز یا لاک یا میزس و نوزیک یا رالز همگی از دولت بگویند آنارشیست با مغلطه همه را یک کاسه میکند و معادل لویاتان هابز(دولت مطلقه متورم همه کاره)قالب میکند و با تقلب و فریب همه را رد میکند.به عبارتی جنبه سلبی ایده به کل فاسد است .اما اگر وارد جنبه ایجابی و آلترناتیو شویم هم میبینیم آنجا هم وضع بهتری ندارد و کارنامه نظری و عملی اینان پوچ است. پس اصولاً شاکله اصلی تز آنارشیسم چه چپ چه راست مبتنی بر دو مغلطه است!
08 сент., 11:17

جنایت، ذاتاً یک پدیده‌ی چندساحتی است که ارتکاب آن برآیند متغیرهای متعددی از جمله زمینه‌های روان‌شناختی، فشارهای ساختاری اقتصاد، تحولات تاریخی، سازمان خانواده و محرک‌های آنی است. هنگامی که رویکردهای فمینیستیِ رادیکال یا جریان‌های مشابه، تنها یک متغیرِ کلان نظیر پدرسالاری یا سنت را به‌عنوان عاملِ تام و تمامِ یک بزه معرفی می‌کنند، در واقع به مغالطه‌ی تقلیل‌گرایی تن داده‌اند. در این چارچوبِ تقلیل‌یافته، سایر عوامل مداخله‌گر نظیر نابسامانی‌های روانی عامل جرم، بحران‌های معیشتی، اختلافات مادی و کینه‌های انباشته‌شده نادیده گرفته می‌شوند تا روایتِ مطلوبِ سیاسی بر واقعیتِ جرم بنشیند. این گزینشگریِ موردی، کارکردی مشخص در مهندسی افکار عمومی دارد؛ جایی که گروه‌های مرجعِ ایدئولوژیک با اتکا به استراتژی تعمیمِ جزء به کل، یک مورد خاص را به قاعده‌ای فراگیر مبدل می‌سازند. در این منطق، جنایتِ یک فرد به کلِ یک سنت، دین یا ساختارِ اجتماعی منتسب می‌شود که چنین رویه‌ای از منظر روش‌شناختی فاقد اعتبار است. سوگیری تأییدی در این تحلیل‌ها به وضوح دیده می‌شود؛ زیرا مروجانِ این گفتمان تنها مواردی را برجسته می‌کنند که با پیش‌فرض‌های ایدئولوژیکشان همخوانی دارد و شواهد نقض‌کننده را یا مسکوت می‌گذارند و یا تحت عنوان استثناهای ساختاری از حوزه تحلیل خارج می‌کنند. تقلیل انگیزه‌ی پیچیده‌ی یک بزهکار به نفرتِ جنسیتی یا ارتجاع، پیش از آنکه تبصره‌ای جرم‌شناختی باشد، نوعی روایت‌پردازی سیاسی است که امکان دسترسی به روان‌کاوی عمیقِ عامل جرم و زمینه‌های پیش‌دستانه‌ی او را سلب می‌کند. برای اعتباربخشی به هر تحلیل اجتماعی، رعایت اصل تقارن الزامی است. اگر قتل یک زن یا دختر به‌واسطه‌ی ساختارهای سنتی تحلیل می‌شود، به همان اندازه منطقی است که سایر انحرافات خشونت‌آمیز مشابه، نظیر خشونت‌های پنهان، خودکشی‌های ناشی از فشارهای کمرشکن اقتصادی، یا آسیب‌های تحمیل‌شده بر مردان و پسران در بسترهای حقوقی و معیارهای سخت‌گیرانه‌ی اجتماعی نیز با همان عینکِ ساختارگرایانه بررسی شوند. تمرکز انحصاری رسانه‌ها و نهادهای سیاستی بر یک الگوی خاص از خشونت و نادیده‌گرفتنِ سایر ابعادِ رنجِ انسانی، نشانگر عدم تقارن تحلیلی و سیاسی‌کاری در انتخاب موضوع است. این رویکرد دوگانه، نه تنها به حل ریشه‌ای مسئله یاری نمی‌رساند، بلکه با ایجاد شکاف‌های کاذب، صورت‌مسئله را برای دستیابی به عدالتِ واقعی پاک می‌کند. در نهایت، مسئولیت اخلاقی پژوهشگر حکم می‌کند که از صدور احکام کلی بر بسترِ تک‌جنایت‌ها پرهیز شود. خشونت، صرف‌نظر از جنسیتِ قربانی یا عامل آن، نیازمند واکاوی در بستر دقیق جامعه‌شناختی و روان‌شناختی خود است. عبور از فضاسازی‌های رسانه‌ای و جایگزینیِ علل چندگانه به جای تک‌عاملی‌های سیاسی، پیش‌شرطِ ضروری برای هرگونه مواجهه علمی و کارآمد با آسیب‌های اجتماعی محسوب می‌شود. 🔹@Iranian_right_wing
08 сент., 02:06

