مجله راست ایرانی
Открыть в Telegram
مجله راست ایرانی، یک مجله اینترنتی است که با هدف ارتقای آگاهی عمومی، ترویج مواضع راستگرایانه و پاسداشت منافع ملی ایران تاسیس شده است. 🔹مدیر و نویسنده: آرمان بهنسب لینک دیگر شبکه های اجتماعی در نخستین پیام: https://t.me/Iranian_right_wing/3
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
344
Подписчики
+3624 часа
+1017 дней
+13330 дней
Архив постов
«فمینیسم پستمدرن ایرانی در جریان خیزش مهسا، شعار "زن، زندگی، آزادی/ مرد، میهن، آبادی" را برنتافت؛ رویکردی متاثر از پستمدرنهای غربی. همانگونه که در آثار رابین دیانجلو، فرد سفیدپوست حامل نژادپرستی درونی فرض میشود، فمینیسم پستمدرن ایرانی نیز مرد ایرانی را حامل سلطه جنسیتی میبیند. ایران آزمایشگاه نظریههای چپ پستمدرن و خیالپردازیهای "روشنفکرانه" نیست. ایرانیان در جریان انقلاب ملی ایران، در پی بازپسگیری کشور خویش هستند. فاجعه ۵۷ پیش چشم ملت ایران است؛ همان فاجعهای که میشل فوکو، از متفکران مرتبط با پستمدرنیسم و چپنو، آن را "روح جهان بیروح" نامیده بود.»
🎙️علیرضا کیانی
🔹@Iranian_right_wing
05 сент., 03:49
«تا آنجا که فمینیسم در پی تعدیلِ موقعیت حقوقی زن با موقعیت مرد است، و تا آنجا که در پی آن است که آزادیِ حقوقی و اقتصادی به او عرضه دارد تا مطابق با گرایشها، خواستهها و شرایط اقتصادیاش رشد کند و عمل کند — تا همینحد، چیزی جز شاخهای از جنبش بزرگِ لیبرال نیست، جنبشی که از تحولِ مسالمتآمیز و آزاد جانبداری میکند. اما هنگامی که از این فراتر میرود و به نهادهای زندگی اجتماعی حمله میکند، با این تصور که بدینسان میتواند موانعِ طبیعی را از میان بردارد، دیگر فرزندِ روحیِ سوسیالیسم است. زیرا یکی از ویژگیهای سوسیالیسم آن است که منشأِ حقایقِ تغییرناپذیرِ طبیعت را در نهادهای اجتماعی جستجو میکند، و میکوشد با اصلاحِ آن نهادها، طبیعت را اصلاح کند. سوسیالیسم با بازگشت به اصل خشونت، حتی اگر هدفش توزیع برابرِ غنائم باشد، در نهایت مجبور خواهد شد که بیبندوباری و آشفتگی در زندگی جنسی زنان را مطالبه کند.»
👤لودویگ فون میزس
📚سوسیالیسم
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
05 сент., 02:27
«این ازدواج نیست که زن را از درون غیرآزاد نگه میدارد، بلکه این واقعیت است که شخصیتِ جنسیِ او، تسلیم شدن در برابر یک مرد را میطلبد و عشقِ او به همسر و فرزندان، بهترین انرژیهایش را صرف میکند. هیچ قانون بشری وجود ندارد که زنی را که به دنبال خوشبختی در مسیرِ شغلی است، به چشمپوشی از عشق و ازدواج تشویق کند.»
👤لودویگ فون میزس
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
04 сент., 07:46
«برای حفظ یک جامعهی آزاد مبتنی بر مالکیت خصوصی، ضروری است که خانوادهی سنتی، یعنی پیوند میان یک زن و یک مرد در ازدواج که در بیشتر موارد برای تشکیل خانواده است، حفظ شود. لودویگ فون میزس بینشهای عمیقی در این زمینه ارائه میدهد. میزس در فصل چهارم از بخش اول کتاب سوسیالیسم میگوید: پیشنهادات برای تغییر روابط بین زن و مرد، مدتهاست که دست در دستِ طرحهای سوسیالیستی برای اجتماعیسازیِ ابزار تولید پیش رفته است. از نظر آنها ازدواج قرار است همراه با مالکیت خصوصی ناپدید شود؛ وقتی انسان از نظر سوسیالیست ها از یوغِ کارِ اقتصادی رها شود، عشق نیز قرار است از تمام قید و بندهای اقتصادی که آن را آلوده کرده است، آزاد گردد..»