آسیب‌شناسی تقلیل‌گرایی ایدئولوژیک فمینیست‌ها در تبیین جنایات خانوادگی نویسنده: آرمان به‌نسب برخورد با پدیده جنایات خانوادگی د
آسیب‌شناسی تقلیل‌گرایی ایدئولوژیک فمینیست‌ها در تبیین جنایات خانوادگی نویسنده: آرمان به‌نسب برخورد با پدیده جنایات خانوادگی در فضای علمی و عمومی معاصر، بیش از هر چیز از یک خطای روش‌شناختی بنیادین، موسوم به تقلیل‌گرایی تک‌عاملی، رنج می‌برد. تبدیل حوادث فجیع به ابزارهایی برای پیشبرد دستورکارهای ازپیش‌تعیین‌شده‌ی ایدئولوژیک، نه تنها درکی عمیق و همه‌جانبه از این بحران‌ها ایجاد نمی‌کند، بلکه مانع از شناخت پیچیدگی‌های واقعی کنش انسانی می‌شود. ادامه مطلب👇 🔹@Iranian_right_wing
08 сент., 02:06

«برخی از لیبرتارین‌ها تصور کرده‌اند که موضع صحیح در قبال مهاجرت باید مرزهای باز، چندفرهنگ گرایی یا جابجایی کاملاً بدون محدودی
«برخی از لیبرتارین‌ها تصور کرده‌اند که موضع صحیح در قبال مهاجرت باید مرزهای باز، چندفرهنگ گرایی یا جابجایی کاملاً بدون محدودیت افراد باشد. اما آنچه ما به آن باور داریم، حقوق مالکیت خصوصی است. هیچ‌کس در ملک من بدون رضایت من، آزادی بیان ندارد، زیرا من تعیین‌کننده قوانین هستم و در نهایت می‌توانم کسی را اخراج کنم. همین اصل برای آزادی حرکت نیز صادق است. من حق ندارم به درون خانه شما، یا به محله حصارکشی شده شما، یا به ساحل خصوصی شما، قدم بگذارم. حال اگر تمام قطعات زمین در کل جهان متعلق به مالکان خصوصی بود، راه حل مسئله موسوم به مهاجرت بدیهی می‌شد. در واقع، شاید دقیق‌تر باشد بگوییم که اصلاً مسئله‌ای به نام مهاجرت وجود نداشت. هر کسی که به جای جدیدی نقل مکان می‌کرد، باید رضایت مالک آن مکان را جلب می‌کرد. وقتی دولت و آنچه به اصطلاح اموال عمومی آن است وارد تصویر می‌شود در آنوقت است که مسئله مهاجرت به مثابه یک بحران سر در می آورد چنانچه امروز به بزرگترین خطر برای فرهنگ یهودی-مسیحی و تمدن غربی تبدیل شده است.» 👤لوئلین راکول 📚علیه چپ #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
07 сент., 05:00

«وقتی می‌خواهم پروژه‌ای را برای آزادی و توسعه میهن خود شروع کنم، به نوشته‌های متفکران چپ‌گرا نگاه می‌کنم. اگر کاملاً ساکت باش
«وقتی می‌خواهم پروژه‌ای را برای آزادی و توسعه میهن خود شروع کنم، به نوشته‌های متفکران چپ‌گرا نگاه می‌کنم. اگر کاملاً ساکت باشند، پروژه را انجام نمی‌دهم؛ اگر نیمی از آنها ساکت باشند، پروژه را اصلاح می‌کنم و به کارم ادامه می‌دهم. اگر همه چپ‌گرایان برای آن مانع‌تراشی کنند و مخالف اجرای آن باشند، حتما این پروژه را به سرانجام میرسانم؛ و میدانم قطعا این پروژه به نفع منافع ملی و توسعه اقتصادی کشور است.» 👤تورگوت اوزال #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
06 сент., 08:44