👤لوئلین راکول
📚علیه چپ
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
04 сент., 01:54
در قرارداد هایی مثل رویتر که توسط افراد میهن پرستی چون میرزا حسین خان سپهسالار بسته شد نیز، طرفین قرارداد یک شرکت و یک دولت بودند که دولت، حاکمیت و زور داشت و در دعوای شرکت و دولت همواره دولت پیروز است، بنابراین قرارداد رویتر می بایست امتیازیمی بود و مورخان ما دائما به غلط فکر میکردند که این امتیازات برای یک شرکت انگلیسی، فروختن کشور به اوست.
به موجب توافقنامه رویتر امتیاز ساختن راه و راهآهن و سد و بهرهبرداری از معادن، ایجاد مجاری آبی و قنات و کانالهاو ایجاد بانک و هرگونه کمپانی صنعتی به شرکت ها واگذار میشد.
قرارداد دارسی و اصلاحات سال ۱۹۳۳ نیز از نظر مفهومی مثبت بود، اما طولانی بودن مدت آن، که ناشی از فشار انگلیس بود، مورد انتقاد قرار گرفت اما بهرحال این واقعیت که ویلیام دارسی از بنیانگذاران صنعت نفت ایران است به هیچ وجه با این انتقادات قابل تخریب و تحریف نیست.
اشتباهی که در جریان ملی شدن صنعت نفت رخ داد این بود که دولت وقت تصور میکرد شرکت نفت انگلیس و ایران (AIOC) در موقعیتی قرار دارد که میتواند به ایران «زور بگوید»، در حالی که در روابط بینالمللی، دولتها دارای حاکمیت هستند و شرکتها چنین امکانی ندارند.
اگر ایران قرارداد ۱۹۳۳ را اصلاح و سیستم ۵۰-۵۰ را پیادهسازی میکرد، شرایط اقتصادی بهتری داشت.
این مدل در کشورهای دیگر اجرا و منجر به افزایش درآمدهای نفتی آنها شد، اما ملی شدن صنعت نفت در ایران منجر به قطع همکاریهای بینالمللی و در نهایت کاهش بهرهوری و ناکارآمدی ساختاری شد.
پس از ملی شدن نفت، نه درآمدهای نفتی افزایش یافت و نه مدیریت صنعت نفت بهبود یافت.
دولتی شدن صنعت نفت باعث شد که به جای یک شرکت تجاری، یک سیستم بوروکراتیک دولتی جایگزین شود که در نهایت بهرهوری را کاهش داد.
در دوران پیش از انقلاب، صنعت نفت ایران با ۲۰هزار نفر نیروی کار، تولید روزانه ۶ میلیون بشکه نفت را مدیریت میکرد، اما امروزه با ۲۲۰هزار نفر، تولید به ۴ میلیون بشکه در روز کاهش یافته که نشاندهنده ناکارآمدی سیستم دولتی است.
🔹@Iranian_right_wing
03 сент., 09:13
قراداد های امتیازی و موج عظیم تحریف تاریخ
نویسنده: موسی غنینژاد
قراردادهای امتیازی، برخلاف تصور رایج، ذاتا بد نبودند بلکه اهدافی همچون جذب سرمایه و فناوری خارجی را دنبال می کردند.
قراردادهای امتیازی در دوران قاجار و پهلوی اول، مانند قرارداد دارسی و اصلاحات بعدی آن در سال ۱۹۳۳، زمینه ورود تکنولوژی و سرمایه خارجی را فراهم کردند و در توسعه صنعت نفت ایران نقش موثری داشتند.
ادامه مطلب👇
🔹@Iranian_right_wing
03 сент., 09:13
«به موجب «قانون ارزش» که مارکس آن را از اقتصاد کلاسیک فراگرفته، کالاها باید به نسبت مقدار کاری که در خود دارند، مبادله شوند؛ علاوه بر این، سود یا ارزش اضافی که به سرمایهدار میرسد، ثمره اجحافی است که بر کارگر روا داشته میشود؛ با این حال خلا بزرگ مارکس اینست که مقدار ارزش اضافی را نه به نسبت کل سرمایه بهکاررفته توسط سرمایهدار، بلکه تنها به نسبت مقدار بخش «متغیر» - یعنی بخشی از سرمایه که در دستمزد پرداخت میشود - محاسبه میکند، در حالی که «سرمایه ثابت»، یعنی سرمایهای که صرف خرید ابزار تولید میشود، ارزش اضافی تولید نمیکند.»
👤اویگن بوم فون باورک
📚کارل مارکس و پایان نظام او
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
03 сент., 04:06
«من با کلیت ممنوعیت سقط جنین موافقت دارم زیراکه بر اساس اصول لیبرتارین مادر مالک رحم خود است و مادر حق دارد جنین را اخراج کند، اما نه آنکه جنین را بکشد. خارج گرایی به آرامترین شکل ممکن نیازمند آن است که مادر مقامات را مطلع کند تا ببینند آیا مسئولیت نگهداری از این موجود انسانی بسیار جوان را بر عهده خواهند گرفت یا خیر...»
👤والتر بلاک
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
02 сент., 08:31
«در پاسخ به فمینیستها که شعار "بدن من، انتخاب من" را مطرح میکنند، میگویم: جنین بدن شما نیست زیرا DNA مجزایی از شما دارد. این شعار نقض علم پزشکی روز است. انعقاد نطفه به چه معناست؟ به این معناست که زمانی که DNA شکل میگیرد، یک موجود زنده جدید آغاز به حیات میکند. در منشور حقوق بشری، چیزی به نام حق سقط وجود ندارد؛ بلکه حق حیات وجود دارد که شامل تمامی انسانها با هر اندازه و شرایطی میشود. بنابراین، هر دولتی باید مبتنی بر این حق، سقط جنین را غیرقانونی اعلام کند.»
👤چارلی کرک
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
02 сент., 05:37
جوزف منگله: فرشته مرگ از آشویتس تا مراکز سقط جنین
جوزف منگله افسر و پزشک آلمانی در سازمان شوتزاِشتافل (اساس) نازیها بود که در طول جنگ جهانی دوم ابتدا در جبهه روسیه و سپس در اردوگاه آشویتس فعالیت داشت. او در دوران هولوکاست به دلیل آزمایشهای مرگبارش بر روی زندانیان در اردوگاه آشویتس بیرکناو، لقب «فرشته مرگ» گرفت. منگله عضوی از تیم پزشکی بود که قربانیان را برای قتل در اتاقهای گاز انتخاب میکردند.
در جریان جنگ جهانی دوم، مِنگِله ۲۱ ماه پزشک اردوگاه آشویتس شد. او در همین مدت پژوهشهایی روی اسیران اردوگاه، که همگی محکوم به مرگ بودند، انجام داد. البته او پس از شکست آلمان و رسیدن قوای متفقین توانست به آرژانتین فرار کند؛ جاییکه او نه تنها به حیات خود ادامه داد بلکه به کار مرگ نیز استمرار بخشید. او به عنوان پزشک غیر قانونی خدمات سقط جنین در آرژانتین مشغول به کار شد..