پیش از اوزال، اقتصاد ترکیه اسیر ایدئولوژی سوسیالیستی کمالیست‌ها بود؛ اقتصادی که در آن بوروکراسیِ استانبولی و آنکارایی، تعیین‌کننده‌ی همه چیز بود. اوزال با نگاهی که به شدت تحت تأثیر مکتب‌های لیبرال و تجربه تکنوکراتیک او بود، این حصار را شکست. او با شعار «به دولت تکیه نکن»، مسیر را برای ظهور «ببرهای آناتولی» هموار کرد. این ببرهای آناتولی، کارآفرینان و تجار بودند که اغلب هم از قشر مذهبی ترکیه بودند که تا پیش از اوزال، در حاشیه اقتصادِ سکولارِ حاکم قرار داشتند. اوزال با آزادسازیِ تجاری، به این لایه اجتماعی ابزار قدرت داد. در منطق اوزال، بازار آزاد راهی بود برای اینکه آناتولیِ مذهبی و محافظه‌کار بتواند قد علم کند و از زیر سیطره الیتِ سکولارِ پایتخت‌نشین خارج شود. دوره اوزال شاهد جهش‌های اقتصادی فوق‌العاده‌ای بود (مانند نرخ رشد ۹.۸٪ در سال ۱۹۸۷ و ۹.۳٪ در سال ۱۹۹۰). این رشد حاصل باز کردن درهای اقتصاد، تحریک صادرات و نوسازی زیرساخت‌ها بود. همچنین اوزال رویکرد هایی نیز برای اصلاحات سیاسی و اجتماعی پیش گرفت؛ او یکی از معدود سیاستمداران ترکیه بود که با نگاهی متفاوت به مسئله کُردها نگریست. او ممنوعیت صحبت به زبان کُردی را برداشت و تلاش کرد از طریق مذاکره و توسعه اقتصادی، ریشه‌های درگیری قومیتی را خشک کند. اوزال روابط ترکیه با غرب (آمریکا و اروپا) را نیز تقویت کرد و در عین حال تلاش کرد ترکیه را به عنوان یک پل ارتباطی بین جهان اسلام و غرب معرفی کند. سنت‌گرایی نیز برای اوزال، صرفاً یک نوستالژی نبود؛ بلکه یک ضرورت استراتژیک برای جلوگیری از فروپاشی اجتماعی در جریان گذارِ سریع به مدرنیته بود. او معتقد بود که در فرآیندِ «مدرن شدن»، ترکیه نباید روحِ خود را گم کند. اوزال با ترویج «سنتز ترکی-اسلامی»، به دنبال نوعی هویت بود که بتواند بینِ گذشته عثمانی/اسلامی و آینده مدرن لیبرالِ ترکیه پل بزند. از دیدگاه او، ارزش‌های اخلاقی و مذهبیِ و ملی، «قواعد بازی» (به تعبیر هایکی) را فراهم می‌کردند که بازار برای شکوفایی به آن نیاز داشت. او بر این باور بود که لیبرالیسم اقتصادی بدون یک لنگرگاه اخلاقی، به هرج‌ومرج و بی‌اخلاقی می‌انجامد که نتیجتا باز به قدرت گیری دولتمردان سوسیالیست پیشین ختم می‌شود. 🔹@Iranian_right_wing
06 сент., 03:02

سنت و بازار؛ میراث تاریخی تورگوت اوزال برای ترکیه نویسنده: آرمان به‌نسب تورگوت اوزال در تاریخ سیاسی ترکیه یک پدیده است؛ مردی
سنت و بازار؛ میراث تاریخی تورگوت اوزال برای ترکیه نویسنده: آرمان به‌نسب تورگوت اوزال در تاریخ سیاسی ترکیه یک پدیده است؛ مردی که توانست دو نیروی حیاتی تاریخ مدرن ترکیه یعنی «لیبرالیسم اقتصادیِ» و «سنت‌گراییِ مذهبی و ملی» – را در یک قالب سیاسی واحد درآورد. او نه یک سکولارِ غربی‌مآب بود و نه یک اسلام‌گرایِ سنتیِ ضدِ غرب و سرمایه‌داری. او را می‌توان به نوعی معمارِ «لیبرالیسم محافظه‌کار ترکیه» دانست که در آن، بازار آزاد نه تهدیدی برای اخلاقیات سنتی، بلکه بستری برای تقویت طبقه متوسطِ مذهبی و مستقل آناتولی بود. ادامه مطلب👇 🔹@Iranian_right_wing
06 сент., 03:01

«برخلاف آنچه لیبرتارین های مترقی‌ می اندیشند، میزس چندان نظر مساعدی نسبت به همجنس‌گرایان نداشت و آنها را هم‌رده با دیگر فیتیش
«برخلاف آنچه لیبرتارین های مترقی‌ می اندیشند، میزس چندان نظر مساعدی نسبت به همجنس‌گرایان نداشت و آنها را هم‌رده با دیگر فیتیشیست ها و منحرفان جنسی چون سادیست ها و مازوخیست ها می‌دانست. اگرچه ما لیبرتارین ها استدلال میکنیم که دولت باید از دخالت در ازدواج و زندگی خصوصی شهروندان دست بکشد اما این موضوع هرگز بدین معنا نیست که دولت می‌بایست نقطه مقابل آن یعنی تبعیض مثبت را اجرا کند و برای ازدواج های همجنس‌گرایانه مجوز رسمی صادر کند یا به آنها اجازه دهد که در نیروهای مسلح خدمت کنند.» 👤لوئلین راکول 📚علیه چپ #گفتاورد 🔹@Iranian_right_wing
05 сент., 06:44