🔹@Iranian_right_wing
02 сент., 03:04
«انسان خوشبخت، انسان آزاد است و انسان آزاد همان چیزی است که چپها از آن میترسند؛ حالا فکر کنید بزرگترین منابع خوشبختی و کمال در زندگی چه هستند؟ سخت کوشی، خانواده و ایمان. دقیقا همان چیز هایی که مجموعه ایده های چپ فرهنگی با آن به مبارزه میپردازد. آنها به ما میگویند که نیازی به دین نداریم و نهادها و سنتهای مذهبی ما را به سخره میگیرند. یا درباب سختکوشی فردی که میتواند از پسِ خود برآید و بدون تکیه به دولت، نیازهای خانوادهاش را تأمین کند دقیقا به عکس سوسیالیسم عمل میکند. مورد بعدی خانواده است. چپگرایان قصد دارند خانوادههای آمریکایی را نابود کنند. جنبش فمینیسمِ مدرن و بسیاری از رسانههای فرهنگ عامه، فراتر از تشویق صرفِ برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان رفتهاند و حالا به زنان میگویند که فرهنگ روابط زودگذر را بپذیرند و خانواده و مادری را رد کنند.»
👤مورگان زگرس
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
01 сент., 07:33
آنچه حزب کمونیست چین تحت پوشش «مبارزه با تروریسم» و «تامین امنیت ملی» در این منطقه اجرا میکند، در واقع تلاشی برای محو تدریجی هویت فرهنگی، مذهبی و قومی مردم اویغور است که با احداث شبکه وسیعی از اردوگاههای کار اجباری و بازداشتهای خودسرانه آغاز شد.
بر اساس گزارشهای معتبر سازمان ملل، سازمان عفو بینالملل و دیدهبان حقوق بشر، تخمین زده میشود که بین یک تا بیش از یک و نیم میلیون نفر از مسلمانان اویغور، قزاق و سایر گروههای اقلیت بدون هیچگونه محاکمه عادلانه در این بازداشتگاهها یا همان «مراکز بازآموزی سیاسی» محبوس شدهاند. گزارشهای افشاشده که به «اسناد سینکیانگ» معروف شدند، ابعاد وحشتناک این شکنجهها را برملا کرد که شامل شستوشوی مغزی عقیدتی، کار اجباری در کارخانهها و مزارع تحت شرایط بردگی مدرن، عقیمسازی اجباری زنان، جدا کردن فرزندان از والدین و تخریب هزاران مسجد و اماکن مقدس اسلامی است.
آمارهای ماهوارهای نشان میدهند که بیش از ۱۶ هزار مسجد در این منطقه تخریب یا آسیب جدی دیدهاند و سیستم نظارت هوشمند چین با استفاده از دوربینهای تشخیص چهره و جمعآوری دادههای بیومتریک، این منطقه را به بزرگترین زندان روباز جهان تبدیل کرده است. در کنار این بازداشتها، نرخ زادوولد در مناطق تحت سکونت اویغورها بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ با اجرای برنامههای اجباری کنترل جمعیت، بیش از ۶۰ درصد کاهش یافته است که خود گواهی بر سیاستهای نسلکشی و تغییر دموگرافیک هدفمند است. سکوت بخش بزرگی از جامعه جهانی و کشورهای اسلامی در برابر این فاجعه انسانی، نه تنها به تقویت رویکرد توتالیتر پکن کمک کرده، بلکه لکه ننگی بر پیشانی مدعیان حقوق بشر است. تاریخ قضاوت خواهد کرد که چگونه جهان، در عصر اطلاعات، نظارهگر سرکوب میلیونها انسان به جرم ایمان و هویتشان بود و تنها با بیانیههای بیاثر، چشم بر جنایاتی بست که ریشه در دیکتاتوری مطلق و نژادپرستی سازمانیافته حزب کمونیست چین دارد؛ جنایاتی که نه تنها علیه یک ملت، بلکه علیه کرامت انسانی است و تا زمانی که ارادهای جدی برای توقف آن شکل نگیرد، زخمی عمیق بر پیکره بشریت باقی خواهد ماند.
🔹@Iranian_right_wing
01 сент., 02:06
نسلکشی در سایهی امنیت؛ جنایت سیستماتیک حزب کمونیست چین علیه مسلمانان اویغور
نویسنده: آرمان بهنسب
امروز جهان با یکی از هولناکترین بحرانهای حقوق بشری قرن بیست و یکم روبروست؛ سرکوب سیستماتیک، هدفمند و گسترده مسلمانان اویغور و دیگر اقلیتهای قومی در منطقه خودمختار سینکیانگ چین که به عقیده بسیاری از نهادهای بینالمللی و سازمانهای حقوق بشری، مصداق بارز نسلکشی و جنایت علیه بشریت است.
ادامه مطلب👇
🔹@Iranian_right_wing
01 сент., 02:06
«اصول محافظهکاری را در قالب چند محور میتوان مطرح کرد: باور به وجود نظم اخلاقی و سنت، دفاع از مالکیّت خصوصی، اهمیت جامعه و نهادهای میانجی مانند خانواده، کلیسا و انجمنها، بدبینی به اتوپیا و مهندسی اجتماعی، اهمیت تاریخ، سنت و دین در سیاست...»
👤راسل کرک
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
31 авг., 12:00
سوآرز اما بر این باور بود که قانون پیش از آنکه «فعلِ عقل» باشد، «فعلِ اراده» و برخاسته از «عملِ مشترک انسانها» در بستر زمان است. او با تفکیک میان دستوراتِ فردی و قوانینِ عام، تاکید میکرد که نمیتوان قانون را به صرفِ ابلاغِ یک قانونگذارِ مقتدر تقلیل داد. این دیدگاه، پیوندی عمیق با نقد هایک به «سازه-انگاری» دارد؛ همان نقدی که هایک بر اساس آن معتقد بود نظمهای پیچیده اجتماعی و حقوقی، محصولِ طراحیِ عمدی و عقلانی نیستند، بلکه در طی فرایندی تکاملی و از طریق تعاملاتِ خودجوشِ افراد شکل میگیرند. در امتداد همین سنت فکری، ادموند برک نیز با دفاع از حقوق عرفی، بر همین میراثِ تجمعی تاکید میورزید؛ برک معتقد بود که قوانینِ مشروع و پایدار نه حاصلِ عقلِ انتزاعی و انقلابی، بلکه نتیجهی «خردِ انباشته» و تجربیاتِ نسلی از مردمان است. برک نیز همچون سوآرز، بدبینی عمیقی نسبت به تلاش برای بازسازی جامعه از صفر داشت و قانون را میراثی زنده میدانست که باید آن را پاس داشت، نه اینکه با مهندسیِ اجتماعیِ صرف، دگرگون ساخت.
در واقع، آنچه سوآرز را به پیشگامِ غیرمستقیم هایک و همراستا با برک تبدیل میکند، ردِ این پیشفرض است که قانون باید همواره محصولِ یک ارادهیِ متمرکز و عقلانی باشد. سوآرز با تأکید بر اینکه حقوق عرفی و نظمِ مدنی ریشه در عملِ جمعی و تاریخی انسانها دارند، عملاً در برابر پوزیتیویسم حقوقی ایستاد؛ مکتبی که قانون را صرفاً ارادهیِ قانونگذار میداند. از نگاه او، قانون بیش از آنکه ساختهیِ دستِ «مهندسانِ نظم» باشد، حقیقتی است که در متنِ جامعه و عرفِ مردمان رشد میکند. این چرخشِ پارادایمیک از «قانون به مثابهیِ طرحِ عقلانی» به «قانون به مثابهیِ محصولِ کنشهای خودجوش»، همان پلِ نامرئی است که میان الاهیاتِ سیاسیِ سوآرز، سنتِ تجربیِ برک و لیبرالیسمِ تکاملیِ هایک برقرار شده است. به این ترتیب، سوآرز با به چالش کشیدنِ انحصارِ عقل در تدوینِ قانون، بستری را فراهم کرد تا بعدها متفکرانی همچون برک و هایک بتوانند «نظمِ خودجوش» را نه به عنوانِ هرجومرج، بلکه به عنوانِ برترین شکلِ نظمِ حقوقیِ مبتنی بر آزادیِ فردی و سنتهای دیرینه بازتعریف کنند.
🔹@Iranian_right_wing
31 авг., 02:58
فرانسیسکو سوآرز: پدر اسکولاستیک فردریش فون هایک و ادموند برک
نویسنده: آرمان بهنسب
فرانسیسکو سوآرز، متکلم و فیلسوف برجسته مکتب سالامانکا، در تاریخ اندیشه سیاسی و حقوقی جایگاهی یگانه دارد؛ چرا که با بازخوانی انتقادی سنت توماسی، بذرهایی را در فلسفه حقوق کاشت که قرنها بعد در نظریات فریدریش هایک پیرامون «نظم خودجوش» و حقوق عرفی و همچنین سنت محافظهکارانه ادموند برک به بار نشست. او در مواجهه با تعریفِ ارسطویی-آکویناسی از قانون که آن را صرفاً «فرمانی عقلانی برای خیر عمومی» میدانست، رویکردی متفاوت اتخاذ کرد. از نظر سوآرز، تعریف کلاسیک آکویناس دچار یک نقص بنیادین بود؛ این تعریف قانون را محصول مستقیم «عقل» و «طراحیِ مهندسیشده» برای رسیدن به اهداف مشخص میپنداشت و بدینترتیب، راه را برای تلقیِ ابزاری از قانون باز میکرد.
ادامه مطلب👇
🔹@Iranian_right_wing
31 авг., 02:57
«من مشکلی ندارم که اگر ده ها هزار نفر جوان از تهران به آلمان برای کار یا تحصیل بیایند؛ اما نمیخواهم سومالیایی ها به اینجا بیایند. داده ها و آمار ها به ما می گویند که ایرانیان مهاجر چطور عمل کردند و در مقابل سومالیایی ها چه عملکردی داشته اند؟»
🎙️ماکسیمیلیان کرا، عضو حزب آلترناتیو برای آلمان (AFD) و فعال راست گرای ملی - محافظه کار
پی نوشت: سیاست مهاجرتی محدود یعنی مشروعیت سازی مهاجرت مبتنی بر پارادایم های شغلی و تحصیلی و همچنین بررسی عملکرد تقریبی اقوام و تیره های مختلف مهاجر برای ورود آنها به کشور مقصد.. امروزه بسیاری از جریانات راست آزادیخواه، از سیاست مهاجرتی بی حد و حصر حمایت می کنند که این موضوع با توجه به نفوذ اقوام و تیره های بدوی تر در کشور های اروپایی بسیار بحث برانگیز شده است. اما همچنین محدود سازی امر مهاجرت نیز توسط نگرش های فاشیستی عاقلانه نیست؛ بسیاری از مهاجران امروزه کشور هایی را ساخته اند که اساسا مردم بومی آنجا چنین تعلقی به آنجا نشان نداده بودند.
🔹@Iranian_right_wing
30 авг., 11:35
«مکتب سالامانکا، چونان یک جنبش فکری محافظهکارانه - آزادیخواهانه از سدههای میانه، توسط شماری از الهیدانان مسیحی بر عرصه اندیشه فرود آمد. این مکتب از یکسو با بافتی الهی و سنتی برای نوزایش کاتولیسیسم در مقابل پروتستانتیسم و از سوی دیگر مبتنی بر فلسفه ارسطویی - توماسی، به دفاع از حقوق طبیعی، مالکیت خصوصی، تجارت آزاد و مالیات حداقلی پرداخت. آنچه با اندیشهورزی سالامانکاییان پدید آمد، میراثی گرانبها برای راستگرایان از جان لاک تا میزس و هایک و جنبشهای لیبرال کلاسیک و محافظهکار شد.»
👤موسی اکرمی
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
30 авг., 09:01
«در ایالات متحده، چه تصادفی و چه از روی قصد، جنبش انزوا گرایانه و ضد جنگ، طرفدار کمونیسم و نابودی ایالات متحده آمریکا است..»
👤راش لیمبو
#گفتاورد
🔹@Iranian_right_wing
29 авг., 16:33
